من هنوز در پینگو تریپ مشغول به کارم و چیزی که میگم بر اساس تجربهایه که همین الان در محیط کار دارم. واقعیت اینه که از نظر من یکی از مشکلات جدی مجموعه، فضای مدیریتی و فرهنگ سازمانیه. چیزی که در این مدت احساس کردم اینه که گاهی توجه، فرصت و حمایتها بیشتر بر اساس انتخاب و سلیقه شخصی مدیر انجام میشه تا صرفاً عملکرد و توانایی افراد. طبیعتاً وقتی چنین حسی بین نیروها شکل بگیره، انگیزه و اعتماد تیم کم میشه. موضوع دیگهای که برای من آزاردهنده است، نحوه برخورد با بعضی از نیروهاست. به جای اینکه اختلافات یا ضعفهای کاری در فضای حرفهای و با هدف حل مسئله مطرح بشه، گاهی برخوردها به شکلیه که باعث تخریب یا تضعیف فرد در مجموعه میشه. من واقعاً نمیدونم ریشه این رفتارها چیه، ولی اثرش روی فضای تیم کاملاً قابل مشاهده است. شاید از بیرون پینگو تریپ یک مجموعه خوب و موفق به نظر برسه، اما چیزی که من از داخل میبینم با تصویری که بیرون وجود داره همیشه یکسان نیست. به نظرم اگر مسائل مربوط به مدیریت، احترام به نیروها، شفافیت و فرهنگ سازمانی جدی گرفته نشه، در بلندمدت میتونه آسیب زیادی به مجموعه وارد کنه. من نمیخوام درباره آینده پینگو پیشبینی قطعی کنم، ولی با روندی که الان میبینم، اگر این مسائل اصلاح نشن، ادامه این مسیر میتونه برای مجموعه خیلی پرهزینه باشه. برای خود من هم این تجربه یک نکته مهم داشت: مدرک، عنوان مدیریتی یا جایگاه سازمانی بهتنهایی نشوندهنده مدیریت حرفهای نیست. مدیریت واقعی رو بیشتر میشه در نحوه برخورد با نیروها، احترام، ایجاد اعتماد و توانایی ساختن یک تیم سالم دید.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
یکی از بدترین تجربه های کاری و آکادمیک بود که داشتم. دروغ گویی و فریب بخش اصلی مدیر مجموعه بود.
من از طریق یکی از دوستام معرفی شدم اول خوب مصاحبه رفتم گفتن وام میدن عالی بیمه بیمه تکمیلی اول **** بامن حرف زد (البته پرتش کردن بیرون)بعد **** مدیر تیم پشتیبانی حرف زد گفت وام میدیم عالی شرایط راضی کننده هستش. بعد دوباره **** حرف زد(در ضمن بگم اونجا اقا یا خانم یا فامیلی حق نداری صدا کنی فقط اسم کوچیک باید باشه طبق قانون شرکت )خلاصه **** شرایط رو گفت یدفعه گفت وام میدن چون میدونستم ری اکشن نشون ندادم برگشت گفت چرا خوشحال نشدی گفتم میدونم گفت باید خوشحال بشی منم بهت گفتم دقیقا فهمیدم که یه ادم عقده ای هستش بیخیال شدم بعد رفتیم شرکت شروع بکار بخاطر اولین روز کاری از من فیلم برداری کردن من باخنده گفتم خوشحال که اومدم تو همچنین شرکتی با این سابقه هفته بعدش منو صدا کردن گفتن چرا موقع صبحت کردن لبخند زدی چرا با حالت تمسخر گفتی روانشانس شرکت گفته داری مسخره کنی میکنی من موندم چی بگم بالاخره گفتم ببخشید اینجوری بگم حق نداشتم با کسی حرف بزنم جایی برم حتی سیگار بکشم دقیقا مثل پادگان بود بالاخدمتها راحت ماهاکه سه نفر بودیم مثل برده یا چس ماه باید مثل سگ کار مکیردیم حق نشستن استراحت بازی کردن نداشتیم واقعا مسخره بود خیلی از دور حال میکردن از نزدیک حال ادم بهم میخورد بدترین کارکردمن توی 30سال کردن بود چون من از ده سالگی کار کردم
به هیچ عنوان وارد تحقیق و توسعه نانوالوند به خصوص مستندات نشین. در یه کلمه میگم خود لجنزار!
یه شرکت که فقط منافع سهام دار مهمه براش نه پرسنل
محل خوبی برای کار و رشد و تعادل بین کار و زندگی و محیط بسیار صمیمی و دوستانه و مهربان
یکی از مهمترین مشکلاتی که در دوران همکاری خود با فارا با آن مواجه شدم، نبود معیار مشخص و عادلانه برای ارزیابی عملکرد افراد است. در عمل، به نظر میرسد شایستهسالاری آنطور که باید وجود ندارد و گاهی افرادی بیشتر دیده میشوند که توانایی بیشتری در معرفی و تعریف از عملکرد خود دارند، حتی اگر خروجی و عملکرد واقعی آنها متناسب با این میزان دیدهشدن نباشد. همچنین در دورهای که در باشگاه مشتریان فعالیت داشتم، شاهد رفتارهایی از سوی مدیر این بخش خانم آ.ت بودم که از نظر من با یک محیط کاری حرفهای و محترمانه فاصله زیادی داشت. در مواردی، افراد مورد تحقیر یا تمسخر قرار میگرفتند و از آنها خواسته میشد کارهایی خارج از وظایف شغلی خود، از جمله پیگیری برخی امور شخصی را انجام دهند. مسئله نگرانکنندهتر این بود که در صورت اعتراض یا مخالفت با چنین درخواستهایی، این نگرانی وجود داشت که گزارشهایی نادرست یا یکطرفه درباره عملکرد فرد به مدیر بالاتر منتقل شود؛ مدیری که به دلیل فاصله با جزئیات روزمره کار، ممکن است تصویر کاملی از اتفاقات و شرایط واقعی تیم نداشته باشد. به نظر من، یکی از مهمترین نیازهای مجموعه، ایجاد یک سیستم شفاف برای ارزیابی عملکرد، ایجاد فرصت برابر برای دیدهشدن افراد و مهمتر از همه، برخورد محترمانه و انسانی با کارکنان است. امیدوارم در آینده شرایط بهتر شود و محیطی ایجاد شود که در آن افراد بر اساس عملکرد واقعی، توانایی و نتیجه کارشان ارزیابی شوند و شأن و احترام آنها بهعنوان یک انسان و یک نیروی حرفهای حفظ شود.
یکی از سمی ترین محیط هایی که مشغول بودم که با کلاه برداری و دزدی برند لوگوی شرکتی دیگر تاسیس شده، مدیریت از سطح فرهنگی خیلی نازلی برخوردار هستند در حدی که شرکا سر همدیگه رو کلاه میذارن. فساد مالی و اخلاقی به طرز مضحکی سراسر شرکت رو فرا گرفته، محیط بسیار سمی، غیر حرفه ای و غیر اخلاقی. به هیچ عنوان در صنعت فناوری نام و سابقه درخشانی ندارند. فرایند و روال در هیچ جایی شرکت وجود ندارد و همه چی طبق حال و هوایی روانی و احساسی مدیر عامل انجام پیش می رود
از وقتی خانم «ی.ش» وارد کامرشال اسنپفود شدن، چیزی که اتفاق افتاد افت شدید انگیزه و رضایت تیم ها بود. آدمهای توانمند زیادی به خاطر فضای ایجادشده رفتن و عملاً تیمی نمونده که از شرایط کاریش راضی باشه. سبک مدیریت و برخورد ایشون پر از تصمیمهای هیجانی، تحقیر، منت گذاشتن و ایجاد حاشیهست. مخالفت با ایشون عملاً هزینه داره و خیلیها ترجیح میدن سکوت کنن و فقط شرایط رو تحمل کنن. چیزی که بیشتر به چشم میاد اینه که نزدیکی و تایید کردن ایشون گاهی بیشتر از تخصص و توانمندی ارزش پیدا کرده و فقط همین افراد ارتقا پیدا میکنن. حتی برخلاف چیزی که خودشون میگن، توی بخشهای مختلف پوزیشنها باز نمیشه که افراد توانمند بتونن اپلای کنن و در نهایت همون افراد نزدیک به خودشون رو بالا میبرن. برای نیروی انسانی و خروج کارمندان خوب شرکت هم هیچ ارزشی قائل نیستن؛ بهطوری که در یک پوزیشن، طی کمتر از ۶ ماه سه مدیر عوض شده، چون ظاهراً افراد نمیتونن با این سبک مدیریت و رفتار کار کنن، مگر اینکه کاملاً سکوت کنن و ایشون رو تأیید کنن. دوست دارن کارها با داد و بیداد و زور پیش بره و از اینکه افراد با دانش بخوان بالا بیان، استقبال نمیکنن. در عین حال انتظار دارن افراد مثل برده تمام ساعات در خدمتشون باشن. منابع انسانی هم عملاً اوامر ایشون رو اجرا میکنه و بیشتر شبیه مترسک ایشون شده. اگر برای سلامت روح و روانت ارزش قائلی، حتی توی بدترین شرایطت هم وارد زبالهدونی کامرشال اسنپفود نشو.
توی این شرکت فقط و فقط بر اساس منافع خودشون کار میکنن ، کار کم میشه مرخصی اجباری کار زیاد میشه اضافه کاری اجباری ، همه قانون های کار مثل مرخصی ، ناهار ، سنوات را هم دور می زنند و در حق نیرو اجحاف میکنند. هدفشون نگه داشتن یک نیرو در حد یک سال و پیشبرد کارشون و سپس جایگزین کردن با یه نیروی دیگس. فشار کاری بسیار زیاد ، استرس بالا و درآمد کم در حد پایه اداره کار. به همین دلیل تمام نیروها مرتب تغییر میکنند و هیچ کس اونجا امکان امنیت شغلی و ثبات نداره. کنترل گری شدید مدیران روی کار نیرو و امکانات بسیار کم و هزینه های خسیس گونه برعکس درآمد بالای شرکت. هر چه بیشتر کار کنی بیشتر بار روت میزارن و در قبالش هیچ پاداشی هم تعلق نمیگیره. در کل اتلاف کامل وقت و انرژی و اعصاب و روان آدم کار توی این شرکته.
نه پیشرفت دارید نه حقوق مکفی نه رشد شخصی نه هیچ چیز به ویژه در ERP یک پروژه داغون و بیش از حد قدیمی با حجم کاری بیش از حد بالا دلیل این حجم بالای کار : پروژه کاملا غیر استاندارد به قدری که بیش از اندازه به لحاظ فنی و معماری خرابه یعنی نمیشه اونو آپدیت کرد و فقط باید از اول بسازنش اصلا نمیتونید چیزی از اینترنت سرچ کنین فقط مدام گیر میکنید و باید بگردید دنبال این و اون تا یکی جوابتونو بده فقط با کاراموز پیش میبرن و بعد از اتمام کاراموزی میگن کارت خوب نبود و باید کاراموزیت تمدید بشه و سه ماه سه ماه اونو تمدید میکنن که حقوق درست بهتون ندن تمام مزایا کارانه اضافه کار حذف شده خواهشا وقتتونو برای داتین تلف نکنین چیزی از داتین در نمیاد براتون
متاسفانه حجم کارشون به شدت زیاده و باید اندازه چند نفر کار کرد . حقوق اداره کار . حقوق با ۲۵ روز تاخیر پاریز میشه . شدن اعصاب خوردی هم که بینهایت. اصلا پیشنهاد نمیکنم.
متأسفانه تجربه کاری در این مجموعه برای من بیشتر از آنکه حرفهای و سازنده باشد، با ضعف جدی در مدیریت و بیعدالتی همراه بود. در این مجموعه شایستگی واقعی همیشه معیار اصلی برای انتخاب افراد نیست و افراد متملق و نزدیک به مدیریت، نسبت به افراد توانمند در اولویت قرار میگیرند. این مسئله بهشدت روی انگیزه کارکنان و کیفیت محیط کاری تأثیر منفی میگذارد. از طرفی، حجم کار بالا ، در کنار مشکلات مربوط به پرداخت حقوق و کسر از دریافتیها، فشار زیادی ایجاد میکند. همچنین، رفتارهای غیرحرفهای و نگاه ابزاری مدیریت نسبت به برخی همکاران خانم ، محیط کار را برای کارکنان نامطلوب و غیرحرفهای کرده بود. در مجموع، به نظر من این مجموعه به یک مدیریت حرفهای نیاز دارد که شایستگی براساس عملکرد افراد و احترام حرفه ای را مدنظر قرار دهد. تا زمانی که این مسائل جدی گرفته نشوند، بعید است محیط کاری سالم و انگیزهبخشی شکل بگیرد.
دوست دارم بدون تردید بگم که کار توی این شرکت برام تجربهای ناگوار بود، اما با شکل گیری نتیجهای روشن که میخواهم بهاشتراک بگذارم. در جلسهٔ اولیه گفتن که فرصت پیشرفت وجود داره و اوضاع خوبه، اما واقعیت این نبود: با وجود افزایش کار و تجربه، حقوقم هیچ تغییری نکرد. فشار کاری زیاد بود و پرداختها انصاف لازم رو نداشتند. سر و صدای زیاد و کشمکشهای داخلی بهطور جدی فرصت رشد رو از من میگرفت. ارتقاها هم بهنظر میرسید که به فاکتورهای شایستگی بیشتر از وابستگیها گره خورده باشد؛ افرادی که ارتباطی به کار و تخصص ندارند اما با مدیران نسبتی برقرار میکنند، شانس نشستن روی پستهای بالاتر را داشتند. ظاهر شرکت هم ممکن است ظاهراً مطلوب باشد، ولی فضای کار واقعاً آزاردهنده است؛ همکاران درگیر رقابتهای ناسالم بین مدیران میشوند و مدیران ارشد علاقهای به شنیدن بازخورد کارکنان ندارند. ارزیابی عملکرد هم بیشتر دست مدیران است و اگر مدیری با کسی مشکلی داشته باشد، میتواند اوضاع را بهگونهای رقم بزند که کارمند یا اخراج شود یا ترجیح بدهد که کنار بکشد. پس از سالها کار، تصمیم به استعفا گرفتم. اما در نهایت برای تسویهٔ حساب و کتاب و بهخصوص سفتهٔ ده میلیون تومانی که بهعنوان حسن انجام کار گذاشته بودم تا شش ماه پس از جدایی باید برگردانده میشد، با تاخیر و بیتوجهی روبهرو شدم و نهایتاً هم تسویهای انجام نشد. با وجود این تجربه، اگرچه حقوق و مزایا بهبود پیدا میکرد، اما محیط کاریشان را به دیگران توصیه نمیکنم.
من فکر میکنم در آینده نزدیک جایگاهی مثل مدیر یا اعضای حلقههای خاص برای ما نخواهد بود؛ به نظر میرسد ساختاری جداگانه برای دستهای حدود چهارصد نفر درست شده که خیلیها از پیوستن به آن بخش استقبال میکنند، اما اوضاع به نظر خیلی ناراضیکننده است و فضای کار به شدت سردرگم شده.
وقتی این صفحه را دیدم و دیدگاههای قبلی را مرور کردم، تصمیم گرفتم تجربهام از واحد تحقیق و توسعهی همین شرکت را هم اضافه کنم تا نکتهها مشخصتر شوند. به طور کلی، آن واحد برای بازدیدکنندگان بیرونی مثل کارمندان دولت بیشتر به عنوان یک نمایشگاه به نظر میرسد؛ از بیرون خوب به نظر میرسد اما داخلش واقعاً بینظم و ناکارآمد است. در طول هفت سالی که آنجا بودم، فهمیدم خروجی و محصول برای شرکت اهمیت چندانی ندارد و بیشتر به نظر میرسد برای اهداف مالی و جابهجا کردن پول استفاده میشود. فضای کار به شدت ناسالم است؛ گمانهزنیها و زد و بندهای زیادی بین مدیران وجود دارد که ریشه در رفتارهای رئیس بخش سختافزار، رئیس بخش نرمافزار و مدیریت ناکافی دارد. به جای تمرکز بر رشد شرکت، این افراد بیشتر به منافع شخصی و جایگاه خود فکر میکنند. نفرِ سومی که بهعنوان معاون محصول آمد، تخلفات اخلاقی و مدیریتی زیادی را آشکار کرد، اما چون ریشههای فامیلی و ارتباطهای پنهانی عمیق بود، خیلیها نتوانستند کاری از پیش ببرند. نتیجه اینکه امنیت شغلی کم است و اخراجها بهطور نسبی بیرحمانه انجام میشود و اکثر کارکنان سابقهی کار زیر سه سال دارند. از نظر کار، کارها بیشتر عملی و تستیاند و برای خیلیها جذاب نیستند. خاتمه.
شدت فضای کار اینجا به من آرامش میداد و به من اعتماد میداد تا با انرژی برم سر کار. جو گرم و خودمونی مجموعه و پشتگرمی مدیر و همکارها واقعاً احساس میشد؛ حس میکردم حمایت میکنن و این موضوع انگیزهام رو بالا میبرد. اینجا هم به رشد مهارتهای حرفهای اهمیت میدن و هم به کیفیت زندگی شغلی: امکانات رفاهی، دورهها و فرصتهای آموزشی در دسترس بود تا بتونم در شایستگیهام پیش برم. احساس عضویت واقعی در تیم داشتم و حس دیدهشدن و قدردانی میکردم، که به اعتمادبهنفس و انگیزهم کمک کرد.
شرکت پژوهش خانه را تجربه کردم و اکنون اوضاع به شکل آشفتهای در آمده است. آرامش مطلقی وجود ندارد و هرکس سهم خود را میبرد؛ به نظر میرسد نظم از بین رفته و هیچ حلقهکنترلی نیست. مدیران ارشد به نظر میرسد در حال سوءاستفاده و چپاول هستند و هیچکس جلودارشان نیست. سطح دانشی در سطوح بالایی چشمگیراً پایین است و اطرافشان مشاورانی بیسواد گرد آوردهاند که وضعیت را وخیمتر میکنند. در نهایت تصمیمی که به ظاهر خردمندانه از سوی مدیرعامل گرفته شد، اوضاع را به هم ریخت و هر چیز در هوا معلق باقی ماند.
برای به دست آوردن تجربهای که حس بد از کار کردن در این شرکت را منتقل میکند، با وجود فشارهای غیرضروری و نگرانیهای رفتاری، کارم رو شروع کردم. ابتدا همه چیز نسبتاً منظم به نظر میرسید، اما خیلی زود با واقعیت ناخوشایندی روبهرو شدم: مدیرعاملها به ظاهر ملاحظه و حرفهای دمدستی میزنند اما کار بلد نیستند؛ صحبتهایشان بیشتر به تبلیغ و بازی با کِیسهای لحظهای میماند تا توسعه و ساختن. سرپرستها هم اوضاع خوبی ندارند؛ بیشتر به جمعآوری امتیاز از پرسنل و چاپلوسی برای روسا مشغولند تا مدیریت واقعی. یکی از همکاران فروش/بازاریابی که واقعاً حرفهای بود را بیش از حد فشار دادند تا در نهایت از مجموعه جدا شد، و از آن به بعد تیم کلا دچار بیاعتمادی شد. منابع انسانی هم معمولاً پنهانکار و دوبهدوغه است؛ ادعا میکنند از واحدهای بزرگ آمدهاند، اما به نظر میرسد کار زیادی بلد نیستند و تنها با ظاهر و گفتار وارد مجموعه میشوند. قراردادها از نظر حقوقی پیچیدهاند و به نظر میرسد با فشار و تهدید اجرایی میشوند تا هر طور که میخواهند گیرت بیفتد. ساعات کار طولانی است و ارتباط مداوم با موبایل یا هر دستگاه دیگری زیر نظراتی سنگین است، تا حدی که احترام به حریم خصوصی از میان میرود و به شکل لحظهبهلحظهای تاخیرها را محاسبه میکنند؛ راهی برای فرار ندارد. فضای کار پر از ناسزا و تنش است؛ یکی از سرپرستها فقط به حرفهای زننده و پرخاشگری میپردازد و حتی در خودرو هم رفتار رکی دارد. در نهایت محیطی بیپرستیژ و ناامیدکننده پیدا میشود و به خودم میگویم شاید واقعاً اینجا جای کار نیست.
مدت زیادی است که در این مجموعه کار میکنم و دیدگاههای گستردهای که در موردش شنیده بودم، از نظر من واقعبینانه نبودند. بله، مشکلاتی وجود دارد، مثل هر شرکت دیگری، و ممکن است برخی مسائل با سلیقهام جور نباشد. اما به عنوان کل، کار در اینجا از بسیاری از همردهها بهتر است و با کارکنان به طور حرفهای و مطابق استانداردهای روز رفتار میشود.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.