من دنبال یک شرکت که واقعا کار منظم و حرفهای نمی‌کنه نبودن منافع جدی دنبال میکنم و آسه تجارت آسیا را تجربه نکردم، اما برداشت من از این تجربه این است که برخی از کارکنان احساس می‌کردند فضای کاری به گونه‌ای است که فعالیت جدی و پیگیری وظایف کمتر دیده میشود و مزایا، حقوق و امکانات به ظاهر جذاب هستند. هدف اصلی شرکت هم ظاهرا افزایش تعداد کارمندهاست و این سوال مطرح می‌شد که چرا چنین هدفی دنبال میشود. گفته می‌شد که این شرکت به دلیل سرمایه‌گذاری زیاد و دسترسی به مقدار زیادی کالا، قدرت رقابت بالایی دارد و به نوعی بازار انحصاری را شکل میدهد. اگر دنبال جایی هستید که کار کمتری انجام بدهید و تجربه‌ای کمتری کسب کنید، به نظر می‌رسید اینجا گزینه‌ای باشد که باید بررسی شود، هرچند چنین برداشت‌هایی حاوی صحبت‌های شخصی بوده و لزوما صحت یا واقعیت شرکت را نشان نمی‌دهد.
میاره ی محیط صمیمی با همکارای بسیار خوبه ، تقریبا تمام مدت کاریم با حال خوب اومدم سرکار
مثل تمام شرکت های استارتاپی تغییراتش زیاد ، پس روی چیزی نمیشه حساب کرد
بسیار پر استرس ، چالش برانگیز و پر از یادگیری
دیدید گاهی تو بازی‌های کامپیوتری به باگ می‌خوری، مثلا تو آسمون یا قعر اقیانوس معلقی، ماشینت گاز میخوره ولی حرکت نمی‌کنه، نمی‌تونی پیاده شی، بعد همه دکمه‌ها رو می‌زنی و اگه احیانا یه باگ دوم رو تجربه کنی، دیگه اون هم تو پاچه‌ته؟ همینه تا باتری لپ‌تاپت تموم شه.
به ناواکو خوش اومدی دوست من :)
ناواکو لپ‌تاپ نیست و کیسه؛ به UPS بانک مسکن وصله و خاموش نمیشه.
یه کشتی شکسته‌ست که با پول تموم‌نشدنی یه بانک دولتی جون بی‌نهایت داره و تا الان محو نشده. افراد معدودی می‌دونن چه شدید تو پاچه‌شونه و تا گیرن ناراحتن، و عمده سایرین به همزیستی رسیدن. زمان کارها (حتی امور ساده اداری) نامعلومه. یعنی اگه در حالت تعادل یه حقوق نسبتا منظمی برات بیاد و راضی باشی، لزومی هم نداره کار خاصی بکنی (اساسا چون شرکت فشله و هیچ پیچ و مهره‌ای با هم درست کار نمی‌کنن که بتونن بندازنت بیرون. مثلا قهوه‌خونه قنبر که سازمانی عریض و طویل نیست، کارها توش درست و سریع انجام میشه؛ اما فناوری اطلاعات ناواکو چون «سازمان» بزرگیه و بوروکراسی داره، در کنار گشادی و بی‌نظمی و حق داشتن نسبی کارمند برای اینکه کاری نکنه، نه اندازه قهوه‌خونه قنبر خروجی داره، نه اندازه اوس قنبر توانایی اجرایی داره).
حالا ممکنه فکر کنی چه بهشتی. اما تا اینجا عذاب جنیفر لوپز بود! نوبت تو هم می‌رسه. اینکه وسط ماه یه بامبول مالی یا حقوقی دربیاد، یا بر مبنای جنبش مولکولی یهو یه مدیریت کن فیکون بشه، یا یه چوب شکسته کشتی بره تو پهلوت، دیگه رفته! حالا نامه‌نگاری و پیگیری کن که دربیاد.
یه خط قرمز هر شرکتی هم اینه که برای عدم پرداخت حقوق/سنوات/تسویه ازش شکایت شده باشه. خط قهوه‌ای اینه که عادت داشته باشه پول رو نده و ازش شکایت بشه و سر شده باشه. خط سیاه اینه که شرکت دولتی باشه و تو صنعت بانک و پرداخت باشه و این محاسن رو هم داشته باشه.
از آبدارچی و برنامه‌نویس و نیروی اداری، تا مدیر فنی و مدیرعامل، باید احمق باشی که فکر کنی می‌تونی تغییر معناداری (به جز تخریب جسم و روان خودت؛ میگم جسم چون پرسنل خدماتی جانباز هم میدن) بدی. چرخه طبیعت ناواکو هضمت میکنه. اگه دیدی کسی می‌گه نمی‌دونم بشه یا نشه، راست می‌گه؛ اگه دیدی مطمئن حرف می‌زنه که ال میکنم و بل میکنم، یا دروغگو و شارلاتانه، یا خیلی احمقه و به فنات می‌ده.
اگه نرفتی، نرو.
اگه می‌خوای تو یه تنبل‌خونه دولتی شانستو امتحان کنی، ورود بهش رو امتحان کن. ورودت ممکنه از یک تا چهار پنج ماه طول بکشه. تعریف اثر انگشتت و تخصیص یوزر پسورد دامین بهت ممکنه از یک روز تا یکی دو ماه طول بکشه. تو این مدت یه‌قل دوقل‌هاتو بازی کن و سیرک رو تماشا کن و به کارهای دیگه‌ت برس. بلند حرف نزن؛ علت داره که افراد درونیاتشون رو بروز نمی‌دن. بعد نهایتا اگه تثبیت شدی، ببین کجای کشتی افتادی؛ اگه ستونی چیزی توت نیست و فعلا از حقوقت راضی‌ای و تا آخر سال هم اگه با بامبول‌های مختلف درصدهایی ازش بزنن، خیلی برات بد نمیشه، فعلا بمون. ولی در نظر داشته باش هر قدر می‌مونی و سنوات و ... که طلبکاری رو داری سرمایه آخرتت می‌کنی و معلوم نیست کی نقد بشه. در آخر اینکه کار نکن؛ گاهی یکم ادای کار کردن دربیار.
اگه بخوام ز این شرکت بگم، میتونم اینو عنوان کنم که بهترین مکان برای پیشرفت و یادگیریه.
شما به محض اینکه وارد شرکت میشین اگه خودتون پویا و فعال باشید به سرعت میتونید ارتقا شغلی پیدا کنید و پیشرفت. هر روز تجربه های جدید به دست بیارید و کلی مطلب یاد بگیرید.
میتونم بگم این شرکت هم یه محل کاره هم مثل دانشگاهه. ولی بازم میگم بستگی به خودتون داره که چقدر تلاش داشته باشید.
ارتباط دوستانه و صمیمی بین همکارا واقعا لذت بخشه. از بدو ورود احساس راحتی و صمیمیت میکنید با همه.
من تو کامنتا خوندم که تاخیر حقوق داره، نمیگم نداشتیم، تاخیر داشتیم اما برای مدت کوتاهی، که بعد از یه تایمی دیگه به موقع و درست شد. بلاخره شرکت پروژه محور بود و برای همه شرکت های پروژه محور این مسئله تو یه بازه کوتاهی پیش میاد. اینو از تو تجربه کاریم تو شرکت های پروژه محور دیگه دارم میگم.
اگه وارد این شرکت شدید فقط یه مسئله رو میتونم بهتون بگم "تلاش کنید" همین.
دوئل تجربه من از این شرکت را با صداقت ثبت میکنم و با آوردن واقعیت‌ها و احساساتم از نگاه خودم روایت میکنم. از ابتدا بگویم که شرکت با دو نام Dream Farm Agency و Dream Farm Studios فعالیت می‌کند و درآمدهای ارزی دارد اما حقوق پرداختی به من و سایر همکاران ناچیز بود. مدیرعامل تصور می‌کند کمبود نظم و وجود کارهای سطحی و بیهوده نشان از تمایز و مزیت رقابتی است و به شدت تحت تأثیر تعریف‌های بی‌مورد قرار میگیرد. اکثر پرسنل ثابت اینجا به دلیل چاپلوسی و زبان‌درازی مداوم، کارایی چندانی ندارند و تخصص مشخصی هم ندارند.
به زبان مادری خودم هم به سختی توضیح می‌دهم و در مکالمات روزمره دچار مشکل هستم، اما او اصرار دارد از کلمات انگلیسی استفاده کند تا نوعی نمایش خودنمایانه داشته باشد. او همچنین بیش از اندازه کنترل‌گر است و در همه زمینه‌ها ادعا می‌کند.
منابع انسانی، مسئولیتی که بر عهده‌شان بوده، به نظر می‌رسد که به سود کارفرما عمل می‌کند و کوچک‌ترین مسائلی را به مسائل جدی تبدیل می‌کند. با وعده‌های کاذب جذب نیرو می‌کنند و به حرفهای خود هیچ تعهدی ندارند. طی شش ماه حضورم فهمیدم که استراتژی شرکت روی جذب افراد تازه‌کار و غیرحرفه‌ای متمرکز شده و مهم نیست که تجربه‌ای ندارند یا توانایی ویژه‌ای ندارند؛ کافی است تنها “…بله چشم” بگویند.
پروژه‌ها اغلب در ساعات پایانی روز تعریف می‌شوند و از من و همکاران انتظار خارج از حدی تا نزدیک به ساعات ده یا یازده شب می‌رفتند و این وضعیت تکرار می‌شد. قرارداد پایه کارگری است و پرداخت حقوق معمولا در دو مرحله انجام میشود، همچنین قرارداد محرمانگی وجود دارد و از من خواسته می‌شد سفته سنگین ارائه کنم.
برای شرکت در جلسات دوره‌ای طولانی که عموما بی‌نتیجه‌اند باید حضور داشت؛ این جلسات بهانه‌ای برای شوخی‌های بی‌مزه، تکرار ادعاها و گنده‌گویی‌هایی بی‌پایه از طرف مدیرعامل بود. روحیه و فضا به شدت مذهبی است؛ پوشیدن شال برای خانم‌ها اجباری است و آقایان هم نمی‌توانند با لباس آستین‌کوتاه وارد شوند.
در کل توصیه میکنم ورود به این شرکت را نداشته باشید. به هیچ عنوان تحت تأثیر مزیت‌های رقابتی ادعاشده در فرایند استخدام قرار نگیرید، زیرا به نظر من هیچ‌یک از این نکات صحت ندارد و واقعیت‌ها به طور کامل خلاف این ادعاهاست.
اگه بخوام درباره تجربه‌ام حرف بزنم، باید بگم حقوق نسبتا مناسبی بود و در مسیر شغلم یه رشد کوچیک دیدم. قراردادها عمدتا کوتاه‌مدت بودن و گاهی حتی ماهی هم ثبت می‌کردن تا به‌راحتی بتونن بدون دردسر عذرمو بخوان و از شرکت خارج بشم. شب عیدها معمولا گفتن دیگه نمی‌خوایمت و با پایان قرارداد نمی‌تونستی کار کنی. رفت‌وآمد جزو نکات جدی بود و دقیقا می‌گفتن اگر بازه‌ای پررس برسیم باید بری بیرون؛ برگشتن به خانه هم با استثناهای مختلف همراه بود. در عیدهای متعدد هم ناچار بودی به سرکار بری و اگر مرخصی می‌خواستی، از خروجی کارمند کم می‌شد.
بیشترین خروجی کارمند مربوط به فشارها و میزان حضور بود. من کمتر از یک سال اونجا ماندم و ناگهان گفتن که حتی چنین پوزیسیونی را دیگر نمی‌خواهند. حدیث این بود که اگر زیرنظر یوریک کار کنی، ممکن است کنار گذاشته بشوی. سیستم شرکت تا حدودی روی رقابت و لایه‌های حمایتی خانوادگی شکل گرفته بود و گاه با کنش‌های داخلی در کشمکش بودند. کم‌کم هرکسی که یوریک استخدام کرده بود را بیرون می‌انداختند و تیمی که کار را آغاز میکرد، معمولا به نتیجه نمیرسید؛ آرمیک هم افراد تیم یوریک را از کار می‌انداخت. یوریک هم به کانادا وصل بود و بعضی‌ها به درخت تمیش وصل شده بودند. منابع انسانی نقش تشویق‌کننده را داشت، اما واقعا گاهی شبیه هویج بود تا انگیزه.
به‌جز ناهار، چیز خاصی برای خوشایند بودن وجود نداشت. برای تولد هم گاهی تخفیف سی درصدی تعلق می‌گرفت، اما قیمت کت و شلوارها آنقدر بالا بود که خیلی به درد نمی‌خورد. مخصوصا برای خانم‌ها. آدم‌های کم‌دانش با زد و بند و پاچه‌خواری به پله‌های بالاتر می‌رسیدند و بدون پارتی، به مرور ممکن بود از شرکت خارج شوی. واقعا حیف چنین مجموعه‌ای بود و مدیریان اینجا چندان کارآمد نبودند.
برای من هیچ‌وقت محیط کاری با این شکل تمایل نداشت؛ در پایان دیدم که نمی‌تونم اونجا دوام بیارم. مدیرعامل اغلب در کارها دخالت میکنه و فکر میکنه از همه باهوش‌تر و صالح‌تر است. اطرافش هم افرادی با رویکردهای متفاوت حضور دارند که هر کدام به نوعی فشار روانی به همکاران وارد می‌کنند. هیچکس مدت طولانی در آنجا نمیماند، چون واقعا همه می‌دانند چه وضعیتی درست شده است. در روزهای اول، مدیرعامل سعی میکرد خود را فردی شاد و دوستانه معرفی کند، اما به مرور حقیقت آشکار شد. مراقب باشید.
برای من کار کردم در فروشگاههای زنجیره‌ای رفاه و ساعات کارش به‌شدت بالاست به طوری که واقعا از زندگی عادی فاصله می‌گیرم. فضای کار، همکاران، مدیریت و فضای فروشگاه پر از حاشیه‌سازی و بحث‌های بی‌مورد بود. حقوق‌ها با تأخیرهای طولانی پرداخت می‌شد یا به طور کامل کسر یا دست‌کاری می‌گردید. تمایز قائل شدن بین نیروهای واردشده از طریق پارتی و افرادی که ارتباطی ندارند به چشم میخورد. هیچ مزیت یا بن ماهانه‌ای ارائه نمی‌شد؛ در حالی که سایر شرکت‌ها گاه به پرسنل بن و امکانات متنوع می‌دادند، اما اینجا هیچ مزیتی نصیب کارکنان نمی‌شد. اخیرا بدهی به تامین‌کنندگان به همه شرکت‌ها سرایت کرده و به نظر می‌رسد که ورشکستگی در حال نزدیک شدن است. با کار در این مجموعه، ساعات غیر استاندارد حدود دویست و بیست تا دویست و بیست و هفت در ماه را تجربه میکنم و کمترین حقوق مطابق با وزارت کار را دریافت میکنم و هیچ مزیت دیگری هم وجود ندارد.
سلام
امروز یکی از همکارانم که معلم خرید خدمات با حقوق کم است گفت بدلیل مخارج زندگی در یکی از فروشگاه های افق کوروش در زاهدان مشغول کار شدم فکر کنم ۸ یا ۱۰ساعت در شبانه روز
بهش گفتند حقوق ۶ وپانصد ولی موقع دریافت حقوق ۲وپانصد بهش دادند آدم دروغگویی هم نیست چرا افق همچین بدجنسایی دارد احتمالا به همین روش از خیلیا بیگاری می‌کشند و بعد طرف میره نکنید اینا از اجبار میان برای کار گول تبلیغاتتون می‌خورند. شاید فقط این فروشگاه اینکارو میکنه اگر سرپرست و مدیری از شرکت کوروش این پیام دید پیگیر حق همچین انسان هایی باشد
ممنون
خیلی برام جالبه خیلی خیلی
وقتی جو یه سازمان یا یه واحد مسموم باشه حتما بخاطر رفتارها و ادبیات و..که مدیران باهاشون مخالفت نکردن و کم کم تبدیل به عادت و قوانین نانوشته اون سازمان شده که قدیمیا بهش عمل میکنن و افراد جدید هم طی یکی دو روز متوجه این قوانین نانوشته خواهند شد
سداد انقدر اوضاش خرابه انقد مسمومه که شرافت رو توی وجود ادما میکشه چرا اینو میگم؟
مثلا در واحد پشتیانی با ادمها جوری رفتار میکنن انگار دوران برده داریه اما هیچکس انقدر انسانیت و شرافت در وجودش نیست که بره حرفشو بزنه یا در کمترین سطح به خودش زحمت بده بیاد اینجا نظرشو ثبت کنه (اگر این سایت رو میشناسه)
البته این یه واحدش بود بقیه هم همینن یه فساد مالی و اخلاقیهای شدیدی در سداد هست ولی کسی صداش در نمیاد چون یا داره میخوره یا ........
مورد داشتیم یکی از بچه های تیم که از نظر خانوادگی و مالی خیلی ضعیف بود اومده بود مشکل خونوادگیشو به یکی از به ظاهر دوستانش گفته بود....اون اقا هم که بویی که از شرافت نبرده بود رفته بود به چند نفر گفته بود و توی جلسه انتهای اسپرینت اون مشکل خونوادگی بصورت تمسخر امیز مطرح شده بود!!!!!!!!!
وجالبتر اینکه اون خانم که رازشو گفته بود عین گرگ زخم خورده از اون به بعد زیراب همه رو میزد
و مدیر کییییییییییییف میکرد از این روند.حتی خودش هیزم میریخت توی اتیش
یه ادمایی توی سداد مدیر میشن که جاهای دیگه جونیور محسوب میشن
خلاصه مطلب: اگر آینده نگر هستید مفید شرکت مناسبی برای شما نیست.
سیاست شرکت مفید به شکلی هست که رقابت مابین تیم های درون سازمانی بوجود می آورد. متاسفانه از زمان جدایی مهندس خسروی از تیم مفید و تشکیل کارگروه مدیریتی به جای ایشان، مفید نتوانسته است از پس مشکلات بخش فنی بربیاید. جدای از اینکه این موضوع چه تاثیری در منافع مفید دارد، عرصه را برای تیم های فنی به تنگ آورده است. جذب نیروهای ضعیف به اسم سنیور، پروژه های موازی و عمدتا بلااستفاده، عدم هماهنگی و همکاری مابین تیم ها، پاسخگو نبودن مدیران به هر اعتراضی، زیرساخت ضعیف، مقابله با تغییر و از دست دادن آسان مهره های کلیدی پروژه ها از جمله مشکلات بزرگی است که این شرکت با آن دست به گریبان است.
مفید خانواده ای مدیریت می شود و کارکنان به هیچ عنوان امکان رشد در آن را ندارند. به این معنی که اگر میخواهید روزی مدیر شوید، در مفید هرگز به آرزوی خود نخواهید رسید.
من به عنوان توسعه دهنده بکاند با یکی از تیم های اصلی شرکت مفید همکاری داشتم. تیمی که من در ان حضور داشتم تیم منسجم و خوبی بود اما به علت مدیریت نادرست، پروژه آن به نتیجه نمیرسید. امکان رشد در مفید برای من فراهم نبود و به همین سبب تصمیم به جدایی از آنها را گرفتم. شما اگر کلیدی ترین توسعه دهنده مفید هم باشید، آنها به هیچ عنوان قدر شما را نمی دانند و زمانی که قصد جدایی داشته باشید با این دیالوگ تلخ مواجه میشوید : «اگر استعفا دهی دیگر هیچ گاه نمیتوانی بازگردی!». جدای از اینکه این دیالوگ از غرور کاذب مجموعه مفید نشات میگیرد، اما واقعیت این است که هیچ توسعه دهنده ای آرزوی همکاری با مفید را ندارد.
ساختمان اصلی مفید یک مدرسه پسرانه است. یعنی هیچ جنس مونثی از در ساختمان وارد نمیشود (کمی اغراق کردم :D). اگر شما سیگار میکشید در مفید جذب نخواهید شد. اگر مذهبی نیستید مفید برای شما جای مناسبی نیست. موی بلندی دارید؟ یا کوتاه میکنید یا موقعیت شغلی به شما پیشنهاد نمیشود. در بورس کار میکنید؟ باید بورس را کنار بگذارید. باید صبح زود سرکار بیایید والا ازصبحانه خبری نیست و کسر کار هم میخورید. علاقمند به اضافه کاری هستید؟ بله مفید پذیرای اضافه کاری شماست اما به صورت رایگان. امنیت شغلی میخواهید؟ مفید امنیت شغلی به شما میدهد اما آرامش روانی ندارید!
در کل به جمله اولم باز میگردم. مفید شرکتی نیست که بخواهید برنامه چندین ساله برای همکاری با آن داشته باشید. تنها ایستگاهی موقتی است تا به شرکت دیگری با مزایای بهتر و آرامش ذهنی برسید. گواه این گفته من میانگین همکاری توسعه دهندگان مفید است که به یک سال نمیرسد.
شرکت فالنیک ایران اچ پی تجربه‌ای پر از نکته‌های آموزشی بود که با وجود فرصت‌های یادگیری، راحتی اخلاقی و سیستم مدیریتی سنتی در آن احساس می‌شد. در این محیط به نظر می‌رسید که روابط خانوادگی در رأس کارها قرار دارد و هر بخش مدیر یا مسئول خاصی از همان گروه افراد فامیل است، به گونه‌ای که انتظار می‌رفت امکان بیان نقد یا اعتراض کمتر شود. حقوق پایه در مقایسه با انتظارها ناچیز بود و زمان زیادی صرف جلسات می‌شد بدون این که نتیجه قابل توجهی حاصل شود. از نظر منابع انسانی هم بهبود قابل توجهی دیده نمی‌شد و کارفرمایی سفته یا تضمین با مبلغ بالا برای آغاز همکاری را ارائه میکرد.
دوستانه اما واقع‌گرا، من توی شرکت تجارت الکترونیک امن موج چنین تجربه‌ای داشتم. حقوق پایه خیلی پایین بود و هرکسی هرکاری که دلش می‌خواست بدون هماهنگی با مسئول مربوطه انجام می‌داد. محیط کار صمیمی بود اما برنامه‌ریزی خیلی ضعیف بود و پروژه‌های زیادی بدون نقشه مشخص در حال اجرا بود. یک دفعه می‌گفتند از فردا ساعت نه صبح باید همه‌چیز را به صورت دمو نشان بدهند و فیچرهای جدیدی اضافه شود.
در بحث حقوق، هیچ ساز و کاری برای سطح‌بندی وجود نداشت و به همان مقداری که به کارمندی با سابقه کم و آموزش‌دهنده می‌رسید، به نفر دارای تجربه و تخصص بالا همان میزان می‌دادند. معمولا حقوق خانم‌ها کمتر از همتایانشان بود، حتی اگر لول بالایی داشتند. سنوات و مزایای پایان قرارداد هم نبود و اگر من قبل از پایان قرارداد استعفا می‌کردم، هیچ چیزی به من تعلق نمی‌گرفت.
با درود مزخرفتر و غیر حرفه ای تر از این کارگزاری ندیدم هرچی دون پایه و خورد و کوچیک درو هم جمع شدن شدیدن عقده ای و غیر حرفه ای به اشناهای خودشون وام میدن و به بقیه ادای وام دادن در میارن بسیار معایب که حالا در اسرع وقت رونمایی میشود
من حدود هفت تا هشت سال در گروه پیوست فعالیت کردم؛ هم به عنوان کارشناس پشتیبانی و هم به عنوان برنامه‌نویس در واحد نرم‌افزار. محیط بخش پشتیبانی دوستانه بود اما حاشیه‌های زیادی وجود داشت و فشار کار نسبت به نیروهای موجود همیشه بالا بود، طوری که اختلاف‌نظرهای همکاران حول کار هم بار منفی ایجاد میکرد. با وجود این، روابط دوستانه‌ای که شکل گرفته بود را نمی‌شد نادیده گرفت؛ این حاشیه‌ها که به نظر می‌رسید از جانب مدیریت باید مدیریت شوند، روی این روابط تأثیر منفی می‌گذاشت.
بر عکس پشتیبانی، بخش نرم‌افزار که من در آن کار می‌کردم، پویا و کم‌حاشیه بود. مدیران این واحد، به‌ویژه مدیر تولید، دانشمند، با اخلاق و حرفهای بودند و وقتی مشکلاتی بین تیم یا با دیگر همکاران پیش می‌آمد، ابتدا با مدیر تولید مطرح می‌کردیم تا راه حلی ارائه دهند که واقعا مسئله حل شود و اعضای تیم اذیت نشوند. تیمی باکفایت و با دانش بالا وجود داشت و کارهای تخصصی و سطح بالایی انجام می‌شد؛ به‌رغم محدودیت‌هایی که بر سر استفاده از فناوری‌های تازه وجود داشت، طراحی و ساختار برنامه‌ها از نظر من عالی بود و محیطی مناسب برای یادگیری و پیشرفت برنامه‌نویس‌ها به شمار می‌رفت.
در شرکت پیوست هم تجربه‌های مثبت و هم چالش‌هایی داشتم؛ اگر کسی قصد همکاری به‌عنوان برنامه‌نویس دارد، شاید بهتر باشد یک تا دو سال در این شرکت بماند. زمانی که با این شرکت همکاری می‌کردم، حقوق‌ها نسبتا پایین بود و یکی از دلایل ترک کار هم به همین موضوع مربوط می‌شد؛ اما فعلا اطلاعی از وضعیت جدید ندارم و شاید بهبود یافته باشد.
بدترین شرکتی که تو کابوستون بتونین ببینین همکاران سیستم هست . کمترین حقوق دریافتی - اضافه کار ندارید . پاداش رو باید گذاشت در کوزه و از اب ان میل کرد . واقعا برای من که 3 ماه همکاری در همکاران سیستم کرج رو داشتم واقعا دلم میخواد از سوابق بیمه ام راهی داشت و پاک کنم . اگر مهندس نرم افزار هستید یا شبکه تخصص دارید به هیچ عنوان قدم در همکاران سیستم نگذارید . تا 7 و 8 شب سر کار .بدون نهار . بدون هیچ چیزی
بدون شک میتونم بگم اگر بخایم بدترین شرکتهای نرم افزاری رو رتبه بندی کنیم پرداخت الکترونیک سداد جزو 5تای اوله
یعنی مواردی که در تجربه های شرکتهای دیگه به عنوان نکته منفی درج میشه در سداد یه چیز عادی و روتینه.برامون خاطرست
سداد مرز مشکلات و پایین بودن اخلاق و سطح فنی رو جوری جابه جاکرده حالا حالاها شرکتی به گرد پاش نمیرسه
باوجود تغییر مدیر عامل هم تغییر محسوسی حس نمیشه چون فرهنگ سازمانی سداد مشکل داره.کوتوله پروره
از اینکه وقت خودم رو در این شرکت هدر دادم بسیار متاسفم.
بیشتر انرژی و وقت شما صرف یادگیری فریم ورک قدیمی و پیچیده و پر از اشکال شرکت میشه .
دائم به باگ های ناشی از فریم ورک و تولز شرکت میخورید .
در طی روز زمان زیادی رو فقط صرف گت و بیلد تغیرات تولز میخورد آخرش هم با خطا مواجه می شوید.
بیشتر نیروها تا جایی که بتونن دروغ میگن که دیگران رو مقصر جلوه بدن.
علت اصلی هم این هست که کلا سیاست شرکت به دنبال مقصر میگرده و بس.
این تنها چیزیه که مدیران شرکت دنبالش میگردن.
به شدت کوتوله پرور هستند.
از نظر مدیران ارشد شرکت ، کلا به تعداد انگشت شمار برنامه نویس برای شرکت کافی هست . بقیه باید در حد تایپیست باقی بمونن و کارهای بقیه رو کپی پیست کنند.
یک framework به شدت دست و پا گیر دارد که فقط عده بسیار محدودی ازش سر در میارن و وای به حال برنامه نویس اگه کارش به این موارد گیر کنه.
چون به این راحتیا جواب نمیگیرید.
تجربه‌ات را در ویکی‌تجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.
