دراینجا بود که فهمیدم شرکت‌ها هم مانند بقیه استارتاپ‌های ایران وقتی به مشکل می‌خورند بدون برنامه‌ریزی و لیدر قوی مدیریت، به بحران می‌رسند و اینجا هم اوضاع مشابه بود. حقوق‌ها به موقع پرداخت نمیشد و بیشتر از شش تا هفت ماه از آن‌ها خبری نبود؛ در نتیجه اکثر همکاران از شرکت رفتند و منجر به فشار برای دریافت حقوق شدیم. مدیریتی که وجود داشت، فاقد ساختار و رهبری مشخص بود و واقعا ناامیدکننده بود؛ اگر شما دنبال فضای مدیریتی منضبط نیستید، باید این نکته را دقیقا در نظر بگیرید. برای تسویه حساب هم به شدت با کراهت با ما رفتار میشد و اگر با شرکت آشنا نیستید، می‌توانید از طریق جست‌وجوی لینکدین از وضعیت شرکت مطلع شوید. فرقی ندارد شما در چه پوزیشنی باشید، چون اوضاع شرکت برای همه یکسان بود. نقش مدیر دفتر و برنامه‌نویس فرانت‌اند، بک‌اند و توسعه زیرساخت‌ها و دیگر امور همواره در همین سطح باقی می‌ماند و هیچ تغییر قابل توجهی در شرایط شما ایجاد نمیشد، چون شرکت دیگر پولی برای کارش ندارد. به عنوان آخرین گزینه به سراغش می‌رفتید.
