به عنوان کارشناس فروش یه جوون مدیران مجموعه رو اداره میکنن و من فضای کار رو خیلی خودمونی و امن میبینم، کارکنان هم با آرامش بیشتری کار میکنن. از مزایا هم برخوردارم؛ بهطور منظم حقوقم رو پرداخت میکنن و علاوه بر حقوق پایه، کارانه و پاداش هم دارم.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
دو سال در این مجموعه کار کردم و همیشه وعدههای آرامبخشی میشنیدم که اوضاع بهبود پیدا میکند، اما هر بار شرایط بدتر میشد. از پرداخت بهموقع حقوق صحبت میشد تا رشد چندبرابری شرکت، اما همهی این حرفها با واگذاری شرکت به یک مجموعه دیگر بیثمر شد. واقعاً قبل از ورود آن مجموعه و سرمایهگذار، وضع شرکت بهتر بود.
تجربه من با این شرکت به طور کلی رضایتبخش نبود، هرچند در آغاز برخوردها حرفهای و منظم به نظر میرسید. با گذشت زمان اما متوجه شدم که تصمیمها و اولویتها بیشتر بر پایه منافع شخصی شکل میگرفت و رفتارها کمکم غیرحرفهای میشد.
اگر میخوایید بفهمید یک خانواده چقدر ا*مق و دهاتی میتونن باشن پیشنهاد میکنم در این فروشگاه شروع به کار کنید هیچ یک از افراد مجموعه سواد و فرهنگ نداشته و فقط باعث سرکوب و ناراحتی شما میشوند
مدیر و سرپرستان دهن بین - درظاهر هکار در باطن بسیار بسیار خاله زنک با همه صحبت می کنند حتی با خدمات ولی با خود نیرو صحبت نمی کنند _همه سرپرستا دنبال سو استفاده و گرفتن پاداش های بیشتر هستند اما ذره ای برای نیرو ها تلاش نمی کنند. شرکتیه که مدیر زیاد داره بعضی واحد ها مدیر تک نفره وجود داره. اگر خیال داری بری واحد شبکه تبریک میگم این فرصت رو مدیون صفات بارز و چشمگیر مدیر بسیار بسیار بد دهن ( فحش ناموسی دادن روتینش هست ) بی سواد و چاله میدونی بسیار خاله زنک هستی که حرف همه تیم هارو بین بقیه تیم ها می برد اصلا دنبال پیشرفت فنی نیست و دنبال خدمات رسانی سلیقه ای هست. کلا آزمایشگاه خوبیه برای استفاده آزمایشگاهی از زیر ساخت ها بسیار گران قیمتی که برای ایجاد کارهای بی منطق مدیر ها استفاده می شود. همگی بسیار پر ادعا هستند و تقریبا هیچ تلاشی برای یادگیری کسی نمیکنه چون مراتب استخدام آشنا محور هست. بار ها شنیدم که سرپرستی با مشتری صحبت می کرد و تماس رو روی تلفن شخصی می برد و می گفت چی به من میرسه این کار و بکنم. هیچ ارزشیابی کیفی از نیرو ها و سرپرست ها انجام نمی شود و با شرکتی بدون مدیر فنی و جزیره های بسیار زیاد سهم خواه طرف هستید. نه تنها در انجام پروژه ها دوره ای اسمی از نیرو ها و کارشناسان اورده نمی شود بلکه پاداش های چند برابری و ظاهر سازی و حتی تخریب نیرو ها و اعلام تاخیر انجام عملیات ها با ظاهر سازی های عمدی به دوش کارشناس انداخته میشود. در کل فرصت و سابقه حرفه ای خودتون رو داخل این شرکت حروم نکنید.
بدترین جایی که در 20 سال سابقه کار تجربه کردم. این شرکت که متعلق به **** هست را به هیچ کس پیشنهاد نمیکنم. مخصوصا به خانم ها مدیر شرکت خودش را بسیار مودب و تحصیل کرده نشان می دهد و همه به ایشان آقای دکتر می گویند در صورتی که هیچ مدرک دکترایی ندارد. فقط به دنبال سواستفاده جنسی از خانم هاست. هیچ کارمند خانمی در این شرکت ماندگار نیست همچنین استاد عدم پرداخت حقوق هستند! هر جوری که بتوانند پول شما رو میخورند و دیگر جواب تلفن نمی دهند! فرقی نمیکند کارگر باشید یا مدیر! من بعد از کار در این شرکت مدت ها تراپی میرفتم!
توصیه دوستانه: هیچ وقت برای شرکتی که کلا چند ده تا کارمند داره ولی همیشه خدا آگهی باز داره رزومه نفرستین. نشون دهنده گردش نیروی بسیار بالا و مشکلات اساسی اون سازمانه مدیران بی تجربه و پسیو اگرسیو، ساعت کاری بالا (حتی در زمان مرخصی باید آنکال باشید و عملا مرخصی معنایی نداره)، میکرومنیجمنت، محیط خشک و سرد و... فقط بخشی از مشکلات این سازمانه تنها نقطه قوت: پرداخت به موقع حقوق
اگر قرار است بهعنوان برنامهنویس وارد این شرکت شوید، قبل از هر چیز دربارهی چیزی که قرار است در آن یاد بگیرید و مسیری که برای رشد حرفهایتان ساخته میشود فکر کنید، نه صرفاً عنوان پروژهها و نام سازمانهایی که در رزومه خواهید دید. در بسیاری از شرکتهای حرفهای و مدرن، ساختار سازمانی به سمت مدلهای تختتر حرکت کرده است؛ یعنی افراد با تخصصهای مختلف در کنار یکدیگر کار میکنند، مسئولیتها شفاف است، دانش بین افراد جریان دارد و اعضای تیم یکدیگر را با فناوریها و استانداردهای جدید بالا میکشند. اما تجربهای که من از این مجموعه داشتم، کاملاً متفاوت بود. ساختار بیشتر هرمی و متمرکز است؛ بهگونهای که نظر فرد بالاتر از ساختن یک فضای تخصصمحور مهمتر میشود. لایههای بعدی نیز عمدتاً بر اساس همین منطق شکل گرفتهاند: اینکه نظر مدیر بالاتر پذیرفته شود و بهجای ایجاد فضای گفتوگوی تخصصی، افراد در چارچوب فکری مدیریت بالادست حرکت کنند. مشکل چنین ساختاری فقط «مدیریت بد» نیست؛ مسئلهی اصلی، فرسایش تدریجی سرمایه حرفهای نیروی انسانی است. ممکن است در ماههای اول همهچیز جذاب به نظر برسد. روی پروژههای بزرگ کار میکنید، نام سازمانهای مهم را در رزومه میبینید و تصور میکنید در حال پیشرفت هستید. اما اگر فناوری، معماری، روش توسعه و فضای یادگیری شما همگام با بازار نباشد، اتفاق خطرناکتری در حال رخ دادن است: شما در حال از دست دادن قابلیت جابهجایی حرفهای خود هستید. این وضعیت شبیه همان مثال معروف «قورباغه در آب گرم» است؛ تغییر آنقدر تدریجی اتفاق میافتد که ممکن است زمانی متوجه آن شوید که چند سال گذشته و بخش قابلتوجهی از مهارتهایتان دیگر با بازار بیرون همخوانی ندارد. بدتر از آن، ممکن است به نقطهای برسید که خودتان نگران شوید: «اگر از این شرکت بیرون بیایم، آیا فناوریهایی که اینجا با آنها کار کردهام اصلاً جایی در بازار دارند؟» از نگاه من، این بزرگترین ریسک چنین محیطی است. ممکن است شرکت همچنان پروژههای بزرگ داشته باشد و حتی راهکارهای مشابه را برای سازمانها و وزارتخانههای مختلف پیادهسازی کند؛ اما تکرار یک راهکار در پروژههای متعدد الزاماً به معنای نوآوری یا رشد تکنولوژیک نیست. گاهی یک فریمورک یا راهکار قدیمی آنقدر در پروژههای مختلف تکرار میشود که عملاً به یک مدل کسبوکار تبدیل شده است؛ مدلی که برای شرکت درآمد ایجاد میکند، اما الزاماً برای برنامهنویس ارزش حرفهای بلندمدت نمیسازد. و اینجاست که باید بین دو موضوع تفاوت قائل شوید: سابقهی پروژه ≠ رشد حرفهای اینکه در رزومه بنویسید «در یک پروژه ملی کار کردهام» بهتنهایی ارزش زیادی ندارد. چیزی که در بازار کار اهمیت دارد این است که چه فناوریهایی را یاد گرفتهاید، چه مسئلههایی را حل کردهاید، با چه معماریهایی کار کردهاید، چقدر استانداردهای روز را تجربه کردهاید و آیا مهارتهایتان خارج از آن سازمان هم قابل استفاده هستند یا نه. بنابراین اگر صرفاً به دنبال یک شغل هستید، شاید اینجا هم برایتان یک گزینه باشد. اما اگر برنامهنویسی را بهعنوان یک مسیر حرفهای و بلندمدت انتخاب کردهاید، با دقت بسیار بیشتری تصمیم بگیرید. به نظر من خطرناکترین شرکت برای یک برنامهنویس، شرکتی نیست که در آن چیزی یاد نگیرد؛ شرکتی است که چند سال تصور کند در حال یادگیری است، در حالی که بازار از او جلوتر رفته است. و توصیهی شخصی من بعد از این تجربه بسیار ساده است: اگر قرار است در چنین محیطی کار کنید، حداقل اجازه ندهید شغل، مهارت و آیندهی حرفهایتان را به یک فناوری، یک فریمورک یا یک اکوسیستم بسته گره بزند. چون روزی که بخواهید از آن مجموعه خارج شوید، ممکن است تازه متوجه شوید چیزی که سالها «تجربه» تصور میکردید، در بیرون از آن محیط ارزش چندانی ندارد.
چند ماه توی کال سنتر و پذیرش بودم. حداقل توی این بخش نظرم رو میگم. سرپرست جزتوقع بیجا و عدم حمایت از نیروهاش هیچ کاری نمیکنه.بعضی چیزارو میسپاره بچه ها تا خودشون به جون هم بیفتن و وقتی بخش های دیگه توهین میکنن یا وظیفه ای جز وظیفه ی خود کال سنتر انجام میشه، هیچ کمکی انجام نمیشه. هیچ حمایتی و تازه باید خودت از خودت دفاع کنی که اونم بعدا داستان میشه. تعطیل کاری داره برای کال سنتر که کاملا هم بی معنیه و وقت ادم تلف میشه. برای پذیرش عمل به شدت فشار کاری زیاده. موقع پذیرش بیماران باید تلفن جواب داده بشه که باتوجه به حجم کار منطقی نیست. مزایا هم حقوق به موقع و بیمه و بیمه تکمیلی معمولی هست.مناسبتی هدیه هم میدن مثلا روز کارمند یا عید نوروز و شب یلدا پک میدن.شما در اینجا نیروی کاااملا قابل جایگزینی هستید و با کوچیکترین اتفاق میگن از فردا نیاید انگار نه انگار. خانم ز.ت خیلی بچه هارو اذیت میکنه و هرچند وقت یه بار یه کرمی میریزه بچه ها برن و نیروی تازه بگیره. در کل تجربه کاری جالبی نبود.
وقتی وارد تیم شدم، انتظار داشتم فقط وظیفه فرانتاند بر عهدهام باشد، اما از روز اول همه چیز به خوبی پیش رفت. اکانت، بسته آموزشی و ابزارهای لازم به من داده شد تا به کار پرامپتنویسی بپردازم. در مدت کوتاهی توانستم هم وظایف فرانتاند را انجام دهم و هم به برخی پروژههای بکاند که به من محول شده بود رسیدگی کنم، که این کمک بزرگی برای تیم بود. احساس میکنم حضور یک شرکت حرفهای و بینالمللی که پشتیبان من باشد، باعث شد خیلی سریعتر رشد کنم و تواناییهایم را بهتر نشان بدهم. تجربهی کلی با کارهای قبلیم تفاوت زیادی داشت و فضای کاری واقعاً دوستانه و حمایتی بود.
صحبت من رو به یه شکل روشن و بیتعارف میتونم اینطور بیان کنم: کار در این شرکت فشار عصبی زیادی داشت و از همون ابتدا مشخص بود که همسو نبودن بین تیمها و مدیران، کار رو دشوار میکنه. فضای کار پر از تضاد و بیپاسخی بود و با وجود ادعای مسئولان، پاسخگویی به نیازهای کارمندها خیلی کم بود. تیم منابع انسانی هم بهنظرم پراکنده و بدون یه برنامه مشخص برای تطبیق تجربه و تخصص افراد عمل میکرد و جلساتی برگزار میکرد که واقعاً انگار به جامهٔ کارمندها توجه نمیکردند. روند استخدام هم شفاف نبود؛ در مصاحبه وعدههای زیادی داده میشد اما بعد از جذب، نه قرارداد دقیق و حسابداری مناسبی میدیدیم و نه احترام، بلکه تعهداتی غیر مرتبط و تهدیدگونه مطرح میشد تا فرد ملزم به پیروی شود. احساس میکردم گویی آدم رو به عنوان بدهی نگهد میدارند. من هم بارها مشکلات تیم و HR را مطرح کردم اما به نظر میرسید دنبال حلشون نبودند، چون نتیجهای عاید هیچکس نمیشد. مسئول HR هم واقعاً مسئولیتپذیر نبود و با شوخی وقت مردم را هدر میداد؛ تنها متنهای آماده را میخواندند و واقعاً از اجرای همانها هم ناتوان بودند. برای حرفهایها یا کسانی که بیش از چهار سال سابقه دارند، جایی برای رشد به چشم نمیآمد و روابط بر اساس دستورالعملها ترجیح داده میشد. و در نهایت، فرایند تسویهحساب خیلی آزاردهنده بود: بیش از پنج ماه درگیر تسویه بودم و هنوز نتیجه مشخصی نگرفته بودم.
من سالهاست که اینجا به عنوان برنامهنویس بکاند فعالیت میکنم. اگر دنبال ترکیب یادگیری فنی و بازخوردهای کسبوکار هستی و میخواهی در محیطی آرام کار کنی، اینجا میتواند گزینه مناسبی باشد. همتیمیها در بخش فنی واقعاً حمایتکنندهاند و در کنار هم به آموزش و رشد کمک میکنیم. از فناوریهای نسبتاً جدید استفاده میشود و جای پیشرفت هم وجود دارد. با اینکه تجربههای تجاری مفیدی به دست میآوری چون در حوزه پرداخت فعالیت میکنیم، اما از لحاظ حقوقی رضایتبخش نیست و فضای کار تیمی و همدلی همرنگ است.
در کار پارهوقت با شرکت هامون ایده روی پروژههای هوش مصنوعی کار میکنم و فضای کار آنجا صمیمی و گرم است. همکاران با برخوردی دوستانه ارتباط برقرار میکنند و مدیران نیز با کارمندان رفاقت دارند. از همه مهمتر این است که برای رشد و یادگیری کسانی که تجربه کمتری دارند واقعا وقت میگذارند و ازشان حمایت میکنند.
به طور کلی شیوههای مدیریتی در این شرکت نقصهای اساسی دارد و ساختار داخلی به نظر نمیرسد که به درستی تعریف شده باشد. رفتار با کارکنان غالباً از بالا به پایین است و فامیلگرایی بهطور قابل توجهی دیده میشود. با این وجود محصولا پویا و متنوعاند و دسترسی فروشگاه به مترو خوب است و گردش مالی هم بالاست. اما نکات منفی زیادی هم وجود دارد: قرارداد کار به صورت واضح به کارکنان ارائه نمیشود، بیمه به شکل پایه از طرف وزارت کار ثبت میشود، تسویه پایان کار معمولاً شش ماه طول میکشد، بهطور مداوم پرسنل تغییر میکند، ساعات کار نسبتاً طولانی است و حقوق گاهی به صورت اقساط پرداخت میشود.
دو سال است که وضع شرکت به شدت ناامیدکننده است و اوضاع به هم ریخته است. افراد تازهواردی با حقوق بالا جذب شدهاند و این مسئله باعث بههمریختگی بیشتر شده. شرکت که دراصل محوریتش فناوری اطلاعات است، اکنون منابع انسانی و واحدهای کسبوکار فرماندهی را در دست دارند و معاونت فناوری کنار گذاشته شده است. یکی از مسئولان منابع انسانی از میان نیروهای تازهورود است و تنها به دنبال استخدام نیروهای با حقوق بالا است؛ حفظ و نگهداری از تیم فنی برایش اولویت ندارد—مدیریتهای متعددی جذب شدند تا جایی که از حدود بیست نفر، شش مدیر شدهاند ولی تیم فنی تنها یک مدیر دارد. به نظر میرسد برایشان عنوان مدیر و رئیس بودن اهمیت بیشتری از تخصص و کارکرد عملی است و در هر حالکارشناسان کمارزش شمرده میشوند و امکان خروج آسان است. سایر واحدها هم وضعیتی مشابه دارند: بخشهای تماس با مشتریان، زنجیره تأمین و کسبوکار هر کدام مدیر تازهواردی دارند که پیشتر کارشناس بوده و به تجربه لازم دست کم نمیآورد. مزایای بسیاری از کارکنان قطع شده و بخش مالی نیز در پرداختها تخصص لازم را ندارد. مدیرعامل هم بالاخره تغییر کرده است؛ امیدوارم با حضور مدیر جدید این گروه نالایق از شرکت کنار برود و وضع بهبود یابد.
شرکت پریما، گروه بازرگانی توی این شرکت، فضای کار بهطور کلی ناسالم و پرتنش بود و حس میکردم همواره منتظرِ کار سخت و معجزهای از من هستند. مدیران رفتار حرفهای مشخصی ندارند و گاهی به نظر میرسید عمداً به من فشار میآورند؛ اگر با چاپلوسی رفتار میکردی، محبوب میشدی وگرنه عملاً اهمیتی به تو نمیدادند یا برخورد نامطلوبی داشتند. اوضاع از ابتدا با یک سفته بهاندازهٔ حقوق یک سال آغاز میشد و تا دو سال پس از خروج هم ممکن بود بازگردانده نشود. عیدی، سنوات و سایر مزایا نیز اغلب بهطور نمایشی بود یا بهصورت بسیار ناقص و با لحن «عشقی» پرداخت میشد. همیشه انتظار فداکاری میکشیدند؛ مثلاً از من میخواستند جمعهها تا ساعت ۱۲ یا ۱ شب بمانم و اگر این کار را انجام نمیدادم، در جلسات عمومیِ چند روز بعد بهطور غیرمستقیم تخریب میشدم و مرا بیسواد معرفی میکردند. سیستم مدیریتی سادهای داشتند و ارزشِ نیروی انسانی برایشان مفهوم روشن و قابل اندازهگیری نبود. هنگام خروج هم از من میخواستند تأیید کنم که تمام حقهایم مانند عیدی، سنوات، پاداش و بنها را دریافت کردهام؛ آن روز تازه متوجه میشدم چه وعدهدادههایی هنوز برقرار نبودند. نرخ ترک کار در اینجا بسیار بالا بود؛ چیزی بین هفتاد تا هشتاد درصد که نسبت به میانگینِ صنعت IT بهشدت بالاتر بود.
منTen سال توی این شرکت کار کردم و اوایل فضای کار نسبتاً خوب بود؛ اما با بزرگتر شدن شرکت، کارمندان بیشتر بیارزش تلقی شدند و سوددهی برای مدیران اهمیت بیشتری نسبت به افراد پیدا کرد. در این مدت افراد زیادی ترک کردند و نرخ خروج بالا بود. محیط کار به طرز ظاهری خانوادگی پیش میرفت؛ مثل اینکه با اعضای خانواده روبهرو بودی. گذران زندگی برای مدتی شاید خوب به نظر بیاد، اما برای کسی که دنبال رشد حرفهای است هیچ راهبردی برای پیشرفت وجود ندارد؛ حقوق مناسبی پرداخت نمیشد و مسیر ارتقا هم درست و حسابی مشخص نبود. از کارمندها انتظار میکشیدند بدون شکایت و با تعریف و تمجید دائمی رضایت نشان بدهند. به خاطر دارم منابع انسانی و افرادی که باید بیطرف باشند، در صفحات مجازی و ویکی تجربه، دیدگاههای مثبت منتشر میکردند و الان نیز همان کامنتها را دوباره مشاهده میکنم.
سلام. میخام تجربه کاری خودم با این شرکت را درمیان بگذارم. مدیریت آن از تبریز به تهران آمده بود و سرشار از نقاط منفی و سایکوپد بود. به شدت بد دهن، دروغگو ، سو استفاده گر، کنترل گر و توهین گر بود که در ستاد نو سازی ناوگان نیز به شدت علیه آن اعتراضات داشتند. مدیریت تک محوری استخدام افراد فاقد تحصیلات و تخصص و سابقه کاری , استخدام دختران جوان و دادن پیشنهادات مناسب به آنها از جمله افتضاحات این شرکت بود. یعنی هرکسی با درخواست مدیر موافقت میکرد استخدام میشد و حقوق میگرفت در غیر این صورت فقط استفاده کاری ازش میشد و حقوق پرداخت نمیشود.متاسفانه هیچ نهاد دولتی بر چنین شرکتهای فاسدی نظارتی نمیکند هیچ خیلی راحت به فعالیت خودشان ادامه هم میدهند. پیشرفت کاری عملا وجود نداشت بلکه شما فقط به یک بله قربان گو تبدیل میشوید. آدمهای بیشماری سر یک ماه بعد استخدام از شرکت بیرون میروند ولی هیچ ثبات کاری فرهنگ سازمانی سلسله مراتب سازمانی وجود نداشت و فقط بر اساس نظر یک مدیر بی سواد بی تجربه فاقد ارزشهای اخلاقی و دروغگو و سو استفاده گر اداره میشود. اگر برای خودتان ارزش قایل هستید به هیچ وجه در این مجموعه کار نکنید.
فرایند پراخت حقوق ها افتضاح افتضاح افتضاح
اگر زخم خورده از مدیریت این شرکت هستید که باهاتون همدردی میکنم. اگر شانس آوردید و قبل از گرفتار شدن این تجربهها رو میخونید که خدا رو شکر کنید و از کنار این مجموعه رد نشید. حیف از عمر و زمان جوانانی که با انگیزه های حرفه ای و رشد فردی وارد این شرکت شدن ولی بعد از گذشت چندماه که وضعیت اسفبار مدیریت و دروغهای کادر اداری و مالی و وعدههای توخالی و واقعیت عینی وضعیت شرکت و همکاران سابق با پتک به صورتشون میخوره نه تنها هیچ انگیزهای ندارند بلکه هر روز دنبال راه فرار میگردن. خلاصه بگم. مدیریت جناب آقای **** یک دزد و دروغگو و شیاد هستن. کادر اداری و مالی باهاشون همراهه. برای فرار از مسئولیت با وعدههای توخالی برخی همکاران رو دورهای وارد هیات مدیره میکنن! هر ۴۰-۵۰ روز یکبار حداکثر ۲۰ میلیون پول با منت میدن. مشتریها همیشه ناراضی هستن چون طبیعتا وقتی حقوق کارمند داده نشده هیچ کاری به موقع انجام نمیشه. هر کسی با انگیزه ساختن اومده نابود و سرخورده پا به فرار میذاره. قطعا این شرکت باید تعطیل و به جرم کلاهبرداری منحل بشه.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.