وقتی فهمیدم که برای این شرکت کار می‌کنم، فهمیدم خیلی با فشار و تنش کار می‌کردم اما حقوق آنطور که انتظار داشتم نبود. مدیریتو در حدی می‌دیدم که تخصصی نمی‌خواست و هرروز دعوا و نارضایتی وجود داشت. یکی از سهام‌دارها که نقش مدیرعامل هم نداشت، با رفتارش فضای کار را به هم می‌زد و هیچ‌کدام از تصمیماتش واقعا کارساز نبود. چند ماهی اونجا موندم و در نهایت تصمیم گرفتم برگردم؛ گفتند که باید رویشیفت(on-call) بدون پاداش یا تشکر باشید. گمان می‌کردند که با این سبک مدیریت می‌توانند کار را پیش ببرند؛ اما نرم‌افزار شرکت پر از باگ بود و هیچ‌یک از بخش‌ها درست کار نمی‌کردند.

من از تجربه‌ای که داشتم حرف می‌زنم و از آزادی‌ای که به دست آوردم خوشحالم، اما فرایند خروج از اونجا را هم به خاطر می‌آورم. در مدت حضورم، خیلی از روزها با احساسی پرت و ناپایدار روبه‌رو شدم و گاهی حس می‌کردم که محیط کار من را تحت فشار می‌گذارد و انگیزه‌ام را می‌کاهش می‌دهد. با وجود دشواری‌ها، وقتی تصمیم گرفتم بروم، احساس رهایی و آرامش بیشتری پیدا کردم و امیدوارم در آینده شرایط بهتری برای همه وجود داشته باشد. همچنین وقتی از شرکت بیرون آمدم، با وجود خوشحال بودن بابت خروج، هنوز گاهی دلم برای برخی لحظات سابق تنگ می‌شد.

وقتی به من فرصت کار در محیطی که با شرکت مهنا هم‌مسیر بود، داده شد، احساس هیجان زیادی داشتم. آشنایی با نرم‌افزارهای GIS و سیستم‌های مراکز تماس CRM برای من خیلی جذاب بود و به سرعت توانستم اطلاعات زیادی کسب کنم. توانستم با وجود شرایطی که دارم، برای خودم محیط کاری مناسب بسازم، مخصوصا از آنجا که امکان دورکاری هم وجود داشت و می‌تونستم حضور فیزیکی را به شکل متناسب با وضعیت خودم تنظیم کنم.

در محیطی آرام و صمیمی کار می‌کردم که انعطاف‌پذیری بالا داشت و امکان دورکاری هم فراهم بود. از روز اول بیمه به من تعلق گرفت و جلسات روزانه به‌صورت منظم برگزار می‌شد. ارتباطی مستقیم با شرکت‌های بزرگ سراسر کشور داشتم که فرصت رشد برای کارکنان فراهم می‌کرد. تجربه‌ام به‌عنوان برنامه‌نویس در شرکت هرمزان نیروی ایرانیان (مهنا) شکل گرفت.

بی‌تردید، مدیریت و تیم زیرمجموعه شرکت مهنا با نگاه حرفه‌ای و آینده‌نگری به رشد و ارتقای توانمندی‌های من و همکارانم اهتمام ورزیده‌اند و فرصت‌های شغلی برای پیشرفت فردی و سازمانی را فراهم می‌کنند. انجام به‌موقع امور بیمه‌ای و رعایت دقیق تعهدات سازمانی، جلوه‌ای از نظم و مسئولیت‌پذیری نسبت به سرمایه انسانی است که همواره موجب قدردانی من بوده است. امیدوارم با تداوم این مسیر ارزشمند، شرکت مهنا روزبه‌روز شکوفاتر شود و موفقیت‌های بیشتری نصیب همه اعضا گردد. با این حال، توصیه می‌کنم که هر گونه نقد یا بازخورد سازنده به‌صورت حرفه‌ای و با رعایت احترام به همه افراد مطرح شود تا فضای کار مثبت و سازنده باقی بماند.

در محیطی که انصاف و نظم کمی دیده نمی‌شود کار کردم و تجربه‌ام از شرکت مهنا این بود که فضا بیش از حد بی‌نظم و بدون مدیریت است. حقوق‌ها به‌درستی پرداخت نمی‌شود و معمولا باید برای دریافتشان مقاومت کرد؛ پاداش هم وجود ندارد و از لطفی هم خبری نیست. گله‌مند بودن کارکنان در آنجا فقط مخصوص یک نفر نیست، بلکه به همه نیروها سراسر است و حتی سر حسابدار و منشی نیز از مدیرعامل فریاد می‌کشند. هیچ دیسیپلینی وجود ندارد و امکانات رفاهی کافی هم نیست؛ به‌عنوان مثال آب خنک به‌سختی پیدا می‌شود. برخی تجربه‌ها درباره مدیریت بسیار خوب گفته می‌شود اما واقعیت این است که با کارکردن یک هفته در آنجا، می‌شود فهمید که محیط تا چه حد شلخته و بی‌مدریت است. شرکت مهنا هیچ مزیت مثبتی ندارد: نه فرصت رشد، نه پاداش مناسب و نه حقوق متناسب با کار، و فشار و حجم کار خیلی بالاست. طول مدت حضورم آنجا را از دست دادن زمان دانسته‌ام و برای خودم تأسف می‌خورم. به هرکس که این پیام را می‌خواند، توصیه می‌کنم از تکرار اشتباه من پرهیز کند و آینده‌اش را زیر سؤال نبرد.

در مدت سه سالی که در این شرکت فعالیت می‌کردم، از همان ابتدای کار هر ماه بیمه را رد می‌کردند و معمولا حقوق را تا دومین پرداخت می‌کردند. کارمندان شرکت به دو دسته تقسیم می‌شدند: گروهی کهنه‌کار بودند و از وضع کار و شرایط حقوقی و وام‌ها رضایت داشتند، و گروهی که تازه‌وارد بوده و تجربه‌ای نداشتند اما به‌عنوان نیروی حرفه‌ای استخدام می‌شدند و با این شرایط سازگار می‌شدند؛ جلسات و نوع کار برای آن‌ها دشوار بود و بازدهی پایین داشتند که باعث می‌شد کار تیمی پایین بیاید. اغلب با پشتیبانی و کارفرماها اختلاف داشتند و نبود مدیریت مناسب برای این نیروها به ضعف مدیریتی نسبت داده می‌شد. بیمه تکمیلی هم به صورت اختیاری بود و بسته به سابقه، بخشی از آن توسط شرکت پرداخت می‌شد. در مجموع تجربه‌ای خوب بود هرچند شرکت کوچک بود، اما از پتانسیل بالایی برخوردار بود و به پیشرفت قابل توجهی دست یافت.

شروع کار با شرکت به تأخیر و نامشخص بودن قرارداد همراه بود و هر ماه وعده‌ای برای ماه آینده می‌دادند. حقوق ماهانه به موقع پرداخت نمی‌شد و فیش حقوقی وجود نداشت؛ هیچ‌کس به عنوان نیروی انسانی برای تیم مشخص نبود و معمولا یک نفر تمام کارها را انجام می‌داد. افزایش حقوق سالانه وقتی مشخص نمی‌شد، و پس از صحبت با مدیرعامل دائما بر سر مقدار توافقی حقوق چانه‌زنی می‌کردند. از زمانی که استخدام نیروی صفر انجام می‌دادند تا بیمه به مرور زمان و پس از چند ماه برقرار می‌شد. محصول صاحب محصول وجود نداشت و مدیریت این کار را خودش انجام می‌داد که به خاطر این بی‌نظمی، فضا پر از آشفتگی بود. حجم کار بالا بود و فراتر از وظایف توسعه، وظایف دیگری مانند تحلیل کارها، رفع باگ‌ها، حل مشکلات پشتیبانی، ارتباط با کارفرماها و سایر امور نیز انجام می‌شد.

به‌عنوان کاربری که تجربه‌ام را به اشتراک می‌گذارم، می‌خواهم با صراحت بگویم که نکاتی که مطرح شد کاملا صحیح و دقیق بود. این شرکت را به‌عنوان محلی دیدم که پشتیبانی فنی و توسعه‌دهی بخشی از کار من بود و هر دو نقش به‌گونه‌ای با هم ادغام می‌شدند. در کنار تیم، مسئولیت‌هایم شامل پاسخگویی به مسائل کاربران و همچنین گسترش و به‌روزرسانی قابلیت‌های نرم‌افزار بود. با توجه به تجربه‌ام، همکاری با همکاران و فضای کاری برای من ارزشمند بود و از نظر من، دقت در انجام وظیفه و رسیدگی به جزئیات از مهم‌ترین نکات کار در این مجموعه بود. در نتیجه، بازخوردها و توضیحات ارائه‌شده از سوی دوستان همکار همواره دقیق و قابل اتکا بود.

خیلی چیزا درست نیست: فیش حقوقی ندارن، رد کردن بیمه رو دیر شروع کردن و نامرتب ادامه دادن، سر قرارداد بستن کلا میپیچونن، تسویه دیر انجام میدن (حداقل 3 ماه بعد از قطع همکاری) و هی باید بگی. یکی از بدبختیا اینه که HR و PR ندارن بعد از بیشتر از 6 ماه به جای نیروی هایی که قطع همکاری کردن همکار جدید اضافه نکردن. هم نیرو کم میشه، هم کار زیاد میشه بعد میگن بازدهی تیم پایینه! 10 ماهه Product Owner قطع همکاری کرده و کسی جایگزین نشده. ریزش تیمی که من بودم خیلی زیاد شده بود (چون سیستم مشکل داشت) و نیروهای خوب و مسلط به خاطر حقوق کم (فکر کنم به بعضیا حقوق خیلی کم میدادن) و ضعف فنی بچه های پشتیبانی و کار زیاد برای نیروی کم فرار کردن. مدیر پروژه و حسابدار در جریان رفتنا قرار نمیگرفتن چون مدیریت اعتماد به نفس بالایی دارن، جدی نمیگیرن و فکر کنم فکر میکنن همه قراره بعد چند ماه/ فصل/ سال برگردن نیروی جدید رو نمیتونن درست Mentor و راهنمایی و مدیریت کنن که بفهمه و یاد بگیره چی به چیه. همکارای قدیمی تر میگفتن کسی که زیاد بلد نباشه رو جذب میکنن که همینجا یاد بگیره و حقوق کم بدن مدیریت مشغول کارای Product Owner و Scrum Master هستن. خودشون میان وسط همه کارا رو میفرستن یه جوری که انگار منشی هستی، مثلا فلانی فلان نامه رو نزده؛ بهمانی تایپش کنه.. در این حد میبینن کارا رو و اعصاب واسه آدم نمیذارن؛ میگن تو این کارو انجام بده: روزی 1000 تا کار که هیچوقت تمومی ندارن، هی میگن این مشکلی نداره، دیگه اینکه آسونه، اونکه مشکلی نیست، اصلا مشتری اشتباه میکنه! وقتی مدیر پروژه تو جلسات برنامه ریزی شرکت میکنن رو کار فکر میشه، تحلیل میشه و پوینت منصفانه داده میشه ولی اگه نباشن (که اغلب نیستن) مدیرعامل بدون اینکه رو کار فکر بشه میخوان انجام بدیم، تحلیل رو میخوان حین کار انجام بدیم و نمیذارن به اندازه پوینت بدیم، نمیذارن قدر پوینت وقت بذاریم و میخوان با حرف کار بسته شه زودتر، اسپرینت طولانی و Task زیاد نسبت به ظرفیت تیم، Task اضافه میشه ولی پوینت اضافه نمیشه، وقت یادگیری نمیدن انقدر میخوان زود فقط کار انجام بشه و مثل مبصرا کارا رو چک میکنن، بارها زنگ میزنن در حالی که کلی کار داری و میتونن اوضاع کارا رو از طریق Board چک کنن، این حرکت واقعا رو مخه. اول همچی خوب و مرتب بود ولی بعد عوض شد، مدیرعامل همش استرس داشت و این فشار و استرس رو منتقل میکرد، فکر کردیم به خاطر لود کاری بالای اون موقع بود و OK میشه ولی.. اگه دورکار باشی کار کنی فکر میکنن تو خونه کاری نمیکنی ولی اگه حضوری بری کار نکنی OK هست براشون انگار، که واقعا حرص دراره؛ چون فضای شرکت یه جوریه که آدم خوشش نمیاد حتی یه روز بخواد حضوری بره توسعه دهنده برای نرم افزاری که در حال توسعه نیست و نیازی به توسعه دهنده نداره در نقش Tester یا پشتیبانی فنی زیر بار تیکت های رو هوا تلف میشه و دائم باید جواب کار بقیه رو پس بده و چون توسعه نمیده هیچی یاد نمیگیره و پیشرفت هیچی. اجبار حضور تو جلساتی که اصلا جزو وظایفت نیست ممکنه باعث بشه 1 ساعت از زمان کارت از دست بدی و انتظار دارن برای رسوندن کارایی که جزو وظایفت هستن اون 1 ساعت رو اضافه کاری بمونی

به حرفایی که زده میشد عمل نمیشد، جای پیشرفتی نداشت و برای من ضعف به وجود آورد. به عنوان کسی که میتونه تو یه هفته یه پروژه رو جمع کنه شده بودم کسی که کلا رفع باگ خیلی ساده انجام میداد. واقعا واقعا این قضیه از نظر فنی و روانی خیلی روی من تاثیر گذاشت و من افت کردم. اینجا حتی اگه نیروی Expert هم کار کنه افت میکنه، چون استفاده ای نمیشه (حداقل در پروژه ای که من بودم هیچکس به قدری که باید تمام وقت و انرژیش رو بابت پروژه صرف نمیکرد، خیلیا اینطورن که یه جای راحت هست، داریم کار میکنیم یه حقوقی میگیریم، خیلیا بابت مکانش اینجا کار میکنن، خیلیا به خاطر دورکاری) شرکت از نظر مالی (حقوق) قوی نبود و از نظر فنی طبق روال عمومی پیش نمیرفت. نمیخوام سطح علمی شرکت رو بیارم پایین ولی بچه های پشتیبانی خیلی وقتا از ما میپرسیدن فلان ارور چیه یا مثلا کلی ارور که با if/ else یا حل میشد ولی تا به حال حل نشده بود همچین ارورا و باگ های مسخره ای. اصلا Clean Code که نداریم، Code Architect که کلا هیچی، Clean Architect کلا نداریم و اینکه کد خیلی بهم ریخته است. یه پروژه نهایتا باید از 2 Design Pattern پیروی کنه که اصلا اینطوری نبود، یه جاهایی Connection String، یه جاهایی Facade، یه جاهایی Utility و این خیلی ضعفه با حجم کار موجود، شرکت Product Owner نداشت که غیرمنطقی بود. چندبار با مدیرعامل راجع بهش صحبت کردیم اما سرسری رد کردن مدیرعامل گفته بود کلیه بچه های توسعه دهنده قراره بیان (حضوری) و همه باهم کار کنن + قول بیمه که رد نشد تا به حال و اصلا انگار نه انگار + قرار ارزیابی افزایش حقوق بعد 2-1 ماه که اصلا صحبتی در موردش نکردن تا اینکه خودم گله کردم و گفتن نه اونقدر که میخوایم بازخورد نمیگیریم و.. به خاطر همین نمیتونیم حقوق رو افزایش بدیم من ترجیح دادم دیگه با این سیستم کاری رو مخ کار نکنم؛ مثلا خودمون کلی کار داریم در روز چندبار مشتریا زنگ میزنن و هزارتا باگ دیگه مدیرعامل هیچ ارزشی برای توسعه دهنده قائل نبود و من دیگه نمیتونستم کار کنم. رسیدگی به نیرو ندارن، منابع انسانی صفر، فقط یک نفر هست که درگیر کارای حسابداریه در کل همه چیز ضعیفه انشالله که رویه شونو تغییر ببخشن بقیه بتونن کار کنن ولی من چشمم آب نمیخوره