واقعا تو این چند سال گذشته که من تو این شرکت کار کردم، همیشه حقوق به موقع پرداخت شده تا ۵ام هر ماه حتی در زمان جنگ، پاداش ها هم فصلی پرداخت میشه، محیط هم پر از یادگیری و تجربه جدید هست. تنها نکته اش اینه که برای دریافت سمت خیلی روال طولانی دارن چون ارزیابی هاشون زمانبره
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
تجربه من از این شرکت واقعاً خوب نبود. اصلاً مشخص نیست ساختار مدیریتی شرکت چطوریه؛ معلوم نیست مدیر کیه، مدیرعامل کیه و در نهایت چه کسی تصمیمگیرندهست. یه جورایی شرکت بیدر و پیکره. تعداد زیادی از نیروها از شرکت جدا شدن و تا جایی که من دیدم، در نهایت حدود ۵ نفر موندن. شرایطی هم که برای نیروهای باقیمونده وجود داشت اصلاً جالب نبود. یکی از بزرگترین مشکلات، بحث پرداختها بود. پولها بهموقع پرداخت نمیشد، خیلی از قولهایی که به نیروها داده میشد عملی نمیشد و همین موضوع باعث بیاعتمادی و نارضایتی شده بود. چیزی که برای من خیلی آزاردهنده بود این بود که بین حرفهایی که زده میشد و چیزی که در عمل اتفاق میافتاد، فاصله زیادی وجود داشت. از اون طرف، صرفهجویی هم به نظرم از حد گذشته بود؛ حتی برای خرید یک بسته کاغذ A4 هم حسابوکتاب میشد! 😐 در مجموع، تجربه من از این شرکت این بود که نه ثبات مدیریتی مشخصی داشت، نه پرداختها قابل اتکا بود و نه وعدههایی که داده میشد همیشه به نتیجه میرسید. اگر کسی قصد همکاری با این مجموعه رو داره، به نظرم قبلش حتماً درباره شرایط پرداخت و تعهدات مالی خیلی شفاف صحبت کنه.
حدود ۳ ماهه که همکاریم رو با فال نیک شروع کردم و شاید برای قضاوت درباره یک مجموعه مدت زیادی نباشه، اما تو همین مدت کوتاه چند تا نکته واقعاً توجهم رو جلب کرده. اگر بخوام کاملاً صادقانه بگم، یکی از چیزهایی که برای من خیلی ارزشمنده اینه که احساس نمیکنم مدیران مجموعه در مسائل مالی نگاه محدود یا «گدا بازی» داشته باشن. حقوق معمولاً روز اول ماه و نهایتاً روز دوم پرداخت میشه، پورسانتها بهموقع پرداخت میشن و چیزی که قولش رو میدن، تا جایی که من تجربه کردم، سر موعد و طبق توافق انجام میشه. همین موضوع به نظرم برای ایجاد حس امنیت و اعتماد بین کارمند و سازمان خیلی مهمه. موضوع دیگهای که برام جالبه، توجه به رفاه کارمندانه. با توجه به شرایط اقتصادی امروز، به نظرم اینکه یک شرکت برای رفاه و حال خوب کارکنانش برنامه داشته باشه، واقعاً ارزشمنده. برای تولد همکارها برنامه میگیرن و حتی مدیرعامل شخصاً برای هر فرد هدیهای در نظر میگیره. یکی دیگه از چیزهایی که دوست دارم، توجه به رشد آدمهاست. مجموعه کتابخونه داره و حتی افراد رو تشویق میکنن که از کتابها استفاده کنن و برای رشد خودشون وقت بذارن. از طرفی، مسیر رشد هم تا حدی برات ترسیم میشه؛ یعنی بهت میگن اگر روی چه مهارتها و کارهایی تمرکز کنی، میتونی سریعتر پیشرفت کنی. این نگاه برای من خیلی جذابه، چون صرفاً انجام دادن وظایف روزمره مطرح نیست و روی رشد فرد هم تأکید میشه. چیزی که از نظر فرهنگی هم برای من قابل توجه بوده اینه که با وجود خانوادگی بودن شرکت، چیزی که من در این مدت دیدم اینه که روابط خانوادگی با روابط کاری قاطی نمیشه؛ حساب، حسابه و کار، کار. من در گذشته تجربه کار در یک شرکت خانوادگی رو داشتم که در نهایت از هم پاشید و شاید به همین دلیل، این موضوع برای من اهمیت بیشتری پیدا کرده. تا اینجا چیزی به اسم پارتیبازی یا امتیاز ویژه به خاطر روابط ندیدم و این موضوع برام قابل احترامه. در نهایت، چیزی که بیشتر از همه ذهنم رو درگیر کرده اینه که این مجموعه حدود ۳۰ ساله تونسته سرپا بمونه و رشد کنه. وقتی از نزدیک میبینی که یک شرکت چطور روی اصول کاری، تعهد، پرداخت بهموقع، توجه به کارکنان و تفکیک روابط شخصی از کار حرفهای تأکید داره، بهتر میفهمی که ماندگاری یک مجموعه فقط به شانس یا شرایط بازار مربوط نیست. من هنوز فقط ۳ ماهه که عضوی از این مجموعهام، اما تو همین مدت کوتاه واقعاً به فال نیک علاقهمند شدم و امیدوارم این همکاری مسیر طولانی و خوبی برای من باشه.
به شدت مجموعه بی در و پیکری هست؛ مدیریت به شدت بی تجربه هست و فقط دنبال تحقیرکردن کارمندان، اصلا فرصت رشد نداره و تمامی وعده وعیدهایی که تو روز مصاحبه میدن عملی نمیکنن. اگر دنبال رشد شغلی هستن اصلا اصلا سمتاین شرکت نرید، خودشون فکر میکنن خیلی خفنن ولی واقعا توهمات خودشونه به خصوص بعد از این اوضاعمشخص شد که هیچی نیستن. بعدعید حقوقارو ندادن ساعتکاریو کم کردن برخلاف بیمه پایه ردکردن کلا هیچ قانونی هم ندارن و طبق هیچ قانونی پیش نمیرن. ماه آخرمکه اومدم بیرون نه حقوق دادن نه بیمه رد کردن، مدیرش علی رغم اینکه ادعا میکنه خیلی آدم درستیه وحلال حروم سرش میشه، به راحتی حق وحقوق همهکارکنان رو میخوره. گول آگهی های استخدام الکی شونو نخورید.
الان که دارم پیامهای بچهها رو میخونم، واقعاً حس و حالشون رو درک میکنم و همین باعث شد منم برای اولین بار جرأت کنم بیام و بنویسم. بچهها واقعاً حرف دل خیلی از ما رو زدن. ما توی محیطی کار میکنیم که متأسفانه فضای سنگینی حاکمه و خیلی وقتها حتی جرأت نمیکنیم درباره مشکلات یا دغدغههامون حرف بزنیم. چون ممکنه مطرح کردن یک انتقاد یا حتی یک نظر، با واکنشهایی مثل تهدید یا بحث اخراج همراه بشه. از همه بچههایی که از فکور رفتن خواهش میکنم اگر امکانش رو دارن، تجربههاشون رو اینجا بنویسن و از مشکلاتی که توی این مدت باهاشون روبهرو بودن بگن. فکر میکنم شنیدن تجربههای مختلف میتونه تصویر واقعیتری از شرایط شرکت به بقیه بده.
بعد از سالها کار در این شرکت، تنها چیزی که میتونم بگم اینه که بسیار بسیار افراد بدقولی هستند کل تیم منابع انسانی رو از بی لول ترین افراد انتخاب کردن، جوری که اول فرهنگ سازمانی باید به اونها اموزش داده بشه
سلام من اومدم فقط عملکرد شخصی به اسم **** رو بدم چون توی شرکت توسن چنان خرابکاری کرده که هنوزم کسی نمیتونه جمعش کنه بماند آدم هایی مثل این شخص کارهایی کردن که ویکی تجربه قبلی با اون همه اطلاعات از بین بره ، واسه اینکه گند خودشون رو توی شرکت های قبلی و نحوه عملکردشون رو بپوشونن داستان از اون جایی شروع شد که شخصی به اسم **** وارد شرکت ما شد ( توسن تکنو ) در بدو ورود خیلی خودش رو متشخص نشون میداد و اینکه من اومدم از شما یاد بگیرم ولی بعد چند وقت تک تک بچه هارو میبرد پیش خودش می گفت اگه تو تیم من باشی پیشرفت می کنی میگفت واسه من خبر بیارین ، یا اینکه دیگران چی در مورد من میگن ، کلا که با تلفن صحبت میکنه یعنی به معنای واقعی آدمی هستش فاقد شعور سازمانی ، علم کافی ، یعنی هیچ خروجی نداشت و صحبت های بیخودی میکنه که مثلا بگه من خیلی بارمه و الکی شلوغ میکنه و شو من حرفه ای هستش ، کافیه ی ماژیک بدین دستش رو در و دیوار نقاشی میکشه که بگه من خیلی بلدم همیشه هم میگفت من مشاور دکتر فلانی تو استرالیا بود اونم تو گوگل 😂😐😐😧😧😂😂😂 تو این چند مدتی که اینجا بودن تمام تیم از هم پاشید و تمام کار بلد ها رفتن و رفیق های خودش رو آورد و همیشه در مورد نرم افزاری به اسم برسا صحبت میکنه که آره این بهترین نرم افزاره بعد متوجه شدیم که مدیر فروش شرکت برسا هستش و با انداختن این نرم افزار به شرکت های دیگه ، یجورایی اون شرکت هارو آلوده به این نرم افزار می کنه که اگه زمانی از اون شرکت ها هم رفت بتونه ازشون درآمد کسب کنه و بگه که همیشه گیر من هستین ، حتی زمانی که اومده بود تو شرکت توسن از شرکت های قبلیش هم استعلام گرفتیم ، تو شرکت های قبلی هم این گند هارو زده بود و فقط دنبال کندن از شرکت هاست و الانم که تو این شرکت داره گند کاری میکنه خدا به داد شرکت شما برسته به معنای واقعی کلمه ایشون نابود کننده رفتار ، فرآیند و نرم افزار های سازمانی هستش
سلام دوستان من این تجربه رو براتون مینویسم تا استفاده کنید من بیش از 7 سال کارمند این شرکت بودم هر دوسال تیم مدیریتی به دستور بانک اقتصاد نوین عوض می شود یعنی هر مدیر عامل با یه اتوبوس آدم با ربط و بی ربط وارد این شرکت میشوند هر دوسال باید استرس اینو میکشیدیم که کی عدم نیاز ما رو میزنن ورودی های جدید چون همشون یک تیم بودن با پست و حقوق های عالی وارد شرکت میشدند دوسال حسابی خودشون رو میبستن بعد دوسال نوبت به تیم جدید میشد اما از سال 1400 تیم جدید با مدیرعاملی **** وارد پرداخت نوین شد که این دوره رو پرداخت نوین هیچ وقت به خودش ندیده بود این تیم همگی از پرداخت الکترونیک پارسیان بودن که البته رده های پایین از پیک موتوری تا کارشناس های دون پایه که حالا همگی تو پرداخت نوین شدن معاون و رئیس با حقوق هایی که حتی فکرشم نمیکردن یه روزی این حقوق ها رو بگیرن سواد و علم و تجربه کاری در این شرکت اصلا معنی و مفهمومی نداره مهم اینکه پارتی شما کی باشه اگر با پارتی بازی وارد این شرکت بشین براتون بهشته ولی اگر خودتون برید تازه میفهمید چه اشتباه بزرگی کردید یعنی حیف وقت و زندگی شما که اونجا بگذرونید . آقایون شرکت متاسفانه با خانم ها خیلی بهترند تا آقایون ، هر خانمی که کمی عشوه و ناز کنه در کمترین زمان حکم ریاست میگیره و اصلا مهم نیست که ایشون تخصص توانایی قبول این سمت رادارد یا نه . داریم رئیس هایی یک یک نفرند و هیچ نیروی زیر دستی ندارند و مهم این بوده که فقط خانم بودند اختلاف حقوق در این شرکت انقدر زیاد است که باور کردنی نیست تازه مثلا طرح طبقه بندی مشاغل رو رعایت کردند کارشناس ها با ختلاف های 20 میلیونی از هم در کنار هم کار میکنند متاسفانه این نوع رفتار ها گویا در صنعت پرداخت به وفور دیده میشود . ورودی و خروجی این شرکت بسیار بالاس مدادم درحال جذب و اخراج هستند اون هم به نوع جوری که معاونت رو حتی تو حیاط شرکت راه ندادند به نظر من که بیش از 7 سال در این شرکت کار کردم بزرگترین اشتباهم این بود که وقتی دیدم حقم داره ضایع میشه همون موقع از شرکت جدا نشدم . به نظر بنده اگر دوست دارید حقوق ناعادلانه ساعت کاری زیاد رفتار های غیر منطقی ببینید حتما این شرکت رو انتخاب کنید در غیر این صورت اصلا سمتش نرید مخصوص با این تیم جدید که از سال 1400 وارد شده و حسابی دارن سرتا پای شرکت رو میخورن. این بود از تجربه من از پرداخت نوین حیف مدیران قبلی که انقدر برای این شرکت زحمت کشیده بودند این مدیرعامل جدید اومد با رانت نشست و همه رو خراب کرد.
اگر منابع انسانی کامنتی مبنی بر اینکه اینجا خیلی قشنگه و ما خیلی باحالیم نگذارد عرض شود که: اتاقک یکی از بی درب و پیکر ترین و مبتذل ترین مجموعه هایی است که یک شخص میتواند در طول زندگی خویش تجربه کند. چه از لحاظ محیط کاری که دقیقا مانند شو مافیا همه در حال نقش بازی کردن هستند و هر لحظه ممکن است هر اتفاقی برای شما رخ دهد. و یا روابط های خارج از روابط کاری که در همه بخش ها وجود دارد (حتی مدیریت) و هر آن میتواند ممکن باشد مجموعه با یک مساله جدید برود به هوا. و چه از لحاظ غیرحرفهای بودن بخش عمدهای از نیروهای مجموعه و عملکرد خود مجموعه. درکل هیچ نکته مثبتی جز حقوق و بیمه ندارد و بیشتر جایی هست برای سرگرم شدن، وقت تلف کردن و مشغول بودن به موضوعات پوچ و بی هدف.
من در قسمت ورود اطلاعات کار میکردم .حجم کاری بالا ، حقوق کم، مرخصی به سختی میدادن ، سرپرست بخش ی آدم مشکل دار که بین کارمند ها تبعیض قایل میشد ، مدیر عامل ذره ای نظارت نداشت ، تمام وام ها و امکانات با پارتی بازی انجام میشد ، ساعت کاری زیاد ، حجم کاری زیاد ، پاداش و تقدیر خبری نبود ، تمام شرکت بر اساس ارتباط و پارتی بازی بود ...من اصلا اونجا تجربه ی خوبی نداشتم ، سرپرست و حتی کارمند های بخش دیگه همه ش کنجکاوی در زندگی شخصی کارمندان داشتن ، به شدت شرکت پرحاشیه ای بود ، سرپرست بخش من خانم ن.م دایما در حال سرک کشیدن در زندگی شخصی من به اسم درد دل و صمیمیت بود . بدترین تجربه ی کاری من بود پر از استرس و نگرانی ... سرپرست این بخش با بددهنی و تحقیر با من رفتار میکرد و همه ش در حال دعوت و تمسخر بود
متاسفانه برای نیروی انسانی کمترین حق، که دادن حقوق نیروهاست رو قائل نیستن و این موضوع به قول خودشون 20 ساله توی این شرکت وجود داشته و عادیه و جالبه که یه سری ادما هم بهش عادت کردن ممکنه 2-3ماه حقوق رو پرداخت نکنن و بابت این موضوع هم هیچکس پاسخگو نیست خیلی وقت ها داخل حساب شرکتی که اسما نفت و گازیه حتی اندازه پول اسنپ هم پول نیست به عالم و ادم بدهکارن و هیچکس عین خیالش نیس ذره ای آبرو توی صنعت و بازار کار ندارن و براشون مهم هم نیست توی چندسال تجربه کاری بدترین و بی مسئولیت ترین شرکتی بوده که دیدم
از نظر حقوق و مزایا، اسنپپی شرایط نسبتاً خوبی دارده و پرداخت حقوق نیز منظم و بهموقع انجام میشه. همچنین کار کردن در مجموعهای با برند شناختهشده مثل اسنپ میتواند از نظر رزومه و تجربه کاری فرصت خوبی باشد. اما در کنار این مزایا، تجربه من از محیط کاری و مدیریت، نکات منفی قابلتوجهی داشته حجم کاری بالا بود و در بسیاری از مواقع برای انجام کارها مجبور به اضافهکاری و کار خارج از ساعت معمول بودیم. با وجود اینکه اضافهکاری رسمی وجود نداشت و بابت این ساعات نیز دریافتی جداگانهای پرداخت نمیشد، انتظار انجام کار و اضافه کاری خیلی زیاد خارج از ساعت کاری وجود داشت. به نظرم برنامه مشخص و مؤثری هم برای کنترل حجم کار و کاهش ساعات کاری بالا وجود نداشت و همین موضوع تعادل بین کار و زندگی شخصی را بسیار سخت میکرد. موضوع دیگه که برای من قابلتوجه بود، فضای مدیریتی و تصمیمگیری در شرکت بود. به نظر میرسید بخش قابلتوجهی از تمرکز مدیرعامل و مدیران ارشد روی رقابت با سایر شرکتها و جلو افتادن از رقبا قرار داشت و این فشار رقابتی در سطح تیمها خیلی زیاد احساس میشد و حتی سرزنش هم میشید! از طرف دیگه، احساس من این بود که روابط و نزدیکی به مدیران ارشد میتونه در فرصتهای پروموشن و حتی تصمیمات مربوط به تعدیل تأثیرگذار باشد. فضای باندی و ارتباطات غیررسمی در بعضی بخشها کاملاً محسوس بود. در ظاهر روابط بین افراد دوستانه است، اما در عمل همیشه نمیشه به این روابط اعتماد کرد و گاهی پشت سر افراد صحبت یا اقداماتی انجام میشود که با رفتار ظاهری آنها متفاوت است. نکته مهم دیگه اینه که حتی اگر فرد بسیار تلاش کنه، آموزش ببینه، دائماً در حال یادگیری باشه و زمان زیادی برای کار بذاره، این تلاش لزوماً تضمینی برای حفظ موقعیت شغلی نیست. تجربه شخصی من این بود که با وجود تلاش زیاد، یادگیری مستمر و حتی کار کردن خارج از ساعت کاری، در نهایت در جریان تعدیل نیرو قرار گرفتم. به نظرم بزرگترین مزیت اسنپپی، حقوق و پرداخت منظم، برند اسنپ و ارزش تجربه آن در رزومه است. اگه تعادل بین کار و زندگی، ساعات کاری منطقی، امنیت شغلی و یک سیستم شفاف برای رشد و پروموشن براتون اهمیت زیادی داره، تجربه من نشون داد که این موارد در اسنپپی نقاط قوت شرکت نیستن
واقعاً کلکسیونی از رفتارهای غیرحرفهای و چندشآوره! شرکتی که از سال ۸۳ با کلی زحمت و خون دل شروع به کار کرده و تقریباً هر کسی که از قدیمیهای اینترنت ایران باشه یا یه زمانی مشتریش بوده یا حداقل اسمش رو شنیده، امروز به جایی رسیده که واقعاً آدم دلش میسوزه ببینه چه بلایی سرش اومده. بعد از اینکه شرکت توسط هلدینگ علاءالدین خریداری شد، کمکم یه سری آدم با تفکر کاملاً بازاری وارد مجموعه شدن و افتادن به جون شرکتی که زمانی تو حوزه خودش واقعاً اسم و رسم داشت. البته هنوز هم آدمهای فنی خیلی باسواد، محترم و کاربلدی داخل شرکت هستن و واقعاً بخش زیادی از اعتبار باقیمونده شرکت هم به خاطر همین آدمهاست. ولی چیزی که آدم رو حرص میده اینه که به مرور یه عالمه آدم خودی، فامیل، آشنا و بعضاً کاملاً نامرتبط با تخصص مورد نیاز، سر از پستهای مدیریتی درآوردن. یه سری آدم که نه دانش روز دارن، نه مدیریت بلدن، نه حتی بلد هستن درست با نیروی انسانی برخورد کنن، ولی تا دلت بخواد توی تعریف و تمجید از مدیر بالادستی و بلهقربان گفتن استاد هستن. کار به جایی رسیده که بچههای ۸-۹ ساله خودشون رو میارن شرکت و مینشونن کنار دست آدمهای متخصص و مهندسهای حرفهای که مثلاً ازشون کار یاد بگیرن! واقعاً انگار دکون بازاره، نه یه شرکت حرفهای. متخصصی که سالها درس خونده و تجربه جمع کرده باید وسط ساعت کاری بشینه نقش مربی بچه مدیر رو هم بازی کنه چون آقا دلش خواسته بچهش یه چیزی یاد بگیره! اما شاهکار اصلی این مجموعه برای من واحد HR ـشه. اگر فکر میکنید HR جاییه که وقتی حقتون خورده شد، حقوقتون عقب افتاد، باهاتون بد برخورد شد یا مشکلی با مدیریت داشتید میتونید برید و انتظار حمایت داشته باشید، خیلی زود ناامید میشید. حداقل چیزی که از عملکرد این واحد دیده میشه اینه که منابع انسانی بیشتر از اینکه «منابع انسانی» باشه، تبدیل شده به بلندگوی مدیریت. یعنی قرار نیست بین کارمند و مدیریت تعادل ایجاد کنه؛ بیشتر این حس رو میگیری که وظیفهش اینه هر تصمیمی از بالا گرفته شد به کارمند منتقل کنه و در نهایت هم توضیح بده چرا شما باید باهاش کنار بیاید. اصلاً انگار فلسفه HR اینجا برعکس تعریف شده. به جای اینکه پیگیر حق کارمند باشه، بیشتر پیگیر اینه که کارمند صداش درنیاد. به جای اینکه سؤال کنه «چرا حقوق این آدم عقب افتاده؟» احتمالاً باید توضیح بده «شرایط شرکت رو درک کنید». به جای اینکه جلوی برخورد غلط مدیر رو بگیره، ممکنه آخرش خود کارمند احساس کنه مقصر بوده که اصلاً اعتراض کرده! واحدی که باید امنترین جای شرکت برای مطرح کردن مشکل کارکنان باشه، عملاً یکی از آخرین جاهاییه که آدم دلش میخواد درد دل کاریش رو اونجا مطرح کنه. چون از همون اول این حس وجود داره که حرفت قرار نیست جایی به نفع تو استفاده بشه. در واقع HR اینجا بیشتر از اینکه نماینده نیروی انسانی باشه، نماینده صاحب شرکته. بلهقربانگویی و اجرای خواستههای بالا دستی اونقدر پررنگه که بعضی وقتها آدم شک میکنه اصلاً این واحد برای کارمندها ساخته شده یا برای کنترل کارمندها. اسمش «منابع انسانی»ه، ولی در عمل خیلی وقتها نه از «انسانی» بودنش چیزی میبینی و نه از «منابع» بودنش! اگر مدیریت تصمیمی بگیره، ظاهراً نقش HR دفاع از منطقی بودن یا عادلانه بودن اون تصمیم نیست؛ بیشتر نقش توجیه کردن و تحمیل کردنشه. وضعیت حقوق هم که خودش یه فاجعه جداست. حقوق با چیزی حدود ۲۸ روز تأخیر پرداخت میشه و موقع پرداخت هم طوری رفتار میکنن انگار لطف بزرگی در حق کارمند کردن! انگار نه انگار که این پول حق آدمه و در ازای یک ماه کار کردن باید سر وقت پرداخت بشه. سه ماه اول سال هم حقوقها ناقص پرداخت شد و حالا با گذشت حدود هفت ماه هنوز بخشی از مطالبات کارکنان مونده و خبری از پرداختش نیست. بعد جالب اینجاست که در چنین شرایطی هم واحد منابع انسانی عملاً اون جایگاهی نیست که انتظار داشته باشی محکم بایسته و بگه این وضعیت حق کارمند نیست. بیشتر باید آماده شنیدن انواع توضیحات و توجیهات باشی. از اون طرف برخورد با خانمها هم واقعاً جای حرف زیاد داره. بعضی وقتها نوع رفتار جوریه که انگار کارمند زن درجه دو محسوب میشه. اعتراض کنی میشی غرغرو، حرف بزنی میگن زیادی شاکی هستید و عملاً این حس بهت داده میشه که بهتره سرت رو بندازی پایین و چیزی نگی. و اینجا دوباره آدم میپرسه دقیقاً HR کجای این داستان ایستاده؟ واحدی که باید حداقل در برابر رفتارهای تبعیضآمیز حساس باشه، وقتی خودش بیش از حد وابسته به نظر مدیریت باشه، طبیعتاً نمیشه انتظار داشت خیلی جدی جلوی مدیریت بایسته. مزایا؟ تقریباً هیچی. نهار رو حذف کردن، بیمه تکمیلی هم که پولش عملاً از جیب خود کارمند میره. بعد همزمان مدیران برای خ
تجربه من از این شرکت، متأسفانه همراه با بینظمی و ضعف جدی در مدیریت بود. حقوقها گاهی تا دو ماه با تأخیر پرداخت میشد و عیدی، سنوات و پاداشها هم معمولاً خیلی دیر پرداخت میشدند. بیمه هم منظم رد نمیشد و گاهی با چند ماه تأخیر انجام میشد.بعلاوه امنیت شغلی هم وجود ندارد چون براحتی نیرو را اخراج و تعدیل میکنند. منابع انسانی ای هم وجود ندارد. از طرفی، استخدامها بیشتر بر اساس فامیل و آشنابازی بود تا تخصص و تجربه. نیروهای متخصص تعدیل میشدند و بهجایشان افرادی میآمدند که دانش و تجربه کافی نداشتند و بعضاً فقط بعد از یکی دو ماه مسئول یا مدیر یک تیم میشدند. این موضوع طبیعتاً باعث هدررفت منابع و بینظمی بیشتر در شرکت میشد. در کنار این موارد، برای قراردادها سفتههای سنگین هم دریافت میشد. در کل مدیران این شرکت دانش خاصی ندارند و فقط پاچه خارند. این شرکت توسط هلدینک علائدین خریده شده و بمرور اقوامشان در این شرکت گذاشته شد و همینطور وضعیت شرکت هم روز به روز بخاطر تصمیمات شر و ورشون بدتر شد. بعلاوه اگر خانم هستید یک لباس نخنما زشت و بد کیفیت پلاستیک را باید هنیشه بپوشید و یک مقنعه خیلی زشت سه خط را هم باید همیشه بپوشید:)) شرکت صبانت ورشکسته هست، حتما ازشون دور بشید.من استعفا دادم چون هرچه زودتر از اونجا فرار کنی راحت میشی.
اگر دوست دارید سلامت روانتون رو از دست بدید و بابتش هر ماه 15وم 18وم 20وم حقوق بگیرید حتما صبانت رو برای کار انتخاب کنید. محیط به شدت سمی، مدیریت به روش بازاری، هر مدل توهینی فکر کنید بهتون میشه. منابع انسانی یه شوخیه توی این شرکت و از نظر منابع انسانی پرداخت مبلغ در ازای اضافه کاری مزایای شرکت هست نه حق کارمند. فامیل بازی و پارتی بازی همه جای شرکت هست. حتی آسانسور رو جوری دستکاری کردن که اگه طبقه مدیران خواست بره هیچ طبقه ی دیگه ای واینسته. برده داری مدرن رو با ساعت کاری از 8 الی 5:35 میتونید تجربه کنید. حق ندارید صبحانه بخورید. مدام از دوربین چک و کنترل میشید و در آخر کار و عملکردتون هیچ اهمیتی نداره بلکه مقدار پاچه خواری و زیرآب زنیتون مهم ترین فاکتور بقا در این دیوونه خونه هست.
قبل از اینکه وارد هفهشتاد بشم، توی فرایند مصاحبه کامنتهای ویکیتجربه رو خونده بودم. چیزی که بعداً خودم تجربه کردم، تو بعضی بخشها با تصویری که از اون کامنتها گرفته بودم فرق داشت. فرایند مصاحبه برای من خیلی سریع پیش رفت. مصاحبه منابع انسانی نسبت به بعضی جاهایی که تجربه داشتم سختگیرانهتر بود، ولی در مجموع فرایند جذب حرفهای و منظم بود و حداقل اینطور نبود که کاندیدا بدون اطلاع از وضعیتش برای مدت طولانی معطل بمونه. مدتی بعد از شروع همکاری، با شرایط جنگ و دورکاری روبهرو شدیم. تو همون شرایط، برای همکارهایی که محل سکونتشون آسیب دیده بود یا جای امنی برای موندن نداشتن، فضایی در نظر گرفته شد و اطلاعرسانی شد که در صورت نیاز میتونن از اون استفاده کنن. برای من این برخورد تو اون شرایط قابلتوجه بود. وقتی با دوستام که توی شرکتهای بزرگتر کار میکردن صحبت کردم، این اپشن براشون جالب بود. یکی از ویژگیهای هفهشتاد، ساختار نسبتاً فلتشه. ارتباط با مدیران ارشد و مستقیمتر از خیلی از شرکتهاست. اگر قبلاً جایی کار کردید که فاصله زیادی بین سطوح مدیریتی بوده، احتمالاً این فضا براتون متفاوت خواهد بود. مدیران ارشد مجموعه هم تو تجربه من در دسترس و حمایتگر بودن. فضای کاری نسبتاً اجایله و معمولاً فاصله زیادی بین تصمیم و اجرا وجود نداره. برای کسی که از محیطهای خیلی بوروکراتیک و فرایندهای کند میاد، نمیدونم ممکنه جذاب باشه یا غیرجذاب؟! حقوقها منظم و ابتدای ماه واریز میشه و حتی تو دوره جنگ هم پرداختها طبق روال انجام شد. در مورد فامیلی بودن کسبوکار، قبل از ورودم کامنتهای زیادی تو ویکیتجربه دیده بودم. تجربه شخصی من اینه که اگر تمرکزت روی کار خودت باشه، این موضوع توی کار روزمره پررنگ نمیشه و من تا اینجای همکاری تفاوت محسوسی در برخورد با افراد حس نکردم. فکر میکنم کاملا بستگی به دید ادمها به این موضوع داره. من سعی کردم منصفانه اون چیزی که تجربه کردم رو بگم. یکی از چیزهایی که ممکنه برای بعضیها نکته منفی باشه، تعداد نسبتاً زیاد جلسههاست. خیلی از هماهنگیها و تصمیمها تو جلسه و تعامل مستقیم بسته میشن. اگر خیلی اهل جلسه و ارتباط فیستوفیس نباشید، احتمالاً این بخش از فرهنگ کاری ممکنه در اوایل براتون سخت باشه و حتما نیازه که بهش عادت کنید. تا اینجای تجربه کاری من، نکته منفی جدی دیگهای که بخوام بهش اشاره کنم نداشتم. کار کردن در اینجا رو در کل توصیه میکنم.
تجربه من از این شرکت اصلاً تجربه خوبی نبود. محیط کاری بهشدت ناسالم و پر از روابط پشتپرده و غیررسمی بود و این حس وجود داشت که اگر با جریانها و افراد خاصی همراه نباشید، امنیت شغلی چندانی نخواهید داشت و حتی ممکن است ادامه همکاریتان به خطر بیفتد. در مورد منابع انسانی هم متأسفانه شرایط خوبی ندیدم. از نظر من، مدیر منابع انسانی از نظر دانش و تجربه، تناسب لازم با این جایگاه را نداشت و بیشتر به واسطه رابطه و آشنایی با مدیرعامل در این موقعیت قرار گرفته بود. عملاً هم ارتباط چندانی با کارکنان نداشت و بیشتر اوقات در اتاق خودش بود و ارتباط مستقیم و مؤثری با بدنه کارکنان دیده نمیشد. بخش زیادی از کارها هم به فردی سپرده شده بود که عملاً نقش جانشین مدیر منابع انسانی را پیدا کرده بود. متأسفانه این فرد از اختیاراتی که در اختیارش قرار گرفته بود، به نظر من استفاده درستی نمیکرد و در بعضی موارد برخوردها و تصمیمگیریها کاملاً شخصی و از روی غرض به نظر میرسید. موضوع دیگری که برای من بسیار آزاردهنده بود، نحوه جذب و استخدام افراد بود. چیزی که من در طول همکاری دیدم این بود که روابط و آشناییها میتوانست در استخدام افراد نقش زیادی داشته باشد و همین مسئله باعث میشد شایستهسالاری و فرصت برابر چندان جدی به نظر نرسد. در مجموع، فضای شرکت برای من بهشدت سمی و فرسایشی بود. مهمتر از همه، احساس امنیت شغلی بسیار پایینی وجود داشت و همیشه این نگرانی بود که تصمیمات درباره ادامه همکاری، بیشتر تحت تأثیر روابط و مناسبات داخلی باشد تا عملکرد واقعی افراد.
ظاهر شرکت حرفهای و ساختار سازمانی آن در نگاه اول قابلقبول به نظر میرسد، اما تجربه کاری من با فضای داخلی مجموعه، تصویری کاملاً متفاوت ایجاد کرد. متأسفانه در بخشهایی از سازمان، روابط غیرحرفهای، حاشیهها و مناسباتی که با شایستهسالاری فاصله دارند، بر تصمیمگیریها و تعاملات کاری تأثیرگذار هستند. این موضوع در معاونت منابع انسانی نیز بهوضوح قابل مشاهده است؛ از ضعف در مدیریت و تصمیمگیری گرفته تا شرایطی که عملاً اختیار و قدرت تصمیمگیری مدیر منابع انسانی را تحت تأثیر نفوذ برخی افراد قرار میدهد. در چنین فضایی، عملکرد و شایستگی افراد لزوماً تعیینکننده مسیر رشد و تصمیمات سازمانی نیست. به نظر من، فکور صنعت نمونهای از مجموعههایی است که فاصله قابلتوجهی میان «تصویر بیرونی» و «واقعیت تجربه کارکنان» وجود دارد. ظاهر سازمان، برند و ویترین شرکت ممکن است حرفهای و معتبر به نظر برسد، اما برای من، کیفیت فضای کاری و برخی روابط و فرآیندهای داخلی تجربهای رضایتبخش نبود. در مجموع، بر اساس تجربه شخصیام، اگر برایتان فرهنگ سازمانی سالم، شفافیت، شایستهسالاری و استقلال در تصمیمگیری مدیریتی اهمیت دارد، پیشنهاد میکنم پیش از پذیرش پیشنهاد همکاری، حتماً درباره فضای واقعی تیم و نحوه مدیریت آن بخش تحقیق بیشتری انجام دهید.
تجربهام از فرآیند جذب در گروه ترنا خیلی خوب بود. برخلاف خیلی از شرکتها که مصاحبهها بینظم است، اینجا همه چیز خیلی حرفهای و اصولی پیش رفت. انتظارات از روز اول کاملاً شفاف بیان شد و ابهامی وجود نداشت. نکته مثبت دیگر، فرآیند آنبوردینگ (Onboarding) آنهاست؛ از وقتی استخدام شدم، خیلی خوب و با انرژی با محیط و تیم آشنا شدم که باعث شد سریع با کار هماهنگ شوم. فرهنگ سازمانیشان واقعاً پخته و محترمانه است.
بعد از مصاحبهها که وارد مجموعه شدم بهم گفتن اینجا چیزی به اسم تایم کاری وجود نداره و اینکه یکی ۹بیاد و بخواد ۶ بره براشون خیلی بیمعنیه. همه باید تا هر ساعتی از شب که شد بمونن حتی اگه ددلاین خاصی نباشه و کاری هم نباشه. چیزی که اصلا توی مصاحبه گفته نشده بود و میگن حتی تا ۱۲-۱ شب هم شاید باید بمونی و هرگز نمیتونی ۶عصر که طبق قراردادمونه بری! تصمیم با خودتون که وارد این مجموعه بشید یا نه
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.