اگر برای شخصیت، عزتنفس و آرامش روانیتان ارزش قائلید، قبل از ورود به این مجموعه جدی تحقیق کنید. تجربه ی کوتاه من از کار در اینجا، بهخصوص در برخورد با مدیریت، یکی از بدترین تجربههای کاریام بود. مدیر مجموعه بسیار بیادب، بددهن و تحقیرکننده رفتار میکند. با نیروها طوری برخورد میشود که انگار کارمند یا کارآموز نیستند، بلکه زیردستانی بیحق و بیاختیارند. رفتار با همه نامناسب است، اما برخورد با کارآموزها بهمراتب بدتر است. بارها شاهد توهین، داد زدن و تحقیر نیروها جلوی دیگران بودم؛ این رفتار حتی باعث گریه همکاران خانم شده بود. فضای شرکت دائماً پر از استرس و تنش است و هیچوقت نمیدانید چند دقیقه بعد بابت چه چیزی سرزنش خواهید شد. برای مثال، روز اول گفتند ساعت حضور حدود ۹ تا ۹:۳۰ است، اما در عمل انتظار داشتند دقیقاً ساعت ۹ یا حتی زودتر برسید. چند دقیقه تأخیر میتوانست به برخورد بسیار زشت جلوی دیگران، فحاشی و جملاتی مثل «گمشو بیرون از اتاق» و الفاظ تحقیرآمیز منجر شود. مدیر بارها با صدای بلند و لحن تند نیروها را صدا میکرد، هنگام عصبانیت وسایل یا کاغذها را جلوی افراد پرت میکرد و کلماتی مثل «خنگ» به کار میبرد. مسئله یک روز عصبانیت یا یک برخورد مقطعی نیست؛ استرس و تحقیر بخشی دائمی از محیط است و کارکنان نگراناند امروز نوبت چه کسی باشد که جلوی بقیه تحقیر شود. حقوق هم در مقایسه با بسیاری از شرکتها بالا نیست، اما بابت همان حقوق و کاری که انجام میدهید مرتب منت میگذارند. این رفتار درباره کارآموزها پررنگتر است. جملهای که از مدیر شنیدم این بود: «من به شما لطف میکنم که به شما کار دادم؛ اینجا بابتش حقوق هم میگیرید، در حالی که جاهای دیگر باید پول بدهید تا به شما آموزش بدهند.» طوری با کارآموز رفتار میشود که انگار صرفاً به او لطف کردهاند اجازه کار در آنجا را داشته باشد؛ درحالیکه او هم برای مجموعه کار میکند و در ازای آن حقوق میگیرد. رفتار آزاردهنده دیگر، ایجاد حس بدهکاری در نیروهاست. اگر در شرایطی به کمک مالی نیاز داشته باشید، ممکن است پولی به شما بدهند، اما بعداً بارها آن را یادآوری و بابتش منتگذاری کنند؛ در نتیجه کمک اولیه به ابزاری برای بدهکار نگهداشتن شما تبدیل میشود. حتی هنگام خستهشدن و تصمیم به ترک مجموعه، ممکن است مدیر ناگهان خودش را مظلوم و محق نشان دهد و تمام کارهایی را که قبلاً برایتان کرده به رختان بکشد؛ انگار آن لطفها باعث میشوند دیگر حق تصمیمگیری برای خروج نداشته باشید. مدیر بارها از محل کار قبلیاش و سختیهایی گفته که آنجا تحمل کرده: تأخیر در پرداخت حقوق و اذیتشدن، با این حال به مدیرش احترام میگذاشته و برای رسیدن به جایگاه فعلی سختی کشیده است. برای من عجیب بود که این تجربه به ساختن محیطی بهتر برای کارکنانش منجر نشده و همان فشار و تحقیر به نیروهای پایینتر منتقل شده؛ انگار چون خودش سختی کشیده، دیگران هم باید همان شرایط را تحمل کنند. ایشان همچنین بارها تأکید کردهاند که دانشگاه و تحصیلات دانشگاهی عملاً به درد نمیخورد، درحالیکه خودشان تحصیلات دانشگاهی ندارند. نداشتن مدرک بهخودیخود مسئله نیست؛ مسئله این است که تحصیلات آکادمیک را بیارزش بدانید و همزمان خودتان را در جایگاه قضاوت درباره توانایی و ارزش دیگران قرار دهید. بعضی کارکنان، بهویژه افراد متأهلی که به درآمد این شغل نیاز دارند، عملاً ناچارند توهین، تحقیر و فشار روانی را تحمل کنند؛ چون از دست دادن شغل برایشان ساده نیست. تلخترین بخش ماجرا این است که نیاز مالی افراد به فرصتی برای تحمیل چنین رفتارهایی تبدیل میشود. نکته دیگر اینکه مدیر ابتدا با رفتاری دوستانه و صمیمی اعتماد شما را جلب میکند و ممکن است اطلاعات شخصی و مسائل خصوصیتان را با او در میان بگذارید؛ اما همین اطلاعات بعدها میتوانند علیه خودتان استفاده شوند. فریب ظاهر صمیمی او را نخورید و در بیان مسائل شخصی محتاط باشید. برخورد دوستانه اولیه لزوماً نشانه نیت خیرخواهانه نیست و چنین رفتاری میتواند آسیب جدی و عمیقی به سلامت روانتان وارد کند. این متن را برای تخریب شخصی کسی نمینویسم؛ تجربهای است که خودم داشتهام. هر متقاضی حق دارد پیش از تصمیمگیری از فضای واقعی محل کار مطلع باشد. اگر قصد ورود به این مجموعه را دارید، به توضیحات مصاحبه یا روز اول اکتفا نکنید؛ با کارکنان فعلی و بهخصوص کارکنان سابق صحبت کنید و درباره ساعت واقعی کار، رفتار مدیریت، حقوق، فشار کاری و شرایط استعفا بپرسید. اگر پیش از ورود، چنین تجربهای را از نیرویی سابق خوانده بودم، احتمالاً جدیتر درباره پذیرفتن این کار فکر میکردم. اگر حتی یک نفر با خواندن این متن تصمیم آگاهانهتری بگیرد، نوشتنش برایم ارزش داشته است.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
فرهنگ سازمانی در بازهای که من بودم بسیار ضعیف و بر اساس غیبت، رفاقت و زیرآب زنی بود. موضوعاتی که در اون بازه مطرح بودن جنگ بین مدیران میانی و توهین و غیبت و حاشیه های بسیار بود که مدیریت هم توان هندلش رو نداشت. شرکت خیلی نوپا نیست ولی مدیریت کم تجربه بنظر میاد و توی مسائل جزیی ورود میکنه و تصمیم ها هم بر اساس همون فرهنگ گاسیپ گرفته میشه. اچ آر به شدت ضعیف و غیرقابل قبولی دارن که سابقا (کمتر از دوسال پیش) کارشناس تماس بوده در همین شرکت و تماما اختیار منابع انسانی بهش سپرده شده. یکی از نمونه های ضعف اچ آر استانداردهای دوگانه و چندگانه در تعامل با نیروهاست. برای مثال چشم پوشی از رفتار غیر حرفه ای حلقه افراد نزدیکشون و انتقال ندادن نیازهای نیروهایی که اهمیتشون کمتر از حلقه نزدیک به فرد اچ آر بوده، به مدیریت مجموعه، از رفتارهایی بود که در مدت همکاری شاهدش بودم. در کل بنظرم برای کسانیکه پوزیشن های کمیاب دارن یا سینیور هستند جای مناسبی هست و رفتار با سینیورها بسیار محترمانه تر و حرفه ای تر هست نسبت به پوزیشن های میدلول و جونیور و خصوصا پوزیشن های کالسنتری یا پشتیبانی. در غیر اینصورت انتظار کار زیاد و حقوق قانون کاری و البته جریان قوی گاسیپ و زیرآب زنی رو داشته باشید.
جو ، جوی صمیمی است. افراد از نظر فرهنگی منسجم هستند. ساعت کاری تا حدودی انعطاف داره، جو فاصله طبقاتی وجود نداره، ساختار مجموعه تا وقتی من بودم کامل شکل نگرفته بود اما در حال ارتقا بود
مصاحبه کردم و قبول شدم، از همون روز اول مصاحبه گفتن یه مصاحبه حراست هم باید انجام بشه ولی چندان مهم نیست، هربار که برای انجام مصاحبه حراست رفتم مسئول حراست یا جلسه بود، یا تو مراسم بود، خلاصه نمیومد تا جلسه رو برگزار کنه. مدیر منابع انسانی اونجا آقای **** به من گفتن استخدامت قطعیه و از شرکتی که کار میکنی استعفا بده. روز اول که برای کار رفتم بعد از اینکه من رو تو کل شرکت چرخوندن و معرفی کردن به همه در نهایت گفتن مصاحبه حراست رو هم انجام بده. مسئول حراست از در اتاق که اومد داخل پرسید الان یعنی از جای قبلی استعفا دادی؟ گفتم آره. گفت یاد بگیر تا با شرکت بعدی قرارداد امضا نکردی از جای قبلی بیرون نیای! الانم برو خونه ما بعدا خبر میدیم نتیجه رو. دو ماه تموم بیکار بودم تا تونستم جای دیگه ای کار پیدا کنم. هرچی زنگ زدم گفتم بهم خسارت وارد کردید گفتن یه اشتباهی تو فرایند جذب رخ داده! چرا هزینه اشتباه شمارو من باید بدم؟ این جماعت حرفشون حرف نیست، رو قول و وعده هاشون نمیشه حساب کرد، حق الناس رو نمیفهمن، اونوقت خودشونو مرجع علوم اسلامی معرفی میکنن.
دنبال تجربهای از یک کارمند آموزش زبان میگشتم و اینجا را به خاطر دیدی که نسبت به محیط کار داشتم روایت میکنم. اوضاع این مجموعه به شدت ناامیدکننده بود و هر چه بگویم کمتر از واقعیت است. الان که به شرکت جدیدم نگاه میکنم، میبینم تفاوت زیادی از نظر آرامش روانی و شرایط مالی وجود دارد، به رغم اینکه آن زمان برای من خیلی سخت بود. حقوق به موقع پرداخت نمیشد، عیدی به شکل ملموسی وجود نداشت و تسویهحسابها هم انجام نمیشد. اینجا را بهشتی برای بیکفایتها و کسانی که به هر دلیلی از کار رفتهاند توصیف میکردند؛ اما واقعاً فضای کار از بسیاری نظر نامناسب بود. روابط بین همکاران حتی در سطح مدیران هم پر از نزاع و گفتوگوهای بینتیجه بود و برای همه واضح بود که تصمیمگیریها تا حد زیادی تحت تاثیر ایدههای شخصی و سودجویانه است. کل سیستم با فضایی فکری و سودجویی اداره میشد و از نظر حرفهای هم توازن درستی وجود نداشت. آنچه دیدم فراتر از حد تصور بود: محیطی که بهطور مداوم تنشآلود بود، مدیریتی که به سختی میشد با آن همسو شد و مزایای چندانی جز یادگیری زبان به چشم نمیآمد که آن هم با فشار و اجبار ادغام شده بود. اگر دنبال محیطی آرام و قابل اتکا هستید تا به اعتماد خودتان لطمه نخورد و روحتان سلامت بماند، پیشنهاد میکنم قبل از تصمیمگیری دقیقتری به این دفتر مرکزی فکر نکنید.
روی کار کنار بچهها خیلی علاقه داشتم؛ تدریس رباتیک پارهوقت در واحد پژوهش هم دقیقاً همین حس رو زنده نگه میداشت. با وجود اینکه منبع تخصصی من آموزش الکترونیک و اینترنت اشیا بود، مسیر همکاریمون به دلیل مشغله بالا و سوءتفاهمهای مکرر با معاونت به پایان رسید. فضای ارائهشده در اونجا بهروز و پویا بهنظر نمیرسید و سنتی بودن سیستم برای من محسوس بود. فضا اجازه نوآوری در روشهای تدریس رو نمیداد و گویی تنها کسب جوایز بینالمللی برای تیم مهم بود. اشتیاق و شور بچهها برای من خیلی حیاتی بود، اما بهنظر میرسید از طرف مدیریت توجه کمتری نسبت به این نکته میشد؛ بهجای قدرتدهی به خلاقیت، تمرکز روی طرحهای ظاهراً جذاب و کسب درآمد از والدین مطرح بود تا آمادهسازی بچهها برای مسابقه. اینکه بچهها در فرایند یادگیری چقدر خوشحال و پرانرژی هستند برای مدیران اهمیت زیادی نداشت؛ بههمین دلیل ملاکهای کلاسیک و سختِ استعدادها را اولویت میدادند. از طرف دیگر رفتارهای نامناسب بعضی معاونها با بچهها در کلاس هم برای من عادی نبود. به نظر من چنین فضاهایی نه تنها از رشد استعدادهای درخشان حمایت نمیکنند، بلکه مانعی بزرگ میشوند.
در این مجموعه تجربهی کار آرام و خوشایندی داشتم. تنها سه ماه در آنجا بودم، اما وقتی اعلام کردم برای ادامهٔ تحصیل در مقطع ارشد قبول شدهام و چهارشنبهها نمیتوانم حاضر شوم، با درک و حمایت کامل روبهرو شدم و هیچ اجباری از سمتشان نداشتند. گرفتن مرخصی هم به هیچوجه من را اذیت نکرد؛ همهچیز ساده و بیدردسر بود.
به این کار علاقهای نداشتم، اما برای تجربهی موقت خوب بود. در بخش مرتبسازی واقعا فشار بالاست، هر کالا بهطور جداگانه محاسبه میشه و باید حدودا سهصد و سی آیتم در هر ساعت پردازش کنم. اونقدر سریع و پشتسرهم کار میکردم که حتی فرصتی برای خوردن آب هم نبود. به نظر من اینجا بیشتر برای کسایی که دنبال کار پارهوقت هستن مناسبه و برای کار دائمی جذابیتی نداره—خصوصا بخش مرتبسازی.
حدود یک سال در فروشگاه چوبین به صورت تماموقت در بخش فروش مشغول به کار بودم و سال آخر همکاریام سال ۱۳۹۹ بود.
در یک مصاحبه برای کار محتواکار با احترام زیادی از من پذیرایی شد. سوالهایی که پرسیدند، از نظر دیگران سخت به نظر میرسید اما برای من که تا حدی در کارم حرفهای بودم، قابل حل بود و توانستم پاسخهای مناسبی بدهم. قطعا باید با انگیزه و با گامهای جدی اقدام کنم.
من با نگاه به درآمدهای غیرواقعی و بیثباتی مدیریتی در مجموعه فکور صنعت قم روبهرو بودم؛ جایی که سلسلهمراتب انسانی به شدت در اختیار مدیر اجرایی بود و بهطور عملی تمام تصمیمات کلان شرکت را در دست داشت. فضای کار پر از کنترل سختگیرانه روی کارکنان بود، حاشیههای زیاد و روابط فامیلی در استخدامها دیده میشد و امنیت شغلی تا حد زیادی پایین بود. به رغم تبلیغات گسترده برای جذب نیرو از طریق لینکدین و صرف هزینههای بالا، در عمل به نیروی انسانی اهمیت چندانی داده نمیشد. چنین وضعیتی در فاصلهای نه چندان کوتاه باعث شد اعتماد به آینده شغلی تا حدود زیادی کاهش یابد.
در این شرکت وضع منابع انسانی به دلیل استخدامهای بدون تخصص و سفارشساز، نامساعد است و امنیت شغلی به شدت پایین است. احساس مسئولیت نسبت به کارکنان وجود ندارد و نظارت همواره با کنترل شدید دوربینهای با زوم بالا دنبال میشود. از طرفی برای افراد داخل شوراهای رسمی امنیت شغلی عالی است و حقوق بالا هم یکی از مزیتهاست که هنوز هم به چشم میآید.
سلام و خدا قوت حدود هشت سال است که در شرکت فکور صنعت تهران مشغول به کارم و این مدت را تجربهای ارزشمند میدانم. فضای کاری این شرکت به گونهای است که آرامش و تمرکز را به کارکنان هدیه میدهد تا با خیال راحت به وظایفشان بپردازند و نتیجهاش هم از طریق فرهنگ همیاری و تیمی به وضوح مشخص است. اعضای تیم همیشه کنار هم هستند و با همدلی و همکاری منجر به افزایش بهرهوری و نوآوری میشود و این تلاشهای جمعی به هدفگذاریهای بزرگ شرکت دست مییابد که نشان از تعهد و همبستگی همه است. شرکت فکور به توسعه حرفهای من و همتیمهایم اهمیت میدهد و برای ارتقا مهارتها و دانستههای فنی، دورهها، سمینارها و کارگاههای متنوعی برگزار میکند. مدیریت شرکت همواره به رفاه و سلامت کارکنان فکر میکند و برنامههای متعددی برای تعادل بین کار و زندگی شخصی فراهم است؛ از جمله صندوق رفاه، بیمه و بیمه تکمیلی، خدمات دندانپزشکی، باشگاه، رستوران و سایر امکانات. فکور به نوآوری و خلاقیت کارکنان ارج مینهد و از ایدههای جدید آنها استقبال میکند و نسخهبرداریشان را در فرایند تصمیمگیری شریک مینماید. تجربه من نشان میدهد مدیران باتجربه و حرفهای با رهبری مؤثرشان الهامبخش هستند و فضایی ایجاد کردهاند که هر فرد احساس ارزشمندی کند. به طور کلی، تجربهام از کار در این تیم مثبت بوده و به عنوان عضوی از این فرهنگ غنی، افتخار میکنم که در محیطی پویا حضور دارم.
در طول سالهای من از سال ۱۳۹۶ در کنار مجموعه مهندسی فکور صنعت قم حضور دارم و این تجربه برایم افتخاری بزرگ بوده است. در مدت زمان طولانی فعالیتم در این شرکت، روزبهروز با تجربههای تازهای روبهرو میشوم و این مسیر برایم پر از لذت و رضایتمندی است. نکتهای که همواره برایم چشمگیر بوده، روحیهی بالا و تعهد شدید مدیران و کارکنان است؛ آنها با جان و دل به وظایفشان پایبندند و به بزرگی چون خانوادهای واحد با هم در کنار هم کار میکنند. همواره سپاسگزارم از این محیط حرفهای و همراهیهای دوستانه.
در محیطی سالم و مثبت کار میکردم که به سلامت جسمی و روانی پرسنل توجه ویژهای داشت. فرصتهای یادگیری و رشد حرفهای از طریق دورههای تخصصی و رفتاری برای همهی کارکنان فراهم بود. احساس تعلق من به فکور صنعت قم خیلی بالا بود.
با ۱۴ سال سابقه کار در فکور، تجربه من به عنوان سرپرست رفاه، سلامت و بیمه درمان پر از همکاری با تیمهای مختلف بود. کارهای گروهی با همکاران واحد، انجام مأموریتهای سخت و طاقتفرسا، اما در کنار دوستانی که قابل تحمل بودند، تجربهای چالشبرانگیز اما دلنشین بود. ارتباط گسترده با همکاران درون شرکت و خارج از آن، از نظر من بسیار ارزشمند بود. در مجموع، روزهای زیاد و با نشاطی را در کنار همکارانم سپری کردم.
در مدت همکاریام با این مجموعه، با مدیریتی بااخلاق و محیطی دوستانه و گرم روبرو شدم. آنچه در برخی نظرات مطرح میشود، با تجربه من تفاوت قابل ملاحظهای دارد و به نظرم نادیده گرفتن زحمات این تیم پرتلاش بیانصاف است.
بهخاطر تغییر فیلد کاری وارد این شرکت شدم و چند ماهی به عنوان دولوپر فعالیت کردم. در ابتدای کار، با یکی از دوستان آشنا شدم و هیچ رویهای برای مصاحبه وجود نداشت؛ فقط مدیر فنی به دیدنم آمد و گفت به دنبال فردی با قابلیتهای من هستند. حقوق پایین شدید بود اما من پذیرفتم با این شرط که پس از مدت کوتاهی افزایش یابد، هرگز چنین اتفاقی نیفتاد. آنها هر روز در سایتهای کاریابی استخدام میکردند و امکاناتی را مطرح میکردند که واقعیت نداشت. سرویس رفت و آمد پس از مدتی لغو شد و ناهار هم کیفیت پایینی داشت. از نظر رشد فنی و استفاده از فناوریهای جدید هم وعدههایی داده شد که عملی نشد. مدیرعامل فردی عصبی بود و هر بار با یکی از کارمندان اداری یا مالی که اغلب هم خانم بودند با شدت برخورد میکرد و من از فریادهاش ضربان قلب میگرفتم. پرداخت حقوق هم مشکلدار بود و فرد مسئول حسابداری کمی گیج بود و هر ماه برای محاسبه حقوق باید با او بحث میکردی و حقوق با تاخیر پرداخت میشد؛ به همین دلیل تصمیم به ترک گرفتم. کارکنان آنجا هم مثل ماست بودند و اهل مطالبهگری نبودند؛ وقتی میپرسیدی چه زمانی حقوق میرسد، انگار ما بدهکار بودیم و حق پرسیدن را نداشتیم. با وجود این نکته مثبت، فضای کاری آرام و بدون حاشیهای داشتند.
حتی اگر خانواده پرسنل شرکت هم توی آمار گیری حساب کرده باشن باز پرسنل این شرکت به ۵۰ نفر نمیرسه این شرکت که حتی اسمشو نمیشه شرکت گذاشت یه مدیر داره که خودشم نمیدونه داره چیکار میکنه و چی میخواد سایت فروشگاهی دارن در حالی که هشتاد درصد محصولات سایت رو تو انبار نداشت و حتی با پذیرنده هم قرارداد نداشت که سفارش بده شرح وظایف تو این شرکت هیچ معنایی نداره پرداختی ها افتضاااح و قطره چکانی با بد قولی زیاد اگر همکاریتون رو باهاشون قطع کنید حقوق ماه اخر رو نمیدن آدرسی که روی سایت زدن با آدرس شرکت فرق داره مرخصی با حقوق در این شرکت معنایی نداره مدیریت فوق بی سواد و به شدت نفهم و پرادعا جو و محیط شدیدا بیمار مشکلات حقوقی نبود تایم استراحت این شرکت در حدی ضعیف و کوچکه که فضایی برای تایم ناهار نیست و تو اتاق جلساتشون ناهار میخورن تو این شرکت تلاش شما به هیچ نتیجه ای قرار نیست برسه و در مقابل مدیریت بی سواد و کم عقل همیشه شاکیه به هیچ وجه همکاری نکنید
در این شرکت تجربهی من بهعنوان کارمند اداری نشان میدهد که برخی از مدیران رفتارهای نامناسب و ناعادلانهای داشتهاند و حقوقم را به موقع پرداخت نکردند. ظاهر آرام و متین و با نیتی خوب بهنظر میرسیدند، اما در عمل با هر برخوردی گاهی ناسازگار بودند و به شیوهای که مطلوب من نبود عمل میکردند. به گفتهی خودم، با افرادی که بهظاهر پاکنیت هستند اما در عمل ریاکارانه رفتار میکنند، نباید همکاری کرد.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.