استخدام، تجربه کاری و مصاحبه در موج آینده فرافن، صنعت مخابرات، تهران: بر اساس ۱۰ نظر ثبتشده کارمندان، میانگین امتیاز ۲.۵ از ۵؛ ۳۰٪ از کاربران موج آینده فرافن را به دیگران توصیه میکنند. ۱۰ تجربه کاری و ۰ تجربه مصاحبه استخدام در دسترس است.
تجربههای ثبتشده نشان میدهد که محیط کار در موج آینده فرافن اغلب در قالب شرکت بزرگی توصیف میشود اما با نقاط ضعف مشخصی در بحث رفتار سازمانی و مدیریت حقوق وجود دارد. برخی کاربران از پرداخت حقوق بهصورت منظم و تسویه سنواتی با تاخیر صحبت کردهاند و بعضی دیگر از نبود شفافیت در فرایندهای مالی و نبود بیمه کافی گلایه کردهاند. در بخش فرهنگ سازمانی، روابط دوستانه و همدلی بین تیمها تا حدی توصیف میشود اما از دید برخی تجربهکنندگان، مدیریت با نگاه بالا به پایین و برخورد غیرشفاف با تغییرات منابع انسانی و تصمیمگیریهای نابهنگام وجود دارد. سایر کاربران از فرصتهای یادگیری فنی و برخوردهای دوستانه در تیمهای جوان سخن میگویند و برخی معتقدند که پروژههای فنی برای رشد حرفهای مناسب است، در عین حال عدم ثبات پروژهها و پرداختهای اضافهکاری و پاداش را نکته منفی دانستهاند. بهطورکلی برخی تجربهها بر مزایای رزومه و تجربه کار در سازمان تأکید میکنند، اما نظرات مختلفی درباره حقوق، امنیت شغلی و ساختار مدیریت وجود دارد. برای جویای کار در حوزه تجربه کار در مخابرات و محیطهای تیمی جوان، این شرکت میتواند گزینهای با فرصتهای یادگیری باشد ولی با محدودیتهای حقوقی و مدیریتی قابل توجه.
این خلاصه بهصورت خودکار از تجربههای منتشرشدهی کاربران ساخته شده و ممکن است با خود تجربهها تفاوتهای جزئی داشته باشد. برای جزییات، تجربههای زیر را بخوانید.
در یک تجربه کاری، من به عنوان کارشناس درایو تست برای یکی از پروژههای شبکه موبایل مسئولیتهای دشوار و طاقتفرسایی داشتم. حقوق پایهای که به عنوان کارگر دریافت میکردم اندکی بود و بهانهای برای تسلیم سفته صد میلیونی میدادند تا تجهیزات را تحویل دهم، در حالی که ارزش کل تجهیزاتی که به من سپرده شده بود به طور دقیق پنج میلیون بود یا کمتر. اخیرا نیز تسویه نهایی را به طور کامل انجام نمیدادند.
تعطیلات پروژههای این شرکت به شکل نامعلوم و آشفته پیش میرفت و تقریبا مثل اینکه چند نفر دانشجوی تازهکار، کارها را دستپاچه انجام داده باشند. حقوق هم با تاخیرهای جدی پرداخت میشود و این تأخیرها به ماههای آینده میکشند؛ به طوری که زندگیام را نمیشد به درستی برنامهریزی کرد و پرداخت بیمه هم با حقوق واقعی من همسو نبود. در این محیط، هیچ ارزشی به عنوان یک برنامهنویس نمیدیدم. همکاری با همتیمیهای جونیور که تصور میکردند حرفهای هستند سخت بود، چون خیلی از آنها در شرکت زیاد دیده میشدند. اضافهکاری واضحی وجود نداشت.
برای من موج آینده فرافن تجربهای بود که سه سال از عمرم را به آن اختصاص دادم و به اندازهای که انتظار داشتم به من فرصت یادگیری و رشد داد. شرکت نسبتا بزرگی است و میتواند برای ثبت در رزومه مفید باشد. در مورد حقوق، معمولا هر ماه پرداخت انجام میشد، اگرچه زمان دقیق تسویه حقوق گاهی به ماه مشخصی موکول میشد اما در نهایت همان ماه تسویه میشد. مبلغ حقوق هم مطابق توافقی که با واحد منابع انسانی داشتیم تعیین میشد و امکان داشت هر کس به توافق خود با شرکت احترام بگذارد یا آن را قبول کند یا نکند. نکته مثبت دیگر این است که بسیاری از همکاران در شرکت دستمزدهای بالایی داشتند. در کل از مدیران ارشد سازمان هم رضایت داشتم و آنها را آدمهایی با صداقت میدانستم که برای من اهمیت بالایی داشت. از نظر فنی هم جای زیادی برای یادگیری وجود داشت و این کار مرا به یک نیروی حرفهای تبدیل کرد.
دو ماه یکبار حقوق میگیرم و هنوز پس از یک سال تسویه نشدهاند؛ احتمال میدهم شرکت ورشکسته باشد. با این حال، به طور کلی تجربه بسیار منفیای بود و توصیه نمیکنم جای کار بودنش را دنبال کنید.
در نظر دارم تجربهام از موج آینده فرافن را با نثری تازه و روان بازگو کنم. وقتی وارد شرکت شدم، هدفم از اول مشخص بود و فقط به دنبال تجربهای بود که بتونه مسیر کاریام را هموارتر کنه. پس از دو ماه فعالیت در سمت بکاند، به دلیل مشکلات مالی و عدم توافق روی قرارداد از دوره آزمایشی خارج شدم. از نظر فنی، سطح تیم نسبتا متوسط بود و اکثر افراد غیرمدیران به جز مدیر فنی و سرپرستان، جایگاه مطلوبی نداشتند. پروژهها زمانبر بودند و به نظر میرسید شرکت چندان نیاز مبرم به خروجی فوری ندارد. از لحاظ مدیریت، جو شرکت نسبتا مثبت بود؛ جشنهای تولد، پینبال و فضاهای دوستانه درون واحد مدیریتی قابل ذکر بود و همواره امکان صحبت آزاد با مدیران وجود داشت. سیگار در پشتبام آزاد بود و گرچه برخی همکاران ادعای وجود دوربین را داشتند، من چنین چیزی را تجربه نکردم؛ به هر حال دوربین برای شفافیت عملکرد لازم به نظر میرسید تا در شرایط اضطراری همه چیز قابل پیگیری باشد. از نظر مالی، حسابداری دقیق بود و اگرچه سنوات من پس از حدود هشت ماه پرداخت شد، عیدی در ابتدای اسفند همان سال پرداخت میشد. در محیط کار اصولا روابط صمیمانه بین همکاران وجود داشت و احترام متقابل بهخوبی رعایت میشد، هرچند با وجود برخی محدودیتها امکانات رفاهی مثل ناهار فراهم نبود. به دلیل اینکه حقوقم پایین بود تصمیم به جدایی گرفتم؛ در مقایسه با تجربهام در شرکت بعدی، حقوق دریافتی به نسبت بالاتر بود. روز اول به ازای تجهیزات مقدماتی همچون لپتاپ و مانیتور هزینهای به من نسبت داده شد و برای اعتبار تجهیزات، سفتهای به مبلغی معادل هفت میلیون گرفتند که من برای ثبت و حسن انجام کار پذیرفتم. در دوران شیوع کرونا هم کار بهصورت دورکاری انجام میشد و مشکلی برای ادامه کار وجود نداشت. تیمها در کنار هم بودند و از هم حمایت میکردند. اگر بخواهم سطح متوسط را مد نظر قرار دهم، اینجا برای کسانی که در سطح متوسط میخواهند وارد بازار کار شوند، تجربهای مناسب محسوب میشود. تجربه من مربوط به سال نود و هشت است و امیدوارم روایت من به کار دیگران کمک کند.
به عنوان تجربهای واقعی از کار در موج آینده فرافن با فاصله از هر گونه قضاوت مستقیم درباره شرکت، بازنویسی میکنم. شرکت موج آینده فرافن را به عنوان جایی میبینم که پروژههای فنی به شدت چالشبرانگیز هستند و فرصتی برای یادگیری و پیشرفت ایجاد میکنند، بهطوری که از سطح کارآموز تا توسعهدهندگان باتجربه بتوانند قدم رو به جلو بردارند. اما نکتهای که به نظر میرسد ضعف باشد، ناپایداری تصمیمگیریهاست که به شکل روزمره اتفاق میافتد و به نظر میرسد از جانب کارشناس تا مدیران ارشد، کمکی برای همفکری جمعی احساس نمیشود و اصول جمعی در شرکت خیلی ملموس نیست. یکی دیگر از مسائل، تعادل کار و زندگی است؛ گاهی بسته به شرایط باید به مدت طولانی در شرکت حضور داشت و اضافهکاری انجام داد، اما پاداش یا پرداخت اضافهکاری به اندازه کافی دیده نمیشود و کارها به اندازه کافی قدردانی نمیشوند. همچنین پایه حقوق در این شرکت پایین است؛ از بازار حداقل با چند ده درصد اختلاف کمتر است و این موضوع باعث میشود جذب نیروهای با تجربه دشوار شود و در نتیجه کیفیت کار به طور متوسط باقی بماند.
به نظر من این تجربه خیلی از لحاظ حقوقی و سازمانی همگام با استانداردهای یک محیط کار سالم نبود. حقوقها معمولا پایین بود و فاصلهای که برای اضافهکاری میدیدم خیلی ناچیز بود؛ تصور کنید حتی با چند تومن اضافه هم نمیتونستن حقیقتا جبران کنن و در نهایت با تمدید قرارداد هم فرصت مانور معقولی وجود نداشت. اغلب مواقع هم اضافهکاری به چشم نمیخورد و مجبور بودم ساعات بیشتری بمونم. آخرین نمونهای که به یاد دارم، وقتی خارج از ساعات کاری جلسهای با تیم برگزار شد و مدیران رفتار کرد که انگار وظیفهمون بوده تا حضور داشته باشیم، درست مثل این که بودن ما واجب بوده باشد. نگرش بالادستی به کارکنان بهخصوص در زمینه حقوق به چشم میخورد و گاهی اوضاع طوری بود که گمان میکردم حقوق من اهمیتی ندارد. برای پوزیشن خاصی تلاش کردم اما بعد فهمیدم که کارهایم ربطی به وظایف واقعیام نداشت و نتیجهی آن ناامیدی بود. فرصت رشد شخصی در اینجا به نظر من خیلی محدود بود و برای پیشرفت باید خودم دنبال منابع میگشتم. تیم پروداکشن بینظم و بیبرنامه است و کارها طبق متودولوژی مشخصی مانند اسکرام یا اجایل پیش نمیرود؛ قرار بود تا پایان سال این روشها درست و منسجم شوند، اما به نتیجه مطلوب نرسیدیم. فیش حقوقی هم وجود نداشت یا به صورت منظم ارائه نمیشد. امکانات رفاهی هم در حداقل سطح بود: وعدههای غذایی ارائه نمیشد و حتی کیک یا بیسکوییت یا شکلات سادهای هم در دسترس نبود. واحد منابع انسانی از آنچه روی کاغذ نوشته شده بود تفاوت داشت. در ورود من هیچ معارفهای وجود نداشت و تنها لپتاپ و میز دادند؛ به قدری که حتی صندلی نبود و من خودم با بخش خدمات صحبت کردم تا صندلی فراهم شود. بعد از لپتاپ، مانیتور و کیبورد هم با تاخیر رسیدند. به نظر من منابع انسانی این شرکت بیشتر نقش اداری داشت و هدف اصلیش حفظ نیروها و روحیهشان نبود، بلکه ظاهر حفظ مجموعه بود و اغلب ایمیلهای با محتوای شعارگونهای ارسال میشد که نشان میداد کارکنان و شرایطشان چندان در نظر گرفته نمیشود. از نظر نکات قابل توجه مثبت: پرداختی ثابت به شکل روزانه یا با تفاوت کم، فرقی نمیکند چقدر کار کنی یا چه میزان وظیفه انجام بدهی و حقوق پایه ثابت است. فضای دوستانه بین تیمها بسته به تیم شما میتواند وجود دارد، اما باز هم به اولویت تیم بستگی دارد. نام شرکت ممکن است رزومه را معتبر جلوه دهد و بیمه تکمیلی هم با کسر از حقوق ارائه میشود و آزادی کار هم وجود دارد تا بتوانید در ساعات کاری به پشتبام بروید و هوایی تازه بخورید.
باورم نمیشد از روز اول برای موقعیت شغلی دیگری رزومه داده بودم و پس از چهار مصاحبه با مدیر پروژه، سرپرست و منابع انسانی، نهایتا به من شغل پایینتری پیشنهاد شد. همه جا بینظمی حاکم بود؛ در اولین مراحل استخدام، تنها کسانی را قبول میکردند که سابقه مرتبط و معتبر داشتند، اما وقتی وارد محیط شدم دیدم سه نفر جدید، از نظر تحصیلی مرتبط بودند و بقیه نامرتبط بودند. تا چند هفته خبری از معرفی و توضیح دقیق وظایف نبود و بین تیم هم اختلافات وجود داشت؛ سرپرست با خودش هم درگیر بود چه برسد به ما که بخواهیم کارها و روندها را بفهمیم. مدیر پروژه به شدت با حقوق منطق میزد؛ فهمیدم که قرارداد اضافهکار ندارد، اما بعدا متوجه شدم باید نزدیک به یک تا دو ساعت اضافهکار میماندم. در نظر بگیرید که این شرایط چگونه پیامد داشت. در روز امضای قرارداد هم اشاره کردند که قرارداد را با نیمی از قیمت توافقی بنویسند و بعد با کمی تفاوت، حتی حدود 500 تومان کمتر، قرارداد را به امضا میگذاشتند؛ بارها و بارها مدیر پروژه با بچهها بر سر این مبلغ چانه میزد. اخیرا هم صحبتهایی مطرح میشود که نیروها برای جابهجایی به تأیید مدیر پروژه شرکت مقصد نیاز دارند. اگر این ماجرا را همینجا ختم میکرد، با وعده پوزیشن شغلی بالاتر که میدادند، اما در نهایت موقعیت را به فرد دیگری میدادند.
در محیطی ساکت برای برنامه نویسان کار خود را آغاز کردم و دستمزدها و امتیازها منطبق با توقعات بود و پرداختها بهموقع انجام میشد. تنها نقطه ضعفی که حس میکردم تیم پروداکت است که امیدوارم در آینده با رشد مواجه شود.
شرکت موج آینده فرافن را تجربه کردم و ترجیح میدهم از دیدگاه خودم بیان کنم. اینجا برای تازهکارها، شرکتی است که معمولا فردی با چند سال سابقه را به عنوان مدیر میگذارد و ممکن است مدیر منتخب، از نظر فنی چندان مسلط نباشد. برای کسی که تازه میخواهد وارد دنیای برنامهنویسی شود، از نظر مالی موقعیت نسبتا مطلوبی دارد؛ چون حقوق در ماههای ابتدایی پرداخت میشود و بیمه هم بهطور پایه برای همه سمتها لحاظ میشود. اما مشکل اصلی این است که مدیر فنی این تیمها لزوما دانش فنی بالایی ندارد و معیار اصلی برای انتخاب مدیر این است که بتواند به بچهها کار بدهد و با فشار از آنها کار بکشد. پیشرفت نیرو هم بیش از هر چیز به توانایی جستجو و پیدا کردن راه حل از سوی خود فرد وابسته است. در کل جو تیمی پرانرژی و دوستانه است و ارتباط بین همکاران نسبتا صمیمی است. با این وجود فقط تعداد محدودی از نیروها سابقه کاری بالای دو سال دارند. تاخیر در پرداخت حقوق معمولا وجود ندارد. اضافهکاری و پاداش به هیچ عنوان پرداخت نمیشود و میزان تلاش و کیفیت کار نیروها اهمیتی ندارد، و تفاوتی بین نیروهای قوی و ضعیف وجود ندارد. تنها تفاوت این است که فشار کاری روی نیروهای باکیفیت بسیار بیشتر است و گاهی به صورت اجباری پنجشنبه و جمعه هم سر کار میکشند. در ماه رمضان و عید معمولا بسته هدیهای به صورت نقدی یا با جنس به ارزش حدودا دویست تومان داده میشود و فراتر از اینها پاداش بیشتری وجود ندارد. وام پنج تومانی هم فقط به کسانی تعلق میگیرد که حداقل دو سال در شرکت باشند و پرداخت آن تابع صف بودن است. قراردادها به صورت ششماهه بسته میشود و در مواقع کمبود بودجه، نیروها به سادگی کنار گذاشته میشوند. مدیریت شرکت به هیچ وجه پذیرای انتقاد نیست و اگر نقدی صریح مطرح شود، تصمیم به اخراج نیرو بدون توضیح قانونی صورت میگیرد و معمولا تا پایان زمان قرارداد روی کار فرد سر میریزند و پس از اتمام مهلت، اعلام میکنند که دیگر حضور نداشته باشد و از نظر قانونی چون مهلت قرارداد تمام شده، کارمند قادر به شکایت نخواهد بود. اگر دنبال امنیت شغلی یا آموزش درست هستید، این شرکت را بهطور کلی پیشنهاد نمیکنم؛ اما اگر به دنبال یک محیط برای کارکردن و درآمدی مناسب به عنوان تازهکار هستید، میتواند گزینهای برای شروع باشد.
از مجموع ۱۰ تجربه ثبتشده کارمندان فعلی و پیشین در ویکیتجربه، ۱۰ مورد تجربه کاری و ۰ مورد تجربه مصاحبه استخدام است. امتیاز چندمعیاره بهصورت شفاف نمایش داده میشود. ۳۰٪ از کاربران موج آینده فرافن را به دیگران توصیه میکنند.
هنوز تجربه مصاحبهای از موج آینده فرافن ثبت نشده است. اولین نفر باشید که تجربه استخدام را به اشتراک میگذارد.
بر اساس ۱۰ نظر کارمندان فعلی و پیشین، میانگین امتیاز ۲.۵ از ۵ است؛ ۳۰٪ از کاربران شرکت را به دیگران توصیه میکنند. برای جزئیات بیشتر، تجربههای کاری بالا را بخوانید.
میانگین امتیاز حقوق و مزایا در موج آینده فرافن از نگاه ۱۰ کارمند: ۲.۵ از ۵. این عدد بر مبنای نظر مستقیم کارمندان فعلی و پیشین محاسبه شده است.
هنوز تجربه مصاحبهای از موج آینده فرافن ثبت نشده.
تمام تجربهها پس از بررسی توسط ادمین منتشر میشوند و قابل گزارش هستند. اطلاعات هویتی نویسندهها هرگز نمایش داده نمیشود مگر کاربر صراحتا انتخاب کرده باشد.
اگر امتیازها صفر داشت حتما همه رو صفر میزدم حتی ارزش ۱ هم ندارن حواستون به قرارداد باشه اگر خدایی نکرده تصمیم به کار در این شرکت بی لیاقت داشتید حتما از قراردادتون عکس بگیرید چون اجازه کپی ازش ندارید دوتا قرارداد میبند
اولا که سه تا مدیر داره نه یه مدیر که طبق سلایق شخصی خودشون بدون هیچ منطقی تصمیم میگیرن ، قراردادها ۳ ماهه بسته میشه و هروقت دوست داشته باشن بدون اطلاع رسانی اخراج میکنن ! دوقرارداد میبندن که مالیات کمتری به تامین اجتماع
دیدن اینکه در این شرکت چگونه میگذره، برای من تجربهای فراموشنشدنی بود. فضایی صمیمی و حمایتی از طرف مدیران و همکاران ایجاد شده که هر روز با اشتیاق و انرژی بیشتری به محل کار میآیم. این سازمان نه تنها به رشد مهارتهای حر
در این شرکت کوچک و با رویکرد مدیریتی سنتی کار میکردم و تجربهای نسبتا سخت بود. حقوق گاهی تا یکی دو ماه تأخیر داشت و بیمه هم با حداقل سطح ارائه میشد. کار زیادی داشتیم و معمولا بهنوعی با کارهای پروژهای جورواجور درگیر
برای من به عنوان تجربهای که از شرکت هوشمند ساختار اسپادانا داشتم، با این برداشت شروع شد که قرارداد موجب پرداخت زمانبندی مشخصی نبود و حقوق هم به طور معین انجام نمیشد. اینکه تنها برای اینکه بخواهی در جای دیگری مشغول به
باورکنید محیط کار آنقدر گرم و صمیمی است که احساس میکنم کنار خانوادهام هستم، مخصوصا با آقای کاوه و خانم کیمیا قلم. آنها فردیهای فوقالعاده دلنشین هستند و فضای کار را به شکلی میسازند که هرکس بتواند به راحتی با آن ارتبا