در ابتدای کار، به عنوان کارآموز وارد این مجموعه شدم و سه ماه بخش کارآموزی را به‌طور رایگان پشت سر گذاشتم. در این مدت با مجموعه‌ای از وظایف مثل تولید محتوا، طراحی محصول، کار با وردپرس، پشتیبانی سایت و فروش، CRM و سئو آشنا شدم و پس از پایان دوره، در همان شرکت به استخدام رسیدم. از مزایای حاضر در محیط کار می‌توان به فضای بسیار دوستانه و صمیمی اشاره کرد، لازم به یادآوری است که امکان یادگیری و رشد حرفهای وجود داشت، حقوق به‌موقع پرداخت میشد، دسترسی به محل کار آسان بود و همکاران به‌طور قابل‌توجهی خوش‌رفتار و بااخلاق بودند.
بنده در لینکدین بصورت اتفاقی با شخصی از مکو آشنا شدم و پس از صحبت گفتند که برای قسمت خودرو برقی نیرو نیاز دارند و نمونه کارهام رو برای ایشون فرستادم. پس از حدود دو هفته زنگ زدند که تشریف بیارید.
در مصاحبه اول خود اون فرد که فهمیدم مدیر یکی از قسمت ها بود و یک نفر نیرو فنی دیگه، مصاحبه انجام دادند (نمی دونستند چی باید بپرسند) بیشتر جنبه فنی داشت و رفتار محترمی داشتند.
برای مصاحبه دوم که حدود یک ماه بعد از مصاحبه اول بود تماس گرفتند و رفتم دیدم 15 نفر دیگه برای مصاحبه اومدن، موقع مصاحبه دوم یه اتاق بود که سه نفر نشسته بودند که یکی از آن سه نفر عادل دمشقی مدیر عامل خود مکو بود. به محض اینکه وارد اتاق مصاحبه شدم یکی از آن سه نفر شروع کرد مسخره کردن موی کم پشت و ریزش موی من و بعد سه نفری از خنده ریسه می رفتند. خود عادل دمشقی که به یک حالت بی احترامی نشسته بود تا آخر جلسه اصلا حتی یه نگاه هم به من نکرد و فقط با حرف های دو نفر دیگه میخندید (پاهاش رو به سمت من باز کرده بود و با گوشیش بازی میکرد) بلاخره بعد از کلی تحقیر بنده و خندیدن به من یه مقداری حالت جدی به خودشون گرفتن و اولین سوال مصاحبه رو از بنده کرد: معرف داری اومدی اینجا؟ و وقتی جواب خیر من رو شنید جلوی من با کله علامت نه بهم دیگه میدادن و شروع کردند به رگبار سوال های کاملا بی ربط به رشته بنده پرسیدند(رشته من الکترونیک بود و آنها از حفاظت و برق صنعتی می پرسیند) که با توجه به سابقه فنی تقریبا به سوالات بی ربط آنها پاسخ دادم و وقتی دیدند کم نمی آورم کلافه شدند و به ناچار بنده رو فرستادند طبقه پایین که از بنده یک تست جهت قسمت مونتاژ کاری بگیرند (در حالی که من نیروی سنیور طراح میکروکنترلری و آلتیوم با سابقه زیاد بودم و اصلا برای مونتاژ کاری نیومده بودم اونجا) با این حال طبقه پایین رفتم و مسئول تست هم باز این سوال رو از من پرسید که معرف شما کی بوده؟ و یه تست مونتاژ/دی مونتاژ از من گرفت که در تست موفق بودم و تبریک گفت و من رو برد قسمت های مختلف و آدما و همکارهای دیگه رو معرفی کردن و کارهای مختلف رو نشون دادن به من که طولی نکشید تلفنش زنگ خورد و یکی از اون سه نفر اگه اشتباه نکنم به اسم شخصی به نام آقای حسینی باهاش تماس گرفت و ده دقیقه ای حرف زدند و وقتی برگشت حرفش عوض شد و گفت که ببخشید شما فلان جا رو اشتباه مونتاژ کردی و زورکی گذاشت تو دهن ما که شما چیزی بلد نیستی و وقتی نگاه متعجب من رو دید برای اینکه من مدعی نشدم صداش رو خیلی بالا برد و تهمت زد که وقتی که من نبودم دزدکی بردها رو جابه جا کردی و تقلب کردی موقع مونتاژ و منو گول زدی و... من رو رد کردند، کل این فرآیند دو ماه وقت من رو گرفت و مصاحبه دوم بسیار تحقیرآمیز و ناراحت کننده بود بخصوص اون تهمت ناحق آخرش واقعا برای منی که تمام عمرم راه درست رو رفتم خیلی دردناک بود.
من با دوازده سال سابقه، وارد شرکت فرنیا آذین پارس شدم تا در سمت کارشناس حسابداری صنعتی فعالیت کنم و تا پایان شهریور ۱۴۰۲ در آنجا بودم. با وجود اینکه اسم شرکت به نظر معتبر می‌آید، واقعیت این است که با شرکت‌های گروه آدین خودرو تعامل درست ندارند و تطبیق با آنها دشوار است، چون اسناد مالی همواره با تاخیر ارائه می‌شود. در زمان حضور من، زمانی که ال‌نود تولید میشد، شرکت نسبتا خوب به نظر می‌رسید اما پس از تحویل به ایرانی‌ها اوضاع به شدت افت کرده است. مدیریت ضعیف، نظم کاری صفر است و برای دنبال کردن مدارک از واحدهای مربوطه باید به‌طور مداوم پیگیر بود. پنجشنبه‌ها تعطیل نبودند و وقتی وارد می‌شدی به نظر می‌رسید کار در این روزها انجام می‌شود، اما پاداش‌ها صراحتا پرداخت نمی‌شدند؛ مدیران ناکارآمد این مشکل را بوجود می‌آوردند و برای کاهش دادن امتیاز پاداش، پرسنل تازه‌ورود را تحت فشار قرار میدادند تا پرداخت سه ماهه پاداش به تاخیر بیفتد. ارتباط میان واحد مالی و سایر واحدها نیز بسیار ضعیف است و یکی از دلایل حجم کار بالا به‌خصوص در خریدهای خارجی بود که از تیرماه به من محول شد؛ تا ابتدای سال تا شهریور، اطلاعات به واحد مالی منتقل نشده بود. به هر حال فشار کاری بی‌دلیل بالا بود و تا اصلاحات سیستم و روش شرکت پیش رفتن دشوار می‌نماید و از نظر مالی با چالش‌های زیادی مواجه‌اند؛ رفتار با پرسنل به‌خصوص از سوی مدیر مالی ناامیدکننده است و برخوردها بسیار نامناسب است. به شدت توصیه میکنم از ورود به این شرکت پرهیز کنید چون تعادل زندگی و کار به هم می‌خورد و ظاهر شرکت با واقعیت تفاوت دارد. خدمات رسانی وجود دارد اما اگر اضافه‌کاری انجام دهید، هزینه آن با خودتان است و امنیت شغلی پایین است. محیط به‌طرز قابل توجهی متشنج است و هر کار هم که انجام می‌شود، به درستی مدیریت نمی‌شود و دخالت‌های مکرر مدیر مالی در همه کارها به چشم می‌خورد.
مدت دو سال و اندی در شرکت هاست ایران تجربه کار کردم و انتظار من از بهبود شرایط چندان عملی نبود و وقت زیادی تلف میشد. مدیر بخش فروش که تقریبا فنی هم بود، خانم اسدزاده، بیش از حد مانع پیشرفت همکاران میشد و اجازه نمی‌داد دیدگاه‌های دیگران مطرح شود. واقعا از وضعیت مجموعه بزرگمان ناراحتم که با یک نفر نیروهای خوب را از دست بدهد.
طرف ارنیکا هم نیاید.
از بی نظمی منابع انسانی و تو دیوار بودن فرآیندهاش هرچی بگم کم گفتم.
اینجا از توهین به آدما میبینید تا کم کردن حقوق!!!
اینجا فقط یه تیم منابع انسانی داره که ادعاشون دنیا رو گرفته و سال هاست یه چارت سازمانی نداره!
ادم ها تا میان مستقر بشن یا استعفا میدن و فرار میکنن و یا اخراج میشن! اینجا یه ادمی که یک ساله مونده قدیمی حساب میشه!!!1
ارنیکا حتی دو ماه یک بار ، یه دونه حقوق رو پرداخت میکنه!!! حتی بهتون بگم که عیدی یک ماه اسفند برای پارسال رو با وجود گذشت شش ماه از این سال، هنوز ندادن.
در مصاحبه ها میگن بین پانزدهم تا بیستم حقوق پرداخت میشه اما از حقوق خبری نیست!!!
و باز تاکید میکنم یه تیم منابع انسانی بسیااااار غیر حرفه ای اینجا رو احاطه کرده. یه مشت ادم پر مدعای بی سواد!!!!
به عنوان تجربه‌ای از کار در شرکت داده پردازان پرسیس پویا، فضایی برای کار با کمترین کیفیت حرفهای می‌دیدم. رفتارهای غیرحرفه‌ای همواره وجود داشت و ابزار و تجهیزات شرکت استاندارد نبودند. حقوق دریافتی بسیار پایین بود و احساس میکردم انرژی و زمان زیادی برای کار صرف می‌شود بدون مزیت قابل توجه در آینده. می‌گفتند فرصت‌هایی برای پیشرفت و یادگیری هست، اما نتیجه‌ی یادگیری در اینجا خیلی بهبود خاصی نسبت به سایر مکان‌ها نداشت و نقاط مثبت قابل‌توجهی به وجود نمی‌آورد.
شرکت پرداخت اول کیش (جيرينگ) تجربه‌ای از یک مصاحبه دهنده با رویکردی نامنظم داشت که دلمردگی کارجویان را برمی‌انگیزد. برای موقعیت توسعه‌دهنده‌ی اندروید اقدام کردم؛ مصاحبه‌ی فنی آنلاین قرار بود برگزار شود، اما روز قبل اعلام کردن که برگزاری‌اش چند روز به تعویق بیفتد. سرانجام یکی از کارکنانشان آمد و پس از چند دقیقه روشن شد که قرار نبوده در مصاحبه حضور داشته باشد و تنها به دلیل غیبت دو نفر از مصاحبه‌کنندگان اصلی به جلسه آمده بود. مصاحبه حدود چند دقیقه طول کشید، از من حقوق پیشنهادی پرسیدند و گفتند تسکی برای انجام فرستاده می‌شود.
پس از یک یا دو روز تسک فرستاده شد و آن را انجام دادم. گفتند بخش‌های دیگری هم اضافه کنم و من هم اضافه کردم و تحویل دادم. اما از آن به بعد خبری نشد. ده روز بعد پیگیری کردم تا حداقل از تسک بازخورد بگیرم، اما پاسخ یا خبری دریافت نکردم. چندین بار با تماس تلفنی با واحد منابع انسانی پیگیری کردم که هر بار قول میدادند اطلاع می‌دهند اما هیچ خبری نشد.
حتی حضوری مراجعه کردم تا رفتارشان را نشان بدهم و توضیح بدهم؛ باز هم گفتند حتما اطلاع خواهند داد اما دوباره هیچ بازخوردی دریافت نشد.
در نهایت به نظر می‌رسد با شرکتی مواجه هستم که بی‌احترامی به وقت و شأن افراد را در فرهنگ سازمانی خود نهادینه کرده است.
من در دیدار تجربه‌ای دیدم که اگر مدیرعامل تغییر کند یا مجموعه کارگاه‌های آموزشی مدیریت را داشته باشد، می‌تواند مدیر واحدی باشد؛ اما به‌عنوان مدیرعامل چندان موفق نیست. مدیریت کلان و دخالت‌های بی‌جا در امور با سطح سواد و دانش کم، کار را در شرکت خسته‌کننده می‌کند. جایی برای رشد وجود ندارد و معمولا تنها باید به حرفهای مدیرعامل گوش داده و تایید کرد؛ و بیشتر افراد، تنها چند ماه در شرکت می‌مانند.
تجربه‌ای که داشتم به عنوان برنامه‌نویس بک‌اند با یک فضای کار عجیبی روبه‌رو شدم، جایی که برخی از همکاران حتی از یک متر فاصله با من درباره من جلسه می‌گذاشتند و رفتارها غیرعادی بود. محیطی که گاهی تصورش هم سخت است: تعداد افرادی که سیگار می‌کشند سه برابر کسانی است که نمی‌کنند و این فضا یادآور برخی دانشگاه‌هاست. اگر کار را صرفا به عنوان منبع درآمد ببینید، شاید آینده‌ی شغلی‌تان اهمیت چندانی برایتان نداشته باشد. مدیران تیم واقعا با وجود فشارها سعی میکنند جو شرکت را سالم نگه دارند، اما من گاهی حس میکردم همه‌ی تلاش‌ها به سمت این می‌رود که محیطی سالم بسازند اما نتیجه همیشه مطابق انتظار نبود. به نظر من اگر گروه مدیریتی هف۸۰ نبود، کار کردن در اینجا خیلی دشوار میشد؛ صحبت‌های مربوط به محیط دوستانه هم برای من تحقق پیدا نکرد و نتوانستم ارتباطی مؤثر برقرار کنم. از لحاظ فنی نیز مشکلاتی مانند هک شدن به چشم آمد و دیگر درباره آن صحبت خاصی نمی‌خواهم داشت.
نکته‌هایی که به نظر من در تجربه کار در شرکتی مثل این مهم است، اینها هستند: حتما از شما تست سلامت، تست اعتیاد و عدم سوپیشینه را به‌عنوان پیش‌فرض بخواهند؛ و مبلغ سفته‌ای که باید پرداخت کنید بالاست. در اکثر دوره‌ای که اینجا کار میکردم مدیران مجموعه افراد بااخلاقی بودند، اما نیروهای اجرایی ممکن بود حاشیه‌آفرینی کنند. وجود یا نبود هر یک از این پیشفرض‌ها می‌تواند به‌طرز چشمگیری محیط کار را تفاوت دهد؛ اگر محیط فیلترشدهای بیشتری داشته باشد، همان فیلترها هم در دیگران ایجاد می‌شود. این تجربه پیامی برای کسانی است که از این شرکت بازدید میکنند: هرچقدر انتقادها بیشتر باشد، از بسیاری شرکت‌های دیگر بالاتر هستید و هدف، نقد ساختن است نه ستایش کردن. اگر تصویری از شرکت وجود داشت، با تمام نکاتی که گفتم، این تصویر هنوز هم مبهم است؛ شرکتی که بتواند به شما نزدیک شود از نظر من در جایگاه کاری، مدیرانش واقعا قابل توجه هستند.
شرکت رهپویان پردازش گستر صحرا تجربه‌ای پرالتهاب بود. امکانات رفاهی خوب داشتند: ساختمان نو، وعده‌های غذایی رایگان و حضور غذای سبک در بوفه، و اینکه حقوق هرگز به تعویق نمی‌افتاد. اما از نظر فناوری، اوضاع خیلی دور از انتظار بود؛ به خاطر دیدگاه‌های مدیرعامل، تیم فنی عقب‌افتاده بود و اکثر پروژه‌ها با معماری دهه‌های قبل پیاده‌سازی میشد. مدیرعامل در اغلب کارها دخالت داشت و حتی به نظر می‌رسید که هیچ چارت سازمانی مشخصی وجود ندارد و او نقش محوری همه‌چیز را بر عهده دارد.
شرکت تا حدی خوب پیش می‌رفت، اما با زمانی که مدیرعامل با گروهی از نیروهای خود یک شرکت خصوصی راه انداخت، کد‌های شرکت در سامانه معاملات آنلاین و بک‌اند به نام شرکت خصوصی دستخوش تغییر شد و به کارگزاری دیگری با برند شخصی‌شان منتقل شد. در نتیجه زحمات تیم صحرا به مسیر دیگری رفت و تغییرات در کارگزاری سرمایه دانش با برند لومینو آغاز شد. به این ترتیب پروژه یا تغییرات اصلی به آن مسیر رفت و فقط افراد معدودی که در این جریان همراهی می‌کردند، از آن بهره‌مند شدند.
اگر دنبال پیشرفت جدی هستید، جای رفتن در این شرکت چندان مطلوب نیست و بیشتر تمرکز روی مدیرعامل و معاونش است تا روی تیم‌ها و کار شما. زندگی روزمره هم بیش از هر چیز در مسیر آنها می‌چرخد و شما باید فقط برای خودتان فرصت باقی بگذارید. فریب ظاهر و بوفه را نخورید. با این حال برای کسی که واقعا تجربه ندارد، می‌تواند جای خوب و امنی به نظر برسد.
مصاحبه اولیه انلاین بود که خوب بود
مصاحبه دومیه با سه تا کارشناس جذب بود
دوتا مصاحبه با خود مدیر بخش منابع انسانی
مصاحبه اخر هم با کمیته جذب بود که نظر نهایی رو اعلام باید بکنند که مردود اعلام کردند بعد از اینهمه برو و بیا و صرف وقت کاش همون ابتدا جلسه دوم یا سوم با همین کمیته جذب برگزار میشد و تکلیف ادم سریع تر مشخص میشد با وقتت بازی نکنند 5بار رفت امد
مزخرف ترین شرکتی که میشه رفت سرکار همین شرکته و تمام .
محیط مذهبی و مدیران مذهبی که با خندیدن و گفتگو کردن بچه ها با هم مشکل دارند .حقوق باید بین یکم تا پنجم پرداخت میشد طبق گفته خودشون ولی بجاش 15 ببعد با کلی منت پرداخت میشه .
اضافه کاری ها رو پرداخت نمیکنن بصورت کامل و تا میتونند از سر وته حقوق میزنند .
بعد اگه بگی میخوای از شرکت بری و استعفا بدی حقوق ماه های اخرتو نمیدن و چون دیر هم حقوق میدن همیشه یک ماه طلبی ازشون و مجبوری با شکایت حقوق و سنوات رو بگیری .
امکان نداره کسی از شرکت بیرون اومده باشه و حق و حقوقشو کامل داده باشن .
اگه یک دختر و پسر حتی صحبت کاری هم کنند براش حرف در میاد و باید به مدیریت پاسخگو باشه .
ناهار و بیمه تکمیلی و هیچ مزایایی نداره .
کارشون به شدت زیاده .
رفتار با پرسنل بسیار غیر محترمانه هست و حس این رو دارن چون حقوق میدن برده گرفتن .
بابت قرارداد ازت سفته میگیرن و هیچ برگه ای از قرارداد بهت نمیدن
به‌عنوان شروع‌کننده‌ی یک مصاحبه‌فنی، به شرکت پیوستم اما در پایان به این نتیجه رسیدم که مدیر بخش تنها به‌خاطر تحقیرم، مصاحبه را ترتیب داده بود؛ تصور میکرد به دلیل کم‌تجربگی نباید رزومه‌ام را برایشان بفرستم.
من ۱ سال در شرکت مشغول بودم
مصاحبه:
- مراحل مصاحبه واقعا راحت پیش رفت برام یک جلسه صحبت بود بعد تماس سوالای پایتون و الگوریتم بود تقریبا ۴۰ ۵۰ تا هم سخت داشت هم آسون و بعد هم یه تسک بود که واقعا مثل تسکای شرکتای دیگه وقت گیر که دو روز بزنی آخرم بدون فیدبک ولت کنن حس الاف شدن بگیری که چرا ۲ روز نشستم زدم نبود و ۳ ۴ ساعت اکی بود براش و بعد هم تو کار دیدم این مواردی که توی تسک و سوالای پایتون بودش رو واقعا نیاز داشتن
مزایا:
- بیمه تکمیلی نامحدود فقط دندون تا ۵ تومن بود(بیمه آسیا نامحدود دانشگاه شریف شامل میشد) این مورد واقعا برای من عالی بودش و همه خرج بیمارستان آزمایش و عمل هم ۸۰ درصد کم شدش
- حقوق کاملا به موقع پرداخت میشد
- یک سری مبالغ هم یهو بهتون میدادن مثلا برای تولد کارت ۴۰۰ میداد شرکت و یا برای شب یلدا یهو ۱ تومن دادن علاوه بر پکی که تو شرکتا رایج هستش و خب یهو یه پولی که انتظار نداشتی هر چند مبلغ کم به کار میومد یا یهو گوشت میدادن
- یکی از مزیت های عالیش برای من کنار اومدن با شرایطم بود که بعد از مدتی برای پدرم مشکلی پیش اومد و دو روز نمیتونستم بیام حتی دورکاری و خب کاملا اکی شد با صحبت
- دکتر قره یاضی زمان من تیم فنی زیر نظرش بود و واقعا راحت بودم باهاش و هواتونو داره میتونین از لحاظ فنی هم برین لینکدینشون رو ببینین که اینجا توضیح اضافه نذارم(فنی)
- میشد برای استراحت بیای تو حیاط دانشگاه دور بزنی شاید کوچک باشه این مورد ولی واقعا دیگه پشت بوم هر روز برای استراحت و ارامش چشما خسته کنندست یا قهوه سازا وندور ماشین یا سلف دانشگاه استفاده کنی(واقعا مزیت نیست ولی طولانی مدت حس میکنن این رفرش در فضای سبز چقدر عالیه)
- ۸ صبحم برین صبحونه میدادن ولی برای جغدایی مثل من اینا مهم نبود فقط خواب در خد نونو مربا یا تخم مرغ
- در هفته دو بار میوه مثلا موز سیب میدادن
- عدم نگرانی برای جای پارک مثل شرکتای وسط شهر پارکینگ دانشگاه رو میتونین استفاده کنین ولی اگه ظرفیت پر بود بیرون تو خیابون گذاشتین حتما قفل بزنین دزد ماشین زیاده اون سمت
- نگران این که تسکا بیشتر از توانتون باشه یا بیرونتون کنن نباشین خیلی اکی بود از این جهت(دوره تست ۳ ماه بود و بعدش قرارداد یکساله)(فنی)
- یه سری امکانات دانشگاه شریفم میدادن مثل شنا یا فوتسال یه بار در هفته در سالنای اونجا
- فنی هم خوب بود سطح ادج نبود مثلا بگم رو کوبرن یا ... ولی واقعا وقت میکردین خودتون یاد بگیرین چیزایی که میخواینو(فنی)
-۵شنبه تعطیل بود و روزایی که دانشگاه تعطیل میشد هم تعطیل بودین
- خیلی با لینوکس و پایتون پیور درگیر خواهین شد (فنی)
- حتی بعد از جدا شدنم از تیم دعوتم کردن برای قدر دانی و ناهار در کنار تیم بودم و یه هدیه در حد ۲۰۰ ۳۰۰ تومن هم دادن(یه بخار ساز) واقعا حس خوبی بود که حتی جدا هم شدی و عملا دیگه سودی براشون نداری قدردانی کنن از تایمی که بودی
معایب:
- ساعت حضور ۸ صبحه شناوری تا ۹.۵ بود ولی خب اگه میخواین تا ۱۱ ۱۲ بخوابین بعد برین کار خوب نیست اینجا
- امکان ریموت کار کردن نبود تا موقعی که بودم مگه در موارد خاص مثلا اعتراضات یا کرونا
- جو قسمت اداریش خیلی دولتی طور و قدیمی بود ولی نگران اون نباشید بخش فنی کلا جوش اونجوری نبود و عالی بود و خود مسیول تیما بحثای اداری رو جلو میبردن برات
- اگر مصاحبه اکی شد و وارد شدین گروه واتس آپ ادتون میکنن کلا اونجا گروه نیست بیشتر برای اعلامیه فوتو و چیزای خسته کنندست
- وضعیت سرویسا خوب نبود و از یه زمانی آب گرم قطع شد ولی خب شرکت تا حدی که دستش بود درست کرده بود دست خشککن دستمال اینا بودش( کلا سرویسای دانشگاه قدیمین)
- مانیتور کوچک
- روی پوشش خانم ها یه آیین نامه طور داشتن چون داخل دانشگاه بود و میگفتن اینجوری باشه ولی گیر خاصی نبود اینم و میومدن بچه ها ولی خب اطلاع دقیقی ندارم از این چون دیدم و میخواستم همه چیو کفته باشم اینم اشاره کردم
نه مثبت نه منفی(همینطوری)
- ملاک ساعت حضور بود یعنی باید انگشت میزدی و کسری کارو اینا طبق اون بود
- یه فوتبال دستی هم داشتن البته فقط بعد از ۵ میتونین بازی کنین من راستش نه با فوستال حال میکردیم نه سیاست های ساعتی
- سه ۴ تا تیم فنی بود و خب مثلا ما تو تیم دو تا بکند بودیم ۱ دواپس(لینوکس کارای ci/cd و ...) ۱ نفر فرانت ۲ تا تست
- رنج حقوق مثل شرکتای مالی یا کافه اینا بالا نیست مثل استارت آپم نیست و سعی میکنن تو رقابت بمونن با قیمتای بازار
- وسایل بهتون یه مانیتوز میز و کیس داده میشه
در کل میگم این یکسال من راضی بودم و کلیم چیزای جدید فنی یاد گرفتم و جای خوبیه براتون آرامش ذهنی دارین تو زندگی تون
برای مدت طولانی امکانات زیادی برای اجرای پروژه‌های سطح بالا در این شرکت وجود داشت و من در کنار تیمم تجربه‌های خوبی از کار با ابزارهای پیشرفته داشتم. اما در سالهای اخیر مشکلات مدیریتی و اجرایی شدت پیدا کرده و به جای تمرکز روی محصول، بیشتر به اعتبارسازی پرداختند و از همکاری نیروهای با تجربه و متعهد کم شد. واقعا ظرفیت‌های موجود حیف می‌ماند، ولی اوضاع فعلی تغییر نکرده است.
شرکت سفیدطرح‌ها را تجربه کردم. وقتی از فرصت‌های رشد صحبت می‌کنیم، شرایط رشد وجود دارد، اما در مراحل اولیه کمبود توجه به نیروی انسانی دیده میشد. هیچ قول یا قرارداد و صورت جلسه‌ای پایدار نبود و تا وقتی چشم‌ها را می‌بندی و فقط وظیفه می‌کنی، می‌توانی در مجموعه بمانی. فضای کار به شکل قابل توجهی منفی و سمی بود و مدیریت پروژه‌ها به صورت میکرو مدیریتی انجام میشد؛ به همین دلیل هیچ پروژه‌ای تاکنون در این شرکت به پایان نرسید. برای کارآموزها فرصت کم و برای نیروهای حرفهای هم خروجی مطلوبی ندارد؛ در بحث حقوق و مزایا، بیمه و اضافه‌کاری و سنوات یا عیدی مسئولیت‌پذیری قابل توجهی وجود نداشت.
حتما اینو با دقت تا آخر بخونید
من 3-4 سال توی این شرکت کار کردم. قبلا اینقدر بد نبود از حدود دو سال پیش مدیر پروژه شرکت ازشون جدا شد و شرکت دچار بحران شد چون مالکین شرکت با تصمیمات و تغییرات ناگهانی بچه ها رو تو فشار قرارمیدن و گاها بچه ها مجبور میشن (واقعا مجبور میشن با تهدید و ارعاب) چندین شب بمونن توی شرکت و تاوان تصمیمات نا درست مدیران رو بدن. و وقتی اعتراض میکنید به تصمیمات مدیران بسیار بسیار برخورد بدی دارن و با داد و فریاد جوابتو میدن.
یک نکته منفی دیگه اینه که تعدادی از فامیلهاشون توی شرکت هستند که بدون تخصص در هر کاری نظر میدن و مدیر همیشه حق رو به اون میده و تو مجبوری دستورات چرت اونها رو گوش بدی. کلا فقط باید تعریف کنی و پاچه خواری کنی.
خلاصه بگم بیشتر طبل توخالیه چون چند سال پیش تونستن از vas و با رانت پول خوبی از جیب مردم به جیب خودشون بزنن یه مدت فاز شرکت خفن به خودشون گرفتن ولی کلا هیچی نیست. نه حقوق خوبی میدن نه به موقع میدن نه انتقاد پذیرن و نه از قوانین پیروی میکنن.
تا حدی که در اوج کرونا ما مجبور بودیم بیایم شرکت کارکنیم و آقای مهرداد میناوند هم توی برنامه های تبلیغاتی این شرکت اومده بود کرونا گرفت و فوت شد.
با درود.
مزایا و معایب و مطالبی که مینویسم مربوط به سالهای 91 تا 96 هست، ممکنه الان بعضی چیزها تغییر کرده باشه ولی بعیده!
همین اول بگم این شرکت من رو در زندگی خیلی عقب انداخت به هیچ وجه به هیچ کس توصیه نمیکنم.
اجازه بدید قصه ای بگم از اون سالها: یادمه اون سالها از شهرستان اومده بودم و یکم نا آشنا بودم با محیط و بازار کار تهران و با حقوق کمتری نسبت به همکارانم شروع کردم و همین مسئله همینطور در سالهای بعد وجود داشت و اجازه ی رشد مالی به من نمی داد برای صد هزارتومن چونه میزدند در شرایطی که من از کرج میومدم و اون صد هزارتومن کرایه ماشین یک ماه من میشد و میتونستم با مترو نیام که ساعت 5 صبح با بدبختی خودمو به زور باید جا میکردم توش! مترویی که توش ازم دزدی شد، کیف و کوله م پاره شد توی کشمکش های خط عوض کردن در دروازه دولت و الی آخر...
بخاطر قسط و بدهی و وام و هزینه های ازدواج و اجاره و اینها خیلی تحت فشار بودم و شرکت های دیگه هم در اون مقطع نیرو نمیخواستن خیلی گشتم یک مقطعی ولی نشد و دوباره با همین شرکت یک مدت ادامه دادم.(من دلفی کار میکردم اون زمان)
بعد از چند سال با وام یک پراید خریدم و گفتم با اون بیام سر کار و رفت و آمدم کمی آسون تر بشه ولی اون زمان دفتر شرکت در ونک بود و جای پارک اون طرفا وجود نداشت ساعت 6 صبح به بعد، اگر بعد از 6 میرسیدی باید سوییئچ رو میدادی به پارکبان ها و میرفتی بالا که ساعت بزنی و بعدش دیگه تا ظهر نمیتونستی از شرکت خارج بشی بری دنبال ماشین (چون هر روز بود صداشون در میومد) خلاصه اگر هم قبل از 6 میرسوندم خودم رو تا مسابقه ی جاپارک رو برنده بشم بعدش دو ساعت آینده تا ساعت 8 صبح رو باید تو ماشین میخوابیدم تا شرکت باز بشه.
تو برف تو سرما تو گرما به مدت دو سال همین اوضاع رو ادامه دادم دادم چون فرصت تنفس نداشتم که بتونم وام دیگه ای بگیرم و خونه رو منتقل کنم به تهران در همین شرایط یکی از مدیران که به منشی سانتیمانتالش تو حیاط شرکت جاپارک داده بود و من باید میومدم دوساعتم تو برف تو ماشین میخوابیدم و بعد میومدم هشت ساعت کار خلاقانه بکنم ازون جالب تر دوربین گذاشته بودن اون اواخر و روی دوربین دقیقا توی مانیتور من بود که دیگه نتونستم تحمل کنم و درومدم از شرکت.
حقوق معمولا سر تایم بود غیر از چند ماهی که مشکلات اقتصادی (نمیدونم الان به چ علتی) زیاد شده بود در کل در این 6 سال حدود 10 ماه حقوق ها به موقع نبود در مجموع، زمانی که رفتم جدیدترین نیرو بودم و زمانی که درومدم قدیمی ترین نیروی تیم مربوطه، بهترین نیروها رو به راحتی از دست میدادند و میدن.
بطور کلی سهامدارن این شرکت از نوعی خودخواهی مزمن رنج میبرن و فقط به فکر جیب خودشون هستند، در همون سالها که برای صد هزارتومن با من چونه میزدند برای خودشون ماهانه بیست سی میلیون حقوق رد میکرند و درکی از حجم مشکلات من نداشتند علارغم اینکه همه تو شرکت میدونستند امثال من داریم سختی زیادی میکشیم.
حالا ممکنه بگید چرا زودتر نرفتی توی شرکت دیگه، بهتون حق میدم چون شما نمی دونید بازار کار زبان دلفی اون زمان خیلی بسته بود و عملا در سال دو سه تا پوزیشن مناسب باز میشد نهایتا.
امروز که امثال من زبانشون رو عوض کردند یا مهاجرت کردند یا اصلا این شغل رو گذاشتن کنار راننده اسنپ شدن تعداد پوزیشن ها زیاد شده ولی نیرویی دیگه نیست!
امثال این شرکت در این فاجعه ی نیروی انسانی امروز ایران مقصر و سهیم اند.
من شخصا این شرکت و مدیرانش رو نمی بخشم چون به زندگی و روح و روان من آسیب زدند.
اگر برای خودتون و شخصیتتون و روح و روانتون ارزش قائلید بهتره به گزینه های دیگه فکر کنید، خلص و تمت!
تنها ویژگی این شرکت، پرداخت به موقع حقوق است.
ساختمان ستاد (تهران - میدان ونک) سه طبقه و اجاره ای هست، تقریبا سالی یکی-دوبار شهرداری یکی از واحدها رو پلمپ میکنه یا جلوی درب ورودی و پارکینگ ساختمان بلوک میذاره
بودجه ورزشی سال 1402، 600 هزار تومان هست
یعنی با این بودجه یک ماه میتونی بری باشگاه، شایدم کمتر از یک ماه
4 روز در هفته صبحانه میدن و یک روز میوه
آیکن 4 تا تیم تولید داره
تیم تولید SBPMS (فرزین سابق) : محصول اصلی شرکت
تعداد نفرات تیم : دو نفر
تنها نفر ثابت در این تیم، مدیر تیم است که تقریبا 17 سال سابقه کار در این شرکت دارد و احتمالا تنها سابقه ی کاری ایشون هست
نزدیک به یکسال مدیر تیم حاضر به همکاری نشد و این تیم با یک نفر کار میکرد ولی بعد از یک سال مجددا با شرایط جدید به تیم ملحق شد
تا ابتدای 1401، اعضا تیم 5 نفر بودند که در مدت کوتاهی به 2 نفر و بعد هم یک نفر تقلیل پیدا کرد
تیم تولید مالی و منابع انسانی : 3 نفر
در دو سال گذشته کل تیم عوض شدند. در حال حاضر مدیر پشتیبانی، مدیر این تیم هم هست
این تیم، دو مدیر دارد. یک مدیر از هیات موسس(رییس هیات مدیره) و یک مدیر هم از کارکنان شرکت(مدیر پشتیبانی)
تیم تولید زیر ساخت : 2 نفر
در دو سال گذشته کل تیم عوض شدند
مدیر تیم از هیات موسس شرکت هست
تیم تولید محصول مبتنی بر زیرساخت : 6 نفر
تقریبا هر 2-3 سال تمام تیم عوض می شوند و بدون مدیر کار میکنند
برای این تیم هر سال یک مدیر استخدام میکنند ولی معمولا بیشتر از 3-4 ماه نمی مونه
مدیر تیم از هیات موسس شرکت هست
مدیر کل تمام تیم های تولید، شخص دیگری از هیات موسس شرکت هست
بی نظمی، محیط مسموم و دخالت هیات مدیره در کارهای اجرایی (حتی در نوشتن کد) از معایب دیگر این شرکت است که باعث میشه شما در تیم‌های تولید این شرکت، خیلی خیلی کم نیروی قدیمی ببینید؛ در کل، تولید آینده کاوان ریزش نیروی زیادی داره
حتی اگر 6-7 سال برای آیکن کار کنید این احتمال وجود داره که در عرض یک روز با شما قطع همکاری کنند و سنوات، مرخصی ها و ... هر آنچه از شرکت طلب دارید رو باید از طریق شکایت و اداره کار وصول کنید!
آینده کاوان کهکشان نرم افزار
آینده سازان کهکشان نرم افزار
داده نگاران کهکشان نرم افزار
من چهار ماه پیش تصمیم گرفتم برای این شرکت رزومه بفرستم و بالاخره پس از مدت طولانی تماس تلفنی دریافت کردم که برای مصاحبه بیایم، اما برخوردها به شدت ناامیدکننده بود. زمانی که رفتم اتاق مصاحبه خیلی کوچک و تاریک بود و در طول مصاحبه تنها چند سوال ساده پرسیدند و هیچ فرم یا اطلاعاتی درباره سوابق کاری و حقوق درخواستی به من داده نشد. مصاحبه‌دهنده در کمتر از یک دقیقه حرف زد و پس از پایان گفتند اگر مورد تأیید باشد با من تماس می‌گیرند، بدون هیچ تشکر یا دعوتی برای پذیرایی مانند چای یا نوشیدنی. با گذشت چهار دهه از زمان، چنین رفتاری را نبودن احترام و ادب نسبت به کارجو می‌دانم و احساس میکنم مسیر طولانی که آمده‌ام هیچ هدف جدی برای جذب نیرو نداشته است. لذا فکر میکنم می‌بایست تجربه‌ام را با دیگر کاربران به اشتراک بگذارم.
تجربه‌ات را در ویکی‌تجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.
