مدت کمی پس از اتمام خرداد، از طرف سایپا با من تماسی گرفته شد تا رزومهام را برای یکی از شرکتهای زیرمجموعه ارسال کنند. پس از بیستنه روز از مرکز تحقیقات سایپا با من تماس گرفتند و گفتند که امروز برای مصاحبه بیایم. با وجود اینکه مسیر طولانی بود، قبول کردم و رفتم. پس از تکمیل فرمها، با سرپرست بخش مصاحبه صحبت کردم؛ رفتار ایشان محترمانه بود و گفتند از نظر ایشان من میتوانم قبول شوم، اما دو مصاحبه دیگر هم وجود داشت: یکی با مدیر منابع انسانی و دیگری با مدیرعامل. بعد از اولین مصاحبه که در راه بازگشت انجام شد، دوباره تماس گرفتند و گفتند بیایم تا با مدیر منابع انسانی نیز مصاحبه انجام دهیم. بهاینترتیب مصاحبه دوم هم انجام شد و گفتند منتظر باشم تا برای مصاحبه با مدیرعامل بیایم. اوایل شهریور هم تماس گرفتند تا برای سومین مصاحبه مراجعه کنم و من حضور یافتم. مصاحبه سوم خوب پیش رفت و تقریبا مطمئن بودم که پذیرفته میشوم. اما پس از آخرین مصاحبه مدتی طولانی منتظر پاسخ شدم و خبری نشد. وقتی تماس گرفتم گفتند فعلا برای جذب نیرو به ما خبر ندادهاند. اکنون هم شش ماه گذشته و خبری نیست. با وجود شرکتهای زیادی که مصاحبه انجام داده بودم و سه ماه وقت من گرفته شد تا نتیجه را بدانم، این وضعیت ناامیدکننده بود. ایکاش سازمانها وقتی نیاز به نیرو ندارند هم کارجو را امیدوار و منتظر نگذارند.