میخواستم تجربه ام رو از دوران جنگ بگم که واقعا همراهی شرکت دلگرم کننده بود برامون اول اینکه حقوق رو یک هفته جلوتر برامون پرداخت کردن و اینکه چند روز از روز های عدم حضور رو خود شرکت به عهده گرفت و چند روز رو برامون مرخصی زد تا بچه ها استرس بی پولی یا مرخصی رو نداشته باشن
من الان حدود چند ماهه از این مجموعه جدا شدم هدفم از ثبت این نظر راهنمایی برای اشخاصی هست که ممکنه بخوان توی اون شرکت همکاری کنند معایب: بزرگترین مشکل کمبود نقدینگی و تاخیر در پرداخت حقوق هست عدم همکاری در صنایع بزرگ دیگر بجز صنعت برق باتوجه به اینکه شرکت واقعا پتانسیلش رو داره و خب شما فقط توی موارد مرتبط با صنعت برق میتونید تجربه کسب کنید. جلسات کاری خیلی زیادی برگزار میشه مزایا: میزان حقوق ها برابر با شرایط روز بازار کار هست سالن ناهارخوری جداگانه که با توجه به ابعاد شرکت امتیازه امکان رشد و اتقای شغلی سطح بالای عملی پرسنل عدم نیاز به اضافه کاری های طولانی سال گذشته حتی برای کسانی که اضافه کاری برای یک پروژه اصلی شرکت داشتند علاوه بر مبلغ اضافه کاری پاداش قابل ملاحظه ای پرداخت کردند که البته از تیم توسعه بودند.
یک شرکت فقط زیر آب زنی و نظرسنجی های الکی...جز تحقیر چیز دیگه ای ندیدم و مثل برده رفتار میکنن...جز حقوق همه چیز بده و غیر از خستگی جسمی... روحتم خسته میشه...سه شیفت کار و کل زندگیت میشه کار و خواب...به جای اون باشگاه و مسخره بازی های دیگه کاش به فکر کارگر بودن خدا رو شکر تسویه کردم
آنچه من از این همه تجربه و روایت میبینم، یک «نظام پاداشدهی معکوس» است: هر چه بیسوادتر، جایگاه بالاتر! هر چه باندبازتر، حقوق بیشتر! هر چه بیاخلاقتر، مقربتر! این وضعیت فقط ناکارآمدی نیست، بلکه توهین به شعور تمام نیروهای متخصصی است که روزی با امید به این مجموعه قدم گذاشتند. شما به جای ساختن یک سازمان علمی، یک پادگان لمپنپرور ساختهاید که خروجیاش چیزی جز ناامیدی، فرسایش روحی و هدر دادن منابع نیست. این فقط سقوط یک واحد نیست، این نماد زوال یک سازمان است. شما با چنین مدیریتی نه تنها آیندهی تحقیق و توسعه را نابود کردهاید، بلکه نام کروز را هم لکهدار کردهاید. مهارتتون تو خراب کردن هر چیزی که دستتون میاد، فوقالعادهس. انگار هر روز مسابقه گذاشتید ببینید چطور میتونید انگیزه و استعداد آدمو له کنید. فکر میکنید این شرکت رو مدیریت میکنید، در حالی که همه میدونن فقط دارین وقت آدمای باهوش رو تلف میکنید. نگران نباشید، بالاخره یه روز همه فرار میکنن و شما هم میمونید با باندبازی و تصمیمات بیمعنیتون. کار کردن اینجا مثل شرکت در یه شو مسخرهست که همه میدونن هیچ چیز جدی نیست، فقط شما وانمود میکنید که مهمه. استعدادو له میکنید و بیکفایتیو تشویق. کسی که هنوز اینجا مونده، یا شجاعه یا هنوز نفهمیده باید فرار کنه. خلاصه، شما واقعاً استاد خرابکاری و بیعرضگی هستید.
من 4-5 سال تو بخش نرم افزار بودم و فقط در مورد معاونت نرم افزار (ببخشید مافیای نرم افزار) می تونم نظر بدم! راستش اکثر برنامه نویس ها حتی نسل خیلی جوان آنها از سطح سواد و دانش خیلی پایینی برخوردار بودند که تقصیری هم نداشتند چون مدیران و سرپرست های پروژه ها و معاونت نرم افزار آدم های بیسواد و تنبل و فسیل بودند و تمایلی به کارهای جدید با تکنولوژی های جدید نداشتند و فقط حقوق و وام برایشان مهم بود! کلا دپارتمان نرم افزار یک مافیای مخوف بود بخصوص شخصی که پس از مهندس علی سلیمی به معاونت این بخش رسید (یک آرسن لوپن و نامرد واقعی و بی نظیر و نون به نرخ روز خور)! اکثر برنامه نویس ها تقریبا 10 درصد وقت را برای کارهای بی ارزش و مسخره و ساده اختصاص می دادند و بقیه وقت سر ها تو گوشی بود و یا داشتند با ارز دیجیتال کار می کردند و یا وقت تلف کنی با حرف و غیبت و زیراب زدن .... :) و جالب بود که این گروه از برنامه نویسان به شدت از فارغ التحصیلان دانشگاه های دولتی بدشون میامد و معتقد بودند که فارغ التحصیلان دانشگاه های دولتی معتبر بیسواد هستند و ما فقط خوبیم!!!!!!!!! (البته بنده خودم در فیلد نرم افزار بچه های دانشگاه آزاد خیلی خیلی خوب زیاد دیدم منتهی نه در ناواکو!) این معاونت که از مشتی برنامه نویس و مدیر بیسواد و بی انگیزه و تنبل تشکیل شده بود به راحتی مدیریت ناواکو و حتی بانک مسکن را تحت فشار قرار می دادند و به اصطلاح گروکشی می کردند برای اهداف خودشان و متاسفانه مدیریت شرکت و بانک مسکن هم که آدم های فنی نبودند مجبور بودند تمکین کنند. در حالیکه بانک خیلی خیلی از نرم افزار ها و سیستم های بی کفیت و پر از باگ ناراضی بود .... اما اگر مدیریان و آی تی بانک آدم های مطلع و فنی بودند به راحتی می توانستند قید این نرم افزار ها را بزنند و این معاونت مافیایی و هزینه بر را تعطیل کنند و در عوض از شرکت های کاردرست نرم افزار بخرند و برنامه نویسان جدیدتر معاونت نرم افزار هم برای پشتیبانی این نرم افزارها نگه دارند! منتهی ترس از خوابیدن کار داشتند و البته معاونت نرم افزار هم با خرابکاری مانع می شد! و بانک مجبور بود این شرایط را بپذیرد! من فکر می کنم که با برکنار کردن معون نرم افزار و مسرپرست های پروژه اوضاع معاونت نرم افزار و کلا ناواکو بسرعت بهتر خواهد شد اما نمی دانم چرا بانک مسکن این کا را نمی کنه!
شرکی به شدت بی نظم با مدیریت خیلی خیلی ضعیف هر ماه هم دارین نیرو جذب میکنن چون هیچکس نمیمونه اگهی های استخدام که ببینید متوجه موضوع میشید به نظرم اصلا ایندتون خراب نکنید
موننکو در ظاهر شرکت شیک و معقول و از شرکت های زیر مجموعه گروه مپناست. تجربتون تو این شرکت کاملا بستگی به مدیر مستقیمتون داره، تعادل کار و زندگی در اینجا معنی نداره و ارزیابی عملکردتون با میزان اضافه کاری سنجیده میشه و اگر اضافه کار در حدی نباشه که مدیران رو راضی کنه باهاتون برخورد میشه ممکنه کارانه بهتون تعلق نگیره و حتی شغلتون رو هم از دست بدید. درخصوص حقوق و مزایا هم نسبت به باقی شرکتها مبلغ پایینی هست که در این مورد هم در بدو استخدام اصلا شفاف صحبت نمیشه و کاملا دروغ می شنوید به صورتی که ممکنه در حقوق اعلامیشون بهتون اضافه کار مد نظرشون رو هم اعمال کنند. دریافتی کارانه رو بهتون میگن یک حقوق هر دو ماه که امکان نداره این مبلغ روبهتون پرداخت کنن و دیرکرد زیادی داره. مسیر رشد در این شرکت بسته به ارتباط شخص با مدیران و ... داره و درکل جای پیشرفت خاصی در اینجا وجود نداره از مزایاش میشه به اسم شرکت در روزمه اشاره کرد.
زنگ خطر برای تمام شرکت ها امروز از طرف یکی از روابطم که واسط مشترک بین بنده و خانم هنگ.... ارش.....است متوج شدم که نامبرده از شرکت آرمان اخراج شده یا بیرون اومده.( البته علت خیلی هم مهم نیست) جالب تر از اون اینکه متوجه شدم ایشون در تاریخ 1404/06/06 در خصوص افرادی که در شرکت مستقیم یا غیر مستقیم همکاری داشته نظری نوشته که در این خصوص نظری ندارم منتهای هشداری مهم دارم برای تمام کارفرمایان یا شرکت هایی که قصد جذب نیرو دارند : اگر فرد نام برده(هنگ.... ارش.....) برای شرکتتون کاندید شد قبل از هر اقدامی، سلامت روانی ایشون رو بررسی کنید ایشون از بیماری "آپوتمنوفیلیا" که یک بیماری روانی است رنج میبرند و از آثار آن پلک زدن های پی در پی و بی وقفه، چاقی مزمن و....میباشد و در نهایت حمله به اطرافیان و آسیب رساندن به آنها میباشد این تجربه ی تلخ کاری بنده و بسیاری از افراد دیگر هست که وظیفه انسانی خودم دانستم مطرح کنم
من دو سال تو شرکت ماورانت کار کردم تجربه کاری موفق و خوبی داشتم از نظر فنی خیلی رشد کردم پروژه های موفق زیاد داشتیم در کل محیطش دوستانه بود ولی برای افرادی که تو محیط های کاری شلوغ دوست ندارن کار کنن توصیه نمیکنم چون بخاطر اینکه تعداد پروژه ها زیاد بود نیروی انسانی زیادی ام داشتن
کار کردن توی این شرکت واقعاً یه تجربه متفاوت و جذابه. اینجا فقط کد نمیزنی، بلکه دائماً در حال یادگیری و پیشرفتی. محیط کاری انقدر پویاست که هر روز یه چالش جدید و هیجانانگیز داری و از تکنولوژیهای روز دنیا استفاده میکنی. چیزی که اینجا رو از جاهای دیگه متمایز میکنه، اینه که مدیران و همکاران واقعاً به رشدت اهمیت میدن. هر ایدهای که داشته باشی، بهش گوش میدن و تشویقت میکنن که روی پروژههای جدید کار کنی. این حس که همیشه در حال پیشرفت هستی، واقعاً بهم انگیزه میده. در کل، اگه دنبال جایی هستی که هم بتونی از کار کردن لذت ببری و هم هر روز چیزهای جدید یاد بگیری و به یه برنامهنویس حرفهایتر تبدیل بشی، این شرکت یکی از بهترین انتخابهاست.
من مدت دو سال اینجا همکاری داشتم در دفتر شیراز بودم تو vip مجتمع خلیج فارس با روف کاردن بود ! واقعا یه محیط بینظیر و استثنایی که شرکت های دیگه اینو نمیدیدین ! رفت وامد بهش ساده نبود که شش ما اخر با درخواستم موافقط کردند و یک کارت پارکینگشون هم بهم دادند که خیلی راحت تر شد ، واقعا میخوام تشکر از مهندس آذری که تجربه خودشون رو در اختیار من قرار دادند و امیدوارم همیشه موفق باشند
زنگ خطر برای تمام شرکت ها امروز از طرف یکی از روابطم که واسط مشترک بین بنده و خانم هنگ.... ارش.....است متوج شدم که نامبرده از شرکت آرمان اخراج شده یا بیرون اومده.( البته علت خیلی هم مهم نیست) جالب تر از اون اینکه متوجه شدم ایشون در تاریخ 1404/06/06 در خصوص افرادی که در این شرکت مستقیم یا غیر مستقیم همکاری داشته نظری نوشته که در این خصوص نظری ندارم منتهای هشداری مهم دارم برای تمام کارفرمایان یا شرکت هایی که قصد جذب نیرو دارند : اگر فرد نام برده(هنگ.... ارش.....) برای شرکتتون کاندید شد قبل از هر اقدامی، سلامت روانی ایشون رو بررسی کنید ایشون از بیماری "آپوتمنوفیلیا" که یک بیماری روانی است رنج میبرند و از آثار آن پلک زدن های پی در پی و بی وقفه، پرش اعضای بدن و....میباشد و در نهایت حمله به اطرافیان و آسیب رساندن به آنها میباشد این تجربه ی تلخ کاری بنده و بسیاری از افراد دیگر هست که وظیفه انسانی خودم دانستم مطرح کنم
کار کردن تو پارمیس چیزی شبیه به تعریفایی بود که از اردوگاه کار اجباری زمان آلمان نازی شنیده بودم هر یک دقیقه تاخیر در ورودمون سه دقیقه حساب میشد و از حقوقمون کسر میشد. تا ساعت 1 که تایم ناهار بود باید بی وقفه کار میکردیم و حتی تعداد دستشویی رفتنمون هم میشمردن! ساعت 1 تایم ناهار بود تا 1:30 که اگه یک دقیقه بیشتر طول میکشید اخطار میگرفتیم( اتفاقی که برای خودم افتاد) بعد از تایم ناهار تا پایان تایم کاری هم باید بی وقفه کار میکردیم! موقع امضای قرارداد یه سفته گذاشتن جلوم و گفتن امضا کنم! و تو قرارداد نوشته بود در صورت قطع همکاری این سفته و تسویه بعد از 3 ماه تحویل داده میشه که همینکار رو هم کردن!! مدیریت مجموعه هم واقعا پارانوئید و نارشیشیسته! اکثر وقتا داره مکالمات کارمندا رو گوش میده چون صداها ضبط میشه، مابقی وقتا هم داره داستان موفقیتش رو در قالب سخنرانی تعریف میکنه! وقتت و تخصصتون رو تو پارمیس هدر ندین.
باسلام بهترین شرکتی بوده که تا بحال کار کردم از نحوه برخورد همکاران بخصوص مدیر واحد با اینکه تجربه کاری نداشتم ولی فرصت یادگیری یمن داده شد
سلام من دوماه پیش برای مصاحبه کارمند اداری رفته بودم کارخانه بدر فود که داخل شهرک صنعتی هست. تو حراست فرم پر کردم چند دقیقه نشستم اونجا هنگامی که آشغال هارو خالی میکنن به شدت بوی بدی میاد اونجا ولی داخل ساختمان برای مصاحبه رفتم اینطوری نبود سیستم تهویه داشت اول با یه خانم خوشرو و خوش برخورد حرف زدم که بهم گفت حقوقا بدون اضافه کاری حول هوش ۱۴ الی ۱۵ درمیاد ساعت کاریشم ۷ صبح تا ۵ ربع هست . بعدش با یه اقای فوق العاده بد اخلاق مزخرف مصاحبه کردم که بانگاهش میخواست ادمو بخوره فوق العاده بدداخلاق و بد بود و فقط میخواست با حرفاش تحقیرت کنه خلاصه که اینهمه راه که رفتم الکی بود وقبولم نکردن گفتن حالا چند نفر دیگه هم میخوان بیان مصاحبه اگه از تو بهتر نبود بهت زنگ میزنیم این طوری ردم کردن و بعد چند روز تماس گرفتم بهم گفتن استخدام انجام شده الانم هر ماه اون اگهی رو تو سایتا میبینم حتی حاظر نشدن چند روز آزمایشی کار کنم شاید کارم خوب بود گفتن تجربه کاریت کافی نیست و مرتبط نیست .واقعا متاسفم واسه این کارخانه فقط الکی رد میکنن مجبور شدم واسه کار برم پرند که خیلی دور تره از محل زندگیم هست . کلا واسه مصاحبه نرید نه حقوقش خوبه نه اخلاقا
واحد شبکه و امنیت یاس مزخرفترین واحد این سازمان هست که سرپرست و مدیرش قبلا احتمالا نگهبان پارک بودن یا جلوی علاالدین گلس و گوشی دست دوم خرید و فروش میکردن . خدا بخواد بعد از یاس هم باید برن جلوی علاالدین بساط کنن
اصلا پول خوبی نمیدن برنامه نویس باشید یا دواپس یا هر چیز دیگه حقوق و افزایش حقوق مثل ی کارمند عادی پایه حقوق وزارت کاری و همه چی اینجوری میره جلو نظر قبلیاهم ک نوشته پول دوره میدن گیر نیستن همش چرت و پرته معاونت علمی اصلا دوره برگزار نمیکنه مدیر شرکت هم به شدت مذهبیه سر همه مناسبتای عزاداری همه چی میچسبونه به درو دیوار شرکت و به زور تو ی سری مراسما باید حضور پیدا کنید
مصاحبهای که سال ۱۴۰۳ در شرکت تهران شیمی داشتم، با اینکه در نهایت استخدام نشدم، ولی یکی از بهترین تجربههای مصاحبه ام بود. به خصوص جلسه ای که با مدیر منابع انسانی داشتم خیلی برایم جالب بود. برخلاف خیلی از مصاحبه های دیگر، گفتگوی ما خیلی صمیمی و دو طرفه بود. مدیر منابع انسانی طوری سؤال میپرسید که هم باعث میشد من بهتر خودم را نشان دهم و هم چیزهای تازه ای درباره خودم و مسیر شغلی ام بفهمم.حتی آزمون های روانشناسی که گرفتند، با اینکه وقت گیر بود، ولی حس کردم که واقعاً برای شناخت بهتر من و پیدا کردن فرد مناسب برای کار است.از همه این ها که بگذرم، با وجودی که قبول نشدم، اما از آن مصاحبه احساس خوب و رضایت داشتم. هم با برخورد محترمانه شان و هم چیزهایی که از روش مصاحبه آن مدیر یاد گرفتم.
معاونت منابع انسانی فوق العاده ضعیف هستند و صرفا به سبب نسبت فامیلی با مدیر عامل در سمت خود هستند. به دلیل ضعف و کم تجربگی، نیروهای این معاونت فوق العاده غیر حرفه ای هستندکه متاسفانه اختیار شرکت را در دست گرفتند.
دژپاد شرکتی هست که جای رشد داره و فرصت رو به کارمندانش میده که خودشون رو بالا بکشند محیط دوستانه ای داره و با توجه به شرایط سخت اقتصادی هوای کارمندانش رو داره.
میخواستم تجربه ام رو از دوران جنگ بگم که واقعا همراهی شرکت دلگرم کننده بود برامون اول اینکه حقوق رو یک هفته جلوتر برامون پرداخت کردن و اینکه چند روز از روز های عدم حضور رو خود شرکت به عهده گرفت و چند روز رو برامون مرخصی زد تا بچه ها استرس بی پولی یا مرخصی رو نداشته باشن
من الان حدود چند ماهه از این مجموعه جدا شدم هدفم از ثبت این نظر راهنمایی برای اشخاصی هست که ممکنه بخوان توی اون شرکت همکاری کنند معایب: بزرگترین مشکل کمبود نقدینگی و تاخیر در پرداخت حقوق هست عدم همکاری در صنایع بزرگ دیگر بجز صنعت برق باتوجه به اینکه شرکت واقعا پتانسیلش رو داره و خب شما فقط توی موارد مرتبط با صنعت برق میتونید تجربه کسب کنید. جلسات کاری خیلی زیادی برگزار میشه مزایا: میزان حقوق ها برابر با شرایط روز بازار کار هست سالن ناهارخوری جداگانه که با توجه به ابعاد شرکت امتیازه امکان رشد و اتقای شغلی سطح بالای عملی پرسنل عدم نیاز به اضافه کاری های طولانی سال گذشته حتی برای کسانی که اضافه کاری برای یک پروژه اصلی شرکت داشتند علاوه بر مبلغ اضافه کاری پاداش قابل ملاحظه ای پرداخت کردند که البته از تیم توسعه بودند.
یک شرکت فقط زیر آب زنی و نظرسنجی های الکی...جز تحقیر چیز دیگه ای ندیدم و مثل برده رفتار میکنن...جز حقوق همه چیز بده و غیر از خستگی جسمی... روحتم خسته میشه...سه شیفت کار و کل زندگیت میشه کار و خواب...به جای اون باشگاه و مسخره بازی های دیگه کاش به فکر کارگر بودن خدا رو شکر تسویه کردم
آنچه من از این همه تجربه و روایت میبینم، یک «نظام پاداشدهی معکوس» است: هر چه بیسوادتر، جایگاه بالاتر! هر چه باندبازتر، حقوق بیشتر! هر چه بیاخلاقتر، مقربتر! این وضعیت فقط ناکارآمدی نیست، بلکه توهین به شعور تمام نیروهای متخصصی است که روزی با امید به این مجموعه قدم گذاشتند. شما به جای ساختن یک سازمان علمی، یک پادگان لمپنپرور ساختهاید که خروجیاش چیزی جز ناامیدی، فرسایش روحی و هدر دادن منابع نیست. این فقط سقوط یک واحد نیست، این نماد زوال یک سازمان است. شما با چنین مدیریتی نه تنها آیندهی تحقیق و توسعه را نابود کردهاید، بلکه نام کروز را هم لکهدار کردهاید. مهارتتون تو خراب کردن هر چیزی که دستتون میاد، فوقالعادهس. انگار هر روز مسابقه گذاشتید ببینید چطور میتونید انگیزه و استعداد آدمو له کنید. فکر میکنید این شرکت رو مدیریت میکنید، در حالی که همه میدونن فقط دارین وقت آدمای باهوش رو تلف میکنید. نگران نباشید، بالاخره یه روز همه فرار میکنن و شما هم میمونید با باندبازی و تصمیمات بیمعنیتون. کار کردن اینجا مثل شرکت در یه شو مسخرهست که همه میدونن هیچ چیز جدی نیست، فقط شما وانمود میکنید که مهمه. استعدادو له میکنید و بیکفایتیو تشویق. کسی که هنوز اینجا مونده، یا شجاعه یا هنوز نفهمیده باید فرار کنه. خلاصه، شما واقعاً استاد خرابکاری و بیعرضگی هستید.
من 4-5 سال تو بخش نرم افزار بودم و فقط در مورد معاونت نرم افزار (ببخشید مافیای نرم افزار) می تونم نظر بدم! راستش اکثر برنامه نویس ها حتی نسل خیلی جوان آنها از سطح سواد و دانش خیلی پایینی برخوردار بودند که تقصیری هم نداشتند چون مدیران و سرپرست های پروژه ها و معاونت نرم افزار آدم های بیسواد و تنبل و فسیل بودند و تمایلی به کارهای جدید با تکنولوژی های جدید نداشتند و فقط حقوق و وام برایشان مهم بود! کلا دپارتمان نرم افزار یک مافیای مخوف بود بخصوص شخصی که پس از مهندس علی سلیمی به معاونت این بخش رسید (یک آرسن لوپن و نامرد واقعی و بی نظیر و نون به نرخ روز خور)! اکثر برنامه نویس ها تقریبا 10 درصد وقت را برای کارهای بی ارزش و مسخره و ساده اختصاص می دادند و بقیه وقت سر ها تو گوشی بود و یا داشتند با ارز دیجیتال کار می کردند و یا وقت تلف کنی با حرف و غیبت و زیراب زدن .... :) و جالب بود که این گروه از برنامه نویسان به شدت از فارغ التحصیلان دانشگاه های دولتی بدشون میامد و معتقد بودند که فارغ التحصیلان دانشگاه های دولتی معتبر بیسواد هستند و ما فقط خوبیم!!!!!!!!! (البته بنده خودم در فیلد نرم افزار بچه های دانشگاه آزاد خیلی خیلی خوب زیاد دیدم منتهی نه در ناواکو!) این معاونت که از مشتی برنامه نویس و مدیر بیسواد و بی انگیزه و تنبل تشکیل شده بود به راحتی مدیریت ناواکو و حتی بانک مسکن را تحت فشار قرار می دادند و به اصطلاح گروکشی می کردند برای اهداف خودشان و متاسفانه مدیریت شرکت و بانک مسکن هم که آدم های فنی نبودند مجبور بودند تمکین کنند. در حالیکه بانک خیلی خیلی از نرم افزار ها و سیستم های بی کفیت و پر از باگ ناراضی بود .... اما اگر مدیریان و آی تی بانک آدم های مطلع و فنی بودند به راحتی می توانستند قید این نرم افزار ها را بزنند و این معاونت مافیایی و هزینه بر را تعطیل کنند و در عوض از شرکت های کاردرست نرم افزار بخرند و برنامه نویسان جدیدتر معاونت نرم افزار هم برای پشتیبانی این نرم افزارها نگه دارند! منتهی ترس از خوابیدن کار داشتند و البته معاونت نرم افزار هم با خرابکاری مانع می شد! و بانک مجبور بود این شرایط را بپذیرد! من فکر می کنم که با برکنار کردن معون نرم افزار و مسرپرست های پروژه اوضاع معاونت نرم افزار و کلا ناواکو بسرعت بهتر خواهد شد اما نمی دانم چرا بانک مسکن این کا را نمی کنه!
شرکی به شدت بی نظم با مدیریت خیلی خیلی ضعیف هر ماه هم دارین نیرو جذب میکنن چون هیچکس نمیمونه اگهی های استخدام که ببینید متوجه موضوع میشید به نظرم اصلا ایندتون خراب نکنید
موننکو در ظاهر شرکت شیک و معقول و از شرکت های زیر مجموعه گروه مپناست. تجربتون تو این شرکت کاملا بستگی به مدیر مستقیمتون داره، تعادل کار و زندگی در اینجا معنی نداره و ارزیابی عملکردتون با میزان اضافه کاری سنجیده میشه و اگر اضافه کار در حدی نباشه که مدیران رو راضی کنه باهاتون برخورد میشه ممکنه کارانه بهتون تعلق نگیره و حتی شغلتون رو هم از دست بدید. درخصوص حقوق و مزایا هم نسبت به باقی شرکتها مبلغ پایینی هست که در این مورد هم در بدو استخدام اصلا شفاف صحبت نمیشه و کاملا دروغ می شنوید به صورتی که ممکنه در حقوق اعلامیشون بهتون اضافه کار مد نظرشون رو هم اعمال کنند. دریافتی کارانه رو بهتون میگن یک حقوق هر دو ماه که امکان نداره این مبلغ روبهتون پرداخت کنن و دیرکرد زیادی داره. مسیر رشد در این شرکت بسته به ارتباط شخص با مدیران و ... داره و درکل جای پیشرفت خاصی در اینجا وجود نداره از مزایاش میشه به اسم شرکت در روزمه اشاره کرد.
زنگ خطر برای تمام شرکت ها امروز از طرف یکی از روابطم که واسط مشترک بین بنده و خانم هنگ.... ارش.....است متوج شدم که نامبرده از شرکت آرمان اخراج شده یا بیرون اومده.( البته علت خیلی هم مهم نیست) جالب تر از اون اینکه متوجه شدم ایشون در تاریخ 1404/06/06 در خصوص افرادی که در شرکت مستقیم یا غیر مستقیم همکاری داشته نظری نوشته که در این خصوص نظری ندارم منتهای هشداری مهم دارم برای تمام کارفرمایان یا شرکت هایی که قصد جذب نیرو دارند : اگر فرد نام برده(هنگ.... ارش.....) برای شرکتتون کاندید شد قبل از هر اقدامی، سلامت روانی ایشون رو بررسی کنید ایشون از بیماری "آپوتمنوفیلیا" که یک بیماری روانی است رنج میبرند و از آثار آن پلک زدن های پی در پی و بی وقفه، چاقی مزمن و....میباشد و در نهایت حمله به اطرافیان و آسیب رساندن به آنها میباشد این تجربه ی تلخ کاری بنده و بسیاری از افراد دیگر هست که وظیفه انسانی خودم دانستم مطرح کنم
من دو سال تو شرکت ماورانت کار کردم تجربه کاری موفق و خوبی داشتم از نظر فنی خیلی رشد کردم پروژه های موفق زیاد داشتیم در کل محیطش دوستانه بود ولی برای افرادی که تو محیط های کاری شلوغ دوست ندارن کار کنن توصیه نمیکنم چون بخاطر اینکه تعداد پروژه ها زیاد بود نیروی انسانی زیادی ام داشتن
کار کردن توی این شرکت واقعاً یه تجربه متفاوت و جذابه. اینجا فقط کد نمیزنی، بلکه دائماً در حال یادگیری و پیشرفتی. محیط کاری انقدر پویاست که هر روز یه چالش جدید و هیجانانگیز داری و از تکنولوژیهای روز دنیا استفاده میکنی. چیزی که اینجا رو از جاهای دیگه متمایز میکنه، اینه که مدیران و همکاران واقعاً به رشدت اهمیت میدن. هر ایدهای که داشته باشی، بهش گوش میدن و تشویقت میکنن که روی پروژههای جدید کار کنی. این حس که همیشه در حال پیشرفت هستی، واقعاً بهم انگیزه میده. در کل، اگه دنبال جایی هستی که هم بتونی از کار کردن لذت ببری و هم هر روز چیزهای جدید یاد بگیری و به یه برنامهنویس حرفهایتر تبدیل بشی، این شرکت یکی از بهترین انتخابهاست.
من مدت دو سال اینجا همکاری داشتم در دفتر شیراز بودم تو vip مجتمع خلیج فارس با روف کاردن بود ! واقعا یه محیط بینظیر و استثنایی که شرکت های دیگه اینو نمیدیدین ! رفت وامد بهش ساده نبود که شش ما اخر با درخواستم موافقط کردند و یک کارت پارکینگشون هم بهم دادند که خیلی راحت تر شد ، واقعا میخوام تشکر از مهندس آذری که تجربه خودشون رو در اختیار من قرار دادند و امیدوارم همیشه موفق باشند
زنگ خطر برای تمام شرکت ها امروز از طرف یکی از روابطم که واسط مشترک بین بنده و خانم هنگ.... ارش.....است متوج شدم که نامبرده از شرکت آرمان اخراج شده یا بیرون اومده.( البته علت خیلی هم مهم نیست) جالب تر از اون اینکه متوجه شدم ایشون در تاریخ 1404/06/06 در خصوص افرادی که در این شرکت مستقیم یا غیر مستقیم همکاری داشته نظری نوشته که در این خصوص نظری ندارم منتهای هشداری مهم دارم برای تمام کارفرمایان یا شرکت هایی که قصد جذب نیرو دارند : اگر فرد نام برده(هنگ.... ارش.....) برای شرکتتون کاندید شد قبل از هر اقدامی، سلامت روانی ایشون رو بررسی کنید ایشون از بیماری "آپوتمنوفیلیا" که یک بیماری روانی است رنج میبرند و از آثار آن پلک زدن های پی در پی و بی وقفه، پرش اعضای بدن و....میباشد و در نهایت حمله به اطرافیان و آسیب رساندن به آنها میباشد این تجربه ی تلخ کاری بنده و بسیاری از افراد دیگر هست که وظیفه انسانی خودم دانستم مطرح کنم
کار کردن تو پارمیس چیزی شبیه به تعریفایی بود که از اردوگاه کار اجباری زمان آلمان نازی شنیده بودم هر یک دقیقه تاخیر در ورودمون سه دقیقه حساب میشد و از حقوقمون کسر میشد. تا ساعت 1 که تایم ناهار بود باید بی وقفه کار میکردیم و حتی تعداد دستشویی رفتنمون هم میشمردن! ساعت 1 تایم ناهار بود تا 1:30 که اگه یک دقیقه بیشتر طول میکشید اخطار میگرفتیم( اتفاقی که برای خودم افتاد) بعد از تایم ناهار تا پایان تایم کاری هم باید بی وقفه کار میکردیم! موقع امضای قرارداد یه سفته گذاشتن جلوم و گفتن امضا کنم! و تو قرارداد نوشته بود در صورت قطع همکاری این سفته و تسویه بعد از 3 ماه تحویل داده میشه که همینکار رو هم کردن!! مدیریت مجموعه هم واقعا پارانوئید و نارشیشیسته! اکثر وقتا داره مکالمات کارمندا رو گوش میده چون صداها ضبط میشه، مابقی وقتا هم داره داستان موفقیتش رو در قالب سخنرانی تعریف میکنه! وقتت و تخصصتون رو تو پارمیس هدر ندین.
باسلام بهترین شرکتی بوده که تا بحال کار کردم از نحوه برخورد همکاران بخصوص مدیر واحد با اینکه تجربه کاری نداشتم ولی فرصت یادگیری یمن داده شد
سلام من دوماه پیش برای مصاحبه کارمند اداری رفته بودم کارخانه بدر فود که داخل شهرک صنعتی هست. تو حراست فرم پر کردم چند دقیقه نشستم اونجا هنگامی که آشغال هارو خالی میکنن به شدت بوی بدی میاد اونجا ولی داخل ساختمان برای مصاحبه رفتم اینطوری نبود سیستم تهویه داشت اول با یه خانم خوشرو و خوش برخورد حرف زدم که بهم گفت حقوقا بدون اضافه کاری حول هوش ۱۴ الی ۱۵ درمیاد ساعت کاریشم ۷ صبح تا ۵ ربع هست . بعدش با یه اقای فوق العاده بد اخلاق مزخرف مصاحبه کردم که بانگاهش میخواست ادمو بخوره فوق العاده بدداخلاق و بد بود و فقط میخواست با حرفاش تحقیرت کنه خلاصه که اینهمه راه که رفتم الکی بود وقبولم نکردن گفتن حالا چند نفر دیگه هم میخوان بیان مصاحبه اگه از تو بهتر نبود بهت زنگ میزنیم این طوری ردم کردن و بعد چند روز تماس گرفتم بهم گفتن استخدام انجام شده الانم هر ماه اون اگهی رو تو سایتا میبینم حتی حاظر نشدن چند روز آزمایشی کار کنم شاید کارم خوب بود گفتن تجربه کاریت کافی نیست و مرتبط نیست .واقعا متاسفم واسه این کارخانه فقط الکی رد میکنن مجبور شدم واسه کار برم پرند که خیلی دور تره از محل زندگیم هست . کلا واسه مصاحبه نرید نه حقوقش خوبه نه اخلاقا
واحد شبکه و امنیت یاس مزخرفترین واحد این سازمان هست که سرپرست و مدیرش قبلا احتمالا نگهبان پارک بودن یا جلوی علاالدین گلس و گوشی دست دوم خرید و فروش میکردن . خدا بخواد بعد از یاس هم باید برن جلوی علاالدین بساط کنن
اصلا پول خوبی نمیدن برنامه نویس باشید یا دواپس یا هر چیز دیگه حقوق و افزایش حقوق مثل ی کارمند عادی پایه حقوق وزارت کاری و همه چی اینجوری میره جلو نظر قبلیاهم ک نوشته پول دوره میدن گیر نیستن همش چرت و پرته معاونت علمی اصلا دوره برگزار نمیکنه مدیر شرکت هم به شدت مذهبیه سر همه مناسبتای عزاداری همه چی میچسبونه به درو دیوار شرکت و به زور تو ی سری مراسما باید حضور پیدا کنید
مصاحبهای که سال ۱۴۰۳ در شرکت تهران شیمی داشتم، با اینکه در نهایت استخدام نشدم، ولی یکی از بهترین تجربههای مصاحبه ام بود. به خصوص جلسه ای که با مدیر منابع انسانی داشتم خیلی برایم جالب بود. برخلاف خیلی از مصاحبه های دیگر، گفتگوی ما خیلی صمیمی و دو طرفه بود. مدیر منابع انسانی طوری سؤال میپرسید که هم باعث میشد من بهتر خودم را نشان دهم و هم چیزهای تازه ای درباره خودم و مسیر شغلی ام بفهمم.حتی آزمون های روانشناسی که گرفتند، با اینکه وقت گیر بود، ولی حس کردم که واقعاً برای شناخت بهتر من و پیدا کردن فرد مناسب برای کار است.از همه این ها که بگذرم، با وجودی که قبول نشدم، اما از آن مصاحبه احساس خوب و رضایت داشتم. هم با برخورد محترمانه شان و هم چیزهایی که از روش مصاحبه آن مدیر یاد گرفتم.
معاونت منابع انسانی فوق العاده ضعیف هستند و صرفا به سبب نسبت فامیلی با مدیر عامل در سمت خود هستند. به دلیل ضعف و کم تجربگی، نیروهای این معاونت فوق العاده غیر حرفه ای هستندکه متاسفانه اختیار شرکت را در دست گرفتند.
دژپاد شرکتی هست که جای رشد داره و فرصت رو به کارمندانش میده که خودشون رو بالا بکشند محیط دوستانه ای داره و با توجه به شرایط سخت اقتصادی هوای کارمندانش رو داره.