در شرکت ایدههای هوشمند هرمس شریف همیشه فضای کار دوستانه و پرجنبوجوش بود؛ کارمند جوانی با انرژی بالا همواره حضور داشت و هیچگاه یکنواختی یا تکرار روزمرگی حس نمیشد.
شرکت داده پردازی خوارزمی را تجربه کردم. محیط کار مانند بسیاری از شرکتهای متوسط ایرانی است و اگر حواسمان نبود، حاشیهها ممکن بود آرامش کار را به هم بزند. این شرکت از سهامداران بانک صادرات است و برخی همکاران آنجا ممکن است ارتباط یا سفارش خاصی داشته باشند. بههمان اندازه که رزومه و تخصص من را میسنجیدند، شرایط کار برای کسی که بهطور مستقیم با واحدها آشنا نیست دشوار بود و این موضوع بهشدت به خود فرد بستگی داشت. در عین حال اگر فردی انعطافپذیر باشد و کنجکاوی خاصی به امور دیگران نداشته باشد، کار در خوارزمی میتواند تجربهای جالب باشد. یادم میآید دورهای وجود داشت که حقوقها بهموقع پرداخت نمیشد، اما حالا دیگر چنین چیزی را بهچشم ندیدم. مدیریت شرکت را مدیران ارشد بازنشستهای از بانک صادرات بر عهده داشتند.
اگه به شغلتون خیلی علاقه ندارید و یا دنبال کار راحت هستید، به دردتون نمیخوره. اگه میخواهید دو شغله باشید و در کنار کار روی پروژه های شخصی هم کار کنید، همکاران سیستم رو به شما توصیه نمیکنم. اما، اگه خودتون رو آدم متعهدی میدونید و مطمئنید که میتونید با علاقه ساعات قابل توجه و مفیدی رو به کار اختصاص بدید، مطمئنا محیط مناسبی در همکاران سیستم منتظر شماست و میتونید اونجا پیشرفت کنید. معمولا در همکاران سیستم با آدمهایی با انگیزه ، سالم و مدیرانی با ارزش و در محیطی کم حاشیه همکار خواهید بود. برای این افراد کار کردن توی همکاران سیستم خیلی سخته و بعیده: آدمهایی که اهل گلایه کردن هستن. آدمهایی که زود از کوره در میرن. آدمهایی که از همه لحاظ با تیمشون همراه نباشن. آدمهایی که نسبت به کارشون کم علاقه هستن
دنبال کار با میلیاردرهای سرسخت نیستم؛ اینجا همان جایی بود که تصمیم گرفتم از تجربهام بنویسم و به خودم یادآوری کنم چه برداشت تلخی از شرکت آسو داشتم. کار کردن در این مجموعه را بهقدری بیثبات و بیانگیزه دیدم که هر ماه تغییر افراد به یک روال تبدیل شده بود. آنها فقط با دروغ و وعدههای بیپایان پیش میروند و برایشان ارزش واقعی کارمند معنا ندارد؛ هدفشان این است که فرد ه چند مدت با انگیزه کار کند، وقتی بفهمد چه گوهری از دست رفته، فرار میکند و نفر بعدی جای او را میگیرد. حقوقها هر ماه با ترس و نگرانی پرداخت میشد و مشخص نبود کی واریز میشود؛ در نبودن پرداخت منظم، مشکلات زیادی با اداره کار پیش میآمد. مدیریت هم جوان و بیتجربه بود و این موضوع به رشد شرکت ضربه میزد؛ هرگز فرصتی برای آموزش و یادگیری وجود نداشت. نه صبحانه بود، نه ناهار؛ حتی همین چای را هم با زور میدادند. فضای تفریحی وجود نداشت، اتاق بازی نبود، جشن سادهای هم برگزار نمیشد. در کل خیلی بیشتر از کار و بیحقوقی چیزی از آنجا دستگیرم نمیشد؛ همه بهطور مشترک از وضع موجود ناراضی بودند و با فشار کار میکردند. در یک کلام، بهدنبال کارمندانی مفت بودند که فقط کار را به جلو ببرند.
در جایی کار میکردم که فضای کار به شدت آشوبی بود و حقوقها با تاخیرهای چندماهه پرداخت میشد.
به مدت بیش از یک سال با تیم محترم بالوین در پروژههای وب همکاری کردم و به عنوان توسعهدهنده وب فعالیت داشتم.
دادسان یکی از محیطهای کاری بود که تجربهاش را خیلی دوست داشتم. مدیران با همدلی و همراهی با کارکنان کار میکردند و فضا هم شاد و صمیمی بود، بهطوری که بهرهوری به شکل عجیبی بالا میرفت و از شنبهها کسی زیر بار رفتن به محل کار احساس ترس نمیکرد.
با تجربهای پسیو شروع کردم، درگیر کارهای زیر بودم: دتای پسیو شبکه، نصب لینک و دوربین، و کابلکشی.
به عنوان کارمند مرکز تماس در یک محیط پر انرژی استارتاپی کار میکردم که هر روز با فشردگی بالای کاری و سروصدای زیاد روبهرو بودم. فضای کار برای هر کارمند بیش از حد کوچک بود و حریم شخصی معنی چندانی نداشت. با وجود جوانی و جو شاد اولیه، حقوق دریافتی به هیچ وجه با انتظارهایم همخوانی ندارد.
در ابتدا فکر میکنم که طراحی و برنامهی شرکت و اپلیکیشنش واقعا خوبه، هرچند در منطقه من هنوز فرصتهای ارجاع کمی وجود داشت. با این وجود تونستم در حین انجام وظایفم چند کار رو از طریق تیپ چین به انجام برسونم.
میخواهم بگویم که از نظر من شرایط شرکت چندان مطلوب نبود و کارفرما به دغدغههای من پاسخ نمیداد. به جای تلاش برای رفع مشکلات، شاهد بیتفاوتی بودم و احساس میکردم که پافشاری خاصی برای بهبود وضعیت وجود ندارد. تجربیاتی که داشتم در برابر کمبود انگیزه برای بهبود اوضاع، ناامید کننده بود. بهطور خلاصه، جا برای پیشرفت احساس نمیشد و عزم تیم هم برای رفع نقایص کم بود.
اسنپ متاسفانه میشد خیلی بهتر و بزرگتر از این حرفا باشه اما ساختار و مدیریت واقعا بده اونجا. مزایا هم کم نداره اسنپ و آدما اونجا خیلی صمیمی هستند و به آدم خوش میگذره ولی بخش منابع انسانی و مدیریت واقعا افتضاحی داره.
شب کار در شبکه اف استریم تجربهای پرتنش بود؛ فضایی که مدیران بهشکل بیحرمتی با افراد رفتار میکردند و به کار همکاران اهمیت نمیدادند. پرداخت حقوق بهسختی انجام میشد و اغلب از من میخواستند خروجی کارت را ابتدا نشان دهم، بدون اینکه مشخص کنند مدت اجرای پروژه چقدر است و آیا قرار است چیزی اضافه شود یا خیر. برای دریافت حقوق هم باید بسیار همسو با نظر آنها صحبت میکردم تا شاید بتوانند به پیگیری مزدی اقدام کنند. در اصل، تنها صحبت کردن خوب بود و از عمل یا نتیجه کار خبری نبود؛ طی سالها که در حوزه برنامهنویسی و طراحی وب فعال بودم، تجربههای فراوانی با شرکتهای گوناگون داشتم، اما چنین سطح بیاخلاقی و بیمنطقی از مدیران را تاکنون نچشیده بودم. همچنین از مزایاهایی مانند بیمه یا اضافهکاری خبری نبود و در صورت تمایل به پاداش، طبق نظر آنها میبایست رضایت بدهیم تا شاید پرداخت شود؛ ولی ما حتی همان مبلغ ثابت را هم دریافت نکردیم و تازه همان حقوق هم بهزعمشان زیادتر از حد لازم بوده است. ضمنا فردی که اکنون بهعنوان Full Stack در اینجا اطلاعات وارد کرده، احتمالا کارمند واقعی نیست یا خودشان چنین ادعایی را مطرح کردند؛ چون در محیطی که من حضور داشتم هیچکس غیر از من به کار فنی مشغول نبود.
در یه دوره آزمایشی برای یک وبسایت با این شرکت کار کردم و فهمیدم بیشتر قصد داشتن فقط سایتی طراحی کنم تا بعد از تحویل، کار تمام بشود و پولی به خارج سرازیر نشود. مدیر شرکت فردی با ادبیات نامناسب و دروغگو بود و من ناچار شدم از تجربهام پند بگیرم. وقتی کار طراحی پایان یافت و سایت روی هاست قرار گرفت، حقوقی پرداخت نشد و قرارداد هم وجود نداشت. مدیر فنی شرکت هم با من قطع همکاری کرد و نه خبری از پرداخت حقوق بود و نه پاسخ به تماسها. یاد دارم که آن زمان از نظر مالی شرکت دچار مشکل بود و یکی از مدیران بخش خدمات اینترنتی، به صورت غیرمنصفانه و با دعواهای بیمورد، نزدیک به ده نفر از پرسنل را اخراج کردند تا در پایان سال حقوق و بیمه و سایر مطالبات تسویه نشود. این تجربه را به خدا سپردم و تمام.
به نظر میرسد جو شرکت خیلی سختگیرانه و برنامهمحور است و فضای کار شبیه پادگان مینماید. در این محیط، پوشیدن تیشرت یا شلوار جین مجاز نیست و در صورت رعایت نکردن، ممکن است با جریمه یا اخراج مواجه شوی. حقوقها پایین هستند و از نظر حجم کار، با درآمد «دوزار» برابر تعبیر میشود و فشار و استرس زیادی تحمل میکنی. اگر اعتراض کنی و به مدیر اطلاع بدهی، به طبقهی دویست مراجعه میکنند تا استعفا بدهی و خداحافظی میکنی. اگر دنبال محیط پرتنش و سختی در کار هستی، اینجا پیشنهاد میشود.
بیوقفه با وجود کار در ايسيكو، تجربهای بود که دیدگاه من را نسبت به حوزه نرمافزار و نقش آن در صنعت خودرو عمیقتر کرد. ايسيكو بخشی از گروه ايرانخودرو است و خدمات صنعتی متنوعی مانند حمل و نقل قطعات و بدنه، تهيه توزيع غذا و ایاب و ذهاب برای مجموعه ایرانخودرو را بر عهده دارد. تمرکز شرکت به سمت کاهش گستره خدمات و حرکت به سوی لجستیک و حملونقل است. کار در این مجموعه از جنبه نرمافزاری اجازه میدهد با انواع کسبوکارها و فرایندهای کارخانهای و صنعتی آشنا شوم و در کنار تیمهای اجرایی مختلف، تجربهای پخته در تحلیل و طراحی نرمافزار به دست آورم. مزایای کار شامل پرداخت منظم حقوق، برخورداری از وام و سایر تسهیلات، سرویس رفتوآمد رایگان، ناهار، پزشک کارگزاری و سالنهای ورزشی میشود که همگی جزو خدمات شرکت به پرسنل است. با وجود این، چالشهای متعددی هم وجود دارد؛ کار با حجم بالای دادهها و ارتباط دادن زیرسیستمهای گوناگون به هم، تغییر مداوم فرایندها و اعمال تغییرات در سیستمها از جمله این موانع است. یکی دیگر از مشکلات، بهروز نبودن فناوریهای بهکاررفته است؛ زیرا دهها نرمافزار با فناوریهای قدیمیتر نوشته شدهاند و بهروزرسانی آنها عملا دشوار و زمانبر است. تغییرات مدیریتی دورهای و عدم ارزیابی درست برای اعطای پستهای مدیریتی مانند مدیر، رییس و مسئول به پرسنل، باعث نارضایتی دیگر اعضا میشود.
به مدت چند ماه با شرکت اطلس رایا در ارتباط بودم و تجربهام یک تصویر روشن از فشاری است که در محیط کار وجود داشت. کار ما تلفنی بود و نیازمند روحیه خوب و اعصاب آرام بود؛ اما در اطلس رایا فشارهای زیادی وجود داشت. قراردادها اغلب مبهم بود و این موضوع به تدریج منجر به ترک کار توسط تمامی همکاران شیفت دوم شد و عملا این شیفت هم تعطیل شد. محیط شرکت به شدت تحتنظارت بود و حتی اجازه نداشتیم محل کارمان را با یک سیگار سبک کنیم. ضعف مدیریتی و نبودن تجربه کافی در مجموعه به وضوح احساس میشد و به طرز واضحی از جانب تیمها نارضایتی وجود داشت. با گذر زمان شرکت گسترش پیدا کرد اما حقوق و پاداش پرسنل کاهش میافتاد. با وجود همه این مشکلات، اما آنچه واقعا آزاردهنده بود، کیفیت پایین محصولاتی بود که مأمور به فروشش بودیم. صراحتا از ما میخواستند با مشتریان دروغ بگوییم و محصولاتی را عرضه کنیم که ادعا میشد مجوزهای مربوطه را دارند، در حالی که نه مجوز واقعی داشتند و نه کیفیت لازم را داشتند. از طرف شرکت از ما میخواستند با هر قیمتی این محصول را بفروشیم.
مدت شش ماه را در این شرکت سپری کردم و تجربهام از فضای کار تا حد زیادی منفی بود. جلسات هفتگی تیم مدیریتی با فضای غیرحرفهای، با بلند صحبت کردن و خندههای ناپسند، همراه بود و گاه از مشتریان و صاحبان رستورانها و همچنین موتورسواریها با بیاحترامی رفتار میشد. در مذاکرات مربوط به قرارداد با طرفهای رستوران و موتورسواری، اطلاعات ارائهشده اغلب واقعیت را منعکس نمیکرد و به نوعی دروغهای کوچکی مطرح میشد که به فکر طرف مقابل دقیق نمیرسید. در نتیجه پس از مدتی طرف قرارداد متوجه ناپایداری و دروغهای مطرحشده شد و اعتراضاتش شدت گرفت و در نهایت قرارداد لغو شد. با وجود کمبود نیرو، شرکت به سطح حقوق پایین پایبند بود و کارمندان با دستمزد ناچیز کار میکردند. مدیران مشخصی مانند پوریا حسینی و امیر علاقهمنان هم حضور داشتند که به نظر میرسید هدفی جز اذیت و آزار موتورسواران و کارکنان نداشتند.
ترجمیک محیطی دوستانه و صمیمی داره و به نظرم فضایی دلچسب برای کارکردن ایجاد شده. شاهد بودم که روند پیشرفت شرکت بهطور روزانه قابل لمس است و تیم با همدلی کار میکند تا اهداف را جلو ببرد. اعضا واقعا به کار تعهد دارن و برای پیشبرد پروژهها با هم همکاری میکنند. تنها نکتهای که میشد بهبودش پیشنهاد بشه، مدتزمان کاریه که فراتر از حد مقرر است؛ بعضیها ممکنه از این موضوع رضایت نداشته باشن، اما در کنار جو رو به رشد شرکت، قابل تحمل بهنظر میرسه. مزیت مهم دیگهای که دیدم اینه که درآمد اعضا بهطور مستقیم و ماهانه بین همکاران تقسیم میشه.
به سه سالی که در حصین کار کردم فکر میکنم و همیشه رابطه خوب بین همکاران و مدیران برایم memorable بود. با وجود اینکه همیشه حس میکردم مدیر پشتم است و در مواقع بحرانی چه در کار و چه در مسائل شخصی تا حدی از صحنه کنار کشیدن لازم نبود، حصین در برخی زمینهها با چالشهایی مواجه بود. اما به طور کلی واقعا این شرکت را دوست داشتم و با وجود اینکه از آنجا رفتم، یکی از بهترین تجربههای فنیای بود که داشتم. هر شرکتی نقاط ضعف دارد و از نظر من ضعف اصلی حصین در حوزه فنی برنامهنویسی بود که خاتمه کار من با شرکت هم به سمت بهبود حرکت کرد و امیدوارم این مسئله نیز به مرور رفع شده باشد.
در شرکت ایدههای هوشمند هرمس شریف همیشه فضای کار دوستانه و پرجنبوجوش بود؛ کارمند جوانی با انرژی بالا همواره حضور داشت و هیچگاه یکنواختی یا تکرار روزمرگی حس نمیشد.
شرکت داده پردازی خوارزمی را تجربه کردم. محیط کار مانند بسیاری از شرکتهای متوسط ایرانی است و اگر حواسمان نبود، حاشیهها ممکن بود آرامش کار را به هم بزند. این شرکت از سهامداران بانک صادرات است و برخی همکاران آنجا ممکن است ارتباط یا سفارش خاصی داشته باشند. بههمان اندازه که رزومه و تخصص من را میسنجیدند، شرایط کار برای کسی که بهطور مستقیم با واحدها آشنا نیست دشوار بود و این موضوع بهشدت به خود فرد بستگی داشت. در عین حال اگر فردی انعطافپذیر باشد و کنجکاوی خاصی به امور دیگران نداشته باشد، کار در خوارزمی میتواند تجربهای جالب باشد. یادم میآید دورهای وجود داشت که حقوقها بهموقع پرداخت نمیشد، اما حالا دیگر چنین چیزی را بهچشم ندیدم. مدیریت شرکت را مدیران ارشد بازنشستهای از بانک صادرات بر عهده داشتند.
اگه به شغلتون خیلی علاقه ندارید و یا دنبال کار راحت هستید، به دردتون نمیخوره. اگه میخواهید دو شغله باشید و در کنار کار روی پروژه های شخصی هم کار کنید، همکاران سیستم رو به شما توصیه نمیکنم. اما، اگه خودتون رو آدم متعهدی میدونید و مطمئنید که میتونید با علاقه ساعات قابل توجه و مفیدی رو به کار اختصاص بدید، مطمئنا محیط مناسبی در همکاران سیستم منتظر شماست و میتونید اونجا پیشرفت کنید. معمولا در همکاران سیستم با آدمهایی با انگیزه ، سالم و مدیرانی با ارزش و در محیطی کم حاشیه همکار خواهید بود. برای این افراد کار کردن توی همکاران سیستم خیلی سخته و بعیده: آدمهایی که اهل گلایه کردن هستن. آدمهایی که زود از کوره در میرن. آدمهایی که از همه لحاظ با تیمشون همراه نباشن. آدمهایی که نسبت به کارشون کم علاقه هستن
دنبال کار با میلیاردرهای سرسخت نیستم؛ اینجا همان جایی بود که تصمیم گرفتم از تجربهام بنویسم و به خودم یادآوری کنم چه برداشت تلخی از شرکت آسو داشتم. کار کردن در این مجموعه را بهقدری بیثبات و بیانگیزه دیدم که هر ماه تغییر افراد به یک روال تبدیل شده بود. آنها فقط با دروغ و وعدههای بیپایان پیش میروند و برایشان ارزش واقعی کارمند معنا ندارد؛ هدفشان این است که فرد ه چند مدت با انگیزه کار کند، وقتی بفهمد چه گوهری از دست رفته، فرار میکند و نفر بعدی جای او را میگیرد. حقوقها هر ماه با ترس و نگرانی پرداخت میشد و مشخص نبود کی واریز میشود؛ در نبودن پرداخت منظم، مشکلات زیادی با اداره کار پیش میآمد. مدیریت هم جوان و بیتجربه بود و این موضوع به رشد شرکت ضربه میزد؛ هرگز فرصتی برای آموزش و یادگیری وجود نداشت. نه صبحانه بود، نه ناهار؛ حتی همین چای را هم با زور میدادند. فضای تفریحی وجود نداشت، اتاق بازی نبود، جشن سادهای هم برگزار نمیشد. در کل خیلی بیشتر از کار و بیحقوقی چیزی از آنجا دستگیرم نمیشد؛ همه بهطور مشترک از وضع موجود ناراضی بودند و با فشار کار میکردند. در یک کلام، بهدنبال کارمندانی مفت بودند که فقط کار را به جلو ببرند.
در جایی کار میکردم که فضای کار به شدت آشوبی بود و حقوقها با تاخیرهای چندماهه پرداخت میشد.
به مدت بیش از یک سال با تیم محترم بالوین در پروژههای وب همکاری کردم و به عنوان توسعهدهنده وب فعالیت داشتم.
دادسان یکی از محیطهای کاری بود که تجربهاش را خیلی دوست داشتم. مدیران با همدلی و همراهی با کارکنان کار میکردند و فضا هم شاد و صمیمی بود، بهطوری که بهرهوری به شکل عجیبی بالا میرفت و از شنبهها کسی زیر بار رفتن به محل کار احساس ترس نمیکرد.
با تجربهای پسیو شروع کردم، درگیر کارهای زیر بودم: دتای پسیو شبکه، نصب لینک و دوربین، و کابلکشی.
به عنوان کارمند مرکز تماس در یک محیط پر انرژی استارتاپی کار میکردم که هر روز با فشردگی بالای کاری و سروصدای زیاد روبهرو بودم. فضای کار برای هر کارمند بیش از حد کوچک بود و حریم شخصی معنی چندانی نداشت. با وجود جوانی و جو شاد اولیه، حقوق دریافتی به هیچ وجه با انتظارهایم همخوانی ندارد.
در ابتدا فکر میکنم که طراحی و برنامهی شرکت و اپلیکیشنش واقعا خوبه، هرچند در منطقه من هنوز فرصتهای ارجاع کمی وجود داشت. با این وجود تونستم در حین انجام وظایفم چند کار رو از طریق تیپ چین به انجام برسونم.
میخواهم بگویم که از نظر من شرایط شرکت چندان مطلوب نبود و کارفرما به دغدغههای من پاسخ نمیداد. به جای تلاش برای رفع مشکلات، شاهد بیتفاوتی بودم و احساس میکردم که پافشاری خاصی برای بهبود وضعیت وجود ندارد. تجربیاتی که داشتم در برابر کمبود انگیزه برای بهبود اوضاع، ناامید کننده بود. بهطور خلاصه، جا برای پیشرفت احساس نمیشد و عزم تیم هم برای رفع نقایص کم بود.
اسنپ متاسفانه میشد خیلی بهتر و بزرگتر از این حرفا باشه اما ساختار و مدیریت واقعا بده اونجا. مزایا هم کم نداره اسنپ و آدما اونجا خیلی صمیمی هستند و به آدم خوش میگذره ولی بخش منابع انسانی و مدیریت واقعا افتضاحی داره.
شب کار در شبکه اف استریم تجربهای پرتنش بود؛ فضایی که مدیران بهشکل بیحرمتی با افراد رفتار میکردند و به کار همکاران اهمیت نمیدادند. پرداخت حقوق بهسختی انجام میشد و اغلب از من میخواستند خروجی کارت را ابتدا نشان دهم، بدون اینکه مشخص کنند مدت اجرای پروژه چقدر است و آیا قرار است چیزی اضافه شود یا خیر. برای دریافت حقوق هم باید بسیار همسو با نظر آنها صحبت میکردم تا شاید بتوانند به پیگیری مزدی اقدام کنند. در اصل، تنها صحبت کردن خوب بود و از عمل یا نتیجه کار خبری نبود؛ طی سالها که در حوزه برنامهنویسی و طراحی وب فعال بودم، تجربههای فراوانی با شرکتهای گوناگون داشتم، اما چنین سطح بیاخلاقی و بیمنطقی از مدیران را تاکنون نچشیده بودم. همچنین از مزایاهایی مانند بیمه یا اضافهکاری خبری نبود و در صورت تمایل به پاداش، طبق نظر آنها میبایست رضایت بدهیم تا شاید پرداخت شود؛ ولی ما حتی همان مبلغ ثابت را هم دریافت نکردیم و تازه همان حقوق هم بهزعمشان زیادتر از حد لازم بوده است. ضمنا فردی که اکنون بهعنوان Full Stack در اینجا اطلاعات وارد کرده، احتمالا کارمند واقعی نیست یا خودشان چنین ادعایی را مطرح کردند؛ چون در محیطی که من حضور داشتم هیچکس غیر از من به کار فنی مشغول نبود.
در یه دوره آزمایشی برای یک وبسایت با این شرکت کار کردم و فهمیدم بیشتر قصد داشتن فقط سایتی طراحی کنم تا بعد از تحویل، کار تمام بشود و پولی به خارج سرازیر نشود. مدیر شرکت فردی با ادبیات نامناسب و دروغگو بود و من ناچار شدم از تجربهام پند بگیرم. وقتی کار طراحی پایان یافت و سایت روی هاست قرار گرفت، حقوقی پرداخت نشد و قرارداد هم وجود نداشت. مدیر فنی شرکت هم با من قطع همکاری کرد و نه خبری از پرداخت حقوق بود و نه پاسخ به تماسها. یاد دارم که آن زمان از نظر مالی شرکت دچار مشکل بود و یکی از مدیران بخش خدمات اینترنتی، به صورت غیرمنصفانه و با دعواهای بیمورد، نزدیک به ده نفر از پرسنل را اخراج کردند تا در پایان سال حقوق و بیمه و سایر مطالبات تسویه نشود. این تجربه را به خدا سپردم و تمام.
به نظر میرسد جو شرکت خیلی سختگیرانه و برنامهمحور است و فضای کار شبیه پادگان مینماید. در این محیط، پوشیدن تیشرت یا شلوار جین مجاز نیست و در صورت رعایت نکردن، ممکن است با جریمه یا اخراج مواجه شوی. حقوقها پایین هستند و از نظر حجم کار، با درآمد «دوزار» برابر تعبیر میشود و فشار و استرس زیادی تحمل میکنی. اگر اعتراض کنی و به مدیر اطلاع بدهی، به طبقهی دویست مراجعه میکنند تا استعفا بدهی و خداحافظی میکنی. اگر دنبال محیط پرتنش و سختی در کار هستی، اینجا پیشنهاد میشود.
بیوقفه با وجود کار در ايسيكو، تجربهای بود که دیدگاه من را نسبت به حوزه نرمافزار و نقش آن در صنعت خودرو عمیقتر کرد. ايسيكو بخشی از گروه ايرانخودرو است و خدمات صنعتی متنوعی مانند حمل و نقل قطعات و بدنه، تهيه توزيع غذا و ایاب و ذهاب برای مجموعه ایرانخودرو را بر عهده دارد. تمرکز شرکت به سمت کاهش گستره خدمات و حرکت به سوی لجستیک و حملونقل است. کار در این مجموعه از جنبه نرمافزاری اجازه میدهد با انواع کسبوکارها و فرایندهای کارخانهای و صنعتی آشنا شوم و در کنار تیمهای اجرایی مختلف، تجربهای پخته در تحلیل و طراحی نرمافزار به دست آورم. مزایای کار شامل پرداخت منظم حقوق، برخورداری از وام و سایر تسهیلات، سرویس رفتوآمد رایگان، ناهار، پزشک کارگزاری و سالنهای ورزشی میشود که همگی جزو خدمات شرکت به پرسنل است. با وجود این، چالشهای متعددی هم وجود دارد؛ کار با حجم بالای دادهها و ارتباط دادن زیرسیستمهای گوناگون به هم، تغییر مداوم فرایندها و اعمال تغییرات در سیستمها از جمله این موانع است. یکی دیگر از مشکلات، بهروز نبودن فناوریهای بهکاررفته است؛ زیرا دهها نرمافزار با فناوریهای قدیمیتر نوشته شدهاند و بهروزرسانی آنها عملا دشوار و زمانبر است. تغییرات مدیریتی دورهای و عدم ارزیابی درست برای اعطای پستهای مدیریتی مانند مدیر، رییس و مسئول به پرسنل، باعث نارضایتی دیگر اعضا میشود.
به مدت چند ماه با شرکت اطلس رایا در ارتباط بودم و تجربهام یک تصویر روشن از فشاری است که در محیط کار وجود داشت. کار ما تلفنی بود و نیازمند روحیه خوب و اعصاب آرام بود؛ اما در اطلس رایا فشارهای زیادی وجود داشت. قراردادها اغلب مبهم بود و این موضوع به تدریج منجر به ترک کار توسط تمامی همکاران شیفت دوم شد و عملا این شیفت هم تعطیل شد. محیط شرکت به شدت تحتنظارت بود و حتی اجازه نداشتیم محل کارمان را با یک سیگار سبک کنیم. ضعف مدیریتی و نبودن تجربه کافی در مجموعه به وضوح احساس میشد و به طرز واضحی از جانب تیمها نارضایتی وجود داشت. با گذر زمان شرکت گسترش پیدا کرد اما حقوق و پاداش پرسنل کاهش میافتاد. با وجود همه این مشکلات، اما آنچه واقعا آزاردهنده بود، کیفیت پایین محصولاتی بود که مأمور به فروشش بودیم. صراحتا از ما میخواستند با مشتریان دروغ بگوییم و محصولاتی را عرضه کنیم که ادعا میشد مجوزهای مربوطه را دارند، در حالی که نه مجوز واقعی داشتند و نه کیفیت لازم را داشتند. از طرف شرکت از ما میخواستند با هر قیمتی این محصول را بفروشیم.
مدت شش ماه را در این شرکت سپری کردم و تجربهام از فضای کار تا حد زیادی منفی بود. جلسات هفتگی تیم مدیریتی با فضای غیرحرفهای، با بلند صحبت کردن و خندههای ناپسند، همراه بود و گاه از مشتریان و صاحبان رستورانها و همچنین موتورسواریها با بیاحترامی رفتار میشد. در مذاکرات مربوط به قرارداد با طرفهای رستوران و موتورسواری، اطلاعات ارائهشده اغلب واقعیت را منعکس نمیکرد و به نوعی دروغهای کوچکی مطرح میشد که به فکر طرف مقابل دقیق نمیرسید. در نتیجه پس از مدتی طرف قرارداد متوجه ناپایداری و دروغهای مطرحشده شد و اعتراضاتش شدت گرفت و در نهایت قرارداد لغو شد. با وجود کمبود نیرو، شرکت به سطح حقوق پایین پایبند بود و کارمندان با دستمزد ناچیز کار میکردند. مدیران مشخصی مانند پوریا حسینی و امیر علاقهمنان هم حضور داشتند که به نظر میرسید هدفی جز اذیت و آزار موتورسواران و کارکنان نداشتند.
ترجمیک محیطی دوستانه و صمیمی داره و به نظرم فضایی دلچسب برای کارکردن ایجاد شده. شاهد بودم که روند پیشرفت شرکت بهطور روزانه قابل لمس است و تیم با همدلی کار میکند تا اهداف را جلو ببرد. اعضا واقعا به کار تعهد دارن و برای پیشبرد پروژهها با هم همکاری میکنند. تنها نکتهای که میشد بهبودش پیشنهاد بشه، مدتزمان کاریه که فراتر از حد مقرر است؛ بعضیها ممکنه از این موضوع رضایت نداشته باشن، اما در کنار جو رو به رشد شرکت، قابل تحمل بهنظر میرسه. مزیت مهم دیگهای که دیدم اینه که درآمد اعضا بهطور مستقیم و ماهانه بین همکاران تقسیم میشه.
به سه سالی که در حصین کار کردم فکر میکنم و همیشه رابطه خوب بین همکاران و مدیران برایم memorable بود. با وجود اینکه همیشه حس میکردم مدیر پشتم است و در مواقع بحرانی چه در کار و چه در مسائل شخصی تا حدی از صحنه کنار کشیدن لازم نبود، حصین در برخی زمینهها با چالشهایی مواجه بود. اما به طور کلی واقعا این شرکت را دوست داشتم و با وجود اینکه از آنجا رفتم، یکی از بهترین تجربههای فنیای بود که داشتم. هر شرکتی نقاط ضعف دارد و از نظر من ضعف اصلی حصین در حوزه فنی برنامهنویسی بود که خاتمه کار من با شرکت هم به سمت بهبود حرکت کرد و امیدوارم این مسئله نیز به مرور رفع شده باشد.
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملا ناشناس.