با وجود اینکه به خاطر شرایط آزمون و امتحانات دانشگاه بهنظر میرسید محیطی تازه و هیجانانگیز باشد، اما تجربهام با کایت خیلی زود برایم روشن شد که تفاوت زیادی با یک استارتاپ واقعی دارد. محیط شرکت خیلی خشک و سرد بود و بهتر است بگویم سختگیرانه، بهطوری که هر دقیقه تأخیر تبدیل به جریمه میشد و همکاری کمی میان مدیریت و کارکنان دیده میشد. در ابتدای کار ساعات طولانی تا پنجشنبه وجود داشت و از آزادیعمل کم میکردند؛ با این اوصاف سعی کردم کنار بیایم ولی فشار زیادی احساس میکردم. یکی از همکارها هم گفت که خیلیها از اینجا نمیمانند و من بعدها فهمیدم چرا چنین گفت. مشکلات عمده به بیمه و امنیت شغلی مربوط میشد: هیچ بیمهای وجود نداشت و فضا، بهویژه برای دانشجوها، خیلی خشک بود. وقتی من بهخاطر امتحانات از همکاری با آنها باید انصراف میدادم، با وجود این که هنوز دانشجو بودم و حقوقم پایین بود، برای من فرقی نکرد که منبع درامدم چه باشد؛ اما در نهایت تصمیم گرفتم از آنجا جدا شوم. بعد از رفتن، بهدنبال تسویه حساب رفتم اما بهخاطر این که اوضاع کرونا و شرایط شرکت را در نظر میگرفتم، انتظار داشتم فرصت بدهند. از طرف شرکت هم در ابتدا پاسخی نگرفتم تا یک سال بعد پیگیری کردم و گفتند که میآیی تسویه کن. با این وجود حتی از همان مبلغ کم هم برای تاخیر و برخی بهانهها کسر میکردند؛ برای مثال، پردهای با تعریف پنجشنبه و جمعه که ماه را کاهش داده بودند و حقوق من از ابتدا بهخاطر دانشجویی پایین بود. همچنین قرار بود اگر از خارج از شرکت مشتری معرفی کنم، پورسانت بگیرم؛ اما وقتی دو ماه پس از قطع همکاری، مشتری معرفی کردم، پورسانت را ندادند با این استدلال که کارکرد من در آنجا کم بوده و بنابراین حق پورسانت وجود ندارد. بدترین تجربه کاری من تا الآن همینجا بود؛ باور کنید هیچ قول و قراری را پایبند نبودند و همهچیز به ضرر کارمند تمام میشد تا سود شرکت را حفظ کنند. به هیچکس توصیه نمیکنم.
