من اینجا حدود یک سال کار میکردم تیم بینظیر و خوبی داشتیم همه چیز عالی بود البته کماکان مدیریت مشکلاتی داشت و درک از کار نداشت ولی اوضاع از وقتی خراب شد که یک HR عقده ای و خود شیفته وارد شرکت شد یکی یکی نیرو های خوب و باتجربه رفتن و همشون هم یک مشکل مشترک داشتن و اونم HR جدید بود متاسفانه مدیریت هیچ توجهی نمیکرد و وقتی متوجه شد که دیگه عملا تیم از هم پاچیده بود و داغون شده بود
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
اگر دنبال یه مدیر عامل هستید که با رانت و لابی و سیستم دیکتاتوری و حکومت نظامی و نگاه های غیر متعارف(در عین حال که مذهبی هستند)به **** مراجع بکنید. اینجا نماد کامل کره شمالیه کوچیک شده هست و هر موقع اعتراضی باشه میگن همینه که هست و مدیر عامل اونقد دوقطبیه یه به چندین قطب متوالی تقسیم شده.با وعده و وعید کارمندان را استثمار میکنند و به دلایل شخصی و اخراج میکنند.هیچ فرد سالم و حرفه ای نمیتونه توی این سیستم بمونه.اگر میخواد به عنوان کاراموز در حوزه ی رانت و پول شویی تجربه کسب کنید به شدت بهتون پیشنهاد میکنم.انشاالله.و من الله توفیق.ما بدیم اونا خوبن.
یکی از بدترین تجربههای کاری که تو عمرتون میتونید فکرشو بکنید همین شرکت ترجمیک هستش. این نظرات مثبتی که هست نمیدونم از کجا اومده ولی تک به تک همکارای من باهم استعفا دادیم و بیرون اومدیم و در نهایت با شکایت به حق و حقوقمون رسیدیم چون با سفته ای که گرفتن تهدید کردن و خواستن حق و حقوق رو ندن. هیچ جوره گول چیزای مثبتی که نوشته شده رو نخونید. تنها مزیتی که وجود داره لوکیشنشه که هم جای دنج و آرومیه و هم نزدیک متروئه
مدیریت افتضاح و بی نظمی شدید در پرداخت حقوق و بدترین تجربه ی کاری من شد این شرکت. درسته مشتری های بزرگی داره ولی فقط از ظاهر قشنگه درون شرکت بشدت مدیریت بی نظم و غافلی داره و اصلا جای مناسبی برای کار کردن نیست تهش هم مدیران میان رده که صحبت کردن تو محیط کاری رو بلد نیستن ولی در کمال تعجب سمت مدیریت دارند با بی ادبی و بی احترامی با ادم برخورد میکنن و پولتو میخورن و مدیریت اپسیلنی هم براش اهمیت نداره چون شرکتش مثل ترمینال میمونه و تند تند همش نیرو عوض میکنه هیچ کدوم از کار های منابع انسانی رو هم مطابق قوانین انجام نمیدن. اگر یکم برای خودتون ارزش قائل باشید سمت این شرکت نمیرید
تجربه من از همکاری با این مجموعه این بود که واقعاً نمیتوان اسمش را یک شرکت به معنای واقعی کلمه گذاشت. مدیر فنی مجموعه هدفی بزرگ اما مبهم برای خودش تعریف کرده بود و انتظار داشت اعضای تیم راهی برای عملی کردن آن پیدا کنند؛ در حالی که خودش هم تصویر روشنی از چیزی که دقیقاً میخواست نداشت. در مجموع، با یک تیم کوچک، اهداف بزرگ و نامشخص و حقوق پایین مواجه هستید. اگر زمان برایتان اهمیت چندانی ندارد و به دنبال تجربه کردن در چنین فضایی هستید، شاید تجربه جالبی باشد؛ در غیر این صورت، پیشنهادش نمیکنم.
بیمه بازار افتضاح ترین شرکتی بود که من تجربه کاری داشتم توش، اول اینکه حقوق تیر ماه رو که واریز کردن یک ماه بعد مدیر واحد صدور و مدیر منابع انسانی که دو شخصیت دروغگو و با عملکرد کاملا غیر حرفه ای هستند جلسه ای برگزار کردن و گفتن که حقوق تیر ماه اشتباه واریز شده و بله درست حدس زدین ازمون پس گرفتن واقعا کجای دنیا این مدلیه؟؟؟ انقدر اتفاقات ناجور برای ما افتاد و دروغ ازشون شنیدیم نمیدونم از کدومش بگم سیاستشون اینه که چون درست حقوق نمیدن نیرو های قدیمی همه میرن و برای اینکه کارشون روی زمین نمونه هرماه دارن ۲۰ نفر رو اموزش میدن از صفر وارد تیم میکنن و اونا هم وقتی میبینن شرایط اینطوریه فرار میکنن باورتون میشه به خاطر اینکه از نیرو های دور کاری که نه بیمشون کردن و نه مزایایی دارن درخواست ۵۰۰ میلیون سفته کردن!!!! همین باعث شد طی سه روز کاری ۱۲ نفر استعفا بدن و اونا عین خیالشون نبود چون پیش بینی کرده بودن ، همین الان چندین نفر دارن پروسه اموزش رو سپری میکنن تا وارد تیم بشن، منابع انسانی در جلسه معارفه و پرزنت حقوق دروغ تحویل کارجو ها میده رویا فروشی میکنن که اگر ۵۰۰ صدور در ماه بزنید حقوق ۳۰ تومنی میگیرید ولی بابتش ۱۰ تومن میدن، سیاست ک ثیف مدیر صدور هستش که شفارش هایی که قبلا کامنت خوردن یا یکیار توسط کارشناس قبلی بررشی شده رو بجای هر دونه ۲۰ تومن ۶ هزار تومن میدن من یک روز ۸ ساعت وقت گذاشتم تعداد بالایی صدور زدم بعدش که حساب کردم متوجه شدم ۸ ساعت وقت گران بهای خودمو بابت ۲۰۰ هزار تومن تلف کردم با وجود مشغله های دیگه ای که داشتم، سرپرست ها هم دستشون با مدیریت تو یه کاسه است، وقتی همکاران داخل گروه اعتراض میکردن متوجه شدیم که بصورت تکی با مدیریت منابع انسانی(که انسانی بسیار سطح پایین و دارای اختلال روانی) جلسه ای برگزار میکردن و اون کارشناس رو به قدری تهدید به قطع همکاری و ترور شخصیتی میکردن که کارشناس رو به گریه کردن وادار میکردن، میتونم بگم بیمه بازار به معنای واقعی کلمه دزد هست و طی ماه ها از حقوق من کسر میکردن بدون اینکه توضیحی بدن روش محاسبه حقوقی رو شفاف سازی نمیکردن و حق همه بچه هارو خوردن، دوستان من لطفا هیچوقت فکر کار کردن تو بیمه بازار به ذهنتون خطور نکنه چون باید وقت و عزت نفستون رو بکشید، با ارزوی موفقیت
تجربه ای که من از این شرکت داشتم خیلی بد بود جوری که اصلا دلم نمیخواد کسی بدونه من توی این شرکت کار میکردم و از توی رزمه م حذفش کردم .متاسفانه فضا خیلی مسمومه،مدیرعامل اینقد سطحش پایینه که همش توی واحدها میچرخه .و رفتار بی ادبانه ای با پرسنل داره.حتی توی بعضی جلسات به پرسنل حرفهای خیلی بی ادبانه ای میزنه .حتی به پرسنل میگفت که مثلا اگر فلان مشتری خواست با شما بره بیرون قبول کنین!!!!!!من واقعا دیگه اینجوریشو ندیده بودم که بخوان پرسنل به خاطر فروش شرکت وارد روابط غیرکاری با مشتری بشن!!!توی این شرکت تقذیبا 3 یا 4 نفر هستن که همیشه هستن بقیه افراد هر چندماه یه بار عوض میشن، چون کسی با این شرایط نمیمونه و این چند نفر هم چون رفتارشون مناسب نیس نمیزارن کسی بمونه . البته که این مشکل به دلیل رفتار غیرحرفه ای مدیرعامله.
هنگام استخدام به من گفته شد که شرکت به هیچ عنوان تعدیل نیرو نمیکند. در دوران جنگ ۴۰ روزه هم کسی تعدیل نشد، اما من تنها پنج ماه بعد از شروع همکاری تعدیل شدم. تجربه من این است که در این شرکت امنیت شغلی وجود ندارد. شرکت بهصورت هیئتامنایی اداره میشود و به نظر من، ارتقا بیشتر به نزدیکی شخصی با مدیران و رعایت ظاهر و تعارفات بستگی دارد تا به شایستگی و تخصص. نتیجه این رویکرد از دید من این بود که برخی مدیران پروژه و محصول دانش و تجربهی کافی برای نقش خود نداشتند. اگر برایتان ارتقا از مسیر روابط مهمتر از مهارت است، این شرکت جای مناسبی برای شماست؛ در غیر این صورت، پیش از پذیرفتن پیشنهاد کار، با دقت بیشتری تصمیم بگیرید.
بعد از چند سال کار در این مجموعه، تصمیم گرفتم نظرم رو بهصورت کامل بیان کنم. توی این شرکت با مواردی روبهرو میشید که حتی نمیتونید تصورشون کنید! مثلاً: مدیر فنی این شرکت حدود ۳ سال آقای ف.ح.زاده بودن که ابتدا نیروی ساعتی بودن و به نظر من، به دلیل رابطه دوستانه با مدیر قبلی استخدام شدن. ایشون از نظر فنی بهقدری ضعیف بودن که حتی قبل از مدیر شدنشون، وقتی قرار بود سر پروژهای با ایشون همکاری کنیم، واقعاً عزا میگرفتیم! ایشون مجرد هستن و به نظر من، در برخورد و حمایت از نیروهای خانم و آقا تبعیض آشکاری قائل میشن؛ بهطوریکه در بسیاری از موارد، تخصص و عملکرد واقعی افراد در اولویت قرار نمیگیره. خانمی در این شرکت هست که از نظر من دانش فنی بسیار ضعیفی داره، صبح تا عصر با ناخنهاش بازی میکنه، دیر میاد و زود میره، اما حقوق بهشدت بالایی دریافت میکنه؛ درحالیکه نیروهای متخصص و پرتلاش مجموعه از چنین شرایطی برخوردار نیستن. در مورد مسئول تیم فرانت، خانم الن.ار... هم به نظرم ضعف فنی کاملاً مشهوده. حتی اگه دقت کنید، سایت اصلی خود شرکت هم ایرادات زیادی داره که بهخوبی نشوندهنده مشکلات فنی و مدیریتی این بخشه. از طرف دیگه، آقایونی در شرکت هستن که بخش عمدهای از پروژهها رو میچرخونن، اما حتی به خاطر اینکه اضافهکاری نمیمونن، ۳۰ درصد از پاداششون کم میشه! جالبتر اینکه زحمات و کارهای همین افراد، توسط آقای ف.ح.زاده به اسم افراد دیگه به مدیرعامل گزارش داده میشه و با وجود این حجم از مسئولیت، دریافتی بسیار کمتری نسبت به بعضی از نیروهای مورد حمایت مدیریت دارن. این موضوع تا جایی پیش میره که مثلاً برای پروژهای که شما انجام دادید، جلسه برگزار میکنن، اما بهصورت خصوصی به افراد دیگه اطلاع میدن تا در جلسه حاضر بشن و از پروژهای دفاع کنن که شما زحمتش رو کشیدید! بعد هم فقط لیست باگها و ایرادات رو با دعوا و برخورد نامناسب به شما منتقل میکنن؛ اما اگه پاداش، تشویق یا تحسینی در کار باشه، خبری از شما نیست! شما برای سیگار کشیدن، نماز خوندن یا حتی صحبت کردن با تلفن باید به ایشون جواب پس بدید، مرخصی ثبت کنید و منتظر کم شدن پاداش سهماههتون باشید! اگه حتی ۵ دقیقه دیر به محل کار برسید، قبل از اینکه فرصت کنید وسایلتون رو روی میز بذارید، باید جواب پس بدید که چرا ۵ دقیقه تأخیر داشتید! و باز هم این موضوع میتونه بهانهای برای کاهش پاداش باشه. توی این شرکت حتی حق ندارید کنار دوست و همکارتون بشینید و غذا بخورید! باید پشت میز خودتون باشید و سرتون توی مانیتور باشه؛ وگرنه تذکر دریافت میکنید. در زمان جنگ، وقتی خیلی از شرکتها شرایط رو درک میکردن و با کارکنانشون همراهی داشتن، ایشون هر روز تماس میگرفتن و با تهدید و فشار تأکید میکردن که حتماً باید مرخصی ثبت کنید و حق ندارید بیشتر از دو روز مرخصی برید! در کل هم این شرکت تحت هیچ شرایطی امکان دورکاری رو فراهم نمیکنه؛ حتی برای نیروهای فنی که بخش زیادی از کارشون رو میتونن از راه دور انجام بدن. به نظر من، بخش زیادی از این رفتارها ناشی از ضعف مدیریتی، کمبود دانش فنی و رویکرد غیرحرفهای مدیر فنی سابق، یعنی آقای ف.ح.زاده بوده. جالب اینجاست که ایشون مدتی پیش، با وجود تمام این مشکلات، از طرف مدیریت ارتقای سمت گرفتن و به معاون فنی تبدیل شدن! بعد از ایشون، جناب مهندس ب.ف بهعنوان مدیر فنی منصوب شدن که متأسفانه بهجای اصلاح این شرایط، همون مسیر قبلی رو ادامه دادن و حتی بعضی از این مسائل رو شدیدتر کردن. البته مدیرعامل شرکت تغییر کرده و باید بگم که ایشون، برخلاف مدیرعامل قبلی، از نظر من فردی باسواد و مسلط به مسائل فنی هستن و در حال انجام تغییرات مثبتی در مجموعهان. امیدوارم این تغییرات هرچه زودتر به بخش مدیریت فنی هم برسه و کارکنان از این حجم از فشار، تبعیض و رفتارهای غیرحرفهای نجات پیدا کنن. متأسفانه به نظر من، عملکرد این مدیران باعث شده خیلی از نیروهای باسواد، متخصص و ارزشمند شرکت، مجموعه رو ترک کنن و حتی موقعیت شغلی و معیشت بعضی از افراد تحت تأثیر قرار بگیره. واقعاً متأسفم که زحمات چندساله بعضی از کارکنان به این شکل نادیده گرفته میشه و افرادی که برای پیشرفت شرکت تلاش میکنن، بهجای حمایت و قدردانی، با چنین برخوردهایی مواجه میشن. امیدوارم روزی برسه که تخصص، تلاش و شایستگی افراد، معیار اصلی پیشرفت و دریافت پاداش در این مجموعه باشه، نه روابط و سلیقههای شخصی مدیران. و امیدوارم کسانی که باعث این حجم از نارضایتی و آسیب به کارکنان شدن، روزی پاسخگوی تصمیمات و رفتارهاشون باشن.
فرهنگ سازمانی در بازهای که من بودم بسیار ضعیف و بر اساس غیبت، رفاقت و زیرآب زنی بود. موضوعاتی که در اون بازه مطرح بودن جنگ بین مدیران میانی و توهین و غیبت و حاشیه های بسیار بود که مدیریت هم توان هندلش رو نداشت. شرکت خیلی نوپا نیست ولی مدیریت کم تجربه بنظر میاد و توی مسائل جزیی ورود میکنه و تصمیم ها هم بر اساس همون فرهنگ گاسیپ گرفته میشه. اچ آر به شدت ضعیف و غیرقابل قبولی دارن که سابقا (کمتر از دوسال پیش) کارشناس تماس بوده در همین شرکت و تماما اختیار منابع انسانی بهش سپرده شده. یکی از نمونه های ضعف اچ آر استانداردهای دوگانه و چندگانه در تعامل با نیروهاست. برای مثال چشم پوشی از رفتار غیر حرفه ای حلقه افراد نزدیکشون و انتقال ندادن نیازهای نیروهایی که اهمیتشون کمتر از حلقه نزدیک به فرد اچ آر بوده، به مدیریت مجموعه، از رفتارهایی بود که در مدت همکاری شاهدش بودم. در کل بنظرم برای کسانیکه پوزیشن های کمیاب دارن یا سینیور هستند جای مناسبی هست و رفتار با سینیورها بسیار محترمانه تر و حرفه ای تر هست نسبت به پوزیشن های میدلول و جونیور و خصوصا پوزیشن های کالسنتری یا پشتیبانی. در غیر اینصورت انتظار کار زیاد و حقوق قانون کاری و البته جریان قوی گاسیپ و زیرآب زنی رو داشته باشید.
زمانی که من وارد شرکت شدم کلا حدود ۱۰ نفر بودیم، فضای کار به شدت صمیمی و تک تک افراد تخصص های منحصر به فرد خودشون رو داشتن و دست و دل باز در انتقال دانش. پروژه های متفاوت و چالش برانگیزی رو میگرفتن و خب برای من واقعا جذاب بود که بتونم با چنین شرکت هایی به صورت مستقیم در ارتباط باشم. خیلی چیزا رو یاد گرفتم توی مدت زمانی که حضور داشتم. تلاششون برای یادگیری و آموزش نیرو ها واقعا عالی بود. اما با حداقل حقوق و به شدت بی نظم در پرداخت حقوق. لپ تاپ و لوازم مصرفی رو کلا خودمون باید میبردیم. شرکت در محدود طرح ترافیک، تقریبا نزدیک به مترو هفت تیر و یک ساختمان قدیمی بدون آسانسور (طبقه دوم) جو بین بچه ها به شدت صمیمی و گرم بود. کار کردن بدون حاشیه واقعا نعمت بزرگیه که تا وقتی محیط سمی داخل برخی شرکت ها رو تجربه نکرده باشید قدرشو نمیدونید. برای شروع، میتونه جای مناسبی باشه به نظر من
من حدود ۲ سال در تیم میهن بلاکچین فعالیت داشتم. هرچند این دوسال برای من پر از تجربههای ارزشمنده و باعث شد که من بهصورت حرفهای وارد حوزه تولید محتوا بشم، اما هرچقدر از مدیریت ضعیف و نبود فرهنگ سازمانی در میهن بلاکچین بگم، کم گفتم. روابط در میهن بلاکچین، غیرحرفهایتر از روابط خانوادگیه (بدون اغراق). همچنین نیروی کار (مخصوصاً اگه جونیور باشه)، بارها بین احساس ناکافی بودن و خوب بودن پاسکاری میشه و در آخر نمیدونه که تعاریف واقعیان یا انتقاداتی که با بدترین لحن منتقل میشن. مثال: - در تایمهای غیرکاری تماس و پیامهای متعدد داشتیم. - در صورت بروز خطا در کار نویسندههای جونیور، انتقادات با بدترین لحن و به غیرحرفهایترین شکل ممکن منتقل میشد (مثلاً «این چه وضع کار کردنه؟»، یا «من دیگه از دست شما خسته شدم!». در صورتی که مشکلی که پیش میاومد برای نیروی تازهکار کاملاً طبیعی بود (مثلاً در حد اشتباه کردن در علائم نگارشی مثل نقطه یا ویرگول!) بهشکلی که نویسنده احساس میکرد هیچ پیشرفتی نداره و تمام کارش غلطه. در صورتی که وقتی اعلام میشد که خب اگه انقدر کار من بده خب قطع همکاری کنیم، میگفتن نه اینارو جدی نگیر، تو کارت خیلی خوبه ولی مدیرت یکمی عصبیه، فقط همین! - در صورتی که از مدیرهای بالادست انتقادی میشد، همه تلاش میکردن که ساکتت کنن و میگفتن فلانیه دیگه بابا! میشناسیش که! سخت نگیر. - فشار روانی و حجم ناکافی بودنی که به نیرو وارد میشد بیش از اندازه زیاد بود و جداً روی راندمان کاری تاثیر میگذاشت. - مدیر ارشد من بعد از جدایی من از تیم، نهتنها ریکامندیشن لینکدینی که برای من نوشته بود رو پاک کرد، بلکه چت تلگرامی مارو هم دوطرفه پاک کرد! فکر کنم توی جوامع مدرن ما حتی با اکسمون هم این کارو نمیکنیم دیگه :)))
مدیر فنی جدید به نام اِ.ر از نظر سطح فنی پایین.بدون هوش مصنوعی دست راست و چپ تشخیص نمیده.هنوز نتونسته بیزینس کاری شرکت و یاد بگیره.اکثر روزا دیر میاد شرکت میره داخل اتاقش و روی پروژه شرکت های دیگه کار میکنه.همه کارهایی که مدیر فنی قدیمی انجام میداد رو انداخته گردن بچه های فنی و عملا هیچ مسئولیتی قبول نکرده تا رو پروژه های شرکت های دیگه راحت کار کنه.خیلی خوب بلده با آرامش توی چشات زل بزنه و بهت دروغ بگه. وقتی زیاد سوال پیچش کنی یه دفعه ناراحت میشه.وقتی که داخل شرکت استخدام شد اولین کاری که کرد اضافه کاری بچه های فنی رو قطع کرد و سعی کرد چند تا از برنامه نویس هایی که باهاش به مشکل خوردن و اخراج کنه تا بتونه رفیق های خودش و داخل شرکت استخدام کنه. حتی به بچه های فنی میگفت برنامه نویس خوب کسیه که همیشه ساکش کنار دستش باشه. منظورش این بود که برنامه نویس خوب کسی هست که خیلی سریع و راحت از شرکت بره. برای این که بتونه جای خودش داخل سازمان رو محکم کنه همه تسک های بخش فنی رو بدون تست و درنظر گرفتن کیفیت روی پروداکشن دیپلوی کرد با تعداد زیادی باگ تا جلوی مدیر شرکت خودشیرینی کنه و بگه که من باعث پیشرفت شرکت شدم.اما حقیقت اینه که بچه های فنی همه کارها رو خودشون انجام دادن.مثلا بچه های بک اند به فرانت اند توی توسعه و رفع باگ کمک کردن و توسعه بخش دیتابیس رو که قبلا یه نفر دیگه انجام میداد رو خودشون انجام میدن.مدیر فنی عملا هیچ کاری رو گردن نگرفت و این وسط همه چیز به اسم مدیر فنی جدید تموم شد.متاسفانه مدیر عامل هم چون سواد فنی نداره مدیر فنی جدید راحت سرش کلاه میزاره.مثلا یکی دو دفعه خودش دیتابیس و خراب کرده بود ولی به مدیر پروژه گفته بود که یکی از بچه های فنی این کار رو انجام داده.توی جلسات دیلی و جلسات پلنینگ تا جایی که بتونه شرکت نمیکنه اگر شرکت کنه اون وقت پروژه شرکت های دیگه رو چیکارکنه؟هیچی بلد نیست، اژور دواپس و دیپلوی کردن بلد نیست.اصلا بعید می دونم سی شارپ کار کرده باشه و وقتی بهش میگیم که این جای کد این مشکلات رو داره و بهتره از این روش استفاده کنیم، به هیچ وجه قبول نمیکنه مخصوصا توی پروژه جدیدی که خودش داره میزنه. استدلال جالبی هم داره میگه ما "میرزا بنویس نمی خوایم".چون خودش از نظر برنامه نویسی واقعا آشغال تولید میکنه پس این حرف رو به بقیه میزنه تا اون ها هم مثل خودش آشغال تولید کنن.می خواد شرکت با هوش مصنوعی ببره سمت میکروسرویس تا بگه من یه کاری انجام دادم ولی وقتی از نظر فنی سطحت پایینه و بیزینس کاری شرکت رو بلد نیستی صد در صد یه آشغال پیچیده درست میکنی که صدای بچه های فنی رو درمیاری چون خودت قرارنیست توسعش بدی.روش کاریش اینکه کاری به کار من نداشته باش منم کاری به کارت ندارم.وقتی 2 ماه اول استخدام شده بود کفش کالج بدون جوراب با پیراهن یقه بسته میپوشید همون موقع من فهمیدم شرکت یه دلقک استخدام کرده. مدیر منابع انسانی به نام م.ط یک بازیگر، برنده جایزه تمشک طلایی از دوقوزآباد. به شدت دروغ گو، شارلاتان، غیر قابل اعتماد و دو رو. کلا گوشای بقیه افراد شرکت و دراز میبینه و فکر میکنه همه خر هستن. به من قول افزایش حقوق داد و قرار بود برای قرارداد بعدی افزایش حقوق من درنظر گرفته شه ولی 15 روز از تاریخ اتمام قرار داد من گذشت و با یه قرارداد که مبلغ قدیمی بود می خواست باهام قرارداد ببنده. به مدیر شرکت اطلاع دادم ولی در کمال تعجب مدیر شرکت گفت که من خبر نداشتم که مدیر منابع انسانی بهت قول داده. خیلی خنده داره مدیر منابع انسانی بدون اطلاع مدیر شرکت قول افزایش حقوق داده. دو تا سناریو بیشتر وجود نداره یا داره دروغ میگه که خب خیلی کاربچه گانه ایه، یا داره راست میگه که خب چه جوری شما به عنوان مدیر اجازه دادی که مدیر منابع انسانی به جات تصمیم بگیره و اصلا چرا توبیخش نکردی؟ به هر حال مدیر شرکت برای این که منو آروم کنه قول داد که آخر سال اندازه حقوق یک ماه بهم پاداش بده که خوب معلوم بود داره دروغ میگه و نمیشه به این مدیر اصلا اعتماد کرد. از موارد دیگه مدیر منابع انسانی اینکه اصلا پیگیر مطالبات و درخواست های کارمندها نیست و به هر نحوی سعی میکنه که بچه ها رو از سرش باز کنه. همین طور دخالت های بیجا توی پرداخت حقوق و بقیه موارد داره. حقوق دیر پرداخت میشه.پرداخت اضافه کاری هیچ.تمامی کارها همیشه فورس هست.یه تلویزیون بزرگ گذاشتن تا هم مهمونای که میان شرکت و گول بزنن و هم یه کاری کنن که بچه ها به کار کردن ترغیب بشن درحالی که هیچ خبری از پاداش نیست و هر کسی که بیشتر کار کنه خرحمال بهتری هست.حقوق خیلی پایین.هر وقت هم برید بگید من افزایش حقوق می خوام خودشون و به نداری و گدایی میزنن.شاید ورشکست شدن چون حتی پول قهوه و دستمال توالت رو هم ندارن.
شما اگر از دوستان یا اقوام یکی از ۴ سهام دار این شرکت نباشی و همین دسته دوستان و اقوام از شما حتی بی دلیل خوششون هم نیاد اخراج میشین. قول های بیهوده زیاد میدن توی مصاحبه و آنبوردینگ، از تخصیص امکانات و تاثیر نداشتن روابط توی کار (حتی برای خود سهامدارا) تا داشتن امنیت شغلی که در واقع تو این شرکت اصلا وجود نداره. میشه گفت هر کسی که بعد از تایم کاری با بقیه تو شرکت نمونه برای گیم زدن یا استعداد کل کل و کانتر و ... توی ساعتای غیر کاری نداشته باشه در اولین فرصت با دلایل واهی اخراج میشه. مورد بعدی اینه که توی این شرکت فرقی نداره که تخصص شما چی هست یا توی کدوم تیم کار میکنین یا عنوان شغلیتون چیه، اگر مدیر محصول چیزی گفت و شما هر توضیحی یا گفتگویی به جز بله چشم قربان داشته باشین حتما اخراج میشین
متاسفانه پس از تغییر مدیریت در سال 1403 و پس از آن تغییر مجدد مدیر عامل جدید اوضاع شرکت داخل تیم ها به شدت آشفته س مدیران نالایق و بی سواد در مدیریت بولد شدن و افراد سمی به جای اینکه کنار گذاشته بشن هی ارتقا میگیرن. ضعف مدیریتی در تمام لایه ها محرزه و هیچ کسی کاری در این خصوص نمیکنه ... حال خیلیا داخل تیم هاخوب نیست ولی به خاطر وضعیت آشفته کشور اغلب دست نگه داشتن اگر جنگ نبود و وضعیت کشور آروم بود خیلی از تیم ها از هم میپاشید به خاطر خروج نیروها ینی این شرکت رو خدا نه جنگ نگه داشته...
فعالیت در مجموعه الوقسطی فرصتی برای کسب تجربه در زمینه فروش، ارتباط با مشتریان و آشنایی با فرآیند فروش اقساطی کالا بود. در طول این همکاری، مهارتهایی مانند پاسخگویی به مشتریان، پیگیری درخواستها، همکاری تیمی و تلاش برای افزایش رضایت مشتری را تقویت کردم. این تجربه نقش مؤثری در افزایش توانمندیهای حرفهای و آشنایی بیشتر من با فضای کسبوکار داشت.
کار کردن در یک شرکت نوپا و رو به پیشترفت با حقوق کمتر صدهزار مرتبه به تن دادن به خفت کار در انجا می ارزد هیچ چیز برای پیشترفت شغلی شما ندارند جز ادعا شرکتی با تکنولوژی قدیمی و پوسیده و با تجهیزات عهد بوق و کلی ادعا و البته فساد عمرتون رو با تجربه کار کردن در انجا حروم نکنید
من با توجه به تجربهای که توی این چند سال از همکاری با هفهشتاد داشتم، نگاهم به این مجموعه متفاوته. چیزی که برای من همیشه پررنگ بود اینه که برخلاف خیلی از جاها، به نظرم هفهشتاد خیلی دنبال شوآف و ساختن یه تصویر بینقص از خودش بهعنوان کارفرما نیست. توی تجربه من، امنیت روانی و اخلاقی آدمها اهمیت زیادی داشت و این حمایت رو حتی در مورد همکارهایی که تازه به مجموعه اضافه شده بودن هم میشد دید. طبیعتاً هیچ مجموعهای بینقص نیست و هر کسی هم ممکنه تجربه متفاوتی داشته باشه. ولی فکر میکنم منصفانه نیست که صرفاً بر اساس چند مورد تکراری، درباره کل یک مجموعه و تجربه همه آدمهایی که اونجا کار کردن قضاوت کنیم. من هم توی این چند سال چالشهایی داشتم، ولی در کنار اون، چیزهای خوبی هم دیدم و تجربه کردم که به نظرم نمیشه نادیدهشون گرفت. برای من، اهمیت دادن به آدمها و حمایتی که در عمل دیدم، بخش مهمی از تجربه همکاری با هفهشتاد بود.
از ظرفیتهای نادیدهگرفتهشده تا چالشهای جدی مدیریت عامل؛ **** قصد دارم بخشی از تجربه کاری خودم در شرکت امن الکترونیک کاشف رو مطرح کنم؛ تجربهای که به نظرم بیان اون برای روشن شدن وضعیت موجود و جلوگیری از تکرار برخی اتفاقات ضروریه. یکی از جدیترین مشکلاتی که در این مجموعه باهاش مواجه شدم، فاصله محسوس مدیریت عامل با بدنه شرکت است. وقتی مدیرعامل برای شنیدن حرف نیروهای خودش، بررسی مشکلاتشون و پیگیری مسائل سازمانی وقت نمیذاره، طبیعیه که اعتماد، انگیزه و تعلق سازمانی کارکنان ضعیف شده. مسئله مهم دیگه، نحوه انتصاب و بهکارگیری مدیران و نیروهاست. رابطه و اعتماد شخصی بر تخصص، تجربه مرتبط و شایستگی حرفهای اولویت دارد. مسئولیتهای مهم سازمانی به افرادی سپرده شده که علاوه بر عدم توانایی فنی، نداشتن تجربه کافی از مهارت تعامل با نیروی انسانی هم برخوردار نیستند؛ افراد بدون سابقه و تجربه متناسب، صرفاً به دلیل روابط و حمایتهای درونسازمانی در موقعیتهای کلیدی قرار گرفتن. در این میان، نحوه مدیریت منابع انسانی و برخورد با نیروهای باتجربه نیز جای تأمل جدی داره. بر اساس تجربه و مشاهدات من، طی حدود دو تا سه ماه، تعداد قابلتوجهی از نیروها، نزدیک به 50 نفر، از مجموعه جدا شدند شرایط به شکلی پیش رفت که ادامه همکاری براشون دشوار شد. اکثر نیروها قرارداد یک الی 3 ماهه با مجموعه دارن. باید پرسید چه ارزیابیای از دلایل این حجم از خروج نیروها انجام شده و چه کسی مسئول بررسی پیامدهای اون بر عملکرد شرکت است؟ از طرف دیگه، درباره عملکرد برخی مدیران، از جمله در حوزه فناوری اطلاعات، پرسشهای جدی درباره تناسب تخصص، کیفیت مدیریت، نحوه برخورد با کارکنان وجود داره. مدیریت صرفاً به معنای داشتن عنوان و اختیار نیست؛ موضوع قابل تأمل دیگه، اولویتهای مدیریتی و نحوه استفاده از منابع شرکته. این سؤال مطرحه که آیا تمرکز مدیریت به اندازه کافی بر توسعه کسبوکار، جذب پروژههای جدید، رفع مشکلات داخلی و افزایش توان رقابتی کاشف قرار داره، یا از ظرفیت و منابع مجموعه برای تقویت ارتباطات و اعتبار شخصی جناب **** استفاده می شود. برگزاری دورههای آموزشی با هزینه شرکت برای سازمانهای دیگر، زمانی قابل دفاعه که منافع روشن و قابلاندازهگیری اون برای کاشف، کارکنانش و توسعه کسبوکار شرکت مشخص باشه. سؤال اساسی اینجاست: چه سازوکار نظارتی بر تصمیمات مدیریتی، انتصابات، خروج نیروها و نحوه هزینهکرد منابع شرکت وجود داره؟ چرا باید درباره چنین مسائلی اینقدر ابهام وجود داشته باشه؟ کاشف برای پیشرفت، بیش از هر چیز به مدیریت پاسخگو، نیروی متخصص، شایستهسالاری، احترام متقابل و برنامهای روشن برای توسعه نیاز داره. هدف از بیان این مطالب، تخریب اشخاص نیست؛ بلکه طرح پرسشهایی جدیه که به اعتقاد من، پاسخگویی شفاف به اونها برای آینده شرکت ضروریه. سکوت در برابر مشکلات، اونها رو برطرف نمیکنه؛ فقط باعث میشه هزینه بیشتری به مجموعه و کارکنانش تحمیل بشه. امیدوارم روزی در کاشف، تخصص و تجربه معیار اصلی انتصاب شود، احترام به کارکنان یک اصل غیرقابلچشمپوشی تلقی بشه، مدیران در برابر تصمیماتشون پاسخگو باشن و بهجای نادیده گرفتن مشکلات، برای حل اونها اقدام عملی صورت بگیره. در نهایت، یک سؤال روشن دارم: چه کسی قرار است عملکرد این تیم مدیریتی را ارزیابی کند و چه زمانی قرار است درباره وضعیت موجود، پاسخهای شفاف و مسئولانه ارائه شود؟
بر اساس تجربه چند ساله همکاری من با این شرکت بهعنوان پیمانکار، متأسفانه محیط کاری آن را برای خودم و همکارانم تجربهای ناخوشایند ارزیابی میکنم. در این مدت، شاهد بودهام که چندین پروژه ملی سفارش مشتری با موفقیت نهایی نشده و به نظر میرسد تعهدات قراردادی بهطور کامل ایفا نشده است. ابزارها و محصولات طراحی شده در این شرکت از نظر من از سطح کیفی و فنی مورد انتظار برخوردار نبودهاند. بهطور مشخص، در پروژههای ملی مربوط به شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی، ادعای اجرای معماری میکروسرویس مطرح شده، اما در عمل آنچه تحویل داده شده، ساختاری یکپارچه (مونولیت) و از نظر فنی در سطحی پایینتر از استانداردهای رایج صنعت بوده است. من و حدود ۱۰ تا ۱۵ نفر از همکارانم در این پروژهها همکاری داشتهایم. در یک ماه اخیر، حقوق و مزایای ما پرداخت نشده و از سوی شرکت نیز شکایتی علیه برخی از همکاران مطرح شده است. این موضوع باعث شده که تجربه همکاری با این شرکت را بسیار نامطلوب ارزیابی کنم.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.