یک نکته خیلی جالب اینه که مدیر نظرات کارکنان رو هم میشنوه و روحیه تیمی خیلی خوبی جریان داره علاوه بر این اهمیت به نوآوری و رشد خیلی جایگاه بالایی داره تو شرکت.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
من دفتر مرکزی بودم،کریمخان،وااااای از این شرکت که برخلاف اسمش چقدر داغونه،حقوق رو ماهانه فقط به یه سری ها میدن،پول پروژه میاد فقط یه سری نورچشمی پاداش دارن،حتی بن لباس چیه دیگه؟! اونم یواشکی به یه تعداد میدادم،تبعیض بیداد میکنه،کلا تو ۱۰ ماه دو بار حقوق گرفتم! بخدا وقتی رفتم تا ۵ ماه حقوق ندادن،هی باید رو مینداختی مساعده بگیری،اونم باید پارتی میداشتی! اصلا یه دیوونه خونه ای...
رييس هيات مديره شركت بيرمردى بود كه مشكل اخلاقى داشت. معمولا بعد از اتمام زمان كارى به عيش و نوش مى برداخت. كمتر در شركت حضور داشت ولى وقتى حضور پيدا ميكرد رفتارهايى انجام ميداد كه عملا در كشورهاى ديگر بعنوان تعرض و آزار جنسى شناخته مى شود. وقتی در آتلیه حضور پیدا میکرد فقط با خانمها سلام گرم و احوالپرسی میکرد و به آقایان کاری نداشت. میتونم بگم تجربه ی سختی داشتم از حضور و کار کردن در این شرکت. کلا رویکردشان هم این بود که از در صمیمیت وارد میشد و یک هو میدیدی که قصد دیگهای داشت. تنها شرکتی بود که دیدم یکی از کارکنان خدماتی از همه ی اعضای شرکت برش بیشتری داشت؛ یکی از کارکنان خدماتی اونجا به همه ی کادر کارشناسی بصورت علنی فحاشی و توهین می کرد ولی هیات مدیره حتی تذکر هم نمیداد. در همه ی دفاتر معماری و شهرسازی معمولا کار شارت تا دیروقت جزء بدیهیات است ولی در اینجا چون یکی از کارکنان خدماتی ناراحت میشد نمیتونستی بیشتر از ساعت 5 حضور داشته باشی. اگر میموندی معمولا با فحاشی یکی از کارکنان خدماتی مواجه میشدی. يك زمانى یکی از کارکنان خدماتی شركت به دو نفر از دخترهاى شركت تعرض جنسى(لمس و ...) كرد؛ ولى واكتش هيات مديره فقط اين بود كه شرایطی را فراهم کردند که دو تا دختر استعفا بدهند و یکی از کارکنان خدماتی سر جايش موند و هنوز هم هست. حتی جلوی شکایت اون دو تا دختر را هم گرفتند. همه ی اینها با این توجه بود که یکی از اعضای هیات مدیره خانم بود!! خلاصه اگر از روی بی شغلی مجبور شدید در اینجا کار کنید، هم مواظبت كنيد وحد و حدود خودتان را مرزبندى كنيد
بعد از مصاحبه، چیزی که بیشتر از همه به چشم می آمد تخصص نبود؛ اعتماد به نفسی بود که ظاهرا قرار بود ثابت کند «من همه چیز را می دانم و بقیه هنوز چیزی نمی دانند!» به جای تمرکز روی سئو، سوالات حاشیه ای مطرح شد و انتظاراتی خارج از شرح شغل هم به آن اضافه شد. اما اوج ماجرا ادعای حدود ۲۰ سال سابقه کار با نرم افزاری بود که سال ۱۳۹۲ منتشر شده است! این دیگر تجربه نیست؛ سفر در زمان است! اگر مدیری با این سطح از توانمندی واقعا در همه حوزه های مورد نیاز مجموعه تخصص دارد، پیشنهاد می کنم اصلا وقتش را برای استخدام نیرو تلف نکند؛ خودش همه کارها را دست بگیرد و جلو ببرد. چون با این میزان از تخصص، ظاهرا تنها چیزی که کم است، چند نفر نیروی اضافی برای شنیدن این تخصص هاست!
تجربه مصاحبه در این مصاحبه درباره پروژهها، شیوه همکاری و انتظارات متقابل گفتوگو شد و هدف، بررسی امکان همکاری در یک جایگاه تخصصی یا مدیریتی بود. با این حال، پس از مطرح شدن میزان حقوق مورد انتظار من، واکنش مدیر عامل بسیار غیرحرفهای بودو با اشاره دست به مصاحبه کننده اعلام کردند مصاحبه را خاتمه بده و گفتوگو بدون فرصت کافی برای ادامهای سازنده پایان یافت. حتی در صورت همخوان نبودن انتظارات مالی، حفظ احترام و برخورد حرفهای با داوطلب اهمیت دارد. همچنین درباره ساختار پروژهها و جایگاههای مدیریتی توضیحاتی ارائه شد، اما حدود اختیار، قدرت تصمیمگیری و نحوه تقسیم مسئولیتها کاملا نامشخص بود و این ابهام نگرانی ایجاد کرد که ممکن است فردی برای جایگاهی مدیریتی جذب شود، اما ابزار، اختیار و حمایت لازم برای انجام مسئولیتهایش را نداشته باشد. در مجموع، این تجربه نشان داد که ارزیابی یک فرصت شغلی فقط به حقوق یا عنوان شغلی محدود نمیشود؛ شفافیت ساختار سازمانی، حدود اختیارات، نحوه پاسخگویی و فرهنگ تعامل حرفهای نیز اهمیت دارند. مصاحبه فرایندی دوسویه است و داوطلب نیز باید درباره ساختار سازمان و شیوه تعامل مدیران اطلاعات کافی به دست آورد.
من اولین شرکتی که بعد از تحصیلم کار کردم دیمه بود که شامل یه تیم دلسوز و حرفه ای بود که برای کاری که میکردن ارزش قائل بودن. هم مدیر اصلی و هم باقی اعضا، آدمای حرفه ای، تحصیل کرده، و با فرهنگی بودن. البته یه مشاور کسب و کار داشتن که آدم خیلی جالبی نبود ولی اعضای اصلی بسیار آدم های دلسوز و به فکری بودن. تنها مشکلی که من اونجا داشتم، نبود هیچ گونه اضافه کاری با وجود ساعات کار بیش از اندازه، و دیرکرد های زیاد در پرداخت حقوق بود که متوجه شدم که عامدانه نبوده و متاسفانه به دلیل جنگ و اتفاقاتی که سال 1404 افتاد، یک شرکت نوپا به مشکل مالی خورده بود. و درکل ممنونم ازشون که فرصت رشد خوبی رو در اختیار من گذاشتن.
برام روشن نبود که دقیقاً چه هدفی پشت این شرکت بود، اما من دو سال پیش با کلی صحبت و وعده وارد شدم. خیلی زود فهمیدم که وضعیت حرفهای کار خیلی دقیق و منظم نبود: مدیرعامل هر روز صبح میآمد، موسیقی پخش میکرد و سیگار میکشید و آن فضا حس حرفهای بودن را نمیداد. مدیرکل هم جوانی بود که در دهه هفتاد متولد شده بود و نه تجربه کافی داشت و نه توان مدیریتی لازم را. من مجبور شدم با چنین فردی کار کنم. بدترین بخش این بود که سیستم کار مشخصی وجود نداشت و حتی اینترنت هم برای کار نبود. با وجود ادعای طرفهای شرکت مبنی بر حمایت از آمریکا و حضور خارجیها و وضعیتی مطلوب، واقعیت کاملاً فرق داشت. به هر حال نتیجه این بود که به همکارانم گفتم به سمت اینجا نروید.
در ابتدا با من از واحدی تماس گرفتند و یک گفتوگوی نیم ساعته داشتیم، سپس جلسهای دو ساعته برای مصاحبه ترتیب داده شد. مصاحبهٔ دوم هم به خوبی پیش رفت و پس از آن فرایندی برای انجام تمرین فرستاده شد که من آن را به درستی تکمیل کردم. به جلسهٔ نهایی رسیدم اما سوالها بسیار سخت و عجیب بودند و باعث سردرگمیام شدند. پس از حدود یک ماه و نیم با من تماس گرفتند و گفتند که تخصص دارم اما در چارچوبِ اسکوپشان نیستم. واقعاً عملکرد فرایند استخدام را بیفایده دیدم — به این شکل که استخدام نمیشود؛ کاش دستکم دو هفته کار آزمایشی میدادند تا بتوانم دقیقتر ارزیابی شوم. به نظر من سیستم جذبشان قابل تحسین نیست.
برای مدت طولانی حقوقمو عقب میفرستن و واقعاً وقتِ منو بیخودی تلف میکنن. این موضوع فقط محدود به یکی دو نفر نیست و به طور مداوم تکرار میشه؛ حتی به نیروهای تازهوارد هم همین اتفاق میافته. مدیر ارشد هم کاملاً توی این قضیه دخیل به نظر میرسه.
خیلی از فرایندها توی این مجموعه بهدرستی پیش نمیرفت و از این تجربه درس گرفتم. با وجود اینکه شرکت سابقهدار و معتبر بود، واحد منابع انسانی خیلی نیاز به بازنگری داشت. هفت سال حضورم اینجا نشان داد که با تیم و مدیران سابق HR و تیم و مدیر جدید تفاوتها خیلی هست، اما متأسفانه کمکاری و بیتفاوتی در سطح مدیریتی بیشتر احساس میشد. نیروهای معمولی منابع انسانی واقعاً همدل و پاسخگو بودن، اما مدیران میانی و شخص مدیر HR انگار دیدگاهی متفاوت داشتند. مدیر اداری تازهوارد و نامشخص به نظر میرسید و اکثر افراد با او مشکل داشتند. یکی از اعضای تیم هم که مسؤول روابط با مشتری بود، بهظاهر دنبال کنترل بیشتر بود. به عنوان کارمند، کمتر کسی به مسائل پاسخ میداد و رفتارهای بازدارندهای وجود داشت که حرف زدن را دشوار میکرد. تلفن و ارتباطات هم عملاً پاسخگو نبودند. مدیران میانی هم گاهی بهنوعی به زیرآب زدن همتیمیها فکر میکردند و هر مسیر را که میرفتیم، برچسبی منفی به هم میچسباندند. واقعاً نمیتوانم درک کنم چگونه مدیر ارشد چنین وضعیتی را پذیرفته است.
اول که وارد میشید وعده ها عالیه. سه نفر صاحب شرکت هستند. آقایان حد. حیدر. و ریا. مدیرعامل نفر اوله به ظاهر اما اون دو تا بسیار نفوذ دارند. دربارۀ پرداخت حقوق تا پیامک واریز نیومده باورش نکنید که فردا میدیم بهتون یا این هفته!! بچه هایی که باهاشون کار کردند از این بابت بسیار طلبکارند و همه هم شاکیند. اینها به شدت غیر حرفه ای رفتار میکنند و خرشون که از پل بگذره جواب تلفن رو هم نمیدن ... به هیچ عنوان توصیه نمیشه چون فقط و فقط خودشون و منافع شخصیشون براشون اهمیت داره و از طرفی بسیار هم وانمود میکنند حرفه ای هستند در حالی که دقیقا برعکسه ...
شرکت ایمن صنعت آگرا با وجود فضای صمیمی و همدلی میان تیم، تجربهای کارآمد و مثبت از من داشت. مدیر پروژه با درک بالا از کار، بهطور واقعی کنار پرسنل بود و همواره با صبر و حوصله مباحث آموزشی را به همه توضیح میداد. پرداختها همیشه بهموقع بود و گاهی حتی مبلغی بیش از توافق اولیه واریز میکردند. برای من اهمیت داشت که حقوق در ابتدای هر ماه وصول شود و این نکته در این شرکت رعایت میشد. عیدی نیز معمولاً ابتدای اسفند همراه با حقوق بهمن پرداخت میشد و این رفتار را من بهنام حمایت از پرسنل میدیدم. آرزومندم که همواره دعای خیر کارکنان پشتوانه موفقیتشان باشد.
شرکت هایکا پر از فضای یادگیری است و همواره با چالشهای تازه روبهرو میشوی. اینجا رشد روند کار رو تجربه میکنم و احساس میکنم فرصتهای زیادی برای توسعه وجود دارد. تیمهای مهندسی اکثراً با تخصصهای گوناگون گرد هم مینشینند؛ از طراحی صنعتی تا نرمافزار سیستمی و اپلیکیشن کاربری، تا سیستمعامل و پشتیبانی. با توجه به اینکه شرکت جزء تولیدکنندگان محصولات ذخیرهساز در بازار داخلی است، به نظر میرسد آیندهاش روشن باشد.
مدتی است از آن مجموعه جدا شدم. یک سال اونجا بودم و هرچه بیشتر کار میکردم اوضاع تیرهتر میشد. کدبیس به شدت کهنه بود و با بدهی فنی فراوان همراه شده بود؛ اثراتش در همهجا مشهود بود. مدیریتها بیتجربه و به نوعی با اخلاقی زنانهشکل بودند که برخوردشان تحملنکردنی بود. از من میخواستند نقدم را جلوی جمع مطرح کنم، سپس یا آن را نادیده میگرفتند یا با ژستهایی، تقصیر را به من واگذار میکردند — جلسات رترو عملاً بیفایده بود. تیم لید عملاً وجود نداشت و برای ریفکتور و نوشتن تست، زمان یا منابعی در اختیار ما نمیگذاشتند؛ هر بار که به این مسائل اشاره میکردی، آنها را مسخره میکردند. حقوق هم وضعیت مطلوبی نداشت و بودجه صرفهجویی میکردند؛ از آنجا که خیلیها کارشان را کند انجام میدادند، اگر تو سریع بودی، فشار اضافی بیشتری به تو وارد میشد. در نهایت از نظر رشد فنی هیچ فرصت مشخصی وجود نداشت؛ اگر هدف رشد تکنیکی دارید، بهتر است کارآموزی در یک شرکت دیگر را ترجیح بدهید تا اینجا.
در این مجموعه، چهار ماه حضور داشتم و فضای کار پر از حاشیه و تهمت بود. مدیران و سرپرستان اغلب تجربهٔ قابلتوجهی نداشتند و برای اولینبار بود که در جایگاه لید یا مدیر وظیفه میگرفتند؛ همین موضوع باعث میشد جسارتِ زیرآبزنی و دروغگویی رواج پیدا کند و افراد حرفهای را به حاشیه برانند. من هم به ناچار از آنجا رفتهام. حقوق به صورت قسطی پرداخت میشود و اضافهکاریها هم بازگردانده نمیشود. همیشه سرکوفت میشنویم، فضا پر از دوربین و وعدههای دروغ که هیچکدام عملی نمیشوند. اعضای تیم را در مقابل هم قرار میدادند و هیچگونه مشارکت یا همدلی وجود نداشت؛ فضای شرکت پر از شایعهپراکنی بود. بهمحض اینکه فهمیدم در بازهٔ یکونیم سال حدود هفتادوهشت نفر از مجموعه خارج شدند، وضعیت بیش از پیش روشن شد.
تجربه من از کار در شرکت مهندسان مشاور سکو این بود که حقوق به ذاتاً پرداخت نمیشود یا با تاخیر زیادی روبهرو میشد و فشار کار تا حد زیادی بالا بود. فضای کار به نظر میرسید برای آدمهایی طراحی شده باشد که جدی نیستند؛ برخی از همکاران ترجیح میدادند با تکیه بر ظاهر و ایجاد رابطه با مدیر، شاید به حقوق برسند.
در اینجا فضا آرام است و با همکارانِ باادب روبهرو میشوم. کسانی که کنارت هستند معمولاً حرفهایاند و فرصت خوبی برای یادگیری و کسب تجربه به من میدهند. اما مدیران اصلاً برنامهریزی منظمی ندارند؛ تصمیمات هر روز تغییر میکند و اعتبارشان تا روز بعد باقی نمیماند؛ بهطبع کار بیشتر شبیه مدیریت سنتیِ یک رستوران است. اگر دوست داری مثل یک آچارفرانسه که هر روز کارِ متفاوتی به عهدهاش میافتد باشی و به دنبال برنامههای بلندمدت یا نتیجههای پایدار نباشی، اینجا جای مناسبی است.
به یه مجموعه تماس گرفتم و با یک خانم صحبت کردم تا بپرسم کارمند اداری لازم دارن یا نه. خیلی سریع گفتن نیازی به نیرو ندارن. بعد یعنی وقتی رفتم سایتهای کاریابی رو دیدم، آگهی کارمند اداری رو اونجا دیدم اما حتی یک بار هم رشمو نگرفتن. این برخورد رو نمیفهمم؛ من فقط میخواستم رزومهمو بفرستنم.
مدیری دروغگو و بسیار حسود. مانع پیشرفت و بسیار مایکرومنیجمنت. از روز نخست ورود به شرکت قول بیمه دادن و هرگز بیمه نکردن و بخاطر اینکه فهمیدن شرکت های مشابه درخواست مصاحبه به من دادند، قراردادم رو یکطرفه نقض کردند. هرگز حتی یک روز اجازه استفاده از مرخصی هام رو ندادند.
در این شرکت احساس میکنم اولویت با ظاهر و شایستگیهای سطحی است تا تواناییهای واقعی افراد. اگر گفتنِ بر اساس شایستهسالاری بود، میتوانست بهتر باشد، اما به نظر میرسد بیشتر جنبهی نمایشی دارد. این احساس به ویژه در تیمهای تست، پشتیبانی و پروداکت تقویت میشود. به باور من، بخشی از آن به دلیل وجود مدیران مرد سریعالتحرک است که هم مصاحبه میکنند و هم کارشناساند، و در نتیجه واقعاً سردرگم میشویم که چه اقدامی درست است.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.