نگاه خوب و بد خودشو داره و من چیزی که توی ۲ سال دیدمو میگم. منابع انسانی بسیار فعال و خوبی داره ولی این خوب بودن تا وقتیه که با مدیرعامل و مدیران میانی هم نظر باشی و در موارد مورد اختلاف فقط طرف مدیرشون رو میگیرن. اتاق بازی خوبی داره که واقعا برای مواقع استراحت خوبه. ۹۰ درصد مدیران میانی یعنی همون افرادی که شما مستقیم باهاشون کار میکنید اصلا سواد درستی از شغل مدیر بودن ندارن و بجای رفع کردن مشکل بصورت منطقی سعی میکنن به واسطه جایگاهشون با مشکل روبرو بشن و بد برخورد میکنن. واقعا بزرگترین مشکل نگاه مدیران میانیش هستش و میرسیم به مدیر عامل که بسیار آدم با سیاستی هستش ولی سیاستی که فقط دنبال بالا نگه داشتن خودشه. بسیار باهوشه سیاست اصلیشم اینه که تفرقه بنداز و حکومت کن حقوق خوب و هتل های خوبی داره ولی نمیتونی مرخصی بگیری خلاصه اگه روانتون رو دوست دارید نرید اونجا
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
من حدود ۲ سال در تیم میهن بلاکچین فعالیت داشتم. هرچند این دوسال برای من پر از تجربههای ارزشمنده و باعث شد که من بهصورت حرفهای وارد حوزه تولید محتوا بشم، اما هرچقدر از مدیریت ضعیف و نبود فرهنگ سازمانی در میهن بلاکچین بگم، کم گفتم. روابط در میهن بلاکچین، غیرحرفهایتر از روابط خانوادگیه (بدون اغراق). همچنین نیروی کار (مخصوصاً اگه جونیور باشه)، بارها بین احساس ناکافی بودن و خوب بودن پاسکاری میشه و در آخر نمیدونه که تعاریف واقعیان یا انتقاداتی که با بدترین لحن منتقل میشن. مثال: - در تایمهای غیرکاری تماس و پیامهای متعدد داشتیم. - در صورت بروز خطا در کار نویسندههای جونیور، انتقادات با بدترین لحن و به غیرحرفهایترین شکل ممکن منتقل میشد (مثلاً «این چه وضع کار کردنه؟»، یا «من دیگه از دست شما خسته شدم!». در صورتی که مشکلی که پیش میاومد برای نیروی تازهکار کاملاً طبیعی بود (مثلاً در حد اشتباه کردن در علائم نگارشی مثل نقطه یا ویرگول!) بهشکلی که نویسنده احساس میکرد هیچ پیشرفتی نداره و تمام کارش غلطه. در صورتی که وقتی اعلام میشد که خب اگه انقدر کار من بده خب قطع همکاری کنیم، میگفتن نه اینارو جدی نگیر، تو کارت خیلی خوبه ولی مدیرت یکمی عصبیه، فقط همین! - در صورتی که از مدیرهای بالادست انتقادی میشد، همه تلاش میکردن که ساکتت کنن و میگفتن فلانیه دیگه بابا! میشناسیش که! سخت نگیر. - فشار روانی و حجم ناکافی بودنی که به نیرو وارد میشد بیش از اندازه زیاد بود و جداً روی راندمان کاری تاثیر میگذاشت. - مدیر ارشد من بعد از جدایی من از تیم، نهتنها ریکامندیشن لینکدینی که برای من نوشته بود رو پاک کرد، بلکه چت تلگرامی مارو هم دوطرفه پاک کرد! فکر کنم توی جوامع مدرن ما حتی با اکسمون هم این کارو نمیکنیم دیگه :)))
من تعجب میکنم چطور میشه که اون همه پست و کامنت در مورد کارگزاری آگاه ، بعد از جنگ حذف شده. آگاه بزرگترین مشکلش مدیراشن مخصوصا واحد آیتی. از مدیر اصلیش تا مدیرای مرتبه پایین تر... تعفن گرفته همه جاشو حق خوری ، نامردی و پارتی بازی داخلش بیداد میکنه. هرچی بیشتر سکوت کنی و ظلم ببینی و ساکت بمونی نیروی خفن تری هستی و اصلا سواد و مهارت مهم نیست. مدیراش تاوان هر کاری میکننو ، با گوشتو خونشون حس میکنن تمامی مدیراش بی سواد و فشلن
متاسفانه برای کار در واحد تبلیغات به این مجموعه دعوت شدم و فکر می کردم جای خوبی باشه ولی در زمان مصاحبه با یه آقایی تو این واحد مواجه شدم که رفتارهای خیلی عجیبی داشت و حرف های ناشایستی می زد و عنوان می کرد که کلا همه کاره شرکته و در طول مصاحبه کلی درخواست های ناشایست داشت و عنوان می کرد که اگر همه جوره با اون کنار بیایم می تونیم خیلی پیشرفت های خوبی کنم، و وقتی از اونجا رفتم هرچی زنگ زدن ترسیدم برم، به نظر جای مناسبی برای کار کردن افراد با شخصیت نیست.
یکی از نکات منفی تجربه من در فرایند استخدام فکور، تماس با شرکت قبلی و مدیر سابقم برای رفرنسچک، بدون اطلاع قبلی و هماهنگی با من بود. به نظرم بررسی سوابق شغلی، بهویژه تماس با محل کار فعلی یا مدیر سابق، باید با شفافیت و اطلاع فرد انجام شود؛ چراکه این موضوع میتواند حریم حرفهای افراد و روابط شغلی آنها را تحت تأثیر قرار دهد. نکته دیگر، کانون ارزیابی برگزارشده توسط مؤسسه نشا بود. تجربه من از این فرایند این بود که بهجای تمرکز بر ارزیابی بیطرفانه شایستگیها، بیش از حد بر پیدا کردن ایراد و مچگیری تأکید میشد و گزارش نهایی نیز حاوی قضاوتهای شخصی بود که مرز روشنی با ارزیابی حرفهای نداشتند. در مجموع، انتظار میرود فرایند استخدام و ارزیابی در یک سازمان حرفهای بر پایه شفافیت، احترام به حریم حرفهای افراد و معیارهای عینی و معتبر باشد؛ نه رویههایی که اعتماد متقاضی را از همان ابتدای همکاری خدشهدار میکنند.
اولا که 4 صفحه رزومه باید پر کنی کل اقوام همسایه هاتو باید بگی چکارن و بدتر از همه یه خانم بی سواد مدیر منابع انسانی بود بمن میگه سفته سفید امضا میگیریم ازت پشتش هم کارمند اداری رسمی باید امضا کنه شرکت کلاهبرداریه به نظرم بیکار ول بگردید بهتره بخدا
در این شرکت بعد ماه سوم میخواستم در بیام از شرکت اما با یه جنگ واقعی روبه رو شدم مدیر دیوانه است وقتی قاتی میکرد قندون به سمت دیگران پرتاب میکرد. بدون این که بخوام بجای من قرار دادی امضا شده بود
مدیر فنی جدید به نام اِ.ر از نظر سطح فنی پایین.بدون هوش مصنوعی دست راست و چپ تشخیص نمیده.هنوز نتونسته بیزینس کاری شرکت و یاد بگیره.اکثر روزا دیر میاد شرکت میره داخل اتاقش و روی پروژه شرکت های دیگه کار میکنه.همه کارهایی که مدیر فنی قدیمی انجام میداد رو انداخته گردن بچه های فنی و عملا هیچ مسئولیتی قبول نکرده تا رو پروژه های شرکت های دیگه راحت کار کنه.خیلی خوب بلده با آرامش توی چشات زل بزنه و بهت دروغ بگه. وقتی زیاد سوال پیچش کنی یه دفعه ناراحت میشه.وقتی که داخل شرکت استخدام شد اولین کاری که کرد اضافه کاری بچه های فنی رو قطع کرد و سعی کرد چند تا از برنامه نویس هایی که باهاش به مشکل خوردن و اخراج کنه تا بتونه رفیق های خودش و داخل شرکت استخدام کنه. حتی به بچه های فنی میگفت برنامه نویس خوب کسیه که همیشه ساکش کنار دستش باشه. منظورش این بود که برنامه نویس خوب کسی هست که خیلی سریع و راحت از شرکت بره. برای این که بتونه جای خودش داخل سازمان رو محکم کنه همه تسک های بخش فنی رو بدون تست و درنظر گرفتن کیفیت روی پروداکشن دیپلوی کرد با تعداد زیادی باگ تا جلوی مدیر شرکت خودشیرینی کنه و بگه که من باعث پیشرفت شرکت شدم.اما حقیقت اینه که بچه های فنی همه کارها رو خودشون انجام دادن.مثلا بچه های بک اند به فرانت اند توی توسعه و رفع باگ کمک کردن و توسعه بخش دیتابیس رو که قبلا یه نفر دیگه انجام میداد رو خودشون انجام میدن.مدیر فنی عملا هیچ کاری رو گردن نگرفت و این وسط همه چیز به اسم مدیر فنی جدید تموم شد.متاسفانه مدیر عامل هم چون سواد فنی نداره مدیر فنی جدید راحت سرش کلاه میزاره.مثلا یکی دو دفعه خودش دیتابیس و خراب کرده بود ولی به مدیر پروژه گفته بود که یکی از بچه های فنی این کار رو انجام داده.توی جلسات دیلی و جلسات پلنینگ تا جایی که بتونه شرکت نمیکنه اگر شرکت کنه اون وقت پروژه شرکت های دیگه رو چیکارکنه؟هیچی بلد نیست، اژور دواپس و دیپلوی کردن بلد نیست.اصلا بعید می دونم سی شارپ کار کرده باشه و وقتی بهش میگیم که این جای کد این مشکلات رو داره و بهتره از این روش استفاده کنیم، به هیچ وجه قبول نمیکنه مخصوصا توی پروژه جدیدی که خودش داره میزنه. استدلال جالبی هم داره میگه ما "میرزا بنویس نمی خوایم".چون خودش از نظر برنامه نویسی واقعا آشغال تولید میکنه پس این حرف رو به بقیه میزنه تا اون ها هم مثل خودش آشغال تولید کنن.می خواد شرکت با هوش مصنوعی ببره سمت میکروسرویس تا بگه من یه کاری انجام دادم ولی وقتی از نظر فنی سطحت پایینه و بیزینس کاری شرکت رو بلد نیستی صد در صد یه آشغال پیچیده درست میکنی که صدای بچه های فنی رو درمیاری چون خودت قرارنیست توسعش بدی.روش کاریش اینکه کاری به کار من نداشته باش منم کاری به کارت ندارم.وقتی 2 ماه اول استخدام شده بود کفش کالج بدون جوراب با پیراهن یقه بسته میپوشید همون موقع من فهمیدم شرکت یه دلقک استخدام کرده. مدیر منابع انسانی به نام م.ط یک بازیگر، برنده جایزه تمشک طلایی از دوقوزآباد. به شدت دروغ گو، شارلاتان، غیر قابل اعتماد و دو رو. کلا گوشای بقیه افراد شرکت و دراز میبینه و فکر میکنه همه خر هستن. به من قول افزایش حقوق داد و قرار بود برای قرارداد بعدی افزایش حقوق من درنظر گرفته شه ولی 15 روز از تاریخ اتمام قرار داد من گذشت و با یه قرارداد که مبلغ قدیمی بود می خواست باهام قرارداد ببنده. به مدیر شرکت اطلاع دادم ولی در کمال تعجب مدیر شرکت گفت که من خبر نداشتم که مدیر منابع انسانی بهت قول داده. خیلی خنده داره مدیر منابع انسانی بدون اطلاع مدیر شرکت قول افزایش حقوق داده. دو تا سناریو بیشتر وجود نداره یا داره دروغ میگه که خب خیلی کاربچه گانه ایه، یا داره راست میگه که خب چه جوری شما به عنوان مدیر اجازه دادی که مدیر منابع انسانی به جات تصمیم بگیره و اصلا چرا توبیخش نکردی؟ به هر حال مدیر شرکت برای این که منو آروم کنه قول داد که آخر سال اندازه حقوق یک ماه بهم پاداش بده که خوب معلوم بود داره دروغ میگه و نمیشه به این مدیر اصلا اعتماد کرد. از موارد دیگه مدیر منابع انسانی اینکه اصلا پیگیر مطالبات و درخواست های کارمندها نیست و به هر نحوی سعی میکنه که بچه ها رو از سرش باز کنه. همین طور دخالت های بیجا توی پرداخت حقوق و بقیه موارد داره. حقوق دیر پرداخت میشه.پرداخت اضافه کاری هیچ.تمامی کارها همیشه فورس هست.یه تلویزیون بزرگ گذاشتن تا هم مهمونای که میان شرکت و گول بزنن و هم یه کاری کنن که بچه ها به کار کردن ترغیب بشن درحالی که هیچ خبری از پاداش نیست و هر کسی که بیشتر کار کنه خرحمال بهتری هست.حقوق خیلی پایین.هر وقت هم برید بگید من افزایش حقوق می خوام خودشون و به نداری و گدایی میزنن.شاید ورشکست شدن چون حتی پول قهوه و دستمال توالت رو هم ندارن.
شما اگر از دوستان یا اقوام یکی از ۴ سهام دار این شرکت نباشی و همین دسته دوستان و اقوام از شما حتی بی دلیل خوششون هم نیاد اخراج میشین. قول های بیهوده زیاد میدن توی مصاحبه و آنبوردینگ، از تخصیص امکانات و تاثیر نداشتن روابط توی کار (حتی برای خود سهامدارا) تا داشتن امنیت شغلی که در واقع تو این شرکت اصلا وجود نداره. میشه گفت هر کسی که بعد از تایم کاری با بقیه تو شرکت نمونه برای گیم زدن یا استعداد کل کل و کانتر و ... توی ساعتای غیر کاری نداشته باشه در اولین فرصت با دلایل واهی اخراج میشه. مورد بعدی اینه که توی این شرکت فرقی نداره که تخصص شما چی هست یا توی کدوم تیم کار میکنین یا عنوان شغلیتون چیه، اگر مدیر محصول چیزی گفت و شما هر توضیحی یا گفتگویی به جز بله چشم قربان داشته باشین حتما اخراج میشین
من حدود 9 سال در این شرکت مشغول بودم، هم این شرکت هم خانه مهندسی صنایع. مدیریت این شرکت با **** است که لقب دکتر را یدک می کشد. بیشتر از 48 ماه معادل 4 سال بیمه من رد نشده، در زمان جدایی از سازمان این مورد بررسی و مطرح شد، ایشان زیر بار نرفتند و حتی در دادگاه هم نمیدونم به چه ترتیبی، ولی برنده دادگاه هم شدند. همه کسانی که مدیرفا، گروه نور و خانه صنایع رو بشناسن، قطعا من رو میشناسن و میدونن من تو این سازمان بودم. جالبه که بدونید مدیریت 1 سال کلا سربازی بودن و من کلا اونجا رو میچرخوندم، اما در زمان جدایی ادما فراموشی میگیرن. در خصوص عیدی تقریبا 6 سال رو ندادن، سنوات هیچی ندادن، بیمه هم که عرض کردم. کسی رو نمیشناسم که بیشتر از 2 سال اونجا بوده باشه و با شکایت از اونجا نرفته باشه. سال آخر که حقوق دی، بهمن و اسفند رو اردیبهشت سال بعد گرفتیم و مطرح کردن همین مورد هم باعث دعوا و ناراحتی میشد و بهشون بر میخورد. در تمامی روز های سال، پدر ایشون اونجا هستن و در تمامی مسائل از صفر تا صد دخالت میکنند و تمرکز و آرامش همه رو به هم میزنند. واقعا کار کردن در اون شرکت عذابه و لا غیر. ینی مدیر شرکت پول برای صندلی، میز، ارتقا گوشی، ارتقا سیستم های شرکت داره ولی پول برای حقوق پرسنل نداره. شایدم داره و جای دیگه خرج میشه. امیدوارم که پیش از تصمیم برای رفتن به این شرکت، این متن رو خونده باشید.
من حدود 9 سال در این شرکت مشغول بودم، هم این شرکت هم خانه مهندسی صنایع. مدیریت این شرکت با **** است که لقب دکتر را یدک می کشد. بیشتر از 48 ماه معادل 4 سال بیمه من رد نشده، در زمان جدایی از سازمان این مورد بررسی و مطرح شد، ایشان زیر بار نرفتند و حتی در دادگاه هم نمیدونم به چه ترتیبی، ولی برنده دادگاه هم شدند. همه کسانی که مدیرفا، گروه نور و خانه صنایع رو بشناسن، قطعا من رو میشناسن و میدونن من تو این سازمان بودم. جالبه که بدونید مدیریت 1 سال کلا سربازی بودن و من کلا اونجا رو میچرخوندم، اما در زمان جدایی ادما فراموشی میگیرن. در خصوص عیدی تقریبا 6 سال رو ندادن، سنوات هیچی ندادن، بیمه هم که عرض کردم. کسی رو نمیشناسم که بیشتر از 2 سال اونجا بوده باشه و با شکایت از اونجا نرفته باشه. سال آخر که حقوق دی، بهمن و اسفند رو اردیبهشت سال بعد گرفتیم و مطرح کردن همین مورد هم باعث دعوا و ناراحتی میشد و بهشون بر میخورد. در تمامی روز های سال، پدر ایشون اونجا هستن و در تمامی مسائل از صفر تا صد دخالت میکنند و تمرکز و آرامش همه رو به هم میزنند. واقعا کار کردن در اون شرکت عذابه و لا غیر. ینی مدیر شرکت پول برای صندلی، میز، ارتقا گوشی، ارتقا سیستم های شرکت داره ولی پول برای حقوق پرسنل نداره. شایدم داره و جای دیگه خرج میشه. امیدوارم که پیش از تصمیم برای رفتن به این شرکت، این متن رو خونده باشید.
تجربه من از فرایند مصاحبه در شرکت کوبل، متأسفانه تجربهای کاملاً غیرحرفهای بود. با دعوت این شرکت در جلسه مصاحبه حضور پیدا کردم، اما بخش عمده سؤالات به اطلاعات مربوط به شرکت رقیب اختصاص داشت و عملاً ارزیابی مشخصی از توانمندیها و تجربه کاری من صورت نگرفت. نکته تأسفبارتر این بود که با وجود پیگیری شخصی برای اطلاع از نتیجه مصاحبه، هیچ پاسخی دریافت نکردم. به نظرم اگر هدف از دعوت افراد، صرفاً کسب اطلاعات درباره رقبا نیست، حداقل انتظار این است که فرایند مصاحبه ساختار مشخصی داشته باشد و نتیجه آن، فارغ از مثبت یا منفی بودن، به متقاضی اعلام شود. چنین رفتاری نهتنها تجربه نامناسبی برای متقاضی ایجاد میکند، بلکه تصویر غیرحرفهای از فرایند جذب شرکت به جا میگذارد.
متاسفانه پس از تغییر مدیریت در سال 1403 و پس از آن تغییر مجدد مدیر عامل جدید اوضاع شرکت داخل تیم ها به شدت آشفته س مدیران نالایق و بی سواد در مدیریت بولد شدن و افراد سمی به جای اینکه کنار گذاشته بشن هی ارتقا میگیرن. ضعف مدیریتی در تمام لایه ها محرزه و هیچ کسی کاری در این خصوص نمیکنه ... حال خیلیا داخل تیم هاخوب نیست ولی به خاطر وضعیت آشفته کشور اغلب دست نگه داشتن اگر جنگ نبود و وضعیت کشور آروم بود خیلی از تیم ها از هم میپاشید به خاطر خروج نیروها ینی این شرکت رو خدا نه جنگ نگه داشته...
من با این شرکت ساعت ۱ تایم مصاحبه داشتم.از شرکتی که مشغول به کار بودم مرخصی گرفتم. رسیدم اونجا کلا ۲ الی ۳ نفر شرکت بودن که از حضور من اطاع نداشتن زنگ زدن و مدیر نبود. رفته بود. به منم اطلاع نداده بودن. فقط ۱۰ دقیقه یک نفری که نمیدونم کی بود و سمتش چی بود با من صحبت کرد و چندتا سوال رندم که اکثرا داخل رزومه بود پرسید و تمام. برگشتم. بعدم هیچچچ اطلاعی به من داده نشد. حداقل اگر قرار نیست حضور داشته باشین و تاکیییید به جلسه حضوری هم دارین و هیچ جوره با آنلاین راه نمیاین قبلش خبر بدین. ملت بیکار نیستن.
از ابتدای روز کاری نه قراردادی تنظیم میشه نه حقوق و بیمه و مزایا درنظر گرفته میشه مدیریت معتقده فقط خودش کار بلده و بقیه در بازار مارکتینگ بی دانش هستن در مدت یکسال 5 تا تیم 15 نفره از شرکت خروج کردن بخاطر بدعهدی ها و عدم پراخت حقوق حتی تا الان هم حقوق های کسانی که استعفا دادن پرداخت نشده خلاصه که اگه وضعیت سلامت روانتون براتون مهمه نزدیک این شرکت هم نشین
منابع انسانی خوبی نداره خیلی بد برخورد می کرد و رفتم
تجربه آشنایی با مجموعه همکاران سیستم از نظر من تجربه ارزشمندی بود و فرصت آشنایی با فضای سازمان و فرآیند های کاری این مجموعه را فراهم کرد. با این حال، طولانی بودن فرآیند جذب و تعدد جلسات مصاحبه، تجربهای نه چندان خوشایند برای من رقم زد. این فرآیند حدود سه هفته به طول انجامید و در مجموع در پنج جلسه مصاحبه شرکت کردم تا در نهایت، در جلسه ششم و کمیته جذب، با پاسخ منفی مواجه شدم. مسئله اصلی برای من رد شدن در فرآیند استخدام نبود؛ بلکه این سؤال مطرح است که اگر پس از شش مرحله مصاحبه و صرف حدود سه هفته زمان، در نهایت مشخص میشود که تناسبی میان فرد و سازمان وجود ندارد، چرا این موضوع در مراحل ابتدایی تر بررسی و ارزیابی نمیشود؟ طبیعتا فرآیند جذب نیازمند بررسی دقیق و شناخت متقابل است، اما انتظار میرود این فرآیند به شکلی طراحی شود که ضمن حفظ کیفیت ارزیابی، از صرف زمان و انرژی غیرضروری داوطلبان نیز جلوگیری شود. به نظرم بازنگری در تعداد مراحل مصاحبه و شفاف تر شدن معیارهای تصمیم گیری میتواند به بهبود تجربه داوطلبان و حرفهای تر شدن فرآیند جذب کمک کند.
تقریبا یک سال مشغول به کار تو شرکت بیمه دات کام بودم و کاملا متوجه شدم تو این زمان که یه مدیر ثابت نداره هرکی برای خودش یه رئیسه ، سرپرست یه چیزی میگه ، سوپروایزر یه چیز دیگه ، مدیر عامل میاد یه حرف دیگه میزنه و کلااا همه چی تو هم پیچیدس، در همین حال که هرکی ی حرفی میزنه کارشناس ها اگه به حرف یکی گوش بدن باید یه ۱۰۰ نفر جواب پس داد که چرا اینجوری شد و کی این حرفو زده و چرا!!فقط بخاطر اینکه تصمیما یکی نیس مدیر عامل ی چیزی میگه و سرپرست و سوپروایزر و بقیه تصمیم میگیرن کاری که خودشون دوست دارن انجام بدن. مورد دیگه این بود که انقد کسر از حقوق راحت میزدن که دیگه کسی اهمیت نمیده اگه کاری رو نخواد انجام نمیده چون درهرصورت یه بهونه ای برای کسر از حقوق هست. برای تسویه هم تا خودتون ۱۰۰ بار زنگ زنگ نزنید و پیگیری نکنید کاراتون راه نمیفته و همیشه ام یه بهونه دارن برای تاخیر که فرمتون گم شده مشکل سیستمی بوده و هر چیز دیگه....
کار کردن در یک شرکت نوپا و رو به پیشترفت با حقوق کمتر صدهزار مرتبه به تن دادن به خفت کار در انجا می ارزد هیچ چیز برای پیشترفت شغلی شما ندارند جز ادعا شرکتی با تکنولوژی قدیمی و پوسیده و با تجهیزات عهد بوق و کلی ادعا و البته فساد عمرتون رو با تجربه کار کردن در انجا حروم نکنید
ساختار مدیریتی غیرشفاف، ضعف در نظم سازمانی و حلوفصل مسائل، تأخیر در پرداخت حقوق و تناسب نداشتن دریافتی با حجم مسئولیتها از جمله چالشهای این مجموعه است. دخالت در امور جزئی کارکنان، نظارت بیش از حد، حاشیهها و روابط غیرحرفهای بین واحدها نیز بر فضای کاری تأثیر منفی میگذارد. همچنین، دریافت سفتهدر استخدام و هنگام تسویهحساب و ابهام در پرداخت کامل مطالبات کارکنان، از موارد قابل تأمل در فرآیندهای منابع انسانی این شرکت است.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.