دو سال‌ها از عمرم را در نهادی گذراندم که مدیران و معاونانش به‌طور سنتی و با اخلاقیاتی نامتوازن عمل می‌کردند و من هم نتوانستم به‌طور درست از حیثیتم دفاع کنم. به خاطر خصیصه‌های مدیریتی آنان، روش اصلیشان تقویت اعتماد به نفس کادر با هدف کنترل و نشانه‌گیر کردن شأن کارشناسان بود. مدیرانی که از طریق پارتی‌بازی و رانت به مقام رسیدند و سابقه کار کارشناسی هم نداشتند، به جای پاسخگویی مسئولانه، با ادعاهای فراوان می‌خواستند قدرت بیشتر به دست آورند و این رفتارها واقعا زهراخیز بود. تا پایان حرفم را بخوانید. فشارهای بی‌مورد کاری و استرس‌های مداومی که روی کارشناسان می‌گذاشتند تا در خفا به دنبال پست‌های بالاتر و مدارک تقلبی باشند، در واقع به دنبال این بودند که به‌نوعی دکتر یا درجه‌ای را به‌طور مجازی و با نام‌های مختلف به دست آورند. یک بار یکی از آنان که حتی مدرک دکترا هم نداشت، را به عنوان مهندس خطاب کردم و برخوردشان از این بی‌احترامی آنقدر شدید بود که متوجه شدم چه فشاری وجود دارد. اگر در تیمشان هم‌صحبت شوی و ظاهر خود را به آن‌ها خوش بیاید و از امتیازات و فرصت‌های زبان‌بازی بهره‌مند باشی، احتمالا جای خوبی برایت فراهم میشود. اما اگر واقعا بخواهی کارشناس بمانی، تنها با دشواری و خودخوری روبه‌رو می‌شوی.