دوست داشتم تجربهای از روند مصاحبه در شرکتی با نام آدوراطب را به اشتراک بگذارم. محیط مصاحبه برایم خیلی ناامیدکننده بود؛ مدیر منابع انسانی به نظر میآمد که دخالتگر و هیجانزده است و بیشتر به چشم نوعی فروشنده یا بازاریاب میماند تا رهبر تیم منابع انسانی. در طول جلسه حس کردم نظراتی که مطرح میکند بیش از حد فشارآور است و فضای جلسه را سخت و منفی کرده بود. در فرایند مصاحبه هم متوجه شدم که کوچکترین گامها مانند اعلام نتیجه مصاحبه به داوطلبان به عنوان اطلاع رسانی رسمی و روشن انجام نشده است و این نکته به شدت ناراحتکننده بود. در نهایت احساس کردم تجربه به واقع خوشایند نبود و از آن گلهمند شدم.
من با شرکت زی دکتر تجربهای داشتم که دوست ندارم فراموش کنم، و حالا آن را به شیوهای تازه و صریح بازگو میکنم.
چند روز پیش وقتی در جابینجا به دنبال فرصتهای تازه بودم، نام زی دکتر به چشمم خورد و از همان لحظه احساس کردم که ممکن است به دردسر بیفتم. سال قبل، به صورت پارهوقت به تیم دیجیتال مارکتینگشان ملحق شدم، اما خوشبختی کوتاه بود و خیلی زود متوجه شدم پرداخت حقوق به تعویق افتاده است.
پس از اتمام ماه اول، تعلل در پرداختها من را متعجب کرد. از مدیرعامل مجموعه درباره دلیل تاخیر پرسیدم و پاسخ شنیدم که مشکل از جریان نقدی است و تا پایان هفته حل میشود. چند نفر دیگر هم در همان وضعیت بودند و من با همکارم در این باره صحبت کردم. او و چند نفر دیگر چند ماهی است که با این مشکل دستوپنجه نرم میکنند.
بعد از چندین ملاقات با مدیرعامل و وعدههای مکرر برای پرداخت در روزها و هفتههای آینده - با بهانههایی مثل نبود روزنامه رسمی، کمبود بودجه یا اینکه کار من هنوز تأیید نشده است - تصمیم گرفتم برای پیگیری حقوق و عقد قرارداد از طریق وزارت کار اقدام کنم. این اقدام به مرور منجر به روشن شدن برخی نکات برای آینده شد که فکر میکنم کمککننده باشد.
نکتههایی که بهتر است قبل از همکاری با شرکتها در نظر بگیرید:
1) هرگز بدون عقد قرارداد کارتون را آغاز نکنید. در این شرکت علیرغم مشکلاتی مانند تعطیل بودن تجهیزات، کمبود مهر و نامههای اداری، این موارد هم به عنوان چراغ قرمز محسوب میشوند.
2) مطابق ماده ۳۴ قانون تأمین اجتماعی، هر کارفرما نسبت به مزد یا حقوقی که پرداخت میکند، باید حق بیمه سهم فرد را کسر و به همراه سهم خود به سازمان بیمه ارائه دهد. اگر بهطور همزمان در دو شرکت کار میکنید، میتوانید حق بیمه را از هر دو کارفرما مطالبه کنید.
3) وزارت کار به اقدامات کارمند کمک میکند. بسیاری تصور میکنند که شکایت نتیجهای ندارد، اما وزارت کار در گام نخست کنار شماست و با داشتن قرارداد یا حتی ارائه رسیدی از واریزیهای حداقلی، روند کار را تسهیل میکند.
در نهایت، این تجربه به من یاد داد که حتما قرارداد کتبی و مستند روشن داشته باشیم و از روندهای قانونی برای دفاع از حقوقمان استفاده کنیم.
مصاحبه اولیه خوبی داشتن و مثل یه سری شرکت ها، سوالاتشون به قصد تخریب نبود.
حتی وقتی سوال رو متوجه نمیشدی. سوال رو یه جور دیگه میپرسید یا یه نکته ای میگفتن که راحت تر بتونین جواب بدی
دوران کاری من در شرکت دکتر ساینا تجربهای آرام و رو به جلو بود. برای من، تیم از طریق اسکرام کار میکردیم و هر تسک با چارچوبهای مشخص و قاعدهمند به سمت ما میآمد. محیط کاری نسبتا خوب بود؛ سیستمها و ابزار لازم در اختیارمان قرار میگرفت و فضای شرکت هم مناسب بود. امکانات سرگرمی مانند فوتبال دستی حضور داشت که میشد به آنها پناه برد و استراحت کرد. از همه مهمتر اینکه همتیمیهای تیم همدل بودند و تمایل داشتند کار را به پیش ببرند، به طوری که با آرامش میتوانستم در آنجا کار کنم. حقوق را بهموقع دریافت میکردم. در جمعبندی میگویم محیط کار نسبتا خوبی داشت، رفتار مدیران مناسب بود و فرصتهای پیشرفت شغلی وجود داشت.
به عنوان تجربهای از کار با این شرکت، میخواهم بگویم همکاران واقعا فوقالعاده بودند اما مسیر پرداخت حقوق و پورسانت چیز مطلوبی نبود و همواره با چالش و بحث همراه بود؛ مسئولان همواره کارمند را مقصر نشان میکردند و از قدردانی نسبت به تلاشهای یک کارمند خبری نبود. هر ماه با ورود نیروی تازه روبهرو بودیم و گاهی هم خروجیها از شرکت خارج میشدند. اکثر همکارانی که از شرکت جدا شدند، ناراضی بودند.
در اولین برخورد با این شرکت فکر میکردم شرکتی چابک و پر از فرصت برای یادگیری و رشد است، زیرا منابع انسانی به من چنین تصویری نشان داد و احساس میکردم میتوانم از تجربهی کار با چند استارتاپ داخل یک مجموعه بهرهبرده و پیشرفتی قابل توجه داشته باشم.
پس از ورود به کار پایان مصاحبه با دوطرفههای اولیه روشن شد که اهمیت زیادی به عقد قرارداد وجود دارد و خیلی روی این موضوع پافشاری میشود.
همینطور حساسیت بالای مجموعه برای دریافت تضمینهای مالی از من به چشم آمد.
در نهایت قراردادی دوماهه بسته شد که مبنای آن قوانین وزارت کار نبود و به التزام به ۱۹۲ ساعت کار در ماه تأکید داشت؛ حتی اگر روزهای تعطیل در ماه وجود داشته باشد، باید به هر ترتیب این عدد را پر میکردم.
اگر در طول ماه نتوانستند با من کار کنند و تصمیم به قطع همکاری گرفتند، پرداخت حقوق کامل به اندازهای که مطابق با قوانین وزارت کار انتظار میرود، معمولا محقق نمیشد.
در طول این دو ماه خبری از بیمه نبود و احتمالا قبل از پایان دوره، همکاری با من پایان مییافت و به جای من فرد دیگری جایگزین میشد و این چرخه ادامه داشت.
به زبان ساده، مراقب نحوهی انعقاد قراردادهایتان در این شرکت باشید تا از برخوردهای استثماری جلوگیری کنید.
در این شرکت هم به نظر میرسد که موقعیت مدیریتی یا کارمند بودن تفاوت زیادی ندارد و هر دو حالت به یک شکل احساس میشود. اطرافم را بیشتر با آگهیهای استخدام برای طراح گرافیک و مدیر دیجیتال مارکتینگ میدیدم؛ به خاطر این که معمولا افراد در اینجا بیش از یک یا دو ماه دوام نمیآورند. از همان روز اول، از ما میخواستند با لپتاپ شخصی بیاییم چرا که امکانات مناسب در اختیارشان نبود و فقط فضای کار و دیوارهایش را رنگ کرده بودند تا زیباتر به نظر برسد.
همه میپرسیدم ورود و خروج من کجا ثبت میشود و پاسخ میشنیدم که ساعت کاری مشخصی وجود ندارد و هر وقت دوست داشتیم میتوانیم بیاییم یا برویم. این طرز فکر در زمان کوتاهی باعث میشد تصور کنم شرکت خیلی خوب است، اما واقعیت این بود که با همین روش نگهداشتنمان تا شش یا هفت روز طول میکشیدند و اضافهکاری هم پرداخت نمیشد؛ ورود و خروج ثبت نمیشود و حتی در روزهای تعطیل باید به کار میرفتیم چون نظم چندانی وجود ندارد و کار زیاد است. معمولا مدیرعامل قبل از تعطیلات با جمع صحبت میکرد و با حالتی صمیمی ادعا میکرد که از همه خواسته جمعه نیز برای تسریع کارها بیایند، در حالی که هیچکدام از این درخواست را از من نداشتند.
بخش تبلیغات را زنی متولد هفتاد و پنج سالگی اداره میکرد که سطح تحصیلاتش به کارآموز تبلیغات میمانست. این مدیر از من و تیم ایده و طرحهای تبلیغاتی میگرفت و به سلیقه خودش تغییر میداد و در نهایت با نام خودش به آژانسهای تبلیغاتی برونسپاری میکرد، بدون اینکه به ما اطلاع بدهد که کارها در چه وضعیتی پیش میروند. این کماطلاعی باعث میشد که رزومهای برای فرد وجود نداشته باشد و کار به طور کامل به شکل سطحی انجام میشد، تا جایی که باورکردن اینکه ایده من بوده سخت میشد چون نتیجه کار به شدت amateur بود.
با این تجربه بهطور کلی به عنوان حرفهایها این کار را توصیه نمیکنم و تنها به افرادی که تجربه کار نداشتند و تازه میخواهند وارد این حوزه شوند، توصیه میکنم حدود یکی دو ماه بیایند تا کمی تجربه کسب کنند؛ البته اگر بتوانند دو ماه دوام بیاورند.
باورم این است که واحد نرمافزار آنجا یک پکیج کامل بود؛ از همان روزهای آغاز با تیمی برخورد کردم که نظم بالا، فضای دوستانه و انگیزهی زیادی داشتند و برای هر کار کوچک و بزرگ دستور مکتوبی وجود داشت. حتی وقتی اتاقی لامپش سوخته بود، روند بیان مشکل تا حل آن کاملا مستند بود و همه چیز به صورت واحدی جمعآوری میشد و راحل مکتوب میشد.
مدیریت شرکت با اینکه پزشک بودند، اشتیاق زیادی به فناوری اطلاعات داشتند و تلاش میکردند سایر واحدها، از جمله تیم فروش، را هم به سمت رویکرد چابک هدایت کنند.
تنها نکتهای که برای من منفی بود، محدودیت حقوق برنامهنویسان نسبت به شرکتهای دیگر بود که پس از شش ماه تصمیم به ترک گرفتم، چون دستمزد با نیازهایم همسو نبود.
فضای کار در این شرکت خیلی خوب است و طراحی اداره شبیه به نمونههای خارج از کشور است.
درسته که هدف من در ابتدا یک کار موقت بود، اما با گذشت زمان دیدم که مرسا طب میتواند یک کار دائمی باشد. به مرور این شرکت به چشم یک فرصت بلندمدت برای من تبدیل شد و همواره در مسیر نزدیکی به بازتعریف سطح جهانی گام برمیدارد، چه در محصولاتش و چه در محیط کار.
تقریبا همه تصمیمهای کلان با مطالعه منابع و بررسی شرکتهای بزرگ دنیا گرفته میشود. مدیران کارخانه همواره رفاه کارکنان را در نظر دارند و به وعدههای پوچ تکیه نمیکنند.
فضا کار خیلی دوستانه و پرانرژی است و جو احترامآمیز حاکم بر کل مجموعه قابلمشاهده است.
پرداخت حقوق همواره به موقع انجام میشود و مقدار دریافتی نسبت به سال قبل بهبود خوبی دارد و پیشبینی میکنم در سال آینده هم همین روند ادامه پیدا کند.
من در این شرکت در بخش it شرکت کار کردم بسیار مدیر خشکی داره و فقط کار زیاد براشون مهمه و ساعت کاری زیاد پر کردن
حقوقش به موقع بود ولی محیط کاری بسیار پر استرس و بازخواست زیاد
مدیرعامل شرکت هم چندین بار دعوا شد با کارمندان وسط سالن و بد دهنی زیادی هم میکردن
کلا خیلی محیط خشکی داره
اول که وارد میشی بسیار شرکت با کلاسی به نظر میاد ولی بعد میفهمی تنها چیزی که براشون مهم نیست احترام به کارمندان هست و چون پزشک هستن مدیران و دکترا دارو سازی نگاه از بالا به پایین زیاد میبینی توش
در سطح کشور شعبههای متعددی از رویان دارو وجود دارد و طبیعتا شعبههای استانهای پیشرفتهتر از نظر امکانات، کار در سطح بالاتر و مزایا بهتر هستند. بنابراین نمیشود یکی از شعبههای استانهای کمتر توسعهیافته را به کل سیستم تعمیم داد. با این حال، به طور کلی کیفیت کار و مدیریت در رویان دارو بالا است و برای افرادی که واقعا بخواهند رشد کنند، فرصتهای مناسبی برای ترقی وجود دارد.
دوست داشتم تجربهای از روند مصاحبه در شرکتی با نام آدوراطب را به اشتراک بگذارم. محیط مصاحبه برایم خیلی ناامیدکننده بود؛ مدیر منابع انسانی به نظر میآمد که دخالتگر و هیجانزده است و بیشتر به چشم نوعی فروشنده یا بازاریاب میماند تا رهبر تیم منابع انسانی. در طول جلسه حس کردم نظراتی که مطرح میکند بیش از حد فشارآور است و فضای جلسه را سخت و منفی کرده بود. در فرایند مصاحبه هم متوجه شدم که کوچکترین گامها مانند اعلام نتیجه مصاحبه به داوطلبان به عنوان اطلاع رسانی رسمی و روشن انجام نشده است و این نکته به شدت ناراحتکننده بود. در نهایت احساس کردم تجربه به واقع خوشایند نبود و از آن گلهمند شدم.
من با شرکت زی دکتر تجربهای داشتم که دوست ندارم فراموش کنم، و حالا آن را به شیوهای تازه و صریح بازگو میکنم.
چند روز پیش وقتی در جابینجا به دنبال فرصتهای تازه بودم، نام زی دکتر به چشمم خورد و از همان لحظه احساس کردم که ممکن است به دردسر بیفتم. سال قبل، به صورت پارهوقت به تیم دیجیتال مارکتینگشان ملحق شدم، اما خوشبختی کوتاه بود و خیلی زود متوجه شدم پرداخت حقوق به تعویق افتاده است.
پس از اتمام ماه اول، تعلل در پرداختها من را متعجب کرد. از مدیرعامل مجموعه درباره دلیل تاخیر پرسیدم و پاسخ شنیدم که مشکل از جریان نقدی است و تا پایان هفته حل میشود. چند نفر دیگر هم در همان وضعیت بودند و من با همکارم در این باره صحبت کردم. او و چند نفر دیگر چند ماهی است که با این مشکل دستوپنجه نرم میکنند.
بعد از چندین ملاقات با مدیرعامل و وعدههای مکرر برای پرداخت در روزها و هفتههای آینده - با بهانههایی مثل نبود روزنامه رسمی، کمبود بودجه یا اینکه کار من هنوز تأیید نشده است - تصمیم گرفتم برای پیگیری حقوق و عقد قرارداد از طریق وزارت کار اقدام کنم. این اقدام به مرور منجر به روشن شدن برخی نکات برای آینده شد که فکر میکنم کمککننده باشد.
نکتههایی که بهتر است قبل از همکاری با شرکتها در نظر بگیرید:
1) هرگز بدون عقد قرارداد کارتون را آغاز نکنید. در این شرکت علیرغم مشکلاتی مانند تعطیل بودن تجهیزات، کمبود مهر و نامههای اداری، این موارد هم به عنوان چراغ قرمز محسوب میشوند.
2) مطابق ماده ۳۴ قانون تأمین اجتماعی، هر کارفرما نسبت به مزد یا حقوقی که پرداخت میکند، باید حق بیمه سهم فرد را کسر و به همراه سهم خود به سازمان بیمه ارائه دهد. اگر بهطور همزمان در دو شرکت کار میکنید، میتوانید حق بیمه را از هر دو کارفرما مطالبه کنید.
3) وزارت کار به اقدامات کارمند کمک میکند. بسیاری تصور میکنند که شکایت نتیجهای ندارد، اما وزارت کار در گام نخست کنار شماست و با داشتن قرارداد یا حتی ارائه رسیدی از واریزیهای حداقلی، روند کار را تسهیل میکند.
در نهایت، این تجربه به من یاد داد که حتما قرارداد کتبی و مستند روشن داشته باشیم و از روندهای قانونی برای دفاع از حقوقمان استفاده کنیم.
مصاحبه اولیه خوبی داشتن و مثل یه سری شرکت ها، سوالاتشون به قصد تخریب نبود.
حتی وقتی سوال رو متوجه نمیشدی. سوال رو یه جور دیگه میپرسید یا یه نکته ای میگفتن که راحت تر بتونین جواب بدی
دوران کاری من در شرکت دکتر ساینا تجربهای آرام و رو به جلو بود. برای من، تیم از طریق اسکرام کار میکردیم و هر تسک با چارچوبهای مشخص و قاعدهمند به سمت ما میآمد. محیط کاری نسبتا خوب بود؛ سیستمها و ابزار لازم در اختیارمان قرار میگرفت و فضای شرکت هم مناسب بود. امکانات سرگرمی مانند فوتبال دستی حضور داشت که میشد به آنها پناه برد و استراحت کرد. از همه مهمتر اینکه همتیمیهای تیم همدل بودند و تمایل داشتند کار را به پیش ببرند، به طوری که با آرامش میتوانستم در آنجا کار کنم. حقوق را بهموقع دریافت میکردم. در جمعبندی میگویم محیط کار نسبتا خوبی داشت، رفتار مدیران مناسب بود و فرصتهای پیشرفت شغلی وجود داشت.
به عنوان تجربهای از کار با این شرکت، میخواهم بگویم همکاران واقعا فوقالعاده بودند اما مسیر پرداخت حقوق و پورسانت چیز مطلوبی نبود و همواره با چالش و بحث همراه بود؛ مسئولان همواره کارمند را مقصر نشان میکردند و از قدردانی نسبت به تلاشهای یک کارمند خبری نبود. هر ماه با ورود نیروی تازه روبهرو بودیم و گاهی هم خروجیها از شرکت خارج میشدند. اکثر همکارانی که از شرکت جدا شدند، ناراضی بودند.
در اولین برخورد با این شرکت فکر میکردم شرکتی چابک و پر از فرصت برای یادگیری و رشد است، زیرا منابع انسانی به من چنین تصویری نشان داد و احساس میکردم میتوانم از تجربهی کار با چند استارتاپ داخل یک مجموعه بهرهبرده و پیشرفتی قابل توجه داشته باشم.
پس از ورود به کار پایان مصاحبه با دوطرفههای اولیه روشن شد که اهمیت زیادی به عقد قرارداد وجود دارد و خیلی روی این موضوع پافشاری میشود.
همینطور حساسیت بالای مجموعه برای دریافت تضمینهای مالی از من به چشم آمد.
در نهایت قراردادی دوماهه بسته شد که مبنای آن قوانین وزارت کار نبود و به التزام به ۱۹۲ ساعت کار در ماه تأکید داشت؛ حتی اگر روزهای تعطیل در ماه وجود داشته باشد، باید به هر ترتیب این عدد را پر میکردم.
اگر در طول ماه نتوانستند با من کار کنند و تصمیم به قطع همکاری گرفتند، پرداخت حقوق کامل به اندازهای که مطابق با قوانین وزارت کار انتظار میرود، معمولا محقق نمیشد.
در طول این دو ماه خبری از بیمه نبود و احتمالا قبل از پایان دوره، همکاری با من پایان مییافت و به جای من فرد دیگری جایگزین میشد و این چرخه ادامه داشت.
به زبان ساده، مراقب نحوهی انعقاد قراردادهایتان در این شرکت باشید تا از برخوردهای استثماری جلوگیری کنید.
در این شرکت هم به نظر میرسد که موقعیت مدیریتی یا کارمند بودن تفاوت زیادی ندارد و هر دو حالت به یک شکل احساس میشود. اطرافم را بیشتر با آگهیهای استخدام برای طراح گرافیک و مدیر دیجیتال مارکتینگ میدیدم؛ به خاطر این که معمولا افراد در اینجا بیش از یک یا دو ماه دوام نمیآورند. از همان روز اول، از ما میخواستند با لپتاپ شخصی بیاییم چرا که امکانات مناسب در اختیارشان نبود و فقط فضای کار و دیوارهایش را رنگ کرده بودند تا زیباتر به نظر برسد.
همه میپرسیدم ورود و خروج من کجا ثبت میشود و پاسخ میشنیدم که ساعت کاری مشخصی وجود ندارد و هر وقت دوست داشتیم میتوانیم بیاییم یا برویم. این طرز فکر در زمان کوتاهی باعث میشد تصور کنم شرکت خیلی خوب است، اما واقعیت این بود که با همین روش نگهداشتنمان تا شش یا هفت روز طول میکشیدند و اضافهکاری هم پرداخت نمیشد؛ ورود و خروج ثبت نمیشود و حتی در روزهای تعطیل باید به کار میرفتیم چون نظم چندانی وجود ندارد و کار زیاد است. معمولا مدیرعامل قبل از تعطیلات با جمع صحبت میکرد و با حالتی صمیمی ادعا میکرد که از همه خواسته جمعه نیز برای تسریع کارها بیایند، در حالی که هیچکدام از این درخواست را از من نداشتند.
بخش تبلیغات را زنی متولد هفتاد و پنج سالگی اداره میکرد که سطح تحصیلاتش به کارآموز تبلیغات میمانست. این مدیر از من و تیم ایده و طرحهای تبلیغاتی میگرفت و به سلیقه خودش تغییر میداد و در نهایت با نام خودش به آژانسهای تبلیغاتی برونسپاری میکرد، بدون اینکه به ما اطلاع بدهد که کارها در چه وضعیتی پیش میروند. این کماطلاعی باعث میشد که رزومهای برای فرد وجود نداشته باشد و کار به طور کامل به شکل سطحی انجام میشد، تا جایی که باورکردن اینکه ایده من بوده سخت میشد چون نتیجه کار به شدت amateur بود.
با این تجربه بهطور کلی به عنوان حرفهایها این کار را توصیه نمیکنم و تنها به افرادی که تجربه کار نداشتند و تازه میخواهند وارد این حوزه شوند، توصیه میکنم حدود یکی دو ماه بیایند تا کمی تجربه کسب کنند؛ البته اگر بتوانند دو ماه دوام بیاورند.
باورم این است که واحد نرمافزار آنجا یک پکیج کامل بود؛ از همان روزهای آغاز با تیمی برخورد کردم که نظم بالا، فضای دوستانه و انگیزهی زیادی داشتند و برای هر کار کوچک و بزرگ دستور مکتوبی وجود داشت. حتی وقتی اتاقی لامپش سوخته بود، روند بیان مشکل تا حل آن کاملا مستند بود و همه چیز به صورت واحدی جمعآوری میشد و راحل مکتوب میشد.
مدیریت شرکت با اینکه پزشک بودند، اشتیاق زیادی به فناوری اطلاعات داشتند و تلاش میکردند سایر واحدها، از جمله تیم فروش، را هم به سمت رویکرد چابک هدایت کنند.
تنها نکتهای که برای من منفی بود، محدودیت حقوق برنامهنویسان نسبت به شرکتهای دیگر بود که پس از شش ماه تصمیم به ترک گرفتم، چون دستمزد با نیازهایم همسو نبود.
فضای کار در این شرکت خیلی خوب است و طراحی اداره شبیه به نمونههای خارج از کشور است.
درسته که هدف من در ابتدا یک کار موقت بود، اما با گذشت زمان دیدم که مرسا طب میتواند یک کار دائمی باشد. به مرور این شرکت به چشم یک فرصت بلندمدت برای من تبدیل شد و همواره در مسیر نزدیکی به بازتعریف سطح جهانی گام برمیدارد، چه در محصولاتش و چه در محیط کار.
تقریبا همه تصمیمهای کلان با مطالعه منابع و بررسی شرکتهای بزرگ دنیا گرفته میشود. مدیران کارخانه همواره رفاه کارکنان را در نظر دارند و به وعدههای پوچ تکیه نمیکنند.
فضا کار خیلی دوستانه و پرانرژی است و جو احترامآمیز حاکم بر کل مجموعه قابلمشاهده است.
پرداخت حقوق همواره به موقع انجام میشود و مقدار دریافتی نسبت به سال قبل بهبود خوبی دارد و پیشبینی میکنم در سال آینده هم همین روند ادامه پیدا کند.
من در این شرکت در بخش it شرکت کار کردم بسیار مدیر خشکی داره و فقط کار زیاد براشون مهمه و ساعت کاری زیاد پر کردن
حقوقش به موقع بود ولی محیط کاری بسیار پر استرس و بازخواست زیاد
مدیرعامل شرکت هم چندین بار دعوا شد با کارمندان وسط سالن و بد دهنی زیادی هم میکردن
کلا خیلی محیط خشکی داره
اول که وارد میشی بسیار شرکت با کلاسی به نظر میاد ولی بعد میفهمی تنها چیزی که براشون مهم نیست احترام به کارمندان هست و چون پزشک هستن مدیران و دکترا دارو سازی نگاه از بالا به پایین زیاد میبینی توش
در سطح کشور شعبههای متعددی از رویان دارو وجود دارد و طبیعتا شعبههای استانهای پیشرفتهتر از نظر امکانات، کار در سطح بالاتر و مزایا بهتر هستند. بنابراین نمیشود یکی از شعبههای استانهای کمتر توسعهیافته را به کل سیستم تعمیم داد. با این حال، به طور کلی کیفیت کار و مدیریت در رویان دارو بالا است و برای افرادی که واقعا بخواهند رشد کنند، فرصتهای مناسبی برای ترقی وجود دارد.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملا ناشناس.
