بیش از ۱۰ سال بطور پیوسته و ناپیوسته در این شرکت کار کردم. حقوق کمی بیشتر از مصوب اداره کار پرداخت میشه اما بیمه بر اساس حداقل اداره کار رد میشه. مدیریتی بسیار سودجو و استثمارگر که امکان هرگونه پیشرفت و انگیزشی رو از پرسنل گرفته. هیچ سیستم مدونی در این شرکت وجود نداره (بر خلاف نام مهندسی که داره یدک میکشه) همه ماموریتها در کل کشور با ماشین شخصی خودمون یا به ندرت با ماشین شرکت بوده. ۱۲ ساعت رانندگی برای رسیدن به محل ماموریت چیزی کاملا عادی بوده. و جالب اینکه این زمان رفتن و برگشتن از ماموریت که خودش دو روز محسوب میشه، جزو ماموریت لحاظ نمیشه. حق مرخصیهای استفاده نشده در سال پرداخت نمیشه.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
یه شرکت خیلی داغون که مدیرعاملش از ترس جنگ ها کلا از ایران رفت و کار رو به مدیر ارشد سپرده بود. مدیر ارشد بنام **** هم تو نبود مدیرعامل تمام دوستان و همکاران قبلیش رو با حقوق های بالا می آورد و فکر میکنم ازشون درصد میگرفت . حتی وقتی توی جنگ مارو پاره وقت کردن آقای مدیر ارشد برای خودش و دوستاش پاداش چند صد میلیونی رد کرد و تونست توی ۲ سال ماشین بخره و خونه بخره و مغازه طلافروشی بزنه و از یه آدم معمولی بشه کسی که بارشو حسابی ببنده تو نبود مدیرعامل . الان هم که با بودجه تبلیغات هی با پیج های اینستا مصاحبه میکنه و با دروغ های پشت هم خودشو موجه نشون بده ... خدا برکت بده . حقوق های کوچیک مارو بست و تعدیل کرد و خودش حقوق های چند صد میلیونی برای خودش و دوستاش گرفت.۲ ۳ تا مدیرهای میان رده هم که فهمیدن و جلوش وایسادن همه رو با دسیسه بیرون کرد. دلم نمیخواد هیچکس از اون شرکت رو دیگه ببینم یا اصلا از اون خیابون رد بشم اینقدر محیطش سم و کثیف بود
شرکت خوب با بنیانگذار محترم همه بخش ها نسبتا بد نیستن اگر خواستین استخدام بشین تقریبا خوبه ولی سمت واحد تبلیغات نرید به شدت سمی که توسط یک سرپرست اداره میشد و خیلی رفتارهای آزاردهنده ای داشت متاسفانه مدیریت هم کلا بیخبر از همه جا.
محله برو بیا بهترین عنوان برای واحد تبلیغاته هروقت کار داریم میریم تو این طبقه می بینیم یه سری کارمند رفتن یه سری کارمند جدید اومدن.احساس میکنم اونجا استخدامها بیشتر حالت آزمایشی دارن تا دائمی! هنوز آدم به اسم و قیافه نیروی جدید عادت نکرده، میبینه یکی دیگه جاش اومده! هر چند ماه یه بار ترکیب تیم عوض میشه و انگار اونجا بهجای اینکه نیروها سابقه کار جمع کنن، فقط سابقه رفتوآمد پیدا میکنن! آدم واقعاً کنجکاو میشه بدونه مشکل از نیروهاست یا شرایط واحد، چون بالاخره وقتی اینهمه آدم میان و میرن، دیگه نمیشه گفت همه مشکل داشتن!
سلام به همگی من مدت طولانی با این شرکت و در خطوط تولید کار کرده و می کنم واقعا به فکر پرسنل هستند توی این وانفسا حقوق کارگرها رو بدون اینکه کسی مجبورشون کرده باشه بالا بردن کاری که حداقل من ندیدم شرکت های دیگه انجام داده باشن دست مریزاد.
من توی سامانه رشد خوش نظر بمدت یکسال کار کردم اولش خیلی خوشحال بودم اونجا بودم چون حقوق سروقت واریز میشد بیمه رد میشد اما بعد از جنگ همچی یهو عوض شد حقوق هایی که ماه بهمن جنگ نبود واریز نشد بعد ازجنگ با تاخییر حتی کم یعنی فکر کن 5 تومن واریز کردن و باید منتظر باشی بقیش رو کی میریزند بیمه هم بعد از جنگ واریز نکردن و رد نشد و یکدفعه مدیر مستقیم من خانم ر.ق اخلاقش 180 درجه عوض شد و انگار ما شده بودیم برده شرکت توهین و بدرفتاری زیاد از ایشون دیدم جوری که هرکاری میکردیم انگار وظیفه است درسته ما پول میگیرم که درعوض کاری انجام بدیم ولی اینو در نظر داشته باشین که پارسال کلی به من لطف داشتن وقتی کار میزدم یک خسته نباشید ساده میگفتن که خستگی از تن آدم در بره ولی امسال هیچی به هیچی حتی من هم نه همه همکارهایی که توی این مدت کار کردیم واستعفا دادیم ناراضی بودن و همه شون حقوق هاشون بعد از تسویه کامل واریز نشده در کل شرکت افتضاحی شده پارسال خیلی بهتر بود حالا دلیلش نمیدونم چی شده و در آخر امسال حقوقی که با من توافق شد من راضی نبودم خدا ازشون نگذره شما فکر کن توی ماه حقوقت به 10 میلیون نرسه واقعا ظلمه اصلا 10 میلیون چیه حقوق وزارت کاری
بدترین تجربه مصاحبه ای بود که تا به حال داشتم. من برای پوزیشن رئیس جذب و استخدام اپلای کردم 2 بار مصاحبه تلفنی انجام دادم و یک بار هم بصورت حضوری در تهران مصاحبه داشتم و همه چیز اوکی بود. بعد از چند روز با من تماس گرفتن و گفتن فردا صبح میتونین بیاین اصفهان برای مصاحبه با مدیرعامل و معاونت منابع انسانی!!!! من خیلی تعجب کردم و گفتم متاسفانه نمیتونم فردا صبح بیام اصفهان یه چند روز زودتر معمولا اینجور مصاحبه هارو هماهنگ میکنن. دیگه خبری نشد تا 3 هفته بعدش که مجددا تماس گرفتن و گفتن میتونین فردا صبح بیاین اصفهان برای مصاحبه؟!!! گفتم خانم دفعه قبل هم گفتم که اینجور هماهنگیارو باید از قبلش بهم بگین جواب دادن که به من هم یهویی میگن و من مقصر نیستم. در هر حال با وجود اینکه این ناهماهنگیارو دیده بودم و حسابی تعجب کرده بودم و علامت سوال شده بودم ولی گفتم بذار برم شاید خیری درش هست. صبح زود راه افتادم 500 کیلومتر تا اصفهان رفتم و سر ساعت مقرر به شرکت رسیدم. انتظار داشتم با توجه به اینکه من از شهر دیگه ای اومده بودم و برای زمان مصاحبه ای که قرار گذاشتیم احترام قائل بودم این موضوع از طرف شرکت هم رعایت میشد ولی متاسفانه اینطور نبود و من یک ساعت منتظر موندم تا مصاحبه من شروع شد. جالب اینجا بود که فردی که با من مصاحبه میکرد اولش اصلا من رو با کس دیگری اشتباه گرفته بود و مشخص بود اصلا رزومه من رو ندیده!!!! و برام سوال شد که چطور من رو تا اصفهان کشوندن بدون اینکه رزومه منو درست دیده باشن و بدونن با چه کسی دارن مصاحبه میکنن خلاصه صحبتها انجام شد و قرار شد من یک مصاحبه دیگه هم با واحد نظارت داشته باشم که اون هم با 1.5 ساعت تاخیر انجام شد. خلاصه اینکه من 1000 کیلومتر بیخودی تا اصفهان رفتم و برگشتم در صورتیکه میشد این موارد رو خیلی راحت و بصورت آنلاین صحبت کرد و در صورت توافق نهایی دو طرف، من حضورا میرفتم اصفهان برای صحبت های آخر. هنوز نتیجه مصاحبه به من اعلام نشده ولی اگر همه چیز هم خوب باشه من مطمئنا در این شرکت مشغول نمیشم چون برای وقت و زمان و انرژی که آدمها میذارن کوچکترین ارزشی قائل نیستن و واقعا متاسفم برای این مجموعه که شناخته شده هم هست ولی از درون مشخصه که بسیار غیر حرفه ای هست و اصلا شرایط خوبی نداره به هیچ عنوان توصیه نمیکنم به هیچ کس حتی برای رفتن به مصاحبه.
مجموعهای از بیعرضهترین افرادی که هیچجایی در محیطهای حرفهای ندارن بهواسطه نفوذ و پارتی و پاچهخواری توی اونجا جمع شدن. روال استخدام با گزینش همراهه پروسه استخدام و دریافت سیستم و اکانت کاربری سهماهه است. الان شش ماه از قطع همکاری میگذره هنوز تسویه نکردن. تمام ارتباطات و تماسهای سازمانی با موبایل شخصیه. افتضاحترین برندش فیکسا هست که مدیرش فرق بین گرافیک دیزاین و پرفورمنس رو نمیدونه. مدیرعامل مثل .. میمونه توقع داره با لوازم شخصیت بیای سر کار. با پرویی تمام اینو طلب میکنه. میکرومنیجری بیداد میکنه
بابا کجای کاریییییین !!!!! این داستان فقط قضیه سرپرست **** و اون کارمند و باقی کارمندا نبوده. مسئله جلوگیری کردن از افشای این اطلاعات پیش حاجی تو اصفهانه، واقعا فکر کردین کی از افشای این اطلاعات جلوگیری می کرد همیشه!!!!، آفریییین پس شما هم فهمیدین، استغفرالله واقعا دوره آخر زمون شده، متاسفانه این سرپرست **** خیلی کارها کرده که مدیریت اصفهان ازش بیخبر مونده.
به درخواست یکی از همکاران سابقم، تصمیم گرفتم تجربهای را که در این شرکت در مورد **** داشتم با دیگران به اشتراک بگذارم؛ شاید بیان این تجربه باعث شود چنین اتفاقاتی برای افراد دیگری تکرار نشود. در مدتی که در این مجموعه کار میکردم، درباره رفتارهای نامناسب یکی از سرپرستان ****، از جمله مواردی که پیش از این نیز درباره رفتار او با برخی کارکنان مطرح شده بود، صحبتهایی میان کارکنان وجود داشت. متأسفانه خود من نیز با رفتاری مواجه شدم که از نظر من کاملاً نامناسب و خارج از چارچوب حرفهای محیط کار بود. زمانی که در برابر پیشنهاد او ایستادم و حاضر نشدم به خواستهاش تن بدهم، بهتدریج متوجه شدم که رفتار او با من تغییر کرد و احساس کردم تلاشهایی برای بد جلوه دادن عملکرد و شخصیت من نزد مدیر واحد صورت میگیرد. موضوعی که برای من بسیار تلخ بود، نحوه برخورد مجموعه با این مسئله بود. با توجه به آنچه خودم تجربه کردم، این تصور برایم ایجاد شد که برخی افراد در سطوح مختلف مدیریتی و واحدهای شرکت ترجیح میدادند موضوعات اینچنینی به مدیران ارشد و سهامداران اصلی منتقل نشود. البته من نمیتوانم درباره نیت افراد یا وجود یک هماهنگی سازمانیافته با قطعیت قضاوت کنم؛ اما نتیجهای که من بهعنوان یک کارمند دیدم، این بود که موضوع آنطور که انتظار داشتم جدی و شفاف پیگیری نشد. در نهایت، زمانی که بخشی از توضیحاتم را با منابع انسانی مطرح کردم، احساس کردم رسیدگی مؤثری به موضوع انجام نشد و مسئله به شکل جدیتری به مدیران ارشد منتقل نشد به چه دلیل این مخفی کاری ها را می کردند نمیدانم آیا واقعا این سرپرست مستمسک یا ورق برنده ای از آنها داشت که آنها را مجبور به مخفی کاری می کرد یا خیر نمی دانم. مدتی بعد نیز شرایط بهگونهای پیش رفت که عملاً مجبور به ترک شرکت شدم. با وجود تمام تلخی این تجربه، امروز از یک موضوع خوشحالم: اینکه در برابر فشاری که احساس میکردم نادرست و غیراخلاقی است، کوتاه نیامدم، حالا نظر مدیران شرکت هرچه می خواهد باشد خودشان جوابگوی رفتارشان پیش وجدانشان خواهند بود. امیدوارم شرکتها برای شناخت واقعیت محیط کاری خود، فقط به گزارشهای رسمی مدیران اکتفا نکنند، از طریق نظرسنجیهای واقعاً ناشناس و مستقل، درباره تجربه کاریشان بازخورد بگیرند. گاهی واقعیتهایی که در ساختار مدیریتی دیده نمیشوند، در تجربه کارکنان کاملاً آشکارند. این متن را نه از روی کینه، بلکه با این امید مینویسم که اگر مشکلی در یک محیط کاری وجود دارد، پیش از آنکه افراد دیگری آسیب ببینند، دیده و جدی گرفته شود و ارزش آدم ها حفظ شود و برای شغل و درآمد مجبور به تن دادن به خواسته اینجور سرپرستان (****) نشوند. به امید روزی که این مسائل به گوش مدیران کلان برسد اگر مدیران میانی بگذارند و وجدان بیشتری بخرج دهند.
تازه با این سایت آشنا شدم و وقتی نظرات قبلی را خواندم، واقعاً تعجب کردم؛ چون از توضیحات و تجربههای مختلف کاملاً مشخص بود که صحبتها درباره همان سرپرستی بود که ما هم در مجموعه با رفتارهایش مشکل داشتیم (****). چیزهایی که در نظرات نوشته شده بود، با آنچه خودم در آن محیط با **** تجربه کرده بودم، تطابق زیادی داشت چون همه را فراری داد تا کسی از کارش سر در نیاورد و به خراب کاری هایش ادامه دهد و جای پای خودش را محکم کند. او در طول مدت فعالیتش بارها با رفتارهای تند، غیرحرفهای و آزاردهنده با پرسنل برخورد کرده بود و فضای واحد را بهشدت متشنج کرده بود. به نظر من، اگر قرار بود کسی به اعتبار شرکت لطمه بزند، ادامه چنین رفتارهایی بیشتر از هر چیز دیگری میتوانست این آسیب را ایجاد کند. انتقاد اصلی من دقیقاً متوجه همین موضوع بود که چرا با وجود اطلاع از مشکلات و اعتراضهای پرسنل، برخورد جدی و مؤثری با رفتارهای این سرپرست انجام نشد. بیتفاوتی در برابر آزار کارکنان در نهایت باعث شد نیروهای خوب مجموعه از دست بروند و تصویری که میتوانست از شرکت بسیار بهتر باشد، تحت تأثیر رفتار یک فرد قرار بگیرد. من این تجربه را زمانی بیان کردم که دیگر در مجموعه حضور نداشتم و امیدوار بودم مدیران متوجه شوند که نادیده گرفتن چنین رفتارهایی، در بلندمدت نهتنها به کارکنان، بلکه به اعتبار و برند خود شرکت هم آسیب میزد.
مدت زیادی تحت فشار و آزارهای رفتاری و روانی سرپرست **** قرار داشتم. رفتارهای تحقیرآمیز، بیاحترامی، برخوردهای دوگانه و ایجاد فضای ترس و فشار، به مرور شرایط کاری را برای من غیرقابلتحمل کرد. از طرفی، رفتارهای غیراخلاقی و غیرحرفهای و شکلگیری روابط ناسالم و مسموم میان سرپرست و برخی از پرسنل مجموعه، فضای واحد را بیش از پیش متشنج و غیرقابلاعتماد کرده بود. در کنار این مسائل، شاهد مواردی از سوءاستفاده از موقعیت شغلی، بیانضباطی و رفتارهای غیرحرفهای **** نیز بودم. آنچه برای من سختتر بود، بیتفاوتی مدیران نسبت به این مسائل بود. با وجود اینکه بخش قابلتوجهی از این رفتارها و مشکلات برای مدیران قابل مشاهده یا گزارششده بود، اقدام مؤثری برای اصلاح شرایط انجام نشد و همین بیتفاوتی باعث شد این وضعیت ادامه پیدا کند. فشار و فرسایش ناشی از این محیط بهتدریج آرامش و انگیزه کاریام را از بین برد و در نهایت، وقتی دیدم مدیران در برابر این شرایط و آنچه من فساد و بیانضباطی میدانستم واکنش مؤثری نشان نمیدهند، سال گذشته تصمیم گرفتم از مجموعه جدا شوم.
وقتی یک سرپرست (****) **** بهجای حفظ منافع مجموعه، محیط کار را به عرصهای برای روابط ناسالم، رفتارهای غیراخلاقی و تخلفات مالی تبدیل میکند، طبیعی است که نتیجه چیزی جز آسیبدیدن اعتبار و آرامش آن شرکت نباشد. متأسفانه درباره عملکرد این سرپرست، از جمله رفتارهای غیراخلاقی و همچنین مسائل و ابهاماتی در زمینه امور مالی، مطالب و گزارشهای متعددی مطرح شده است. آنچه بیش از خود این ادعاها نگرانکننده است، سکوت و بیعملی مدیرانی است که گفته میشود از این مسائل اطلاع دارند اما اقدامی جدی برای بررسی و جلوگیری از ادامه آن انجام ندادهاند. شرکتی که در برابر چنین رفتارهایی سکوت میکند، فقط یک فرد خاطی را تحمل نمیکند؛ بلکه بهتدریج اعتماد کارکنان، اعتبار سازمان و سلامت محیط کاری خود را از بین میبرد. مدیریت واقعی یعنی بررسی شفاف اتهامات، برخورد یکسان با همه و دفاع از منافع شرکت؛ نه نادیده گرفتن مشکلات به خاطر ملاحظات شخصی یا سازمانی.
این شرکت دیگه گیتی پسند نیست شرکت **** پسنده همه مدیران شرکت رو سپرده بودند دست یک سرپرست در دفتر تهران (****) شخصی مفسد و بی کفایت و هرزه دختر باز **** که هر بلایی دلش خواست سر این شرکت آورد و حسابی جولان می داد و برند شرکت را حسابی در بازار خراب کرد، البته که شرکت مال خودشه هرکاری دلش می خواست کرد.
دوست دارم بدون تردید بگم که کار توی این شرکت برام تجربهای ناگوار بود، اما با شکل گیری نتیجهای روشن که میخواهم بهاشتراک بگذارم. در جلسهٔ اولیه گفتن که فرصت پیشرفت وجود داره و اوضاع خوبه، اما واقعیت این نبود: با وجود افزایش کار و تجربه، حقوقم هیچ تغییری نکرد. فشار کاری زیاد بود و پرداختها انصاف لازم رو نداشتند. سر و صدای زیاد و کشمکشهای داخلی بهطور جدی فرصت رشد رو از من میگرفت. ارتقاها هم بهنظر میرسید که به فاکتورهای شایستگی بیشتر از وابستگیها گره خورده باشد؛ افرادی که ارتباطی به کار و تخصص ندارند اما با مدیران نسبتی برقرار میکنند، شانس نشستن روی پستهای بالاتر را داشتند. ظاهر شرکت هم ممکن است ظاهراً مطلوب باشد، ولی فضای کار واقعاً آزاردهنده است؛ همکاران درگیر رقابتهای ناسالم بین مدیران میشوند و مدیران ارشد علاقهای به شنیدن بازخورد کارکنان ندارند. ارزیابی عملکرد هم بیشتر دست مدیران است و اگر مدیری با کسی مشکلی داشته باشد، میتواند اوضاع را بهگونهای رقم بزند که کارمند یا اخراج شود یا ترجیح بدهد که کنار بکشد. پس از سالها کار، تصمیم به استعفا گرفتم. اما در نهایت برای تسویهٔ حساب و کتاب و بهخصوص سفتهٔ ده میلیون تومانی که بهعنوان حسن انجام کار گذاشته بودم تا شش ماه پس از جدایی باید برگردانده میشد، با تاخیر و بیتوجهی روبهرو شدم و نهایتاً هم تسویهای انجام نشد. با وجود این تجربه، اگرچه حقوق و مزایا بهبود پیدا میکرد، اما محیط کاریشان را به دیگران توصیه نمیکنم.
در آن روزهای پرتنش جنگی و وقتی که دورکار بودم، به همراهی و درکشان از شرایط سخت واقعا فکر میکنم و قدردانشان هستم. اینکه حقوق را زودتر واریز کردند، برای من ارزش زیادی داشت و هنوز هم به خاطرش یادم میآید.
در این مجموعه کار میکردم و هر روز با چالشهای زیادی روبهرو میشدم. ساعات کار از صبح حدوداً ۸:۳۰ شروع میشد و تا ۱۸ ادامه پیدا میکرد؛ پنجشنبهها هم تا ظهر بود و جوری نبود که تعطیلات شناور یا استقلالی وجود داشته باشد. اگر کار داشتی یا نداشت، معمولاً ازت میخواستند تا چراغها روشن بمانی و فضا را آماده نگه داری. قواعد شرکت عجیب و گاهی سختگیرانه بود؛ هر تاخیری اغلب برابر با کسری از کار محسوب میشد و اگر بیش از چهار ساعت مرخصی ساعتی میگرفتی، یک روز مرخصی از تو کسر میشد. قراردادها و برنامههای کاری معمولاً قبل از امضا داده میشد و باید با دقت امضا میشد، چون اصلاحات از طرف شرکت سخت بود؛ اما اگر خودت مشکلات را پیدا میکردی و مطرح میکردی، معمولاً بهبودها انجام میشد. امکانات رفاهی چندان قابل توجه نبودند؛ به عنوان مثال شاید هر دو ماه یکی دو بسته دستمال بدهند، اما نظافت دفتر و ضدعفونی میزها به اولویت شرکت نبود. کارکنان اغلب باید خودشان خرج امکانات را تامین میکردند و اولویت با شرکت بود. حقوق هم کم بود و به صورت بخشبندی پرداخت میشد، تاریخ مشخصی برای واریز وجود نداشت و پرداخت گاهی با تاخیر همراه بود. سنوات و عیدی هم معمولاً دیر پرداخت میشد و برای پیگیری لازم بود تا بالاخره روندِ پرداخت انجام شود. شفافیت مالی کمی داشت و مدیریت تمایل داشت کمتر در مورد حقوق صحبت کند؛ تبعیض، وعدههای بدون پشتوانه و برخی دروغهای کوچک هم بین کارکنان رایج بود. شرکت خانوادگی اداره میشد و برخوردها سنتی بود. برای گرفتن مرخصی باید دلیل میگفتی و یک جانشین هم مشخص میکردی تا درخواستت امضا شود. کارهای اداری به شکل کاغذی بود و گاهی باید چند طبقه بالا و پایین میرفتیم. ابزارهای مدیریت پروژه وجود داشتند اما بیشتر جنبه نمایش داشتند. مدیران معمولاً تقصیرها را به گردن کارمندها میانداختند و برای تاخیرهای پرداخت یا هر بهانهای دنبال بهانه میگشتند. روابط بین تیمی هم خیلی حساس بود؛ حتی معاشرت ساده بین واحدها هم تذکر داشت و احترام به حریم خصوصی با شدت پایینتری حفظ میشد. دوربینها به صورت تقریباً دقیق هر لحظه نظارت میشد و گاه به کمدها هم سرک میرفتند. رفتار مدیر بخش خیلی حرفهای نبود و تنشهای زیادی ایجاد میکرد؛ از پیامها و تماسهای غیرضروری و شبانه تا بحثهای مکرر. برخی افراد با ادعاهای کذب بد جلوه داده میشدند. اغلب قدردانی یا پاداش ملموسی نمیدیدم و فضای کاریِ مسموم باعث میشد نیروها خیلی زود ترک کنند. مدیر نیز برای حفظ نفرات معمولاً با احساس گناه یا وعدههای دوروبرش سعی میکرد آنها را نگه دارد. از نظر فنی هم اوضاع مطلوب نبود؛ برای تازهکارها رشد کم بود و برای حرفهایها هم افت رضایتبخش نبود. شرکت حدود سی نفر را در چند طبقه پخش کرده و پروژههای زیادی بدون برنامه مشخص داشتند؛ اما نتیچهای در زمینهی برنامهنویسی یا محصول قابل توجه وجود نداشت. به طور کل، اگر دنبال پیشرفت فنی یا محیط حرفهای مطلوبی هستی، اینجا گزینهی مناسبی نیست.
وقتی کارم را در مجموعه فناوری اطلاعات بشیر سبحان آغاز کردم، برداشت من این بود که محیط کار توهینآمیز و ساعات اضافهکاری گسترده وجود دارد و منابع انسانی هم به نوعی از نظر فرهنگی تفاوت زیادی دارد. اگر مخالفتی با روندها یا مشکلاتی داشتیم، به نظر میرسید که اثر قابل توجهی از اعتراضها گرفته نمیشود و اکثر موضوعات صرفاً روی کاغذ باقی میماند. حقوق هم بدون چارچوب مشخصی بود و معمولاً در گفتوگوهای قراردادی و هنگام چانهزنی روشن میشد.
در وهله اول، شرکت بسیار مرتب و مناسبی به نظر میرسه. تیم مصاحبه رفتار خوبی داشتند. جو خوبی بود. اما مشکل بزرگ اونجاست که سفته با مبلغ بسیار بالایی رو به عنوان حسن نیت از شما درخواست میکنند و حقوق پیشنهادی شما اگر سابقه بیشتر از دو سال داشته باشید با نیروی صفر تفاوتی نمیکنه. حقوق پیشنهادی بسیار توی ذوق میزنه و از این شرکت انتظار نمیرفت. امیدوارم کارجویان توجه بیشتری داشته باشند.
جلسه مصاحبه برای من با ۴ سال سابقه، با شخصی که سابقه کار نداشت به یک صورت انجام شد. امتحان عملی و تست عملکرد برای کسی که ۴ سال سابقه کار حرفه ای دارد توی ذوق زد. محیط کار تمیز نبود و رفتار منابع انسانی خارج از اصول حرفه ای مصاحبه بود. از تجربه مصاحبه با این شرکت بسیار ناراضی هستم و امیدوارم کارجویان عزیز در انتخاب خودشون دقت کنند.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.