سالها کارم را در برید سامانه نوین آغاز کردم و نخستین بار برای مصاحبه به این شرکت رفتم. سال نود و دو و دوباره در نود و نه برای تست و ارزیابی آمدم؛ سال نود و نه به خاطر ناچار شدن بود و میدانستم اوضاع شرکت نسبتا نامناسب است. در همان جلسه گفتند که پرداخت حقوق با تاخیر انجام میشود. به قطعیت میگویم که مصاحبهکننده رفتاری بیتمدن و غیرحرفهای داشت. آقای صادقی از سالها قبل در برید حضور داشت و در مصاحبههای قبلی هم با ایشان دیداری داشتم. در آن گفتگوی خالی از رفاقت، فردی با عقده و خودبرتربینی به من گفت که مسیر پیشرفت من طی سالهای کارکردم صعودی بوده، ولی میتوانست وضعیت بهتری داشته باشد. به او گفتم آیا واقعا از سال ۹۲ تا امروز کسی مثل من را چنین تحلیل میکند که اتوماسیون شرکت فقط یک وصله و پینه است و پیشرفتم را نقد میکند؟ تمایل داشتم به او بگویم که آیا واقعا از سال ۹۲ تا حالا اینجا هستی تا روند پیشرفت من را ارزیابی کنی؟ یکی از همکاران آخرین بار پرسید آیا میشود کار را بسساز و قابلقبول کرد؟ پاسخ این بود که میشود، ولی هنوز هم وقتی میخواهم از شرکت جدا شوم، میخواهم بدانم دلیل اصلی این قانع نبودن چیست و چه چیزی میتواند مرا ترغیب کند؟
