مدت تقریبی سه سال است که در این مجموعه مشغول به کارم. مدیران مهربان و واقعگرا هستند و احترام به وعدهها را رعایت میکنند؛ حقوقمان دقیق و بهموقع پرداخت میشود و به تعهداتی که میدهند پایبند هستند.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
بهعنوان کارمند دورکار، تجربهام از همکاری با این مجموعه را مطرح میکنم. مشکل اصلی از نظر من، عدم بیمهشدن نیروهای دورکار بود که برای من اهمیت زیادی داشت. با گسترش پروژهها، تصمیم گرفتم از شرکت خارج شوم؛ اما مدیر پروژه را فردی مهربان و شریف یافتم و از لطف و حمایتهایش کمال تشکر را دارم.
شرکت هایکا پر از فضای یادگیری است و همواره با چالشهای تازه روبهرو میشوی. اینجا رشد روند کار رو تجربه میکنم و احساس میکنم فرصتهای زیادی برای توسعه وجود دارد. تیمهای مهندسی اکثراً با تخصصهای گوناگون گرد هم مینشینند؛ از طراحی صنعتی تا نرمافزار سیستمی و اپلیکیشن کاربری، تا سیستمعامل و پشتیبانی. با توجه به اینکه شرکت جزء تولیدکنندگان محصولات ذخیرهساز در بازار داخلی است، به نظر میرسد آیندهاش روشن باشد.
شرکت حیدری مدیا برایم تجربهای پر از بینظمی بود و فساد در تمامی سطوح دیده میشد. هرکس که موفقتر ظاهر میشد، بیشتر مورد توجه قرار میگرفت و حسابوکتاب را نادیده میگرفتند. مدیرانی که دانش کافی نداشتند در پستها ماندند، در حالی که افراد با توانمندی بالا تصمیم به رفتن گرفتند. واحد منابع انسانی هم ضعیف بود و بهویژه بخش کارگزینی از فساد قابلتوجهی رنج میبرد.
در یک سال و نیم گذشته در بخش مالی این مجموعه فعالیت کردم و تجربهام از کار با تیمی منظم و حرفهای بوده است. مدیرعامل باوقار و محترم است و صدای بلندش کمتر به چشم میآید. مزایا خوب است: پرداخت حقوق به موقع، بیمه تکمیلی، امنیت شغلی و پاداشهایی در مناسبتها وجود دارد. گروه مالی بهویژه رئیس حسابداری با بیغرضی کامل هر آنچه بلد بوده، به همکاران منتقل میکند. محیط کار امن است و تیمهای کاری فعال و پرانرژیاند. به طور خلاصه، اگر فرصت مناسب باشد، اینجا را پیشنهاد میکنم.
مدیرعامل باجناقشو که دو سه سال تجربهی کاری داره و فوقالعاده عقدهایه و هیچ مهارت نرمی نداره روcto کرده، اونم فقط دوستاش رو نگه میداره و بقیه رو اخراج سلیقهای میکنه. یه آدم بیتجربه با یک سال تجربهی محصولی لید پروداکته که فقط فیچرهای بیخود بالا میاره و وقت ما رو حروم میکنه. نکتهی جالب اینه خواهر زن مدیرعامل هم تکلید یه تیم دیگهست. عملا شرکت شده یه سفره که واسه مدیرعامل و فامیلا و پاچهخواراش پهنه!
در شرکت سامانه الکترونیکی هوشمند راهبرد ایرانیان، احساس میکنم مدیر مجموعه با بیاحترامی و بیاعتمادی فضای کار را به میدان Battle تبدیل کرده بود. اگر روزی ناراحتی از دست او به وجود میآمد، آینده و زندگی من در معرض مشکل میافتاد. از سوی دیگر معاون مربوطه با رفتاری بالا به من نگاه میکرد؛ تا زمانی که به آنها نیاز داشتم، احترام میگذاشتند، اما به محض اینکه حقوق و مزایای من را در اختیارشان میگذاشتم، گاهی انگار برایم ارزشی قائل نبودند؛ تفاوتی بین زحماتم و ارزش کارم نمیدیدند. واقعاً احساس میکردم درک و فهم مجموعه کم است.
برای من اون جا چهار سال بهعنوان مسئول دفتر یکی از مدیرها سپری شد، جایی که حقوق من با عنوان شغلیم همخوانی نداشت و جدی گرفتن کارها هم چندان رایج نبود. مزایا نسبتاً خوب بود و بهطور کلی رفتارهای مربوط به بستههای کالا و خواربار هم بد نبود. فضای کار پر از حس همخانوادگی و حرفهای بیمورد بود؛ از مدیرعامل تا کارکنان خدماتی همگی پر از چاپلوسی و پارتیبازی بودند. اکثر همکاران با هم رفیق بودند و کسی جرات نمیکرد به آنها ایرادی بگیرد؛ نورچشمیهای زیادی وجود داشتند و کسانی که آشنا نبودند، بهانههای بیپایهای میآوردند تا از کار کنارشان گذاشته شوند.
شرکتی که توش کار کردم واقعاً تجربهای تلخ بود. محیط کارپر از رفتارهای نامنصفانه و بیاعتمادی بود؛ ارتباطات بین همکاران پر از طمع و چاپلوسی بود و هرکاری برای عقبنگهداشتن دیگری انجام میشد. خیلی از همکاران باتجربه در چند ماه از شرکت رفتند و مدیران هم اغلب بدون سابقهی واقعی مدیریتی به پستهایی رسیدند که به جای رهبری، به دنبال حفظ موقعیت بودند. انسانیت جای خودش را به رقابت ناسالم داده بود و همواره مسألهی قدرت و بقا محور اصلی رفتارها بود. نامی در بازار داشتند، اما تاثیر سیاستهایشان را خیلیها فهمیده بودند. مدت زمان حضورم آنجا انگیزههایم را به شدت کُشت و روزهای آغاز و پایانی کار تفاوت فاحشی با هم داشتند. کارها سطحی و ابتدایی بودند و چه حرفهای باشی یا تازهوارد، به سقفی برای رشد نمیرسیدی. اگر به خودت و آرامشت اهمیت میدهی، پیشنهاد میکنم به سمتش نرو.
اوضاع شرکت خیلی نسبت به قبل به هم ریخته است و هر روز یکی میرود؛ تستر از کار بیرون رفته، یکی از کارکنان آیتی استعفا داده، برنامهنویس اصلی هم در حال رفتن است و مسئول دفتر هم کنار کشیده. آگهیهای استخدام فراوانی زده شده، اما من واقعاً سردرگم ماندم که تیم چه کار میکند و منابع انسانی و مدیریت مجموعه هیچ کارآیی ندارند.
من فکر میکنم این شرکت واقعاً از نظم مناسبی برخوردار نیست و بیشتر وعدههای ظاهرپسند میدهد که در عمل با واقعیت فرق دارد. روند سازمانی کاملاً ناپایدار است و مدیریتی که تازه وارد شده، تا حد زیادی مسئولیتها را به گردن دیگران میاندازد و در کل رفتار محترمانه و حرفهای هم ندارد. مدیر فنی که خودش را موسس میداند، اغلب دروغ میگوید و با ترفندهای مختلف میخواهد از نیروها کار بکشد. بیمه تکمیلی وجود ندارد و شیوههای کاری هم مناسب نیستند؛ حقوق معمولاً بهموقع پرداخت نمیشود، گاهی دو قسط میدهند و گاهی در محاسبه حقوق خطا میشود. فشار کار بالا است و عملاً مسئولیت دو نفر روی یک نفر میافتد. تیم بسیار کوچک است، کمتر از ده نفر که نیمی از آنها موسس هستند، و در ماههای اخیر بسیاری رفتهاند؛ به نظر من جو شرکت سمی است و مدیرعامل بهطور اصلی مقصر محسوب میشود. در زمان استخدام هم آزمون سختی میگیرند که بعداً انگیزه را کاهش میدهد برای جستوجوی فرصتهای دیگر. خلاصه اینکه بهتر است زمان خود را اینجا هدر ندهید و به دنبال کار در مجموعهای دیگر باشید.
پیوستن من به تیم توسعه در اواخر سال هزار و نهصد و نود هشت بود. جو کار خیلی صمیمی و دوستانه بود و همه با انگیزه کار میکردند؛ نظم بالایی حاکم بود و برای هر کار، چرخهها و برنامهریزی مشخصی وجود داشت. حتی کوچکترین نکات مانند سوختن لامپ یکی از اتاقها نیز مستند میشد و روند گزارش و حلش مشخص بود و واحدی هم برای پیگیری این مسائل کنار تیم بود. مدیر، که پزشک بود اما علاقهٔ زیادی به حوزهٔ فناوری اطلاعات داشت، تلاش میکرد واحدهای دیگر مانند فروش را هم به سمت روشهای Agile سوق بدهد. یکی از بزرگترین دغدغههای من دستمزد پایین نسبت به بازار بود که باعث شد پس از شش ماه از شرکت جدا شوم؛ با وجود طراحی محیط و فضای شرکت که شبیه بسیاری از شرکتهای خارجی بود، حقوق کم آن من را به ترک کار واداشت.
در این مجموعه حس خوبی داشتم و انرژی جوانی در فضای کاری بهوضوح احساس میشد. کار با همتیمیها واقعاً لذتبخش بود و همکاری با آنان برایم رضایتبخش بود. از نظر مدیریتی هم توجه خاصی به رشد و پیشرفت کارکنان وجود داشت؛ فضا و فرصتهایی برای یادگیری و ارتقای سطح کار فراهم میشد. تنها نکتهای که کمی آزاردهنده بود، طولانی بودن ساعات کار است و با توجه به رشد مجموعه، حجم کار نیز معمولاً بالا بود.
مدیریت نا آشنا به سیستم های مدیریت و اجبار به پیروی از رفتار اشتباه سالهای گذشته با علم به اینکه نتیجه بخش نبوده است
شرکتی که بعد از چندین سال فعالیت چارت سازمانی، برنامه ریزی صحیح تولید ندارد. برای جلوگیری از اخراج باید وارد یکی از باندهای قدرت شوید!!!
در این شرکت انتظار میرفت پروژههای بزرگ و بینالمللی را با استفاده از بهروزترین فناوریها پیاده کنم و همواره در کنار فنّاوری روز باشد؛ اما حقوقی که میگرفتیم به ریال بود و با سطح مسئولیت و تخصصی که داشتم همخوانی چندانی نداشت. حجم کار و پیچیدگی کارها بسیار بالا بود و تفاوت زیادی با استانداردهای معمول شرکتهای دیگر مشاهده میشد. نکته ناخوشایند این بود که تیم فنی هیچ سهمی از سود یا درآمد پروژهها نداشت. همان مدت کم تجربهای نسبتاً خوب کسب کردم، اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که پرداخت مناسبتر اهمیت بیشتری برای من دارد.
در ظاهر تیم فنی خیلی با جلوههای تبلیغی دنبال میکردن ظاهر حرفهای را، اما در عمل تجربهی چندان مثبتی نبود. گمان میکنم برخی از مدیران و کارشناسها هنوز تجربهی کافی و سازگار با مسوولیتها ندارند و اعتماد به تواناییهایشان دشوار است. حقوقها معمولاً با تأخیر دو ماه پرداخت میشود و مزایای مشخصی وجود ندارد؛ بهنظر میرسد وعدهها بیشتر جنبهی شعار دارد تا واقعیت. بخش منابع انسانی هم بهنظر میرسید که درک روشهای درست استخدام و مدیریت نیرو را کمتر بلد است. اگر مجموعه را بررسی کنم، به نظر میرسد فقط چند نفر واقعاً با تجربهاند و باقی تیم بهزعم خود روابط دوستانهای برقرار کردهاند اما بهطور عملی گرههایی در کار ایجاد میشود که جلسات بیفایده و بینتیجه زیادی به دنبال نمونه میشود. ظاهر تیم ممکن است بهخوبی حفظ شود، اما در باطن مسائل پسرویی وجود دارد. در نهایت با گذشت چند ماه، معمولاً احساس میشود که مسیر حقوقی و روند پروژهها نامنظم است و یافتن فرصتهای شغلی جدید دشوارتر میشود. آرزو دارم که به زودی فضایی آرام و منظم برای همه فراهم شود.
همهی تصمیمات کلیدی را در دست دارد و حتی در پیادهسازی ویژگیها نظر میدهد؛ گویا وظیفهی مدیریتم این است که فقط بدهد چطور کد بنویسیم. فشار کاری خیلی بالاست و وعدههای ارتقا و افزایش حقوق هم اغلب فقط حرف است. حقوق، بهخصوص، انصافاً پایین است. اگر نتوانی بهطور مستقل حق و حقوقت را پیگیری کنی، به راحتی به ساکنانِ وعدهها میخورند و گرفتن مرخصی هم، چه از نظر زمانی و چه بهلحاظ روزهای هفته، با دردسر همراه است. به تیم فنی اعتماد کمرنگی وجود دارد و هر نقدی که مطرح کنی؛ پاسخشان این است که من رئیسم crews و این را میخواهم. خلاصه با چند وعده و امکانات حداقلی سعی میکنند نگهمان دارند.
کسی که این تجربه را دارم برملا میکند که مرزهای شخصی را چندان جدی نمیگیرند و به راحتی وارد کارهای خصوصی افراد میشوند؛ دوربینها به صورت دائم حضور دارند و حس میکنم هر حرکت شخصی زیر نظر است. از نظر مدیریتی هم اوضاع به گونهای است که ارتقاءها بیشتر به روابط مربوط میشود تا به شایستگی؛ خیلیها به خاطر پارتیبازی بالا میروند و واقعاً سطح سواد یا تسلط برخی مدیران و سرپرستان قابل اعتراض است.
مدتی کار پشتیبانی را تجربه کردم و برایم پر از خاطرههای خوب بود. حدود یک سال در مجموعهای با تیمی متشکل از سی نفر کار کردم و حضور همکاران واقعا لذتبخش بود. مدیر بخش فردی مهربان و همدل بود و یکی از همکاران فنی همواره با گذشت و بدون منت تجربیاتش را در اختیار ما میگذاشت. چند نفر از همتیمها همواره کمککننده و خوشبرخورد بودند. بهطور کل آن سال برای من تجربهای بسیار خوب و بهیادماندنی بود.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.