دوئل تجربه من از این شرکت را با صداقت ثبت می‌کنم و با آوردن واقعیت‌ها و احساساتم از نگاه خودم روایت می‌کنم. از ابتدا بگویم که شرکت با دو نام Dream Farm Agency و Dream Farm Studios فعالیت می‌کند و درآمدهای ارزی دارد اما حقوق پرداختی به من و سایر همکاران ناچیز بود. مدیرعامل تصور می‌کند کمبود نظم و وجود کارهای سطحی و بیهوده نشان از تمایز و مزیت رقابتی است و به شدت تحت تأثیر تعریف‌های بی‌مورد قرار می‌گیرد. اکثر پرسنل ثابت اینجا به دلیل چاپلوسی و زبان‌درازی مداوم، کارایی چندانی ندارند و تخصص مشخصی هم ندارند. به زبان مادری خودم هم به سختی توضیح می‌دهم و در مکالمات روزمره دچار مشکل هستم، اما او اصرار دارد از کلمات انگلیسی استفاده کند تا نوعی نمایش خودنمایانه داشته باشد. او همچنین بیش از اندازه کنترل‌گر است و در همه زمینه‌ها ادعا می‌کند. منابع انسانی، مسئولیتی که بر عهده‌شان بوده، به نظر می‌رسد که به سود کارفرما عمل می‌کند و کوچک‌ترین مسائلی را به مسائل جدی تبدیل می‌کند. با وعده‌های کاذب جذب نیرو می‌کنند و به حرفهای خود هیچ تعهدی ندارند. طی شش ماه حضورم فهمیدم که استراتژی شرکت روی جذب افراد تازه‌کار و غیرحرفه‌ای متمرکز شده و مهم نیست که تجربه‌ای ندارند یا توانایی ویژه‌ای ندارند؛ کافی است تنها “…بله چشم” بگویند. پروژه‌ها اغلب در ساعات پایانی روز تعریف می‌شوند و از من و همکاران انتظار خارج از حدی تا نزدیک به ساعات ده یا یازده شب می‌رفتند و این وضعیت تکرار می‌شد. قرارداد پایه کارگری است و پرداخت حقوق معمولا در دو مرحله انجام می‌شود، همچنین قرارداد محرمانگی وجود دارد و از من خواسته می‌شد سفته سنگین ارائه کنم. برای شرکت در جلسات دوره‌ای طولانی که عموما بی‌نتیجه‌اند باید حضور داشت؛ این جلسات بهانه‌ای برای شوخی‌های بی‌مزه، تکرار ادعاها و گنده‌گویی‌هایی بی‌پایه از طرف مدیرعامل بود. روحیه و فضا به شدت مذهبی است؛ پوشیدن شال برای خانم‌ها اجباری است و آقایان هم نمی‌توانند با لباس آستین‌کوتاه وارد شوند. در کل توصیه می‌کنم ورود به این شرکت را نداشته باشید. به هیچ عنوان تحت تأثیر مزیت‌های رقابتی ادعاشده در فرایند استخدام قرار نگیرید، زیرا به نظر من هیچ‌یک از این نکات صحت ندارد و واقعیت‌ها به طور کامل خلاف این ادعاهاست.