شرکت توسعه ارتباطات گره را تجربهای داشتم که نکاتی منفی دربرداشت. حقوق در اینجا خیلی پایین است و معمولا با تاخیر همراه میشود؛ این تاخیرها باعث فشار و بدفهمی روی کارکنان میشود و در نهایت به نوعی سرزنش هم تلقی میگردد.
مدیریت در این سازمان ضعفهای زیادی دارد؛ تصمیمها آنی و بدون برنامهریزی مشخص گرفته میشوند و هیچ هدف ثابتی در آنها دیده نمیشود. از این رو امکان دارد در روز چند بار تغییراتی در تصمیمات رخ دهد.
فضای کار با فضایی از تخریب همراه است؛ مدیران برای قانع کردن کارمند در حوزه فنی، تواناییها و توانمندیهای او را به نقد میکشند و این میتواند به فشار روحی و کاهش انگیزه منجر شود.
به طور گستردهای احساس میکردم صداقت در شرکت وجود ندارد و صحبتهای مدیران بیش از هر چیز از غرور و نگاه بالا به پایین میآمد و گاه واقعیتها را شکل میدادند.
در دوران کاریام در این شرکت، تنها نکته مثبت، همکارانی بودند که اکنون اغلب آنان به دلیل وضعیت نامطلوب شرکت از مجموعه جدا شدند.
حقوق و مزایا معمولی بود و تا آنجا که میشد، پرداخت حقوق کمتر از حد انتظار داشتند.
هر ماه مبلغی به عنوان کارانه پرداخت میشد که برای من چندساله در آنجا، در نهایت مشخص نشد معیار تعیینش چیست و چگونه محاسبه میشود.
روش توسعه نرمافزار از نظر من خیلی نامناسب بود و نتیجهاش تولید نرمافزارهای باکیفیت پایین بود که مشتری اصلیشان، شرکت توزیع برق مشهد، مجبور بود از آن استفاده کند. جرأت نکردم حتی به خانوادهام هم نرمافزارهای آنجا را نشان بدهم.
مدیر فنی آنجا تفاوت بین کار مهندسی نرمافزار و سایر وظایف را واقعا درک نمیکرد. از نگاه ایشان، باید در پایان هر روز گزارشی از کل فعالیتهایمان ارائه میدادیم که به تفصیل زمانبندی شده باشد؛ یعنی بگویم از چه ساعتی تا چه ساعتی روی کدام پروژه کار کردهام و چه فعالیتهایی انجام دادهام.
ساعت کاری ثابت بود و فقط چند روز تاخیر مجاز بود؛ بیش از آن دیگر امکان استفاده از مرخصی ساعتی وجود نداشت و حقوق کاهش مییافت.
اگر تصمیم به قطع همکاری با کسی میگرفتند، از قبل اطلاع نمیدادند؛ مثلا در یکی از تعطیلات عید، به چند نفر با پیامک اعلام کردند که شرکت بعد از عید نمیآید.
یکی از بزرگترین مشکلات شرکت، مشتری اصلیاش یعنی شرکت توزیع برق مشهد بود که واقعا کار با بخش آیتی آنجا نیازمند اعصاب فولادی است. تجربهام از تعامل با دولتها هم نشان میدهد کار با نهادهای دولتی عموما دشوار است، اما موردشان واقعا به حدی بود که به نظر میرسید از یک فیلم کمدی فراتر نرود.
از یک روز به بعد هم شروع به دریافت سفته کردند.
در کل به هیچکس برای استخدام توصیه نمیکنم.
برای مدت کوتاهی با حضور در این شرکت متوجه شدم که فضای کار در ظاهر خوبه اما خیلی زود میفهمی که چه خبر است.
از نظر منابع انسانی و ساختار سازمانی، خیلی مسائل غیرشفافه و بیشتر حول و حوش روابط خانوادگی میچرخه؛ مدیران ارشد و بعضی از همکاران به دلیل نسبتهای خانوادگی در پست خودشونن و ممکنه سطح دانش و مهارتها به اندازه کافی نباشه.
حقوق و مزایا هم شفاف نیست؛ قرارداد واقعی به صورت واضح مشخص نشده و معمولا سنوات بر پایه حقوق پایهای که گاهی دو میلیون عنوان میشود محاسبه میشود. مرخصی هم به نظر میرسه محدودیت دارد؛ اکثر مواقع به جای حق، فقط زمانی برای مرخصی پرداخت میشود و در برخی قراردادها مابهالتفاوتها در پایان دوره سال بسوزد.
پرداختها گاهی با تاخیر انجام میشدند؛ از ده روز تا سه ماه، هرچند اخیرا تاخیر کمتر شده اما روال منظمی وجود نداره و بیمه تکمیلی هم ارائه نمیشود. سیستمهای نظارتی روی کارها وجود دارد اما تعریف واضحی از وظایف و مهارتها نیست و خیلی از فرآیندها مطابق استاندارد مشخصی نیستند.
پاداشی در نظر گرفته نشده و پنجشنبهها هم باید به محل کار رفت. هیچ HR منظمی وجود ندارد و برخی قوانین داخلی عجیب و غریب است که تجربهشان کردم. از سمت مدیران هم تشکری بابت کارها معمولا نمیشود و اضافهکار به صورت ساعتی محاسبه میشود و مبلغش هم ۱۲ تومان است. اسکرام مطرح است اما روال اجرا دقیق مطابق آن نیست. با گذشت زمان ممکن است احساس دلسردی ایجاد شود؛ اگر صرفا دنبال سرگرمی یا آغاز کار هستید، برای یکی دو سال میتواند مناسب باشد، اما طولانیمدت توصیه نمیشود.
امکانات سختافزاری نسبت به کار انجامشده به اندازه کافی نیست و خرید کوچکترین قطعه هم معمولا زمانبر است.
نکته مثبت کوچکی هم هست: تا وقتی خودت را کنار نکشی، فشار زیادی بر تو وارد نمیکنند.
من فکر میکنم قبل از ورود به اینجا با چند نفر از کارکنان سابق صحبت کنم بهتر است؛ من ده تا پروژه انجام دادم اما همهشان با بیاحترامی همراه بود و انتظارشان از کار خیلی بیحد و حصر بود. انگار زندگیام را بگذارم کنار و فقط برای آنجا کار کنم.
من به طور کلی شرکت داده پرداز پویای شریف رو شرکت نسبتا خوبی میدونم، هرچند الان کاملا شاخوبرگیش در حد ایدهآل نیست. در مدتی که من اونجا بودم، پیشرفتهای زیادی دیده میشد و پرداخت حقوق نسبتا منظم بود؛ حقوق هر ماه به موقع به حساب واریز میشد و به عبارت دقیقتر، حقوق مربوط به هر ماه در پایان همان ماه به حسابم منتقل نمیشد و به اصطلاح در امانت میماند تا پایان ماه بعد دریافت کنم.
فضای کاری در شرکت به هیچوجه احساس تیمی و همدلی پایین ندارد و با اینکه شرکت تیمهای مختلفی دارد، جو خانوادهوار و صمیمانهای بین اعضا حاکم است. با این وجود فشار کار بالا است و اگر دنبال محیطی آرام برای کار هستید، ممکن است اینجا مناسب نباشد.
روالهای اداری نسبتا منظم است و تسکها درست و سیستماتیک تخصیص داده میشوند، اما ثبت دقیق زمان برای هر تسک الزامی است که در درازمدت تبدیل به نوعی چالش میشود. با این وجود اگر به مرور به یک تعادل برسید و به ثبت زمان عادت کنید، این کار در نهایت برایتان تبدیل به کار اضافی نمیشود و احتمالا مسئولان از این زمانها برای مدیریت استفاده میکنند.
بخش عمدهای از پول ناهار پرداخت میشود و میانوعدهها به نسبت منظم ارائه میشود؛ همچنین میتوان گفت ساعات کاری نسبتا طولانی است: از شنبه تا چهارشنبه معمولا روزی نه ساعت کار خواهید کرد و پنجشنبهها هم، به جز مدیران، از ساعت هشت تا دوازده و نیم باید کار کنید.
در زمینه منابع انسانی مشکل خاصی وجود ندارد اما برای رسیدن به حق و حقوقتان باید فعالانه پیگیری کنید. با وجود این، امکانات تفریحی مثل بازی هم در اختیار کارکنان قرار میگیرد که البته اغلب در پایان ساعات کاری قابل دسترسی است.
در مجموع، به طور کلی شرکت نسبتا خوبیه.
تجربهای کارآمد از سایروسافت را به یاد میآورم که به صورت پارهوقت در حوزه هوش مصنوعی فعالیت میکردم. فضای شرکت دوستانه و دلنشین بود و مدیران با کارکنان رابطهای صمیمی داشتند. از نکتههای مثبت، تمرکز بالای کسانی که تجربهی کاری کمتری داشتند، روی رشد و یادگیری و فراهم آوردن فرصتهای توسعه برای آنها بود.
برای من بهترین تجربه کاری که تا حالا توی این مدت کار کردم، توی سایرو سافت رقم خورد. فضایی باصفا و صمیمی داشتمwhere که برخورد همکاران و مدیریت بهطور فوقالعادهای مهربان، با تجربه و کارآمد بود. محیط کار بهگونهای بود که حس میکردم واقعا در تیمی پشتیبان و همراه به جلو میروم.
ورود به هایمارت را تجربهای پر چالش میدانم؛ در ابتدا همه چیز خوب و عادی به نظر میرسید، اما با تغییرات مدیریتی اوضاع به هم ریخت. حضور در سیستم جدید را توصیه نمیکنم. دلیل اصلی این است که ورود به این شرکت به نظر میرسد با سهمیه و رانت همراه بوده و برای استخدام به مهارت واقعی توجه چندانی نمیشود. همچنین حقوق و مزایا به طرز قابل توجهی کاهش یافته و افزایشهایی که مدیریت سابق اعمال کرده بود، دیگر تسویه نمیشود و پرداختیها به درستی انجام نمیشود. این مسائل و نکات دیگر باعث شده تا اعتمادم نسبت به ادامه حضور در این شرکت کاهش پیدا کند.
در سایروسافت با عنوان کارشناس DevOps کار میکنم و فضای کار به شدت دوستانه است. علاوه بر اینکه همکارانی خوب پیدا کردهام، حتی دوستانم را هم به شرکت معرفی کردهام. تمام پروژهها تحت نظارت مدیرعامل است که دقیق بودنش را از نزدیک حس میکنم. ایشان بهطور مشترک با تیم برای رفع مشکلات همکاری میکنند و برای پیشبرد کار همه را حمایت میکنند. در کل، محیطی حمایتی برای یادگیری و توسعه کارها وجود دارد.
در این شرکت احساس میکنم آرامش و هماهنگی تمامی فرآیندها را درک میکنم و از فرصتهای همکاری با تیمی باانگیزه سود میبرم. فضای کاری دوستانه و روالهای منظم و برنامهریزیشده، کار را برای من آسان میکند و مدیریت بهطور اصولی و با دانشی بالا عمل میکند. به طور کلی از کار در این مجموعه کاملا رضایت دارم و خوشحالی خود را از این تجربه ابراز میکنم.
شرکت فناوری نوآوران الکترونیک یارا را تجربه کردم و فهمیدم فضای کاری چقدر میتواند روی انگیزه اثر بگذارد. در ابتدای کار جو همکارانهای حاکم بود و همگی با اشتیاق به کار میپرداختند، اما به مرور برخی افراد از این رویکرد دلخوشی برداشتند و باعث ترک همکاران با استعداد شدند.
تصمیمگیریها بیهدف به نظر میرسید، از افرادی که به جای انجام کار فقط به حرف زدن بسنده میکردند، و جلساتی که صرفا وقت تیم را میگرفتند، همواره گلایه ایجاد میکرد. حقوق بر مبنای توانایی و خروجی کار به طور متعادل توزیع نمیشد و اعتماد به افراد غیر متخصص نیز دیده میشد، در حالی که ایدههای نو کمتر مورد توجه قرار میگرفتند. تعادل بین زندگی شخصی و کار هم به هم میخورد.
به طور خلاصه، اگر دنبال تلاش و کار جمعی هستید، احتمالا این محیط برایتان مناسب نیست؛ اما اگر مهارت حرف زدن و حفظ ظاهر کار را بلد باشید و کار دیگری از شما انتظار نرود، شاید زمینهای برای پیشرفت ببینید و با شما برخورد خوبی بشود. هر چه بیشتر کار کنید، بار کاری بیشتر میشود و در نهایت به نام کسانی که صرفا حرف زدند تمام میشود.
شرکت ارتباطات هوشمند چکاوک را تجربه کردم و در نگاه من، مدیران آن ضعفهای جدی در رهبری نشان میدهند و ثبات اخلاقی در سطح مطلوبی وجود ندارد. با کارمندان به شکلی نسبتا خشک و بهرهبردارانه رفتار میشود و وقتی وظایفی را که به خوبی انجام میدهی ارائه میسازی، واکنش مناسبی نمیگیرند و از افراد طلب کار میشوند. کارهایی که به تو محول میشود، اغلب ربطی به تخصص واقعی تو که در آنجا استخدام شدی ندارد و اگر به اقتدار خودت متنبه نباشی، ممکن است با پروژههایی روبهرو شوی که ارزش واقعی ندارند و فضا تبدیل به چالش میشود.
در این شرکت تقریبا یک سال است که مشغول به کارم و میتونم بگم مدیریت زمان همکاران بر عهده خودشونه و هیچوقت تداخلی با زندگی شخصیشون پیدا نمیکنه. با این حال، واقعیت اینه که حقوق به موقع پرداخت نمیشه و تنها در نهایت، پرداخت کامل انجام میشه.
سلام، تو فرست کوئست به عنوان فرانتاندوب کارم رو از حدود شش ماه پیش آغاز کردم و الان تجربهام از این شرکت رو با شما به اشتراک میگذارم. وقتی برای مصاحبه نهایی با مدیر شرکت رفتم، انتظار داشتم بخشهایی از حرفهاش دقیق نباشه، اما با ورود به کار فهمیدم جای درستی رو انتخاب کردم و بیشتر از چیزی که تصور میکردم رضایت داشتم. محیطی شاد و پرانرژی که انگار خانوادهای دوستداشتنی هستیم، چالشهایی که هر روز با انگیزه و اشتیاق در کنار هم میسازیم و حس اینکه در تیم جایگاهی برای همه وجود دارد، به من احساس امنیت میداد. همتیمیهایی که به راحتی میشود رویشان حساب کرد و ازشان یاد گرفت؛ بعضیها هم به دوستان صمیمی تبدیل شدند.
یکی از نکات جالبی که در اینجا متوجه شدم این است که به دلیل ارتباط شرکت با شرکتها و افراد اروپایی، اخلاق و رفتار سازمان به گونهای است که یادآور مدیران سریالهای اروپایی میشود: خوشاخلاق، پرانرژی و با درک عمیق از کار و فلسفهی کار در آن سوی مرزها.
نکتههای مثبت واضحی که تجربهام از کار در اینجا را شکل میدهند شامل تیم قوی و دوستانه، مدیریت باانگیزه، منظم و دارای برنامه، فرصتهای رشد و پیشرفت، تجربه حضور در پروژههای بینالمللی و حقوق و مزایا است. پروژههایی که هر کدامشان میتواند به تنهایی رزومهای قوی برای مسیر حرفهایام بسازد و محصولات خلاق و باکیفیت تولید میکنند.
اما نکتهای که شاید در وهلهی اول اذیتکننده باشد، ددلاینهای فشرده است. با این حال اگر کمی از فشار عبور کنیم و به همکاری با این تیم و دیدن نتیجهی کار عادت کنیم، تلخی آن به تلخی شکلات تلخ تبدیل میشود و طعم شیرینی کار با تیم را میچشیم.
شرکت مارکت پلیس لیمو تجربهای ناگوار داشت که تا مدتها در ذهنم باقی مانده است. بعد از یک فرآیند چند هفتهای برای مصاحبه، بالاخره خبر پذیرفتهشدن را شنیدم و قرار عقد قرارداد گذاشته شد. اما هنگام امضای قرارداد دو بند را بهصورت شفاهی اضافه کردند که پیش از آن توضیحی دربارهشان داده نشده بود:
1) دوران آغازین قرارداد بهصورت آزمایشی است و اگر توافق طرفین وجود داشت، تبدیل به قرارداد بلندمدت میشود.
2) حقوق در دوره آزمایشی براساس مصوبات وزارت کار است و نه مطابق با توافقی که بینمن و کارفرما وجود داشت (تفاوت قابل توجهی در رقم وجود داشت).
همچنین گرفتن سفته از کارجو بهعنوان قانونی اجباری بود و اگر با این شرط موافقت نمیشدید، استخدامی در کار نبود.
با اطمینان به تواناییهایم و اینکه سطح من بالا است، فکر کردم این دوره آزمایشی فقط آزمون مهارتم است و مطمئن بودم پاسخ مناسبی میدهم. با وجود این، فهمیدم که این یک استراتژی کلی شرکت است: برای هر پوزیشن حداقل چهار نفر استخدام میشود و در پایان تنها کسی که بیشتر از همه تابع مدیر باشد، قرارداد بلندمدت میگیرد. بهعبارت دیگر، باید با “بله قربانگو” بودن کنار آمد.
شرایط کاری آنقدر ناسازگار بود که حتی برای ناهار هم فرصتی نبود. یک نرمافزار چت سازمانی وجود داشت که حتی اگر خارج از محل کار هم بودی، باید به پیغامهایشان پاسخ میدادید. تاخیرها از حقوق کسر میشدند و اضافهکاری یا محاسبه نمیشد یا با ضریب کمتری در نظر میگرفتند. جلسات با گروههای مختلف بهطور مکرر برگزار میشدند و بعضی از آنها ارتباطی با وظایف ما نداشتند؛ شاید نیمی از زمان صرف این جلسات میشد که مدیرعامل معتقد بود برای پیشبرد کار ضروری است.
مدیرعامل در تمام امور دخالت میکرد و حتی ممکن بود گفتگوی ما را هم مطالعه کند. در نهایت، به دلیل اینکه من از رویه “بله قربانگو” پیروی نکردم، در عرض دو هفته فهمیدند که فنی من کافی نیست و تصمیم به خداحافظی گرفتند. در زمان خداحافظی، یکاریزه استعفا بهطور اجباری جلوی من گذاشتند تا امضا کنم و گفتند اگر امضا نکنم سفته اجرا میشود. در نهایت حتی حقوق من را هم مطابق قانون کار پرداخت نکردند و با بهانههای گوناگون کسر کردند.
اگرچه یکی از همکاران واحد منابع انسانی تمام تلاشش را کرد تا به نفع من عمل کند، اما اختیارات محدود بود. این کارمند به من Zنگ زد و با عذرخواهی گفت که شرکت به او دستور داده تمام دسترسیهای من را قطع کند و از تواناییها و تخصصم خجالت میکشید. تا جایی که میدانم، نهایتا او نیز به دلیل شرایط کار از شرکت خارج شد.
من تجربهای از همکاری با فابا انرژی دارم که همچنان با دیدگاهی متفاوت به آن نگاه میکنم. در مجموع، این شرکت چند نکته مثبت دارد؛ از جمله وجود مدیران داخلی پرتلاش و پرحوصله و پرسنلی که واقعا برای کار ارزش قائلند. مدیرعامل مداومت زیادی در پی یافتن منابع مالی، وام یا سرمایهگذار دارد تا خلأهای شرکت را پوشش بدهد و این نکته میتواند هم به دیدهی خوشبینانه هم به چشم نگرانی نگاه شود. منشی شرکت بسیار سختگیر است و روی نظم حساسیت بالایی دارد. از نظر فشار کاری، ممکن است تجربهی کار در فابا انرژی شما را خسته نکند و حقوقی که دریافت میکنید در سطح میانگین بازار است، اما تصویر کلی از جو شرکت چندان پویا و زنده به نظر نمیرسید؛ گویی شرکت همچنان به مسیر ثابتی عقبافتاده است. من در آن زمان احساس میکردم تجربهای که داشتم برای نقطهی آغاز کار جدید مناسب است، اما وضعیت شرکت از نظر من چندان قابل تداوم نبود.
به نظر میرسد شرکت سایتال ساخت در بازار نما فعالیت میکند و طی پنج سال گذشته پروژههای نیمهتمام زیادی را شاهد بودهام و از ریزش گسترده کارمندان نیز با خبر هستم. پیشنهاد میکنم کسانی که قصد بررسی این شرکت برای کار دارند، پژوهش قابلتوجهی درباره شهرت و سابقهاش در بازار انجام بدهند تا به دید بهتری برسند.
در شغل قبلیم با شرکت های مارت درگیر بودم و تجربیاتی داشت که الان قصد دارم توضیحش بدم. روند استخدام خیلی طاقتفرسا بود و برای ورود به تیم، یک چک ۱۰۰ میلیون تومانی بهعنوان ضمانت و دو ضامن هم میگرفتند که هر کدام شروط خاصی داشتند.
حقوق پایین بود و اضافهکاری رعایت نمیشد. با وجود همه این مشکلات و تغییر مدیر فنی، تیم فنی خوب کار میکرد و با همفکری میتوانستیم کارها را به نتیجه برسانیم و در کنار آن فرصتهای یادگیری و مواجهه با چالشهای جدید هم وجود داشت. در اواخر مهر حقوق برخی از اعضای تیم افزایش یافت و قرار بود در آبان ماه عملی شود.
متاسفانه در میانه آذر مدیران شرکت تغییر کردند و تیم جدید مجبور شد دوباره با همه پرسنل مصاحبه کند و حدود هفتاد درصد افراد را اخراج کردند. با این رفتارها، حتی بیشعورانی که ماندند هم خیلی انگیزهای برای ادامه کار نداشتند.
جالب این بود که افزایش حقوقی که باید در آبان و آذر پرداخت میشد، لغو شد و به نوعی دو ماه حقوق کارکنان از بین رفت. به عبارتی حرکت مدیریتی جدید، زیان بزرگی بود. از نظر من، هزینه بیمه تکمیلی هم هر ماه از ما کم میشد و حالا اگر بخواهیم از خدمات استفاده کنیم، باید پیش از پایان کار کل هزینه را از جیب بپردازیم.
در کل اگر برای کار با های مارت تبلیغ دیدید، توصیه میکنم سریع صفحه را ببندید و بهسرعت از آنجا بیرون بروید.
در طول زمانی که با این تیم همکاری میکردم، متوجه شدم آنها از اجرای تعهداتشان امتناع کردند و پرداختها را برای پروژهای که انجام شده بود، انجام ندادند. رفتار حرفهای پایین بود و کار به اظهارنامه و مسیرهای دیگر کشیده شد. این بدترین تجربه شغلی من در ده سال اخیر بود.
پارس پک یک خانواده است.خانواده ای که در آن نقشها به گونه ای توزیع شده اند تا هارمونی موفقیت را به زیباترین شکل به نمایش بگذارند.
اینجا هیچ کاری نشدنی نیست. فناوری و خلاقیت، به سبکی نوآورانه، به خدمت گرفته شده اند تا عبور از پیچیده ترین مسائل و مشکلات را ممکن سازند.
اینجا، در این خانواده دوست داشتنی، باید به روز بود و با خلاقیت بدون مرز، به سمت موفقیت خیز برداشت.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.
