من حدود یک سال ونیم با تیم الوکانتنت کار میکنم و راضیم. بالاخره منی که از شعرستان کرمانشاه دارم دورکاری باهاشون کار میکنم و به موقع هم حقوقم رومیدم. از انصاف نگذریم آدمهای خوبین.
این شرکت ، کاملا سوری است ! چند سالی هست که کارآموز جذب میکنه و ازشون بصورت رایگان استفاده میکنه. اگر شکایتی داشته باشید، اخراج میشید ! این شرکت و مدیرعاملش ( میلاد نورعلیشاهی ) در استان قم به عنوان کلاهبردار شناخته شده هستن.
از طریق لینکداین با من ارتباط برقرار کردند و دو جلسه تلفنی و آنلاین و یک جلسه حضوری برگزار کردیم. به دلیل عجلهای که جاباما داشت پروسه خیلی سریع طی شد. بعد از جلسه آخر هیچ اطلاعی ندادن و بدون ایمیل یا پیامی تو لینکداین که شروعکننده هم بودن پروسه به اتمام رسید. چک کردم بعدا هم تا چند ماه جذبی تو اون پوزیشن نداشتن.
تجربه کوتاهی در این شرکت داشتم و دیدی که نسبت به خوبی ها و بدی های شرکت دارم محدود هست طبیعتا. مثبت: 1. محیط کار نسبتا حرفه ای هست: کار اضافی و بی ربط داده نمیشه. انتظار بیش از حد از شما ندارن. فشار کاری غیر معقول به غیر از ددلاین های طبیعی، وجود نداره. 2. محیط کاری صمیمی و راحت: محیط کار رو دو دسته افراد تشکیل میدادن. همکاریهایی که تقریبا هم سطح و با موقعیت مشابه بودن. و همکارهای چینی که نوع رابطه بیشتر کارمند و تیم لید بود. هم بچه های فنی ایرانی و هم اعضای چینی رفتار خوب و صمیمانه ای داشتن و در کل جو دوستانه بود. هم دوستان ایرانی و هم چینی تا جایی که امکانش بود به هم کمک می کردن و این حس وجود نداشت که کسی بخواد بر اساس جایگاهش رفتار بالا به پایین داشته باشه یا نخواد چیزی که بلد هست رو منتقل کنه. 3. وجود افراد با تجربه: تو شرکت هم از سمت بچه های ایران و هم از سمت چینی ها افراد فنی با تجربه حضور داشتن که به کار خیلی کمک می کرد. افراد غیر فنی چینی هم پیگیر بودن و میشد در کل روی کمکشون حساب کرد. 4. وجود سلسله مراتب و نظم بدون بوروکراسی و اداری بازی: مثل تمام شرکت ها، این شرکت هم کاملا ساختار سلسله مراتبی داشت. تقریبا هر 2-3 نفر یه سوپروایزر داشتن و مثلا یه نیروی فنی کامل تا اون فردی که مدیریت بخش فنی کل پروژه رو به عهده داشت حدودا 4 لول فاصله داشتن که زیاد نیست. در کل نسبت مدیران و سوپروایزها و تیم لید ها و افرادی که سمت دارن به نسبت افرادی که فقط کار فنی می کنن معقول بود. 5. امکان کار ریموت: کار به صورت ریموت بود ولی کاملا با ساعات کار یه شرکت معمولی هماهنگ بود. اضافه کار و ... وجود نداره و خارج از ساعت کاری هم خبری از کار نیست. 6. کار با تکنولوژی روز: مزیت دیگه این شرکت این بود که با تکنولوژی و مباحث جدید سر و کار داشتیم. البته مثل شرکت های استارتاپ یا دانش بنیان نوآوری وجود نداشت و سرعت کار بالا نبود ولی پروژه به طور کلی مرتبط با مباحث روز دنیا بود. 7. پروژه بزرگ و مشخص با مشتری های جدی: پروژه هایی که کار میشد بزرگ و صنعتی بودن و واقعا تو دنیای واقعی کاربرد داشتن و به مشتری تحویل داده می شدن. مشتری ها هم خودشون شرکت های جا افتاده ای بودن که نیاز به خدمات حرفه ای داشتن. یعنی به طور کلی خدمات دهنده و گیرنده هر دو کاملا تو صنعت بودن که در نتیجه کار رو جدی میکرد 8. آینده نگری و پیشرفت: طبق ادعاهای شرکت و البته روندی که خودم تو اون مدت کوتاه دیدم، به نظر میاد شرکت واقعا دنبال پیشرفت هست و به سمت تکنولوژی های جدید پیش میره و قصد گسترش کار و مشتری هاش رو داره. این یعنی هم از نظر فنی و هم از نظر جایگاهی جا برای پیشرفت باید وجود داشته باشه. 9. روزهای کاری: روزای کاری یه توافقی بین شرایط ایران و چین بود. جمعه و شنبه تعطیل. یعنی در نهایت 40 ساعت در هفته کار می کنید. تعطیلی شنبه به نظرم خودش مزیت بود که میشد به کارای اداری رسید. نکات منفی: 1. حقوق نه چندان جذاب: حقوقی که به خیلی از دوستان پیشنهاد شده بود به نسبت بازار کار ایران چندان رقابتی حساب نمیشد. در صورتی که تصور بیشتر افراد از کار با یه شرکت خارجی اینه که حقوق به مقدار قابل توجهی بهتر باشه. حقوق پیشنهادی حتی از یه سری شرکت های خوب داخلی که برای افراد با تجربه تر و متخصص تر مناسبه هم پایین تر بود. و در کل به نظر میرسه که برای تعیین حقوق اولیه پیشنهادات جذابی روی میز نمیذارن 2. مذاکره بابت حقوق: چیزی که دریافت کردم این بود که حداقل اوایل کار زیاد قابلیت مذاکره وجود نداره. استدلالشونم اینه که 3 ماه اول آزمایشیه و دو بار در سال ارزیابی دارن که حقوق رو بر اساس اون مشخص می کنن. ولی تاکید زیادی دارن روی اینکه به ریال که ثبات نداره پول نمیدن و ظارها این یه موضوع به تنهایی تمام چیزای دیگه رو قراره توجیه کنه! از جمله معیارهایی که برای تخمین حقوق اولیه دارن سطح تحصیلات، سطح دانشگاه، تجربه مرتبط، نتیجه تستی که میگیرن و در نهایت نظر شخصیون در مورد مصاحبه فنی هست و اینکه شما چقدر تا الان می گرفتید یا دستمزد رایج برای فلان میزان از تخصص چقدره، مهم نیست 2. مزایا: هیچ کدوم از مزایایی که شرکت های معمول ایرانی به کارکناشون میدن رو نداره. بیمه و سنوات نداره. عیدی در حد خیلی کم داره. بن و تسهیلات و اینها هم که هیچی 3. تعطیلات: تقریبا نیمی از تعطیلات رسمی ایران رو تعطیل بودن. نیم دیگه تعطیلات مطابق بود با تعطیلات رسمی چین. در نهایت نتیجه این بود که از تعطیلات زیاد نمیشد استفاده کرد چون با تعطیلات بقیه ایران هماهنگ نبود. البته یه سری روزا رو به صورت بدون حقوق تعطیل می کردن که تا حدی مشکل ناهماهنگی تعطیلاتو رفع می کرد. 4. اون چیزی که توی توضیحات شغل اومده بود با چیزی که در عمل تجربه کردم خیلی متفاوت بود. کلیات و زمینه کاری همون بود ولی اینکه با چه چیزهایی قراره سر و کار داشته باشیم و احتمالا چه مهارت هایی نیاز هست یا چه مهارت هایی ارتقا پیدا می کنه خیلی مغایرت داشت. 5. پیشرفت فنی کند: این شرکت اصولا افرادی رو میگیره که میزان همشپوشانی مهارتایی که توی کار لازمه با چیزی که شما بلدین حداکثر باشه (که طبیعیه). در عین حال پروژه و تیم نسبتا بزرگ داشتن معنیش این میشه که یه بخش کوچیک از کار به شما سپرده میشه. این یعنی از نظر فنی سرعت پیشرفت بالایی نخواهید داشت (در مقایسه با شرکت هایی که توشون دست نیرو آزاد تره، یا مثلا استارتاپ ها و ...). به علاوه ممکنه بخشی از کارایی که انجام میدین کلا دانشی به شما اضافه نکنه (مثلا بررسی و نگهداری از کاری که قبلا انجام شده). همچنین ممکنه یه سری از مواقع کاری که انجام میدین اینقدر ابهامات و در هم ریختگیش زیاده که عملا نتونید درست از تخصصتون استفاده کنید یا کار رو درست پیش ببرید. 6. مجددا عدم مذاکره پذیری: به نظر میرسه شرکت مقاومت زیادی در برابر مذاکره کردن با شما داره. دوستانی بودند که بابت مسائلی به غیر از مسائل مالی، مثلا نوع تسکی که بهشون سپرده شده، یا پاره وقت بودن یا تیمی که توش کار می کنن برای مذاکره رفتن ولی نهایتا فقط وعده تحقق تو آینده دور بهشون داده شد. در کل زیاد از پروژه های آینده، موقعیت شغلی شما تو آینده، تکنولوژی در آینده باهاش کار می کنید و ... صحبت میشه ! ممکنه درست باشه ولی بیشتر به نظر میاد ابزاری برای رد کردن درخواست نیروها باشه. 7. نگاه بالا به پایین: زمانی که مذاکره و بحث جدی میشه، جملاتی بین صحبت ها شنیده میشه که میشه حس نگاه بالا به پایین به کارکنای ایرانی رو حس کرد. برخورد بد یا غیر محترمانه ندارن و در کل رفتار صمیمانه و دوستانست ولی بخواید با منطق یه چیزی رو بهشون اثبات کنید، قبول نمی کنن (مثل خیلی از شرکتای ایرانی و غیر ایرانی). تنها بدیش اینه که میتونی حس کنی که تو ذهنشون (تا حدودی) این میگذره که یه شرکت های تک، با آینده روشن و حقوق خیلی خوب هستن که دارن به شما که تو ایرانید یه فرصت طلایی میدن و شما باید خوشحال باشید!
تجربه من مربوط به تماس، مصاحبه و قرار همکاری هست که هیچ وقت در عمل انجام نشد! از این شرکت چند بار تماس گرفتن. دو نفر از مهندس های شرکت که اسمشون رو ترجیح میدم نیارم در مورد تمام جزئیات کار صحبت کردند و نحوه همکاری و حتی ساعت و حدود دستمزد هم مشخص شد. در مورد بخش فنی پروژه ها صحبت کردیم تا به صورت دقیق مشخص بشه قراره از کجا کار شروع بشه و چقدر زمان و نیرو لازمه. و این صحبت ها همه هم از طریق تلفن شرکت و هم شماره شخصی این افراد بود. در نهایت قرار شد که جمع بندی کنن و ظرف 1 الی 2 روز شرایط نهاییشون برای همکاری رو مشخص کنن. ولی دیگه از این لحظه به بعد هیچ خبری ازشون نشد! تماس ها بدون پاسخ میموند و فقط یه بار منشی شرکت با بی انگیزگی تمام جواب داد که منم در مورد این سطح از رفتار غیر حرفه ای اعتراض کردم که براش اصلا مهم نبود. همه اینا در حالیه که تماس و صحبت در مورد پروژه کاملا از سمت خودشون بود و حتی در صورت تغییر نظر هم میتونستن خیلی ساده بگن که نظرمون عوض شده! ولی ظاهرا ترجیح دادن جواب تلفن رو ندن! مشاغل مختلف با کارفرماهای مختلف رو تجربه کردم ولی هیچ کدوم تا اینجا تا این حد رفتار بچه گانه و غیر حرفه ای نداشتن.
یک شرکت خصولتی وابسته به شرکت خدمات انفورماتیک. برای بیرون تلاش میشه روی این ارتباط مانور داده بشه، اما از داخل همه به ویژه مدیران ناراضی هستند که حقوق و مزایاش با شرکت خدمات انفورماتیک قابل مقایسه نیست. بیشتر مثل مستأجریه که بالاشهر خونه گرفته! از این جهت که سعی میکنه با بیرونش بقیه رو بسوزونه، ولی از تو خودش میسوزه. در مقایسه با شرکتهای پرداختی (و نه بانکی) پایداری ساختار بیشتری داره. قضاوت اینکه این خوبه یا بد به فاکتورهای مختلفی بستگی داره. گاهی یه جا مدیران اتوبوسی جابجا میشن و عدهای احساس خطر میکنن، گاهی هم یه جا اونقدر افراد بیکفایت روی کار میمونن که امیدی به بهبود نمیره. (این مورد رو بیشتر کسی میتونه قضاوت کنه که توی همین صنعت کار میکنه) از حیث افزایش سابقه کار و توان فنی (صرفا مدیریت توسعه نرمافزار رو میگم)، فقط برای افراد تازهکار میتونه چیزهایی داشته باشه. افراد مجرب حوزه از دو جهت توش به مشکل میخورن: - از حیث فنی درجا خواهند زد. به دلایل مختلفی، به ویژه اینکه اصلا رویکرد پویا و رو به جلو ندارن (که یه بخشیش آفت مشترک سیستم بانکی کشور هم هست). - سلسله مراتب از قبل چیده شده و خشکه؛ کسی که حرفی برای گفتن داره و توان بهبود اوضاع رو داره، حتی اگه دنبال ارتقاء شغلی و گرفتن جای مافوقش نباشه، بههرحال سرکوب و سرخورده میشه؛ چه توسط اشخاص، چه اصلا توسط سیستم فسیلش. اگر هم در همون سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد باشه، چون مدیران چه در عمل چه در پرداخت، یه رویکرد پدرسالارانه و از بالا به پایین دارن (حتی وقتی که در اون حوزه صاحبنظر نیستن)، که باعث میشه سقف شرکت از این جهت کوتاه باشه و برای افراد جاافتاده نامناسب باشه و برای افرادی که حین کار تو اون شرکت به مرور قد کشیدن، دیگه غیرقابلتحمل بشه. به تعبیری جز «خرکاری» کشیدن، مکانیسمی برای استفاده از توان افراد توانمندتر یا مجربتر نداره. الزاما همه پرسنل به این شکل نیستن؛ ولی به صورت سیستماتیک این شکلیه و هر کسی واردش بشه به مرور شکل همون قالب میشه، یا اگه مقاومت کنه، فرسوده میشه. کما اینکه هر مدیری تو هر سطحی، همین گله رو داره که بالا سریش خشکه. لذا موضوع سیستماتیکه. میزان حقوق پرداختی شرکت طی سال ۱۴۰۱ به شدت از رقباش عقب افتاد (سال ۱۴۰۰ وضعیت اقتصادی خیلی تغییر کرده بود و فشار کارمندان به شرکتهاشون برای افزایش حقوق زیاد شد؛ مدتی خیلی از رقبا حقوق کمتری داشتن، ولی اونها این موضوع رو ترمیم کردن و الان، حتی اول سال ۱۴۰۲ غالبا پرداختی به مراتب بیشتری دارن) و بخش زیادی از ریزش نیروهای فرادیس به این دلیل بود. مشکلات بعدی هم تصاعدی بود؛ نیرو میرفت، فشار زیاد میشد و ... . فرقش با یه سیستم کاملا دولتی فاسد اینه که مدیران از کار بلندمدت در همون شرکت از کارشناسی به تدریج اومدن بالا. یعنی به عنوان سیستم کارمندی شاید در کنار اعصابخردیهاش، از یه شرکت پر از پارتیبازی بهتر باشه؛ ولی به عنوان گوشهای از صنعت نرمافزار ایران، چندان قابل دفاع نیست. بزرگ بودن بعضی ابعاد و اعدادش به خاطر طبیعت صنعت بانکی، سختافزارها و امتیازات سیستماتیک (شاید رانت)ش در بانکهای دولتیه.
مزایای شرکت: چای رایگان
بنده دوسال در این شرکت مشغول بودم و قرارداد برمبنای پایه حقوق نوشته بودند و صحبت حقوق دریافتی بالاتر بود. طرف تحصیل کرده خارج و خیلی با شخصیت بود مثلا خلاصه بعد اتمام ماه اول فهمیدم چیزی به نام اضافه کار نداره هشت صبح باید میرفتیم و شب تا وقتی کار بود بودیم. رسیدیم به مرخص، ایشان فرمود ماهی یک روز مرخصی داریم گفتم چرا؟ گفت پروژه به سرانجام رسید پول خوبی میدم بهت. گفتم اوکی خلاصه بعد دوسال بدون اطلاع قبلی ما رو تعدیل کرد. رفتم برای تسویه دیدم کمتر از پنجاه درصد حق و حقوق داده رفتم شکایت دیدم چون یک سال آخر یکی در میان پرداخت ها رو نقدی انجام داده (با این کار ورودی حساب شما میشه مبنی اداره کار برای شکایت و چون نقدی داده بود یه ماه، طرف گفته بود من دوماه یکی حقوق میدادم)و قرارداد پایه حقوق نوشته شده، شکایت راه به جایی نبرد. جالبه شرکت ایشان کماکان داره بهترین سایت های کاریابی درخواست استخدام میزمه
واقعا شرکت به این مزخرفی ندیدم کار اموزی که الاف شدن و بیکاری به جز این چیزه دیگه ای نیست. بوت کمپ 6 ماهه شده یک سالو 4 ماه هنوز در حد جونیور هم نمیشین واقعا ته پول خوردن مفته چهار html و php یاد میده تمام نصف ماه کلاسا کنسله 10 مونده به کلاس کنسل میشه هرکی وارد این جا بشه کلا یک سالشو به هدر داده اگر میخوایید برید الاف بشید برید شرکت هیوا وب مزایای این شرکت فقط اینترنت خوبه وصلام اگه تو شرکت کار کنین در هر زمان و دقیقه ای شما بدهکارین رسما شرکت اموزشی خوبی نیست برید داخلش کلا انگار افتادین تو باتلاق این شرکت نیازی به امتیاز هم نداره
این شرکت به واسطه تجربه خوبش در زمینه تست و نفوذ و امنیت پروژه های خوبی دریافت می کنه و با حضورتون تو این شرکت می تونید تجربیات خوبی به واسطه حضور تو این پروژه ها کسب کنید.
این شرکت با دروغ های مختلفی مانند اینکه شرکت بزرگی هستند و قراردادهای بزرگ دارند و یا وعده مهاجرت به دبی بچه ها رو با حقوق پایینتر جذب میکنه و نگه میدارند پرداخت حقوق افتضاح هستش و اگر پیگیری حقوق کنی هم ، رفتار بدی باهات میکنند.
مدیران در ریز کار تخصصی نظر می دن و دخالت می کنن در حالی که اصلا دانشش رو ندارن . رفتار منابع انسانی خوب نیست. حقوق همیشه با تاخیر هست. رفتار مدیران خیلی با نگاه بالا به پائین هست و دنبال اشکال گیری هستن. برنامه ریزی و مدیریت کارها خیلی بده یکهو میگن ما فلان کار رو تا فردا می خواهیم.
شرکتی بزرگ با هفتصد تا هزار و پانصد نفر نیرو می باشد که تولید کننده انواع هواکش هست این شرکت دایم به استخدام هست چون از یه طرف هر روز ده نفر برای استخدام می آید و از طرف دیگر ده نفر از کار در شرکت انصراف می دهد شیفت کاری اش دو شیفت هست از هفت صبح تا هفت غروب با از هفت شب تا هفت صبح حقوق بیشتر اعضای کارخانه اداره کاری می باشد سطح حقوق کلی کارخانه پایین هست ناهار و شام و صبحانه و عصرانه می دهد که نسبتا با کیفیت هست بیشتر اعضای کارخانه در بخش تولید و سری کاری می باشند که آمار های وحشتناک و زیادی برای تولید در روز دارند شرکت دارای قوانین و مقرارت و نظم و انضباط سفت و سخت ای می باشد بیشتر دستگاه های کارخانه قدیمی و فرسوده هستند برای جذب در شرکت کار سختی ندارید کافی است درب شرکت مراجعه نمایید از نظر برخورد در شرکت سر و کار شما بیشتر با سرپرست بخش هست که به شانس شما بستگی دارد که سرپرست چه شخصیتی داشته باشد اما روال عادی اش این هست که هر روز باید آمار بالاتر رود تقریبا هر دوماهی یک تلفات انسانی بیشتر در بخش دایکست و پرس دارند که فلان کارگر دستش رفت بیشتر هم به خاطر فرسوده و قدیمی بودن دستگاه های کارخانه و هم چنین آمار های وحشتناک تولید می باشد برای استخدام در کارخانه کار سختی در پیش ندارید حق و حقوق ای که توافق کردید به صورت کامل پرداخت می کند
با موز و شیرینی و بسیار گرم و خوش برخورد وارد میشید، با بی ادبی و پروگری مستقیم از سمت مدیر عامل خارج، میزان دخالت مدیر عامل در زندگی شخصیتون به حدی است که بخودش اجازه میده در رابطه با شخصی ترین مسائل که هیچ ارتباطی بهش نداره دخالت کنه. در کل اگر واقعا مجبور به همکاری با این شرکت هستید حتما یک نسخه از قرارداد را ازشون بگیرید و در رابطه با هر چیزی که بهشون میدید حتما رسید تحویل با اثرانگشت بگیرید.
از تجربه کاری در شرکت رونیکس شاید نباید بیشتر از یک جمله بگم اونم اینه که خدا برای هیچ کافری نیاره که تو دام این شرکت بیوفته ادامه: مدیرعامل شرکت جایگاهی نزدیک به خدا داره که نباید بهش تعظیم کرد مدیر منابع انسانی تنها کاری که در کانفیلیکت منیجمنت میکنه اینه که میگه برو دل مدیرتو به دست بیار که بیشتر مدیر اداری و کارگزینیه تا منابع انسانی رفاهیات شرکت مثل زمان جنگ بسته ارزاقه که توهین به شعور کارمنده اون دوتا قلم جنس به شدت رفتار های توهین امیزی دارن مدیر هاش در یک کلام از شما برده میسازه اگر با برده شدن مشکلی ندارید میتونید برید مصاحبه
به نسبت کار و انرژی که ازتون میخوان، حقوق ناچیزی پرداخت میکنن و انتطارات بالایی هم ازتون دارن. شما رابط بین والدین و شرکت هستید و عملا هر مشکلی که باشه دو طرف از چشم شما خواهند دید. اگه کار کردن با بچهها رو دوست دارید و وقت خالی زیادی دارید و انتظار حقوق خاصی ندارید خوبه وگرنه نه پیشرفت خاصی میکنید و نه تجربه ارزشمندی میشه براتون.
با سلام بنده به مدت ۲سالو نیم در پالایشگاه شیر کاله در قسمت تولید به آدرس شهریار تهران زیر پل بادامک کار کردم تمامی مواردی که برای معایب شرکت انتخاب کردم به جان بچم همشون عین حقیقته یعنی یه مشت آدم بیسواد جاه طلب پول پرست زیرآب زن بی ادبی چشم ناپاک و هزار چیز دیگه که هرچی بگم کم گفتم رو اونجا استخدام کردن بعنوان مدیر وسرپرست البته آدم خوب و کار درست هم هست اما توجنگل اونا هم خراب کردن.نه نظمی هست نه استراحت قانونی نه حقوق مکفی نه حق قانونی خود کارگر نه عدالت هیچ قانونی وجود نداره مگر مشکلی برای کارگر به وجود بیاد اونوقت هزارتا قانون جدید رو برات تعریف میکنن که خودشون خلافشو انجام میدن یعنی دزد نگرفته پادشاهه.یکی از مدیرا اختلاص میکنه کارگرا باید تاوانشو بپردازن ازغذاش نگم که همیشه ماهانه چند نفری رو راهی بیمارستان میکنه صبحانه و نهار شام نصف جهانو داره میده به خودمون صبحونه نمیدن میگن قانون کارو اجرا میکنن اما علنی تو روت میگن همینه که هست قانونو دور میزنن اصلا یه وضعی منو شب عید اخراج کردن چهار ماهه گذشته هنوز حقوق ماه اخرمو ندادن با زنو بچه شب عید جیب خالی انقد قرض کردمو زندگیم افتضاح شد که آبرو نموند برام خدا نگذره ازش اقای مدیر تولید به قول خودشون مهندس محمد زاده
من حدود ۲ سال تمام وقت در این شرکت فعالیت داشتم، شرکت کوچیکی است و تمام تیم مهندسی متشکل از ۳ نفر میشود. در رابطه با پروژه، دو تا پروژه در این شرکت هست که یکیش ESPL که مجموعه از داکیومنت های کپی و پیست شده از فرایند توسعه نرم افزار است که هیچ نسخه پایداری هنوز ندارد و هیچ موقع تمام فرایند ذکر شده هم به طور کامل مجتمع و آزمایش نشده است. پروژه بعدی EPTS است که مربوط میشه به توسعه عملی نرم افزار خودرو که کلا کنار گذاشته شده و در حال حاضر خبری از این پروژه نیست. تمام تلاش این شرکت زنده نگه داشتن شعبه ی چین هست که به هر قیمتی شده دارن اونجا هم سهام میفروشن و هم قصد ورود به واردات محصول از چین به ایران دارند. در کل در بخش مهندسی نه خبری از حقوق خوبی است و نه پروژه درست و حسابی. تنها دلیل جذب برخی افراد در این شرکت و ماندن آنها وعده های موفقیت و ثروت الکی که شخصا توسط مدیرعامل داده میشود که همش دروغ است. در نهایت خواهشا قبل از ورود کامل تحقیق کنید و وقت خودتون را اینجا هدر ندهید.
سلام وخسته نباشید من محمد پایدار چندین سال پیش در کانون ایران نوین در قسمت برگزاری ایونت همایش رونمایی غرفه سازی چاپخانه برندد کردن غرفه های نمایشگاهی در کنار آقای معیری و خانم رادیو...(فیوژن) مشغول به کار بودم
خواهشا قبل از گرفتن هر تصمیمی بابت ورود به این شرکت ابتدا با افرادی که قبلا انجا کار کرده اند صحبتی داشته باشید و تصمیم عجولانه نگیرید، میتونید از طریق لینکدین این افراد را پیدا کنید. در کل شرکت هیچ پروژه ی فعالی ندارد، البته خودشون میگن که داریم ولی صرفا نیرو استخدام میکنن به عنوان سیاهی لشگر برای جذب سرمایه از سرمایه گذار. پرداختی ها عموما به موقع نیست و نسبت به شرکت های مشابه تا ۷۰ درصد کمتر از توانایی طرف پرداختی دارند، هیچگونه اضفه کاری هم به کارمند تعلق نمیگیرد و در بدو ورود باید برگه ایی امضا کنید برای همین موضوع. هیچ امکان رفاهی هم ندارد و از نظر بالانس زندگی و کار تغریبا تمام فکر و ذکر شما را درگیر کار میکند.
من حدود یک سال ونیم با تیم الوکانتنت کار میکنم و راضیم. بالاخره منی که از شعرستان کرمانشاه دارم دورکاری باهاشون کار میکنم و به موقع هم حقوقم رومیدم. از انصاف نگذریم آدمهای خوبین.
این شرکت ، کاملا سوری است ! چند سالی هست که کارآموز جذب میکنه و ازشون بصورت رایگان استفاده میکنه. اگر شکایتی داشته باشید، اخراج میشید ! این شرکت و مدیرعاملش ( میلاد نورعلیشاهی ) در استان قم به عنوان کلاهبردار شناخته شده هستن.
از طریق لینکداین با من ارتباط برقرار کردند و دو جلسه تلفنی و آنلاین و یک جلسه حضوری برگزار کردیم. به دلیل عجلهای که جاباما داشت پروسه خیلی سریع طی شد. بعد از جلسه آخر هیچ اطلاعی ندادن و بدون ایمیل یا پیامی تو لینکداین که شروعکننده هم بودن پروسه به اتمام رسید. چک کردم بعدا هم تا چند ماه جذبی تو اون پوزیشن نداشتن.
تجربه کوتاهی در این شرکت داشتم و دیدی که نسبت به خوبی ها و بدی های شرکت دارم محدود هست طبیعتا. مثبت: 1. محیط کار نسبتا حرفه ای هست: کار اضافی و بی ربط داده نمیشه. انتظار بیش از حد از شما ندارن. فشار کاری غیر معقول به غیر از ددلاین های طبیعی، وجود نداره. 2. محیط کاری صمیمی و راحت: محیط کار رو دو دسته افراد تشکیل میدادن. همکاریهایی که تقریبا هم سطح و با موقعیت مشابه بودن. و همکارهای چینی که نوع رابطه بیشتر کارمند و تیم لید بود. هم بچه های فنی ایرانی و هم اعضای چینی رفتار خوب و صمیمانه ای داشتن و در کل جو دوستانه بود. هم دوستان ایرانی و هم چینی تا جایی که امکانش بود به هم کمک می کردن و این حس وجود نداشت که کسی بخواد بر اساس جایگاهش رفتار بالا به پایین داشته باشه یا نخواد چیزی که بلد هست رو منتقل کنه. 3. وجود افراد با تجربه: تو شرکت هم از سمت بچه های ایران و هم از سمت چینی ها افراد فنی با تجربه حضور داشتن که به کار خیلی کمک می کرد. افراد غیر فنی چینی هم پیگیر بودن و میشد در کل روی کمکشون حساب کرد. 4. وجود سلسله مراتب و نظم بدون بوروکراسی و اداری بازی: مثل تمام شرکت ها، این شرکت هم کاملا ساختار سلسله مراتبی داشت. تقریبا هر 2-3 نفر یه سوپروایزر داشتن و مثلا یه نیروی فنی کامل تا اون فردی که مدیریت بخش فنی کل پروژه رو به عهده داشت حدودا 4 لول فاصله داشتن که زیاد نیست. در کل نسبت مدیران و سوپروایزها و تیم لید ها و افرادی که سمت دارن به نسبت افرادی که فقط کار فنی می کنن معقول بود. 5. امکان کار ریموت: کار به صورت ریموت بود ولی کاملا با ساعات کار یه شرکت معمولی هماهنگ بود. اضافه کار و ... وجود نداره و خارج از ساعت کاری هم خبری از کار نیست. 6. کار با تکنولوژی روز: مزیت دیگه این شرکت این بود که با تکنولوژی و مباحث جدید سر و کار داشتیم. البته مثل شرکت های استارتاپ یا دانش بنیان نوآوری وجود نداشت و سرعت کار بالا نبود ولی پروژه به طور کلی مرتبط با مباحث روز دنیا بود. 7. پروژه بزرگ و مشخص با مشتری های جدی: پروژه هایی که کار میشد بزرگ و صنعتی بودن و واقعا تو دنیای واقعی کاربرد داشتن و به مشتری تحویل داده می شدن. مشتری ها هم خودشون شرکت های جا افتاده ای بودن که نیاز به خدمات حرفه ای داشتن. یعنی به طور کلی خدمات دهنده و گیرنده هر دو کاملا تو صنعت بودن که در نتیجه کار رو جدی میکرد 8. آینده نگری و پیشرفت: طبق ادعاهای شرکت و البته روندی که خودم تو اون مدت کوتاه دیدم، به نظر میاد شرکت واقعا دنبال پیشرفت هست و به سمت تکنولوژی های جدید پیش میره و قصد گسترش کار و مشتری هاش رو داره. این یعنی هم از نظر فنی و هم از نظر جایگاهی جا برای پیشرفت باید وجود داشته باشه. 9. روزهای کاری: روزای کاری یه توافقی بین شرایط ایران و چین بود. جمعه و شنبه تعطیل. یعنی در نهایت 40 ساعت در هفته کار می کنید. تعطیلی شنبه به نظرم خودش مزیت بود که میشد به کارای اداری رسید. نکات منفی: 1. حقوق نه چندان جذاب: حقوقی که به خیلی از دوستان پیشنهاد شده بود به نسبت بازار کار ایران چندان رقابتی حساب نمیشد. در صورتی که تصور بیشتر افراد از کار با یه شرکت خارجی اینه که حقوق به مقدار قابل توجهی بهتر باشه. حقوق پیشنهادی حتی از یه سری شرکت های خوب داخلی که برای افراد با تجربه تر و متخصص تر مناسبه هم پایین تر بود. و در کل به نظر میرسه که برای تعیین حقوق اولیه پیشنهادات جذابی روی میز نمیذارن 2. مذاکره بابت حقوق: چیزی که دریافت کردم این بود که حداقل اوایل کار زیاد قابلیت مذاکره وجود نداره. استدلالشونم اینه که 3 ماه اول آزمایشیه و دو بار در سال ارزیابی دارن که حقوق رو بر اساس اون مشخص می کنن. ولی تاکید زیادی دارن روی اینکه به ریال که ثبات نداره پول نمیدن و ظارها این یه موضوع به تنهایی تمام چیزای دیگه رو قراره توجیه کنه! از جمله معیارهایی که برای تخمین حقوق اولیه دارن سطح تحصیلات، سطح دانشگاه، تجربه مرتبط، نتیجه تستی که میگیرن و در نهایت نظر شخصیون در مورد مصاحبه فنی هست و اینکه شما چقدر تا الان می گرفتید یا دستمزد رایج برای فلان میزان از تخصص چقدره، مهم نیست 2. مزایا: هیچ کدوم از مزایایی که شرکت های معمول ایرانی به کارکناشون میدن رو نداره. بیمه و سنوات نداره. عیدی در حد خیلی کم داره. بن و تسهیلات و اینها هم که هیچی 3. تعطیلات: تقریبا نیمی از تعطیلات رسمی ایران رو تعطیل بودن. نیم دیگه تعطیلات مطابق بود با تعطیلات رسمی چین. در نهایت نتیجه این بود که از تعطیلات زیاد نمیشد استفاده کرد چون با تعطیلات بقیه ایران هماهنگ نبود. البته یه سری روزا رو به صورت بدون حقوق تعطیل می کردن که تا حدی مشکل ناهماهنگی تعطیلاتو رفع می کرد. 4. اون چیزی که توی توضیحات شغل اومده بود با چیزی که در عمل تجربه کردم خیلی متفاوت بود. کلیات و زمینه کاری همون بود ولی اینکه با چه چیزهایی قراره سر و کار داشته باشیم و احتمالا چه مهارت هایی نیاز هست یا چه مهارت هایی ارتقا پیدا می کنه خیلی مغایرت داشت. 5. پیشرفت فنی کند: این شرکت اصولا افرادی رو میگیره که میزان همشپوشانی مهارتایی که توی کار لازمه با چیزی که شما بلدین حداکثر باشه (که طبیعیه). در عین حال پروژه و تیم نسبتا بزرگ داشتن معنیش این میشه که یه بخش کوچیک از کار به شما سپرده میشه. این یعنی از نظر فنی سرعت پیشرفت بالایی نخواهید داشت (در مقایسه با شرکت هایی که توشون دست نیرو آزاد تره، یا مثلا استارتاپ ها و ...). به علاوه ممکنه بخشی از کارایی که انجام میدین کلا دانشی به شما اضافه نکنه (مثلا بررسی و نگهداری از کاری که قبلا انجام شده). همچنین ممکنه یه سری از مواقع کاری که انجام میدین اینقدر ابهامات و در هم ریختگیش زیاده که عملا نتونید درست از تخصصتون استفاده کنید یا کار رو درست پیش ببرید. 6. مجددا عدم مذاکره پذیری: به نظر میرسه شرکت مقاومت زیادی در برابر مذاکره کردن با شما داره. دوستانی بودند که بابت مسائلی به غیر از مسائل مالی، مثلا نوع تسکی که بهشون سپرده شده، یا پاره وقت بودن یا تیمی که توش کار می کنن برای مذاکره رفتن ولی نهایتا فقط وعده تحقق تو آینده دور بهشون داده شد. در کل زیاد از پروژه های آینده، موقعیت شغلی شما تو آینده، تکنولوژی در آینده باهاش کار می کنید و ... صحبت میشه ! ممکنه درست باشه ولی بیشتر به نظر میاد ابزاری برای رد کردن درخواست نیروها باشه. 7. نگاه بالا به پایین: زمانی که مذاکره و بحث جدی میشه، جملاتی بین صحبت ها شنیده میشه که میشه حس نگاه بالا به پایین به کارکنای ایرانی رو حس کرد. برخورد بد یا غیر محترمانه ندارن و در کل رفتار صمیمانه و دوستانست ولی بخواید با منطق یه چیزی رو بهشون اثبات کنید، قبول نمی کنن (مثل خیلی از شرکتای ایرانی و غیر ایرانی). تنها بدیش اینه که میتونی حس کنی که تو ذهنشون (تا حدودی) این میگذره که یه شرکت های تک، با آینده روشن و حقوق خیلی خوب هستن که دارن به شما که تو ایرانید یه فرصت طلایی میدن و شما باید خوشحال باشید!
تجربه من مربوط به تماس، مصاحبه و قرار همکاری هست که هیچ وقت در عمل انجام نشد! از این شرکت چند بار تماس گرفتن. دو نفر از مهندس های شرکت که اسمشون رو ترجیح میدم نیارم در مورد تمام جزئیات کار صحبت کردند و نحوه همکاری و حتی ساعت و حدود دستمزد هم مشخص شد. در مورد بخش فنی پروژه ها صحبت کردیم تا به صورت دقیق مشخص بشه قراره از کجا کار شروع بشه و چقدر زمان و نیرو لازمه. و این صحبت ها همه هم از طریق تلفن شرکت و هم شماره شخصی این افراد بود. در نهایت قرار شد که جمع بندی کنن و ظرف 1 الی 2 روز شرایط نهاییشون برای همکاری رو مشخص کنن. ولی دیگه از این لحظه به بعد هیچ خبری ازشون نشد! تماس ها بدون پاسخ میموند و فقط یه بار منشی شرکت با بی انگیزگی تمام جواب داد که منم در مورد این سطح از رفتار غیر حرفه ای اعتراض کردم که براش اصلا مهم نبود. همه اینا در حالیه که تماس و صحبت در مورد پروژه کاملا از سمت خودشون بود و حتی در صورت تغییر نظر هم میتونستن خیلی ساده بگن که نظرمون عوض شده! ولی ظاهرا ترجیح دادن جواب تلفن رو ندن! مشاغل مختلف با کارفرماهای مختلف رو تجربه کردم ولی هیچ کدوم تا اینجا تا این حد رفتار بچه گانه و غیر حرفه ای نداشتن.
یک شرکت خصولتی وابسته به شرکت خدمات انفورماتیک. برای بیرون تلاش میشه روی این ارتباط مانور داده بشه، اما از داخل همه به ویژه مدیران ناراضی هستند که حقوق و مزایاش با شرکت خدمات انفورماتیک قابل مقایسه نیست. بیشتر مثل مستأجریه که بالاشهر خونه گرفته! از این جهت که سعی میکنه با بیرونش بقیه رو بسوزونه، ولی از تو خودش میسوزه. در مقایسه با شرکتهای پرداختی (و نه بانکی) پایداری ساختار بیشتری داره. قضاوت اینکه این خوبه یا بد به فاکتورهای مختلفی بستگی داره. گاهی یه جا مدیران اتوبوسی جابجا میشن و عدهای احساس خطر میکنن، گاهی هم یه جا اونقدر افراد بیکفایت روی کار میمونن که امیدی به بهبود نمیره. (این مورد رو بیشتر کسی میتونه قضاوت کنه که توی همین صنعت کار میکنه) از حیث افزایش سابقه کار و توان فنی (صرفا مدیریت توسعه نرمافزار رو میگم)، فقط برای افراد تازهکار میتونه چیزهایی داشته باشه. افراد مجرب حوزه از دو جهت توش به مشکل میخورن: - از حیث فنی درجا خواهند زد. به دلایل مختلفی، به ویژه اینکه اصلا رویکرد پویا و رو به جلو ندارن (که یه بخشیش آفت مشترک سیستم بانکی کشور هم هست). - سلسله مراتب از قبل چیده شده و خشکه؛ کسی که حرفی برای گفتن داره و توان بهبود اوضاع رو داره، حتی اگه دنبال ارتقاء شغلی و گرفتن جای مافوقش نباشه، بههرحال سرکوب و سرخورده میشه؛ چه توسط اشخاص، چه اصلا توسط سیستم فسیلش. اگر هم در همون سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد باشه، چون مدیران چه در عمل چه در پرداخت، یه رویکرد پدرسالارانه و از بالا به پایین دارن (حتی وقتی که در اون حوزه صاحبنظر نیستن)، که باعث میشه سقف شرکت از این جهت کوتاه باشه و برای افراد جاافتاده نامناسب باشه و برای افرادی که حین کار تو اون شرکت به مرور قد کشیدن، دیگه غیرقابلتحمل بشه. به تعبیری جز «خرکاری» کشیدن، مکانیسمی برای استفاده از توان افراد توانمندتر یا مجربتر نداره. الزاما همه پرسنل به این شکل نیستن؛ ولی به صورت سیستماتیک این شکلیه و هر کسی واردش بشه به مرور شکل همون قالب میشه، یا اگه مقاومت کنه، فرسوده میشه. کما اینکه هر مدیری تو هر سطحی، همین گله رو داره که بالا سریش خشکه. لذا موضوع سیستماتیکه. میزان حقوق پرداختی شرکت طی سال ۱۴۰۱ به شدت از رقباش عقب افتاد (سال ۱۴۰۰ وضعیت اقتصادی خیلی تغییر کرده بود و فشار کارمندان به شرکتهاشون برای افزایش حقوق زیاد شد؛ مدتی خیلی از رقبا حقوق کمتری داشتن، ولی اونها این موضوع رو ترمیم کردن و الان، حتی اول سال ۱۴۰۲ غالبا پرداختی به مراتب بیشتری دارن) و بخش زیادی از ریزش نیروهای فرادیس به این دلیل بود. مشکلات بعدی هم تصاعدی بود؛ نیرو میرفت، فشار زیاد میشد و ... . فرقش با یه سیستم کاملا دولتی فاسد اینه که مدیران از کار بلندمدت در همون شرکت از کارشناسی به تدریج اومدن بالا. یعنی به عنوان سیستم کارمندی شاید در کنار اعصابخردیهاش، از یه شرکت پر از پارتیبازی بهتر باشه؛ ولی به عنوان گوشهای از صنعت نرمافزار ایران، چندان قابل دفاع نیست. بزرگ بودن بعضی ابعاد و اعدادش به خاطر طبیعت صنعت بانکی، سختافزارها و امتیازات سیستماتیک (شاید رانت)ش در بانکهای دولتیه.
مزایای شرکت: چای رایگان
بنده دوسال در این شرکت مشغول بودم و قرارداد برمبنای پایه حقوق نوشته بودند و صحبت حقوق دریافتی بالاتر بود. طرف تحصیل کرده خارج و خیلی با شخصیت بود مثلا خلاصه بعد اتمام ماه اول فهمیدم چیزی به نام اضافه کار نداره هشت صبح باید میرفتیم و شب تا وقتی کار بود بودیم. رسیدیم به مرخص، ایشان فرمود ماهی یک روز مرخصی داریم گفتم چرا؟ گفت پروژه به سرانجام رسید پول خوبی میدم بهت. گفتم اوکی خلاصه بعد دوسال بدون اطلاع قبلی ما رو تعدیل کرد. رفتم برای تسویه دیدم کمتر از پنجاه درصد حق و حقوق داده رفتم شکایت دیدم چون یک سال آخر یکی در میان پرداخت ها رو نقدی انجام داده (با این کار ورودی حساب شما میشه مبنی اداره کار برای شکایت و چون نقدی داده بود یه ماه، طرف گفته بود من دوماه یکی حقوق میدادم)و قرارداد پایه حقوق نوشته شده، شکایت راه به جایی نبرد. جالبه شرکت ایشان کماکان داره بهترین سایت های کاریابی درخواست استخدام میزمه
واقعا شرکت به این مزخرفی ندیدم کار اموزی که الاف شدن و بیکاری به جز این چیزه دیگه ای نیست. بوت کمپ 6 ماهه شده یک سالو 4 ماه هنوز در حد جونیور هم نمیشین واقعا ته پول خوردن مفته چهار html و php یاد میده تمام نصف ماه کلاسا کنسله 10 مونده به کلاس کنسل میشه هرکی وارد این جا بشه کلا یک سالشو به هدر داده اگر میخوایید برید الاف بشید برید شرکت هیوا وب مزایای این شرکت فقط اینترنت خوبه وصلام اگه تو شرکت کار کنین در هر زمان و دقیقه ای شما بدهکارین رسما شرکت اموزشی خوبی نیست برید داخلش کلا انگار افتادین تو باتلاق این شرکت نیازی به امتیاز هم نداره
این شرکت به واسطه تجربه خوبش در زمینه تست و نفوذ و امنیت پروژه های خوبی دریافت می کنه و با حضورتون تو این شرکت می تونید تجربیات خوبی به واسطه حضور تو این پروژه ها کسب کنید.
این شرکت با دروغ های مختلفی مانند اینکه شرکت بزرگی هستند و قراردادهای بزرگ دارند و یا وعده مهاجرت به دبی بچه ها رو با حقوق پایینتر جذب میکنه و نگه میدارند پرداخت حقوق افتضاح هستش و اگر پیگیری حقوق کنی هم ، رفتار بدی باهات میکنند.
مدیران در ریز کار تخصصی نظر می دن و دخالت می کنن در حالی که اصلا دانشش رو ندارن . رفتار منابع انسانی خوب نیست. حقوق همیشه با تاخیر هست. رفتار مدیران خیلی با نگاه بالا به پائین هست و دنبال اشکال گیری هستن. برنامه ریزی و مدیریت کارها خیلی بده یکهو میگن ما فلان کار رو تا فردا می خواهیم.
شرکتی بزرگ با هفتصد تا هزار و پانصد نفر نیرو می باشد که تولید کننده انواع هواکش هست این شرکت دایم به استخدام هست چون از یه طرف هر روز ده نفر برای استخدام می آید و از طرف دیگر ده نفر از کار در شرکت انصراف می دهد شیفت کاری اش دو شیفت هست از هفت صبح تا هفت غروب با از هفت شب تا هفت صبح حقوق بیشتر اعضای کارخانه اداره کاری می باشد سطح حقوق کلی کارخانه پایین هست ناهار و شام و صبحانه و عصرانه می دهد که نسبتا با کیفیت هست بیشتر اعضای کارخانه در بخش تولید و سری کاری می باشند که آمار های وحشتناک و زیادی برای تولید در روز دارند شرکت دارای قوانین و مقرارت و نظم و انضباط سفت و سخت ای می باشد بیشتر دستگاه های کارخانه قدیمی و فرسوده هستند برای جذب در شرکت کار سختی ندارید کافی است درب شرکت مراجعه نمایید از نظر برخورد در شرکت سر و کار شما بیشتر با سرپرست بخش هست که به شانس شما بستگی دارد که سرپرست چه شخصیتی داشته باشد اما روال عادی اش این هست که هر روز باید آمار بالاتر رود تقریبا هر دوماهی یک تلفات انسانی بیشتر در بخش دایکست و پرس دارند که فلان کارگر دستش رفت بیشتر هم به خاطر فرسوده و قدیمی بودن دستگاه های کارخانه و هم چنین آمار های وحشتناک تولید می باشد برای استخدام در کارخانه کار سختی در پیش ندارید حق و حقوق ای که توافق کردید به صورت کامل پرداخت می کند
با موز و شیرینی و بسیار گرم و خوش برخورد وارد میشید، با بی ادبی و پروگری مستقیم از سمت مدیر عامل خارج، میزان دخالت مدیر عامل در زندگی شخصیتون به حدی است که بخودش اجازه میده در رابطه با شخصی ترین مسائل که هیچ ارتباطی بهش نداره دخالت کنه. در کل اگر واقعا مجبور به همکاری با این شرکت هستید حتما یک نسخه از قرارداد را ازشون بگیرید و در رابطه با هر چیزی که بهشون میدید حتما رسید تحویل با اثرانگشت بگیرید.
از تجربه کاری در شرکت رونیکس شاید نباید بیشتر از یک جمله بگم اونم اینه که خدا برای هیچ کافری نیاره که تو دام این شرکت بیوفته ادامه: مدیرعامل شرکت جایگاهی نزدیک به خدا داره که نباید بهش تعظیم کرد مدیر منابع انسانی تنها کاری که در کانفیلیکت منیجمنت میکنه اینه که میگه برو دل مدیرتو به دست بیار که بیشتر مدیر اداری و کارگزینیه تا منابع انسانی رفاهیات شرکت مثل زمان جنگ بسته ارزاقه که توهین به شعور کارمنده اون دوتا قلم جنس به شدت رفتار های توهین امیزی دارن مدیر هاش در یک کلام از شما برده میسازه اگر با برده شدن مشکلی ندارید میتونید برید مصاحبه
به نسبت کار و انرژی که ازتون میخوان، حقوق ناچیزی پرداخت میکنن و انتطارات بالایی هم ازتون دارن. شما رابط بین والدین و شرکت هستید و عملا هر مشکلی که باشه دو طرف از چشم شما خواهند دید. اگه کار کردن با بچهها رو دوست دارید و وقت خالی زیادی دارید و انتظار حقوق خاصی ندارید خوبه وگرنه نه پیشرفت خاصی میکنید و نه تجربه ارزشمندی میشه براتون.
با سلام بنده به مدت ۲سالو نیم در پالایشگاه شیر کاله در قسمت تولید به آدرس شهریار تهران زیر پل بادامک کار کردم تمامی مواردی که برای معایب شرکت انتخاب کردم به جان بچم همشون عین حقیقته یعنی یه مشت آدم بیسواد جاه طلب پول پرست زیرآب زن بی ادبی چشم ناپاک و هزار چیز دیگه که هرچی بگم کم گفتم رو اونجا استخدام کردن بعنوان مدیر وسرپرست البته آدم خوب و کار درست هم هست اما توجنگل اونا هم خراب کردن.نه نظمی هست نه استراحت قانونی نه حقوق مکفی نه حق قانونی خود کارگر نه عدالت هیچ قانونی وجود نداره مگر مشکلی برای کارگر به وجود بیاد اونوقت هزارتا قانون جدید رو برات تعریف میکنن که خودشون خلافشو انجام میدن یعنی دزد نگرفته پادشاهه.یکی از مدیرا اختلاص میکنه کارگرا باید تاوانشو بپردازن ازغذاش نگم که همیشه ماهانه چند نفری رو راهی بیمارستان میکنه صبحانه و نهار شام نصف جهانو داره میده به خودمون صبحونه نمیدن میگن قانون کارو اجرا میکنن اما علنی تو روت میگن همینه که هست قانونو دور میزنن اصلا یه وضعی منو شب عید اخراج کردن چهار ماهه گذشته هنوز حقوق ماه اخرمو ندادن با زنو بچه شب عید جیب خالی انقد قرض کردمو زندگیم افتضاح شد که آبرو نموند برام خدا نگذره ازش اقای مدیر تولید به قول خودشون مهندس محمد زاده
من حدود ۲ سال تمام وقت در این شرکت فعالیت داشتم، شرکت کوچیکی است و تمام تیم مهندسی متشکل از ۳ نفر میشود. در رابطه با پروژه، دو تا پروژه در این شرکت هست که یکیش ESPL که مجموعه از داکیومنت های کپی و پیست شده از فرایند توسعه نرم افزار است که هیچ نسخه پایداری هنوز ندارد و هیچ موقع تمام فرایند ذکر شده هم به طور کامل مجتمع و آزمایش نشده است. پروژه بعدی EPTS است که مربوط میشه به توسعه عملی نرم افزار خودرو که کلا کنار گذاشته شده و در حال حاضر خبری از این پروژه نیست. تمام تلاش این شرکت زنده نگه داشتن شعبه ی چین هست که به هر قیمتی شده دارن اونجا هم سهام میفروشن و هم قصد ورود به واردات محصول از چین به ایران دارند. در کل در بخش مهندسی نه خبری از حقوق خوبی است و نه پروژه درست و حسابی. تنها دلیل جذب برخی افراد در این شرکت و ماندن آنها وعده های موفقیت و ثروت الکی که شخصا توسط مدیرعامل داده میشود که همش دروغ است. در نهایت خواهشا قبل از ورود کامل تحقیق کنید و وقت خودتون را اینجا هدر ندهید.
سلام وخسته نباشید من محمد پایدار چندین سال پیش در کانون ایران نوین در قسمت برگزاری ایونت همایش رونمایی غرفه سازی چاپخانه برندد کردن غرفه های نمایشگاهی در کنار آقای معیری و خانم رادیو...(فیوژن) مشغول به کار بودم
خواهشا قبل از گرفتن هر تصمیمی بابت ورود به این شرکت ابتدا با افرادی که قبلا انجا کار کرده اند صحبتی داشته باشید و تصمیم عجولانه نگیرید، میتونید از طریق لینکدین این افراد را پیدا کنید. در کل شرکت هیچ پروژه ی فعالی ندارد، البته خودشون میگن که داریم ولی صرفا نیرو استخدام میکنن به عنوان سیاهی لشگر برای جذب سرمایه از سرمایه گذار. پرداختی ها عموما به موقع نیست و نسبت به شرکت های مشابه تا ۷۰ درصد کمتر از توانایی طرف پرداختی دارند، هیچگونه اضفه کاری هم به کارمند تعلق نمیگیرد و در بدو ورود باید برگه ایی امضا کنید برای همین موضوع. هیچ امکان رفاهی هم ندارد و از نظر بالانس زندگی و کار تغریبا تمام فکر و ذکر شما را درگیر کار میکند.