در بدترین دوره کاری زندگی‌ام بود که در آنجا حضور داشتم و گمان می‌کنم حقوقم از حداقل تعهدات قانونی هم پایین‌تر بود؛ هیچ بیمه‌ای به من تعلق نگرفت و هر راهی را می‌رفتند تا بیمه ارائه ندهند. در حالی که بیمه برای بعضی از کارک

به نظر من شرکت تیم پشتیبانی و همکاران خیلی با روحیه‌ی کار هماهنگ نبودند و با وجود تلاش‌های فراوان تیم برنامه‌نویسی، موفق نشدند ارزش کار ما را درک کنند. جای پیشرفت‌ای خاص احساس نمی‌شد و محیط کار نسبتا ناسالمی داشت، به‌نوع

برای من که وارد این مجموعه شدم، اوضاع خیلی بی‌نظم بود و هر تصمیمی باید با تأیید مدیر انجام می‌شد، حتی کوچک‌ترین کارها هم باید مجوز بگیرد. محیط کار آنقدر مناسب نیروهای فناوری نیست و مدیر خیلی زود می‌تواند با گفتن وعده‌های

با وجود اینکه به خاطر شرایط آزمون و امتحانات دانشگاه به‌نظر می‌رسید محیطی تازه و هیجان‌انگیز باشد، اما تجربه‌ام با کایت خیلی زود برایم روشن شد که تفاوت زیادی با یک استارتاپ واقعی دارد. محیط شرکت خیلی خشک و سرد بود و بهتر

با وجود ظاهر موفق شرکت، تجربه من در ایران دوستان پر از ناکامی‌های پنهان است و من حالا قصد دارم تصویر روشن‌تری از آن ارائه دهم. چند سالی را در این شرکت سپری کردم و در مورد حقوق، برخلاف قولی که در شروع کار از مدیر بخش شنید

به‌خاطر مشکلاتی که از بخش مدیریتی شرکت داشتم، به بخش تولید محتوا رسیدم و متوجه نکاتی شدم که واقعا ناامیدکننده بود. مدیریتی که در این حوزه حضور داشت، به نظر می‌رسید تجربه کافی در تولید محتوا ندارد و رفتارهای غیرورزشی برخی