در اینجا برخورد با بی‌ثباتی و ناهماهنگی در فضای کار را تجربه کردم و در عین حال حس ناامیدی از کمبود فرصت‌های رشد را هم احساس می‌کردم. محیط کار گاه نامنظم بود و اختلاف نظرها بین تیم‌ها به شکل مداوم تکرار می‌شد. هیچ چشم‌اندازی مشخص برای پیشرفت حرفه‌ای وجود نداشت و بر خلاف انتظار، مسیر ارتقاء واضحی ارائه نمی‌شد. به اضافه، ارتباطات درون گروهی هم به طور مکرر دچار اختلال می‌شد و این مسائل باعث کاهش انگیزه و تمرکز من شد. در نتیجه، حس کردم جایگاهی برای بهبود مهارت‌ها یا وصول به دستاوردهای بزرگ وجود ندارد.

از کار در این شرکت، فهمیدم که انتظارم از کار صرفا دریافت حقوق و بیمه نبود و به همین دلیل تصمیم گرفتم به‌صورت کامل با عوامل و فضای کاری آشنا شوم. درک من از محیط کار نشان می‌دهد که رضایت از کار خیلی بعيد است و ساعات کاری منظم و قابل پیش‌بینی نیستند. همچنین با وجود فشارهای گفتاری از سمت مدیریت، برخورد با توهین‌ها را تجربه کردم و این محیط برای من مساعد نبود. امکان استفاده از مرخصی هم به اندازه‌ای که انتظار می‌رفت نبود و در صورت انجام اضافه‌کاری، حقوق منفی کمترین سطح قابل انتظار را داشت. به‌طور کلی به نظر می‌رسید که این موقعیت بیشتر برای گذراندن وقت و کسب تجربه‌ای محدود است تا توسعه پروژه‌ای یا رشد شخصی—که هدفم از کار نبود. سپاس فراوان. تذکر: از بحث‌های مربوط به مسائل شخصی و پیام‌های موبایل یا مکالمات شنود می‌شود.

در شرکت کد ایران تجربه‌ای ناخوشایند داشتم که به خاطر مدیریت بی‌ثبات و کم‌احترامی به افراد رقم می‌خورد. تصمیم‌گیرندگان مجموعه جوان و کم‌تجربه بودند اما خود را مدعی می‌دانستند و شیوه رفتارشان با تیم به‌شدت نامناسب بود؛ ساعات طولانی کار می‌کشیدند و گاهی به شیوه‌ای آمرانه با کارکنان صحبت می‌کردند. آنها هنوز هم نمی‌دانستند دقیقا چه می‌خواهند، به همین دلیل هر هفته در سایت جابینجا آگهی‌های زیادی برای سمت‌های مختلف منتشر می‌کردند و در متن آگهی‌ها خود را با عنوان کارآفرین برتر جوان کشور معرفی می‌کردند. همچنین جلسات متعددی برای مصاحبه با داوطلبان هر پست برگزار می‌کردند و در این جلسات برخورد نامناسبی داشتند. در نهایت هیچ‌کدام از استخدام‌کنندگان نهایی نمی‌شدند و تنها کارآموزانی بدون حقوق، با وعده استخدام پس از پایان دوره کارآموزی، مشغول به کار می‌شدند.