وقتی به ونوس فکر می‌کنم، دو نکته بیش از هر چیز دیگه منو نسبت به آینده شرکت pessimistic کرد. اول اینکه مدیران، چه کسانی که کار فنی انجام می‌دن و چه افرادی که جنبه‌های مدیریتی دارن، بیشتر پرهزینه و تازه‌پولدارن و به سفارش‌

براي مصاحبه دعوت شدم به صورت رفرال و وقتي وارد مجموعه شدم تايم زيادي رو منتظر موندم و با مدير عامل محموعه دو ساعت مصاحبه كردم و در طول مصاحبه بسيار رفتار تحقير اميزي داشتند و بسيار غير حرفه اي بودندو در طول مصاحبه افراد

هلدینگ بسیار ضعیف با پوسته بیرونی و ظاهری بسیار شیک و از درون مثل میوه ای خراب و پلاسیده.حقوق ها دیر امنیت شغلی صفر مدیریت افتضاح فورس کاری همیشه تعادل بین زندگی و کاری منفی 100.جزو بدترین تجربه های کاریم بود.از لحاظ تخص

مسطح بودن فضای کار و رفتار مدیر به قدری من را ناامید کرد که نگاه من نسبت به استارتاپ‌ها کاملاً تغییر کرد. او با تصمیماتش طوری رفتار می‌کرد که هر روز انگیزه‌ام برای کار کم‌تر می‌شد و تجربه کار در این مجموعه را به کلی به چ

روی کار کنار بچه‌ها خیلی علاقه داشتم؛ تدریس رباتیک پاره‌وقت در واحد پژوهش هم دقیقاً همین حس رو زنده نگه می‌داشت. با وجود این‌که منبع تخصصی من آموزش الکترونیک و اینترنت اشیا بود، مسیر همکاری‌مون به دلیل مشغله بالا و سوءتف

در طول هفت ماهی که در شرکت استدیو هنر به عنوان معامله‌گر کالا کار می‌کردم، حجم کار واقعاً سنگین و طاقت‌فرسا بود. اوایل کار از آبان ۱۴۰۰ تا ۷ خرداد، شرایطی داشتم که تیم به مرور معمولا کوچ می‌کرد. تقریباً ده نفر از همکاران