من هر روز با فضای پرتنش و بیاعتماد این شرکت روبهرو بودم؛ جایی که به نظر میرسید اعضای تیم بیشتر شبیه خانوادهای رقابتی باشند تا همکارانی حرفهای. حقوق نسبت به بازار خیلی ناامیدکننده بود و گاهی تا یک سوم کمتر از جاهای مشابه پرداخت میشد. رفتار مدیران نسبت به کارکنان به گونهای بود که ممکن بود خانمها در محیط کار اشک بریزند و برخوردها در بسیاری مواقع توأم با تحقیر بود. وجود نظارت شدید بر صفحه نمایش شخصی و استفاده از دوربینهای ثابت باعث شده بود هرلحظه احساس در زیرمراقبت بودن به آدم دست بده؛ به مرور، حتی با وجود تلاش و عملکرد خوب، تشویقی دیده نمیشد و بیشتر به نقد و سرزنش میرسیدم. پرداختها هم به طور منظم نبود و معمولاً تا بیستام هر ماه به دستم میرسیدند تا اگر کسی تسویه نکرده باشد دستمزد جلوتر باشد؛ همین موضوع خروجی کار را کاهش میداد و بسیاری از همکاران پس از چند ماه از شرکت جدا میشدند. با این وجود، یک نکته مثبت وجود داشت و آن این بود که سابقهای از کار در رزومهام ثبت میشد و هر چند مدت یکبار بستههای خوراکی یا لباسهای سادهای داده میشد.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
باورم نمیشد وقتی وارد واحد تحقیق و توسعه شدم، با چنین فضایی روبهرو بشم. اوضاع بازار اگر رقابتی بود، قطعاً این مجموعه با این سبک مدیریتی و نحوهٔ انتصابات هیچ تعادلی پیدا نمیکرد. هر واحدی رو که نگاه میکردی، اکثر مدیران تازهکار و بهظاهر پسکوچهای بودن؛ وقتی منافع شخصیشون به خطر بیفته، خیلی سریع نشان میدادن که واقعاً دنبال چه هستند. یکی از بزرگترین دغدغههای من وجود مدیر تحقیق و توسعه است که ظاهرًا رفتارِ شارلاتانگونهای از خودش به نمایش میگذارد؛ واقعاً مشخص نبود چه معیارهایی برای آوردن این افراد به کار داشی. نه مدیریتی دقیق و برنامهریزیشده، نه سواد ثابت و روشن، و نه حتی توانایی صحبتِ شستهرفتهای داشتند؛ انگار هر سال تنها یک جلسه برگزار میکنن، حرفی میزنن و بعد دوباره میرن، بدون پیگیری و اقدام ملموس. از همان برخورد اول مشخص بود با شخصیتِ کاذبی روبهرو هستی؛ حرفهاش بیشتر تظاهر و دور از واقعیتاند. رفتار و طرز فکرش هم بهغایت نابسامان است و توضیح دقیقِ بیشتری نمیخواهم بدهم. در چنین محیطی، افراد درستکار و بااخلاص دوام نمیآورند و آنهایی که با لابی و بازیهای ناسالم بالا میآیند، به جایگاه میرسند؛ و واقعاً بهنظر میرسد صلاحیتِ آنها زیر سوال است. ترکیب ریاستها هم وضعیتِ نامطلوبی دارد: بیبرنامه، مسئولیتناپذیر و گاه بدون سابقهٔ فنی یا پروژهای که تائید کند لایقاند. هر روز وارد اتاقهای شیشهای میشدند، چند جلسهٔ بیمعنی برگزار میکردند و میرفتند؛ کارِ واقعی کجا و زدوبند کجا. برخی هم ادعا میکردند آنور آب تجربه داشتهاند و الان استاندارد هستند، با خاطرات خارجی که اغلب فیک و بیپایه است. خلاصه اینکه فضا پر از ریا و پوچی است و آدمهایی که فقط بلدند نقش بازی کنند در اینجا ماندگارند.
در محل کار من جهاد دانشگاهی علامه طباطبایی، تجربهای داشتم که بهعنوان کارشناس دیجیتال مارکتینگ روایت میکنم. فضا پر از انرژی بود و تیم جوونمحور به نظر میرسید. به ایدههای نو با خوشبینی نگاه میکردند و به پیشنهادهای ارائهشده با دقت پاسخ میدادند. چشماندازی روشن وجود داشت و هم برنامههای کوتاهمدت مشخص بود و هم بلندمدت. مزایای کار غالباً بهموقع و منظم پرداخت میشدند.
یک ساله توی این مجموعه کار میکنم. خوشم اومد که کارها فرایندمحورن و ساختار دارن، و اینکه مدیرها حتی زحماتِ آدم رو وقتی خارج از وظیفش بوده میبینن و بابت عملکردِ خوب بازخورد میدن. خلاصهً محیطی هست که حس میکنم حداقل تا پنج سال دیگه میخوام باهاش ادامه بدم. ممنون از مدیریت و مخصوصاً مدیریت مالی.
باعث حیرت منه که بدون واسطه با بنیانگذار تماس داشتم و هر بار گزارش میدادم با چه کسی صحبت میکنم، حتی همکاران هم باید این تایید را از او بگیرند. در اینجا همه حتی سطحهای پایین هم به طور مستقیم به بنیانگذار وصل بودند و برای صحبت با مشتریهای گوناگون باید همان لحظه تأیید بگیرند. میگویند به همدیگر احترام میگذارند، اما واقعاً در عمل از اهمیت کافی برخوردار نیست. شاید حرفم صریح باشد، اما این تجربه من بود و به هیچکس توصیهش نمیکنم.
سلام وقتتون بخیر شرکت خوبی بود منتها بی نظمی در اون موج میزد تمام افراد تیم برای خودشون کار میکردن و مدیریت فوق العاده ضعیف
سلام شرکتی رها شده، بی مدیریت که با پول فراوان رانت زیادی به دست آورده مدیر عامل شرکت های زیر مجموعه را رها کرده و فقط در کشور های خارجی سیر و سفر میکند و مدیران انبار ها و شعبات به همراه سرپرستان در حال حکومت به کارگران بیچاره و تحت فشار قرار دادن ناعادلانه آنها به جای خدمت کردن به شرکت، در حال ایجاد حکومت دیکتاتوری و تامین منافع شخصی و چپاول شرکت هستند از جمله آقایان ****، ****، ****، **** و ... حقوق پایین، قرارداد ناعادلانه و غیر شفاف، برخورد سلقیه ای مدیران، پاسخگو نبودن در هیچ زمینه ای، نداشتن بازرسی و حراست، نداشتن صندوق انتقادات و پیشنهادات، نداشتن ارتباط مستقیم کلیه پرسنل با مدیر عامل شرکت و یا معاون یا حتی مسئول دفتر آن باعث شده که مدیران داخلی بشدت تندرو، بی عمل و بی پروا باشند و با سو استفاده از جایگاهشان حق را ناحق و فشار روانی زیادی به پرسنل وارد کنند و دائما کمکاری خود را با فشار روانی از کارگران طلب کنند. تمامی نیرو های حاضر در بخش انبار و پخش از وضعیت موجود ناراضی هستند و تعداد کمی به عنوان مزدور در اطراف مدیران و سرپرستان از موقعیت سو استفاده میکنند
اصلا نمیدونم از کجا شروع کنم فاجعه تمام عیار!! اینهمه تجربه کاری داشتم همچین چیزی ندیده بودم اصلا شبیه چیزی که نشون میدن نیستن کلا شرکت روی هواست نه حقوق شبیه چیزیه که توافق میکنی نه رفتار منابع انسانی به شدت استعفا و تعدیل دارن و هرکی میاد اینجا سریع میره منم دنبال کار هستم زودتر خارج بشم از این محیط وقت و انرژی خودمو هدر دادم متاسفم براشون
یک عالمه وعده و وعید مثل بیمه تکمیلی دادن که محقق نشد، حقوق و مزایا رو تا حد ممکن میپیچونن، قرارداد رو یک مدت بعد از کار در نو نسخه متفاوت برای پیچوندن مالیات مجبور میشین امضا کنین چون اولش خیلی چیزا رو نمیگن، روی حقوق اضافه کار خیلی چیزا اصلا حساب نکنین در حالی که انتظارشو دارن و اگه یک مقدار تحقیق کنین میبینی که خیلیا از این شرکت خارج شدن، از جمله مدیر منابع انسانی، اصلا انتقاد پذیر نیستن و هیچ جوره روی حرف مدیر امل حساب نکنین چون معلوم نیست اصلا مدیر کیه. بیمه طبق حقوق درخواستی نیست که باعث میشه خیلی از مزایا رو از دست بدین، حقوق در دو مرحله و به اسم های متفاوت واریز میشه که نتونین شکایت کنین
برای من کار در این شرکت واقعاً نتیجهای جز از دست رفتن اعتمادبهنفس و اتلاف وقت نداشت. دفتر پشتیبانی به فردی سپرده شده که تنها با توهین و تحقیر رفتار میکند و انتظار دارد شبانهروز در دسترس باشی. حقوقی که میدهند بهشدت کم است و اگر حتی اشتباهی رخ بدهد، همان حقوق ناچیز هم کسر میشود، در حالی که بعضی روزها تا شانزده ساعت باید کار کرد. هیچ ساعات کاری مشخصی وجود ندارد و پنجشنبه و جمعه هم موظف به حضور هستی. در نهایت به خاطر ساعات کاری خیلی بالا، برنامهریزی برای زندگی شخصیات امکانپذیر نیست و در پایان روز خسته و بیانرژی میمانی.
برای من اینجا کار کردن تجربهای قابل اعتماد و رضایتبخش بوده است. دو سالی است که در ویستا کار میکنم و با وجود اظهار نظر همکاران درباره حقوق پایینتر، من تفاوت فاحشی نسبت به شرکتهای بزرگ نرمافزاری احساس نمیکنم و گاهی حتی حقوقهای برخی شرکتهای گمنامتر از اینجا هم میتواند بیشتر باشد. اما واقعیت این است که فرهنگ کار در این مجموعه واقعاً مطلوب است و وفاداری بین تیم بالا است. امنیت شغلی هم وضعیت خوبی دارد و لازم نیست همیشه بابت تمدید قرارداد استرس داشت. محیط کار برای یادگیری فراهم است و به طور مداوم چیزهای جدید یاد میگیرم و ارتباطاتم بهبود پیدا میکند. من اینجا را به دیگران توصیه میکنم و خودم نیز حس خوبی دارم، گویی در کنار خانواده کار میکنم.
شگذشته با توجه به تجربهام در بیمه سامان، کارشناس بودم و بهطور کلی از محیط کار رضایت داشتم. مدیران واقعاً تعامل خوبی داشتند و شرایط کاری و حقوق هم مناسب بود. همکاران هم از همکاری با من راضی بودند و برایشان آرزوی موفقیت میکنم. دورههای آموزشی بهجا و مفید بود و فضای کار هم برای من دلنشین بود.
شرکت کافی دن را تجربه کردم و فضای کار به شدت فشار بالایی داشت. حقوق ناامیدکننده بود و ساعات کار طولانی معنادار بود، در حدی که توقعها هر روز بالاتر میرفت و احساس میکردم حق اعتراض ندارم. اضافهکاری را گاهی تا پنجاه ساعت هم میزدند اما فقط مقدار کمی حقوق میدادند، با کلی منت و بیانگیزه. زمان من با شرکت در دورههای آموزشی پشتسرهم سپری میشد که بیشتر به سود مدرس و سازمان بود تا به فایده برای من. از من کارهای فراتر از شرح وظایف میخواستند و تهدید میکردند که اگر انجام ندادم خبری از پاداش و اضافهکاری نیست. در نهایت با من رفتاری مثل کارمند عادی و تحتکنترل انجام میشد، و همهاش تقصیر مدیران قدیمی و با رفتاری غیرکارشناسانه بود. وقتی مدیران نسبت به تصمیمها لطف میکردند، گاهی برخوردها شدت میگرفت. حالا احساس میکنم این محیط کمکی به روند حرفهای من نکرد و از جنس تجربهای سخت بود.
شرکت شیمی کاران سهند را تجربه کردم. پشتیبان نرمافزار بودن برای این سازمان به مرور فهمیدم که اتوماسیونِ فروشرفته به ارگانها پر از ایراد و منوهای درهمبرهم است و کار پشتیبانی از همان نرمافزار هم با مشکلاتی فراوان همراه بود. ابتدا باید ماهها زمان بگذاری تا به این سیستم عادت کنی، انگار درسِ هشت واحدی خواندهای اما آنچه یاد میگیری عملاً در جای دیگر به کارت نمیآید. فرض بر این بود که پشتیبانی جواب تلفن بدهد و مشکلات مشتری را برطرف کند، اما فرایندِ صدپلهای ساختن برای هر مشکل را تجربه کردم؛ دفترچهای که باید بنویسی تا بگویی چه کار باید کنی و به چه کسی ارجاع بدهی، و این روالها گاهی ناگهان تغییر میکرد و هیچکس به تو خبر نمیداد. ناگهان بالادستی از تو میخواست بابت کارها توضیح بدهی و با تحقیر روبهرو میشدی. حقوق واقعاً پایین بود. در ابتدا میگفتند کارانه وجود دارد تا حقوقت بالاتر برود، اما سه ماه اول هیچ کارانهای پرداخت نمیشد یا مبلغی ناچیز بود. گاه میدیدم که فقط برای موارد خاصی کارانه تعریف میشود که مدیران میدانند اما به تیم توضیح نمیدادند. رفتار مدیران سلیقهای و نامناسب بود و کیفیت کارِ من و همکاران برایشان اهمیت چندانی نداشت. کسانی که دوست داشتند، با آنها برخوردِ مطلوب میشد و مزایا میگرفتند؛ اما سایرین حتی با وجود توانایی، مورد اذیت قرار میگرفتند. آموزش نیروهای جدید بر عهده تیمِ قبلی میافتاد و این فشار را دوچندان میکرد چون اکثر افراد بعد از مدت کوتاهی میرفتند و وظیفه آموزشِ مداوم بر عهده ما بود. شیفتها و محل کار ثابت نبود؛ ممکن بود هفتهای یکی تا سه روز یا حتی یک ماه پشتِ سر هم سرِ سایت مشتری باشی و هزینه رفتوآمد را خودت باید بدهی؛ گاه فقط بخشی از این هزینهها را محاسبه میکردند و باز هم بهطورِ کلی سلیقهای بود. اضافهکاریِ اجباری هم بسیار بود و با حقوقِ قراردادِ پایین، محاسبهاش چندان عادلانه نبود. گاهی به عنوان نیرویِ مقیمِ مشتری شناخته میشدی و باید جای کارت را عوض میکردی، رفتوآمد و ساعات کار بالا میرفت ولی حقوق تغییر نمیکرد. هر سال وعده میدادند که آموزش فنی مثل لینوکس ارائه میکنند، اما واقعیت این بود که باید خارج از زمان کاری و با هزینهٔ شخصی کلاس میرفتی تا شاید بتوانی وارد تیم فنی شوی. سو مدیریت و فشارِ کاری شدید هم بهشدت محسوس بود.
برای من اولین تجربهی حضوری کار، چیزی فراتر از انتظار بود و خوشحالم که با چنین موقعیتی آغاز شد. فضای تیمی در آنجا خیلی جدی و دقیق بود: پس از اینکه ما کد را مینوشتیم، تیمی سهمرحلهای از تستها وارد میشد و هر نوع باگی را پیدا میکردند—حتی خطاهایی که در بسیاری از محیطها به آنها بهعنوان باگ برچسب زده نمیشد. همهچیز با دقت و وسواس بررسی میشد و من هم طرفدار این رویکردم که کار را درست و تمیز تحویل بدهم.
مدوسا دکور یکی از جاهای عجیب و بد بود برای کار کردن. داستان از همون اول بوی نامطبوع کارخانه اذیتم میکرد و هر چی فاسد و دورریز بود مثل این که به چشم مسئولان ضایعات محسوب نمیشد. ساعات کار رسمی که بهمون میگفتن بین ۷:۴۵ تا ۱۷:۱۵ بود، اما به طور عملی تا حدود ساعت هفت شب باید مینشستم. محیط کار سنگین و پرتنش بود و اکثریت کارها ایستاده انجام میشد؛ زنان هم با حمل سبدهای سنگین روبهرو بودن و هیچ تفکیکی بین مرد و زن صورت نمیگرفت. حقوق هم کمتر از چیزی بود که انتظار داشتم. روز اول هیچ توضیحی درباره این که اگر زیر هفت روز کار کنم حقوقی تعلق نمیگیره داده نشد؛ من بعد از پنج روز که تسویه کردم، وسایلم رو تحویل دادن و گفتن چون زیر هفت روزه حقوقی ندارم. وقتی اعتراض کردم، با بیاحترامی از مجموعه بیرونم انداختن. واقعاً آدمها کمتر از دو سه روز دوام نمیتن؛ همون اول کار یه نیرو جدید پیدا میکنن و نیروهای قدیمی هم به ندرت پیدا میشن.
برای من مصاحبه خوب بود و با وجود حرفهای و محترمانه بودن همکاران، کل فرایند مصاحبه طولانی شد و حدوداً پنج ماه طول کشید. در نهایت پذیرش گرفتم و وارد این مجموعه شدم. محیط کار واقعا خوب است و فرهنگ سازمانی بالاست. مزایا هم واقعاً مناسباند و تا اندازهای حقوق را جبران میکنند؛ حقوق پایه در اینجا مثل خیلی از جاهای دیگر معمول است. ارائه بیمه تکمیلی کامل است و سقف خدمات دندانپزشکی بالاست. به مناسبتها هدایای خوبی میدن و همین بار آخر هم یکی دریل بود که خیلی خوشحال شدم. وعدههای غذایی صبحانه و ناهار رایگان است و جالب اینکه باشگاه هم رایگان است و بهنوعی جزو ساعات کاری محسوب میشود. برای سلامتی هم چکآپهای دورهای وجود دارد و پزشک سازمانی در دسترس است. با کمکهزینههای مسافرت به شکلهای مختلف پشتیبانی میکنند. برخلاف برخی شنیدهها فضای کار سالم است، اما شنیدم در بخشهای اداری گاهی جذب بر پایه پارتی بازی بوده که من تجربهای از این موضوع ندارم و اطلاعی هم ندارم. امیدوارم نظم مشخصی برای پرداخت حقوق تعریف بشود و با توجه به تورم سال ۱۴۰۳ امسال هم شاهد افزایش حقوق باشیم؛ شنیدهها حاکی از این بود که وسط سال قبلاً افزایش داشتند اما امسال متأسفانه این را نداشتیم. ممنون.
من تجربه کار در واحد آموزش دارم حقوق در ماه های اول کمتر از وزارت کار بود.ساعت کاری بیشتر از قانون کار بود ولی اضافه کاری پرداخت نمیشد.بیمه هم چند ماه برام رد نکردن.در آخر هم چهار ماه حقوق ام رو ندادن و تسویه حساب هم کامل انجام نشد.آیا میتونن اینکارو بکنن؟ بله میتونن. همین طور که تونستن نظراتی که قبلا در ویکی تجربه بود رو پاک کنن خیلی عجیبه من قبلا چند تا نظر منفی خونده بودم ولی الان هیچکدوم نیست!!!
اگر دوست یا فامیلشون نیستین باید خیلی زیاد محتاج باشین که بتونین اونجا دووم بیارین. آبدارچی بشدت فضول حرف ببر و کثیف هست. تنها نقطه مثبتش بیمه تکمیلیش هست وگر حقوق دیر میدن خیلی سر کار میذارن میفرستن دنبال نخود سیاه و نمیذارن بفهمی دقیقا هر سوالی که در مورد حق و حقوقت داری رو باید از کی بپرسی از منابع انسانی از مدیر مالی از خود مدیر یا کی؟ هی تو این مثلث میچرخونن نیروها رو
کار کردن اینجا برای من تجربهای بود که از خیلی جهات با انتظاراتم همخوانی نداشت. حقوقی که میدادن با کارِ واقعاً خواسته شده همسویی نمیکرد و معمولاً ازم انتظار میبردن نقش واسطه بین والدین و تیمهای مختلف را ایفا کنم. وقتی مشکلی پیش میآمد، بیش از همه نگاهها به من بود و هر دو طرف اول از من سوال میکردن یا از من نتیجه میخواستن. اگر واقعاً دوست داشتی با بچهها کار کنی، زمان آزاد زیادی داری و به دنبال پول یا پیشرفت سریع نیستی، شاید تحملشپذیر باشه. اما در غیر این صورت نه پیشرفت چشمگیری میبینی و نه تجربهای که ارزش زیادی داشته باشه.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.