خلاصه اینکه یک جنبهٔ مثبت توی این شرکت وجود داره و اون هم فضای رشد برای پرسنل و برخورد مهربان مدیرعامل است. اما بخشهای دیگر داستان متفاوت است؛ شرکت بیشتر شبیه خانوادهای عمل میکند و حقوق معمولاً حدود چهار تا پنج ماه تأخیر دارد. سطح تحصیل مدیران بالابالای نیست و اغلب ادعاهای زیادی مطرح میکنند و به نظر میرسد برخی از مدیران جوانترِ اعضای خانوادهٔ رئیسند و در جلسات خود را مهندس معرفی میکنند. این وضعیت با نمایشهای مدیریتی و عقدههای برتریطلبی همراه شده و به نظر میرسد حقوقِ با تاخیر، با کسریهایی مثل ایاب و ذهاب تا حدود چهارصد تا پانصد هزار تومان مواجه است. در فرایند استخدام هم علاوه بر سفته، یک ضمانتنامهٔ پنجساله گرفته میشود و اگر بخواهی قبل از این مدت از شرکت جدا شوی، باید ده درصد از کل مبالغ پرداختی را پس بدهی. پیشنهاد من این است که مسئولان با شایستگی و تجربه انتخاب شوند، نه با نسبتهای خانوادگی؛ چون نیروی انسانی ارزشمندترین دارایی است و با این رفتارها ممکن است از دست برود.