تجربه ای که من در پروسه جذب گذراندم (مشتمل بر پالایش رزومه. گفتگوی تلفنی . مصاحبه تخصصی . ازمون استخدامی. و سپس روال کارگزینی و انبوردینگ) را در مجموع بسیار مثبت و دلنشین ارزیابی می کنم. مواردی که در سوپرپایپ از نظرم متمایز و منحصر به فرد و جذاب بود: - فرهنگ سازمانی شاد و خانوادگی (در این میان فرقی بین پرسنل قدیمی و جدید نبود و من در پروسه ورود بعنوان یک فرد جدید بخوبی از سمت همکاران قدیمی پذیرش شدم) - تیم سوپرپایپ جوان و باانگیزه است و اکثرا نیز تحصیلات بالایی دارند. - روال استخدامی کمی طولانی و در بعضی قسمت ها بوروکراتیک بود اما بنظرم رسید که این سخت گیری و قانونمداری بدلیل اطمینان از ورود فرد متناسب با نیازها و فرهنگ سازمانی شرکت بود. یکی از مهمترین نکات حضور مستقیم مدیرعامل در فرایند مصاحبه و نیز جشن سازمانی بود. از دوستان قدیمی خودم در این شرکت نیز که استعلام کردم به تجربه منفی از تعامل با شرکت بخصوص مدیران ارشد و مدیرعامل آن اشاره نکردند. بنظرم حضور افراد خفن با بیش از پانزده سال ماندگاری در این شرکت می تواند نشانگر این باشد که تجربه کارکردن در شرکت نیز انشالله به اندازه تجربه جذب مناسب باشد. اما مهم ترین نکته برخورد خوب و گشاده همکاران شرکت از همان دم درب نگهبانی و پذیرش تا همکاران مستقیم و غیرمستقیم بود. در کل من از اینکه پیشنهاد کاری یکی دوتا شرکت رو رد کردم و منتظر نهایی شدن نتیجه مثبت سوپرپایپ شدم حس خوبی دارم و تصور می کنم تصمیم درستی گرفتم.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
روال مصاحبه خوب بود ۲ بار حضوری رفتم یکبار آنلاین بود رفتارشون محترمانه بود ولی اواخر مصاحبه جنگ شد و هرگز جواب ندادن کاشکی حداقل برای زمان خودشان ارزش قائل بودن و خبر میدادن به دلیل جنگ استخدام ها معوق شد یا رد میکردن آدم از این شرکتهای احساس بی مسئولیتی شدید میگیره
تجربه مصاحبه حضوری من خیلی بد بود برای ورود به سازمان اصلا هماهنگ نشده بود کلی تو هر طبقه معطل میشدم و با منابع انسانی خودم تماس میگرفتم نهایت منابع انسانی بعد از ۳ مصاحبه جواب دقیق و کاملی از مصاحبه بهم اعلام نکرد و تلفن رو جواب نمیدادن بعد از دو هفته یک ایمیل با متن ثابت که برای همه میفرستن برای من هم فرستادن و از شرکت در مصاحبه تشکر کردن آدم نباید وقتش رو برای چنین شرکتهای از دست بده
شرکت خزر الکتریک را از نزدیک تجربه کردم و در مرحله مصاحبه، درباره شرایط کار، پروژههای انجامشده و پروژههای در دست اجرا صحبت کردیم. در این گفتوگو مسیر پیشرفت شغلیم داخل مجموعه را توضیح دادم و درباره مهارتهای لازم، سوابق تحصیلی، ساعات کاری و حقوق پیشنهادی بحث شد. از من پرسیدند آیا قصد ادامه تحصیل دارم و اینکه در صورت رفتن به کلاسهای درس، آیا تداخلی با پروژهها پیش میآید یا نه. همچنین درباره انتظاراتم از جایگاه فعلی و آینده، سوال کردند و خواستند طرحی هدفمند از پروژهها و برنامههای آینده شرکت ارائه کنم. نکتهای که برایشان اهمیت داشت، رفتار مناسب در محیط کار و رعایت نظم بود.
باورم نمیشد وقتی دوباره از طرف مدیرعامل همان شرکت زیرمجموعه دعوت به کار شدم، دوباره فرصت را از دست دادم. جلسه اول در یک کافه برگزار شد و دربارهی کار و تفاوتهای استقلال گروه با شرکت مرتبط صحبت کردیم، تأکید کردن که ما مستقل هستیم و تنها از آنها کمک میگیریم. توافقی هم ظاهراً درباره حقوق داشتیم. روز مصاحبه که رسیدم، هیچکس بهصورت رسمی از من استقبال نکرد؛ وارد سالن بزرگی شدم و اولیننفری که دیدم گفت برو در راهرو منتظر باش. انتظارم یک ساعت طول کشید. برای سرگرمی از من خواستن رزومهام را بدهند تا بررسی کنند و ایمیلشان هم مشکل داشت و چندبار از جاهای مختلف فرستادم تا بالاخره رسید. پس مرا به اتاقی کوچک بردند که دو نفر هم به زور جای میگیرند؛ در آنجا یک خانم چند سؤال تکراری از رزومه پرسید و سپس رفت و منتظر نگهداشتنم دوباره ادامه پیدا کرد. دوباره آقای مسئول آمد و با رفتاری تند گفت و گویی سریع انجام داد؛ چند پرسش درباره اکسل و چند سوال دیگر که در مجموع شاید ده دقیقه طول کشید. بعد هم هیچ توضیح روشن و مشخصی درباره نتیجهٔ مصاحبه داده نشد و همه چیز مبهم ماند. در کل به نظر من باید دو تا سه ساعت زمان برای معطل شدن کنار گذاشته شود چون احتمالاً معطل میشوید.
مصاحبه مرحله اول بعد از یک ساعت معطلی انجام شد خود مصاحبه هم یک ساعت طول کشید بعد از چند روز برای مصاحبه مرحله دوم با معاونت منابع انسانی دعوت شدم وارد جلسه مصاحبه شدم اقای معاون گویی اولین بار بود رزومه بنده رومطالعه می کرد اقای معاون لطفا رزومه ها رو قبل از دعوت به مصاحبه مطالعه کن که وقت و هزینه کارجو رو برای اینکه بیاد بشین جلوی شما و عوض مصاحبه تخصصی دو تا سوال از محتوای رزومه بپرسی و بعد از پنج دقیقه خداحافظی کنی😡 تلف نکن این کار شما یعنی از قیافه کارجو خوشت نیومده ولاغیر 😡😡😡😡😡
حدودا 7 روز پیش با سرپرست جذب و استخدام یک مصاحبه یک ساعته داشتم. از فرهنگ سازمانی، شرح شغل و انتظارات گفتن. سوالات تخصصی و سافت اسکیلی هم پرسیدن. جلسه خوبی بود، من تجربه بدی نداشتم و همه چی استاندارد بود
مصاحبه با عنوان فرصت جاوا در یک موسسه فرهنگی هنری بود و تجربهام نشان میدهد که خیلی روی مباحث پایهای جاوا پافشاری میشد و بخش عمده سوالها تئوری بود. گفتگوی مصاحبه تقریباً یک ساعت طول کشید و من در زمینههایی مثل multithreading، collection و OOP و برخی مفاهیم پایه جاوا عملکرد نسبتاً خوبی داشتم؛ اما زمانی که به سراغ ابزاری برای مدیریت دادهها رسیدند که آشنایی نداشتم، من دچار اشکال شدم. از بیاد ماندهترین سوالها میتوان به تفاوت بین string builder و string buffer، این که آیا میشود شیء کلاس پدر را به عنوان آرگومان به متدهای کلاس فرزند داد، و چگونگی نگهداری دادهها با ArrayList اشاره کرد. در پایان مصاحبه از من پرسیدند که آیا از فریمورکها و ابزارهای مدرن مانند فریمورک وب، کانتینریسازی، فریمورک فرانتاند یا موتورهای جستجو استفاده میکنید که پاسخشان به طرز غیرمستقیمی منفی بود. وقتی پیگیر شدم و حدود یک ماه گذشت، منابع انسانی گفتند سطح من Level -5 است و تیم فعلاً نیازی به چنین سطحی ندارد؛ در نتیجه خودم هم تصمیم گرفتم به جای دیگر بگردم. در بین رزومههای سایر واجدین برای جاوا هم بعضیها بعد از رد شدن توانستند در شرکتهای مشابه جذب شوند؛ به نظر میرسد شرکت به صورت مستقیم نیرو نمیگرفت. قبلاً با یکی از مدیرها صحبت کرده بودم و بیان کرده بودم بیشتر روی فریمورکهای مدرن و فرانتاند کار کردهام، اما سرانجام مدیر تیم که با من مصاحبه کرده بود، به طور غیرمستقیم گفت نه. نتیجه این بود که تیمهای جاوایی در این شرکت روی کدهای خام جاوا و پلتفرمهای قدیمیتر متمرکزند و خبری از تکنولوژیهای نوین یا معماری میکروسرویس نیست. چالش اصلی از نوع الگوریتمی و ساختماندادهای است تا طراحی سیستم با ابزارهای جدید؛ با این تفکر شاید پس از چند سال ورود به تیمهایی با تکنولوژیهای مدرنتر امکانپذیر باشد، اما برای دیدن سریع این فناوریها نباید انتظار زیادی داشت. نکته آخر این است که اگر قصد آمادهشدن برای چنین مصاحبههایی را داری، عمیق جاوا را مطالعه کن؛ منابع آنلاین و دورههای آموزشی میتوانند کمک باشند. دانستن ORM و مفاهیم پلتفرم جاوا هم خیلی مفید است. درباره حقوق هم دقیقاً همان رقمی که پیشنهاد دادم در شرکت فعلی هم حاضر میشوم؛ اینکه شرکت جدید چه میزانی میدهد را نمیدانم، ولی احتمالاً از حدود هشت میلیون شروع میشود.
تمام تجربهی من با شرکت گالری هنری علیرضا گلکار به صورت همزمان با زمان مقرر آغاز شد و برخورد مدیرها خیلی صمیمی بود. در ابتدای جلسه، دربارهی سوابق کاری و تجربههام پرسیدن و بعد کمکم به سوالهای فنی رسیدن تا سطح دانشم رو بسنجن. در پایان یک مسئله دادند که باید با بهاشتراکگذاری صفحه کد بنویسم.
در جلسه مصاحبه، اوضاع به گونهای نبود که انتظار داشتم. در آغاز کار، فقط رزومه را پذیرفتند و هیچ فرم یا برگهای ارائه نکردند و تاکید داشتند که نیازی به مدارک اضافی نیست. توضیح دادند که کار بهصورت چرخشی در چند ناحیه مختلف انجام میشود و محل تثبیتشدهای وجود ندارد. با اینکه آگهی استخدام سرویس رفتوآمد را درج کرده بود، در مصاحبه گفتند این سرویس همیشه در دسترس نیست. فضای مصاحبه نسبتاً رسمی و دقیق بود، اما بیشتر به نظر میرسید که هدفشان ارزیابی اطلاعات از شرکتهای قبلی و داراییها و بودجههای مربوطه باشد تا به سطح فنی فرد پی ببرند؛ بهنظر من فقط کمی از سوالات فنی مطرح شد. از نگاه شخصی من: مدیر فناوری رفتارش به شکل بازجویی بود، خندههای مصنوعی داشت و پیرو جزییات شرکتهای پیشین و بودجههای آنان بود؛ سوالات فنی کم بود. مدیرعامل نیز تقریباً همهجا درگیر گوشی بود و مجدداً درباره بودجههای شرکتهای سابق پرس و جو میکرد. با این حال تیم منابع انسانی رفتار گرم و حرفهای داشت و وظیفهٔ خود را به درستی انجام میداد.
برای انجام مصاحبه به عنوان موبایلنویس، با دو نفر از تیم فنی اپ تماس تصویری گرفتم و وارد جلسهای با سوالات کاملاً تخصصی شدم. پس از آن، یک پروژه تسک برای من فرستادند و یک هفته فرصت دادند تا آن را تکمیل کنم. پس از ارسال تسک، مصاحبهای دیگر با مدیر فنی برگزار شد و نهایتاً از طریق ایمیل اعلام کردند که رد شدم. برخورد تیم حرفهای و مهیای سوالات نیز مثبت بود، هرچند از نتیجه ناراحت شدم. اگر تسک به شما بدهند، حتماً سعی کنید در همان بازه زمانی اقدام به ارسال کنید.
واقعا نمیدونم چرا بررسی و تعیین وضعیت رزومه ها اینقدر طولانی هست در کوبل دارو و گروه کوبل خب مگه ددلاین برای جذب نیروها وجود نداره تو این شرکت؟ چرا تعیین تکلیف نمیشه یکم به فکر باشین بخدا کسانی که رزومه میفرستن بخاطر سرگرمی اینکارو نمیکنن همه گرفتارن یا شغلشون از دست دادن تو شرایط سختی هستن و چشم انتظار در پی یافتن شغل حتما دو ماه باید بگذره تا بررسی کنید؟ اگه مورد قبوله دعوت مصاحبه بشه اگرم نه رد کار سختیه؟ تو برزخ نگه ندارین لطفا
در نخستین جلسه باید توضیح کوتاهی از تحصیلات، کارهای پارهوقت و پروژههای مرتبط میدادم، چون سابقه کار تماموقت نداشتم. سپس درباره هدفها و برنامههای آیندهام پرسیدند. بخش دوم جلسه بیشتر جنبه فنی داشت؛ پرسشهایی درباره طراحی کمپین و کار با ابزار تحلیلی مطرح شد تا تواناییهای من در انجام کار سنجیده شود. در نهایت توضیحات بیشتری درباره شیوهی کار و نیازمندیهای شرکت ارائه شد. گفتند منابع انسانی با من تماس میگیرد و پس از دو سه روز ایمیل زدند و گفتند فردی با تطابق بهتری با نیازها را انتخاب کردهاند. به نظرم باید از نظر دانش آماده بود و بتوانی بهطور واضح تواناییهای خود را ارائه بدهی، چون آنها به رفتار صمیمی و دوستانه بیشتر از حالت رسمی اهمیت میدهند.
برای موقعیت تخصصی دو بار به مصاحبه دعوت شدم. اولین مرحله فنی بود و قبول شدم، اما بعد از یک هفته تماس گرفتند و گفتند باید مرحله دوم بیایم. مرحله دوم ظاهراً اداری بود ولی دقیقاً مشخص نبود با چه فردی ملاقات دارم یا به چه سمت میروم. به موقع رسیدم، اما سه ساعت معطل شدم تا بالاخره وارد جلسه شوم. تعدادی از افراد دور میز نشسته بودند و فضای جلسه طوری بود که انگار مقابل یک کمیسیون ایستادهام؛ برخوردها هم اصلاً مناسب نبود. در نهایت پس از چند هفته که انتظار کشیدم، هیچ خبری از شرکت دریافت نکردم.
در تبلیغاتشان بیش از حد وعده میدهند اما وقتی وارد فرایند میشوم واقعاً همه چیز ظاهری است. گفتند رزومه را ظرف بیستوچهار ساعت ارسال کنید تا پاسخ بدهند، من فرستادم ولی یک هفته طول کشید تا پاسخ بدهند. قرار مصاحبه را هم به نظر میخواستند منظم باشند و از راه ایمیل زمان میدادند، اما سر وقت هیچیک نیامدند؛ بیخبر و بدون اطلاع دو ساعت منتظر ماندم. بعد از حدود دوازده ساعت پیامی آمد که عذرخواهی میکنیم، جلسه داشتیم و یادمان رفت. در آگهی دو عنوان شغلی قید شده بود ولی در مصاحبه از هر دو پست پرسیدند و هر جا من بلد نبودم همان را میخواستند — در حالی که آگهی گفته بود آن مهارتها فقط آشنایی کافی لازم است. خلاصه اینکه اینجا همهچیز پر از بینظمی و شانسی است.
در ابتدا دوبارهنویسی را با گفتوگویی روشن از تجربم آغاز کردم و سپس به جزییات مصاحبه پرداختم. برابر انتظار، فرم اولیه را ارسال کردم و وارد فرآیند استخدام شدم. جلسه نخست با تیم منابع انسانی بود؛ درباره خود مجموعه صحبت شد و سوالات معمول مربوط به حوزهٔ منابع انسانی مطرح شد. در ادامه مصاحبهٔ فنی برگزار شد که شدتِ تخصصی بودنش برای من کمی غیرمنتظره بود؛ به جای پرسشهای تخصصی iOS، بیشتر دربارهٔ سابقهٔ کاری، پروژههای گذشته و دیدگاههای کلی دربارهٔ کار پرسش شد. سپس توضیحات بیشتری دربارهٔ پروژهها، چالشها و وضعیت شرکت ارائه شد و من هم تمامی سوالهایم را مطرح کردم. نتیجهٔ کار نسبتاً خوب بود و گفتند طی چند روز پاسخ میگیرم؛ منابع انسانی با من تماس میگیرند تا در خصوص حقوق و شرایط کاری صحبت کنند. از آنجا که شرکت در حوزهٔ بانکی فعال است، داشتن تجربهای مرتبط در این حوزه برایشان مزیت محسوب میشد.
داخل مصاحبه سوالات شخصی پرسیده شد همینطور به من گفته شد که باید حجابم کامل باشه یعنی فقط گردی صورتم دیده بشه و نمی تونم که با همکار آقا حرف بزنم به نظرم تو مصاحبه اولیه اصلا نباید همچین چیزی گفته بشه و همینطور پرسیدن که سیگار می کشم یا نه که واقعا این سوال یه چیز شخصیه و به کسی مربوط نیست که زندگی بنده چی هست واقعا که هیچی از تکنیک های مصاحبه بلد نبودن و بیشتر می خواستن بگن که ما فقط آدم های مذهبی رو استخدام می کنیم
مصاحبه خیلی با تاخیر شروع شد و همینطور قبل از انجام مصاحبه مجبوز به انجام یکسری تست روانشناسی شدم که یکساعت زمان بنده رو گرفت و همینطور مصاحبه با کلی تأخیر شروع شد و همینطور بخوام بگم تمامی افراد داخل شرکت انگار از دماغ فیل افتادن و به شدت فضای سمی بود
آگهی شغلی برنامهنویس گذاشتن و آخرش برای ساعت کاری نوشتن «شنبه تا چهارشنبه از 9 تا 18 و پنجشنبه 9 تا 13:30»، یعنی 216 ساعت ماهانه! بعد حداکثر حقوق رو نوشتن 30 تومن (حقوق پارسال)! 💩 تازه اگه فرض کنیم واقعا حداکثر رو بهت بدن و حداقل ندن
خیلی خوب و با احترام برخورد کردن، خیلی فضای مصاحبه دوستانه و خوب بود دو مرحله مصاحبه رفتم یکی آنلاین که فنی بود و یکی دیگه حضوری که بیشتر برای فرهنگ تیمی و سافت اسکیل بود و سوالات تخصصی که پرسیده میشد متوسط بود و اصلا اذیت کننده نبود و از هر دو مصاحبه خیلیی وایب خوبی گرفتم. دسترسی شرکتش به لحاظ لوکیشن خوبه و شرکتش ظاهر خوبی داره، با احترام برخورد میکنن خیلی و فضای قابل قبولی داره
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.