سطح توقعاتشون خیلی بالاست و متناسب با کار زیاد حقوق نمیخوام بدن و محل کار هم سمت بازاره که از نظر من جای مناسبی برای رفت وآمد خانم نیست
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
محیط کاری بسیار عالی و منظم، مدیریت قوی
تجربه ای که من از این شرکت داشتم خیلی بد بود جوری که اصلا دلم نمیخواد کسی بدونه من توی این شرکت کار میکردم و از توی رزمه م حذفش کردم .متاسفانه فضا خیلی مسمومه،مدیرعامل اینقد سطحش پایینه که همش توی واحدها میچرخه .و رفتار بی ادبانه ای با پرسنل داره.حتی توی بعضی جلسات به پرسنل حرفهای خیلی بی ادبانه ای میزنه .حتی به پرسنل میگفت که مثلا اگر فلان مشتری خواست با شما بره بیرون قبول کنین!!!!!!من واقعا دیگه اینجوریشو ندیده بودم که بخوان پرسنل به خاطر فروش شرکت وارد روابط غیرکاری با مشتری بشن!!!توی این شرکت تقذیبا 3 یا 4 نفر هستن که همیشه هستن بقیه افراد هر چندماه یه بار عوض میشن، چون کسی با این شرایط نمیمونه و این چند نفر هم چون رفتارشون مناسب نیس نمیزارن کسی بمونه . البته که این مشکل به دلیل رفتار غیرحرفه ای مدیرعامله.
حدود شش ماه در این شرکت مشغول کار بودم . تنها چیزی که برای مدیریت اهمیت دارد پول است و لا غیر . از این رو دختران بخش فروش روی چشم مدیریت جا دارند اما سایر پرسنل که زحمات اصلی بر دوش آنان است از جمله راننده میکسر ، راننده پمپ بتن و کارگران بچینگ و پمپ و سایرین هیچ ارج و قربی ندارند و مدام در حال شنیدن انواع توهین ها هستند
حدود یک ماه مدیر منابع انسانی این مجموعه بودم، اما بهدلیل بینظمی و هرجومرج شدید، مجبور به ترک سازمان شدم. قبل از ورود من، مدیر قبلی منابع انسانی بهصورت نیمهوقت در شرکت حضور پیدا میکرد. شاید باور نکنید، اما واحد منابع انسانی حتی یک سیستم کامپیوتری مناسب برای کارمند زیرمجموعه من نداشت! هر چقدر تلاش کردم زیرساختهای لازم را ایجاد کنم و ساختار منابع انسانی شرکت را سر و سامان بدهم، با بیمیلی مدیران ارشد نسبت به تغییرات مواجه شدم. از یک طرف، دائماً از ناکارآمدی کارکنان گلایه داشتند و از طرف دیگر، حاضر نبودند برای جذب نیروهای توانمند و متخصص هزینه کنند. من تلاش کردم چند نیروی مناسب جذب کنم، اما مدیران با حقوق درخواستی آنها مخالفت کردند و ترجیح دادند به همان روال قبلی ادامه دهند. مدیرعامل هم همیشه مدعی بود که وقتی افراد برای مصاحبه به دفتر شرکت میآیند، با دیدن محیط کار، انتظار حقوق بالاتری پیدا میکنند! در حالی که دفتر شرکت، خانهای قدیمی بود که فقط یک لوستر نسبتا قشنگ وسط سالن آن نصب شده بود؛ ظاهراً همین لوستر از نظر ایشان نماد یک محیط کاری بسیار شیک و حرفهای محسوب میشد!
ساعت ۸ شب تماس گرفتن و بیشتر از نیم ساعت مصاحبه تلفنی داشتیم برای روز ۵شنبه که تعطیلیشون بود ب من وقت مصاحبه دادن و یه تسک هم بهم دادن که تحقیق کنم و در موردش صحبت کنیم وقتی وارد شدم دیدم اصلا شرکت نیست و در واقع یه خیاطی هست تو یه زیرزمین و یه کامپیوتر کلا داشتن که کنار چرخ های خیاطی بود و گفتن محل کار من هم همونجاست و در واقع چیزی ب عنوان منابع انسانی نبود آقایی که با من مصاحبه کردن مشخص بود دنبال یه منشی و یه کسی که همه کارارو انجام بده هستن و کلی هم ایراد از شخصیت بنده گرفتن و گفتن که اینجا بیای باید خودتو عوض کنی و درنهایت خیلی تاکید داشتن که خانم مدیرعامل یه صفحهای دارن برو اونو ببین و سخنان ایشون رو حفظ کن برا جلسه دوم مصاحبه من که علاقهای به کار تو این محیطها ندارم ولی خب بهتره حداقل پشت تلفن اطلاع بدن محیط اداری نیست و کارگاهی هست و اینکه به شدت مذهبی بودن. درضمن بازه حقوقی هم تو اگهی بالاتر زده بودن ولی خب موقع مصاحبه انگار که اومدن لباس بخرن همش میگفتن که تخفیف میگیریم ازتون. خلاصه که وقتتون رو الکی تلف نکنید.
سلام من مدتی در این شرکت بودم زمان مدیرعامل قبلی ع.ن خوب بود مدیرعامل جدید م.ن اومد و گند زد به شرکت پارتی بازی شده یه مشت آدم کوتوله و بیسواد پاچه خوار که دوست و فامیل خودش هست رو آورده استخدام کرده و اکثر بچه های قدیمی ناراضی هستند طوری که تو طول جنگ ۴۰ روزه از ۱۰۰ تا پرسنل شرکت تقریبا ۳۰ نفر رفتن کل واحد ای تی رفت واحد ارتباطات و دیگر واحدها در ضمن حراست هم هیچ اهمیتی نمیداد که چرا به نیروهایی که سال قبل مالی نبودن و با پارتی کلا یک ماه شده بود اومده بودن پاداش مجمع سال قبل رو دادن!!!! در کل شرکت خوبی بود تا قبل از م.ن مدیرعامل جدید در ضمن منابع انسانی هم شده برده مدیرعامل هر کس بیاد به ساز اون میرقصن....
هنگام استخدام به من گفته شد که شرکت به هیچ عنوان تعدیل نیرو نمیکند. در دوران جنگ ۴۰ روزه هم کسی تعدیل نشد، اما من تنها پنج ماه بعد از شروع همکاری تعدیل شدم. تجربه من این است که در این شرکت امنیت شغلی وجود ندارد. شرکت بهصورت هیئتامنایی اداره میشود و به نظر من، ارتقا بیشتر به نزدیکی شخصی با مدیران و رعایت ظاهر و تعارفات بستگی دارد تا به شایستگی و تخصص. نتیجه این رویکرد از دید من این بود که برخی مدیران پروژه و محصول دانش و تجربهی کافی برای نقش خود نداشتند. اگر برایتان ارتقا از مسیر روابط مهمتر از مهارت است، این شرکت جای مناسبی برای شماست؛ در غیر این صورت، پیش از پذیرفتن پیشنهاد کار، با دقت بیشتری تصمیم بگیرید.
بعد از چند سال کار در این مجموعه، تصمیم گرفتم نظرم رو بهصورت کامل بیان کنم. توی این شرکت با مواردی روبهرو میشید که حتی نمیتونید تصورشون کنید! مثلاً: مدیر فنی این شرکت حدود ۳ سال آقای ف.ح.زاده بودن که ابتدا نیروی ساعتی بودن و به نظر من، به دلیل رابطه دوستانه با مدیر قبلی استخدام شدن. ایشون از نظر فنی بهقدری ضعیف بودن که حتی قبل از مدیر شدنشون، وقتی قرار بود سر پروژهای با ایشون همکاری کنیم، واقعاً عزا میگرفتیم! ایشون مجرد هستن و به نظر من، در برخورد و حمایت از نیروهای خانم و آقا تبعیض آشکاری قائل میشن؛ بهطوریکه در بسیاری از موارد، تخصص و عملکرد واقعی افراد در اولویت قرار نمیگیره. خانمی در این شرکت هست که از نظر من دانش فنی بسیار ضعیفی داره، صبح تا عصر با ناخنهاش بازی میکنه، دیر میاد و زود میره، اما حقوق بهشدت بالایی دریافت میکنه؛ درحالیکه نیروهای متخصص و پرتلاش مجموعه از چنین شرایطی برخوردار نیستن. در مورد مسئول تیم فرانت، خانم الن.ار... هم به نظرم ضعف فنی کاملاً مشهوده. حتی اگه دقت کنید، سایت اصلی خود شرکت هم ایرادات زیادی داره که بهخوبی نشوندهنده مشکلات فنی و مدیریتی این بخشه. از طرف دیگه، آقایونی در شرکت هستن که بخش عمدهای از پروژهها رو میچرخونن، اما حتی به خاطر اینکه اضافهکاری نمیمونن، ۳۰ درصد از پاداششون کم میشه! جالبتر اینکه زحمات و کارهای همین افراد، توسط آقای ف.ح.زاده به اسم افراد دیگه به مدیرعامل گزارش داده میشه و با وجود این حجم از مسئولیت، دریافتی بسیار کمتری نسبت به بعضی از نیروهای مورد حمایت مدیریت دارن. این موضوع تا جایی پیش میره که مثلاً برای پروژهای که شما انجام دادید، جلسه برگزار میکنن، اما بهصورت خصوصی به افراد دیگه اطلاع میدن تا در جلسه حاضر بشن و از پروژهای دفاع کنن که شما زحمتش رو کشیدید! بعد هم فقط لیست باگها و ایرادات رو با دعوا و برخورد نامناسب به شما منتقل میکنن؛ اما اگه پاداش، تشویق یا تحسینی در کار باشه، خبری از شما نیست! شما برای سیگار کشیدن، نماز خوندن یا حتی صحبت کردن با تلفن باید به ایشون جواب پس بدید، مرخصی ثبت کنید و منتظر کم شدن پاداش سهماههتون باشید! اگه حتی ۵ دقیقه دیر به محل کار برسید، قبل از اینکه فرصت کنید وسایلتون رو روی میز بذارید، باید جواب پس بدید که چرا ۵ دقیقه تأخیر داشتید! و باز هم این موضوع میتونه بهانهای برای کاهش پاداش باشه. توی این شرکت حتی حق ندارید کنار دوست و همکارتون بشینید و غذا بخورید! باید پشت میز خودتون باشید و سرتون توی مانیتور باشه؛ وگرنه تذکر دریافت میکنید. در زمان جنگ، وقتی خیلی از شرکتها شرایط رو درک میکردن و با کارکنانشون همراهی داشتن، ایشون هر روز تماس میگرفتن و با تهدید و فشار تأکید میکردن که حتماً باید مرخصی ثبت کنید و حق ندارید بیشتر از دو روز مرخصی برید! در کل هم این شرکت تحت هیچ شرایطی امکان دورکاری رو فراهم نمیکنه؛ حتی برای نیروهای فنی که بخش زیادی از کارشون رو میتونن از راه دور انجام بدن. به نظر من، بخش زیادی از این رفتارها ناشی از ضعف مدیریتی، کمبود دانش فنی و رویکرد غیرحرفهای مدیر فنی سابق، یعنی آقای ف.ح.زاده بوده. جالب اینجاست که ایشون مدتی پیش، با وجود تمام این مشکلات، از طرف مدیریت ارتقای سمت گرفتن و به معاون فنی تبدیل شدن! بعد از ایشون، جناب مهندس ب.ف بهعنوان مدیر فنی منصوب شدن که متأسفانه بهجای اصلاح این شرایط، همون مسیر قبلی رو ادامه دادن و حتی بعضی از این مسائل رو شدیدتر کردن. البته مدیرعامل شرکت تغییر کرده و باید بگم که ایشون، برخلاف مدیرعامل قبلی، از نظر من فردی باسواد و مسلط به مسائل فنی هستن و در حال انجام تغییرات مثبتی در مجموعهان. امیدوارم این تغییرات هرچه زودتر به بخش مدیریت فنی هم برسه و کارکنان از این حجم از فشار، تبعیض و رفتارهای غیرحرفهای نجات پیدا کنن. متأسفانه به نظر من، عملکرد این مدیران باعث شده خیلی از نیروهای باسواد، متخصص و ارزشمند شرکت، مجموعه رو ترک کنن و حتی موقعیت شغلی و معیشت بعضی از افراد تحت تأثیر قرار بگیره. واقعاً متأسفم که زحمات چندساله بعضی از کارکنان به این شکل نادیده گرفته میشه و افرادی که برای پیشرفت شرکت تلاش میکنن، بهجای حمایت و قدردانی، با چنین برخوردهایی مواجه میشن. امیدوارم روزی برسه که تخصص، تلاش و شایستگی افراد، معیار اصلی پیشرفت و دریافت پاداش در این مجموعه باشه، نه روابط و سلیقههای شخصی مدیران. و امیدوارم کسانی که باعث این حجم از نارضایتی و آسیب به کارکنان شدن، روزی پاسخگوی تصمیمات و رفتارهاشون باشن.
تجربه من از مصاحبه با این مجموعه اصلاً مثبت نبود. برخورد و رفتار در جلسه، بهویژه از سوی آقای ****، بهشدت غیرحرفهای بود. ایشان از نظر ظاهر و نحوه برخورد، این حس را منتقل میکردند که بدون آمادگی و حتی انگار بهتازگی از خواب بیدار شدهاند و در جلسه حضور پیدا کردهاند؛ رفتاری که با انتظاری که از یک مصاحبه شغلی حرفهای دارم، فاصله زیادی داشت. علاوه بر این، سؤالاتی مطرح شد که فراتر از شرح وظایف درجشده در آگهی استخدام بود. به نظر من، ارزیابی یک کارشناس سئو باید متناسب با مسئولیتهای اعلامشده در آگهی باشد. سئوی تکنیکال حوزه گستردهای است و باید بین شناخت مسائل فنی سئو، توانایی تحلیل آنها و اجرای تخصصی تغییرات فنی تمایز قائل شد؛ بهخصوص وقتی اجرای این تغییرات جزو وظایف صریح موقعیت شغلی اعلام نشده است. در مجموع، هم از نحوه برخورد در جلسه ناراضی بودم و هم از تناسب سوالات با موقعیت شغلی. به نظرم احترام به متقاضی و رعایت اصول حرفهای در مصاحبه، بهاندازه ارزیابی تواناییهای فنی اهمیت دارد.
فرهنگ سازمانی در بازهای که من بودم بسیار ضعیف و بر اساس غیبت، رفاقت و زیرآب زنی بود. موضوعاتی که در اون بازه مطرح بودن جنگ بین مدیران میانی و توهین و غیبت و حاشیه های بسیار بود که مدیریت هم توان هندلش رو نداشت. شرکت خیلی نوپا نیست ولی مدیریت کم تجربه بنظر میاد و توی مسائل جزیی ورود میکنه و تصمیم ها هم بر اساس همون فرهنگ گاسیپ گرفته میشه. اچ آر به شدت ضعیف و غیرقابل قبولی دارن که سابقا (کمتر از دوسال پیش) کارشناس تماس بوده در همین شرکت و تماما اختیار منابع انسانی بهش سپرده شده. یکی از نمونه های ضعف اچ آر استانداردهای دوگانه و چندگانه در تعامل با نیروهاست. برای مثال چشم پوشی از رفتار غیر حرفه ای حلقه افراد نزدیکشون و انتقال ندادن نیازهای نیروهایی که اهمیتشون کمتر از حلقه نزدیک به فرد اچ آر بوده، به مدیریت مجموعه، از رفتارهایی بود که در مدت همکاری شاهدش بودم. در کل بنظرم برای کسانیکه پوزیشن های کمیاب دارن یا سینیور هستند جای مناسبی هست و رفتار با سینیورها بسیار محترمانه تر و حرفه ای تر هست نسبت به پوزیشن های میدلول و جونیور و خصوصا پوزیشن های کالسنتری یا پشتیبانی. در غیر اینصورت انتظار کار زیاد و حقوق قانون کاری و البته جریان قوی گاسیپ و زیرآب زنی رو داشته باشید.
مصاحبه اول رو با به اصطلاح مدیرمنابع انسانی داشتم و بعد از یک هفته با بنده تماس گرفتن بیا برای مصاحبه دوم ولی وقتی رفتم خانم مدیر منابع انسانی تشریف نداشتن و با هیچ کس هماهنگ نکرده بودن که منو به مصاحبه دعوت کردن بعد از نیم ساعت نشستن تو نگهبانی مجموعه بالاخره مدیریت محترم که همه حاج آقا صداشون میکردم اجازه ورود دادن وقتی هم وارد دفترشون شدم فرمودن که این رزومه رو دوس ندارن و ب من اجازه هیچ صحبتی ندادن و گفتن من کسی دیگه تو نظرم بود که انقد سابقه و انقد سن و تجربه داشته باشه ساده ترین کار منابع انسانی اینه اول بفهمه مدیر دقیقا کیو میخواد و بر اون اساس غربال کنه رزومههارو نه اینکه بعد از چندین روز که منو علاف کردن و من هزینه کردم دوبار رفتم مصاحبه تازه مدیر رزومه منو برا اولین بار ببینه انقد هم حاج آقا بی ادب بودن و ذرهای از آداب معاشرت نمیدونستن و نظرشون این بود چون من از کار قبلیم قبل یک سال اومدم بیرون ایراد از من بوده حالا تا صبح بگم که من بیمه قرارداد نداشتم ولی کو گوش شنوا خلاصه اگه اعصابتون مهمه نرید اینجورجاها انقد محیطش خفقان آور بود تو همون دوجلسه فهمیدم رسما بردهداریه و نیروها یه جوری با ترس و لرز میرفتن میومدن که انگار این شخص کی هست
زمانی که من وارد شرکت شدم کلا حدود ۱۰ نفر بودیم، فضای کار به شدت صمیمی و تک تک افراد تخصص های منحصر به فرد خودشون رو داشتن و دست و دل باز در انتقال دانش. پروژه های متفاوت و چالش برانگیزی رو میگرفتن و خب برای من واقعا جذاب بود که بتونم با چنین شرکت هایی به صورت مستقیم در ارتباط باشم. خیلی چیزا رو یاد گرفتم توی مدت زمانی که حضور داشتم. تلاششون برای یادگیری و آموزش نیرو ها واقعا عالی بود. اما با حداقل حقوق و به شدت بی نظم در پرداخت حقوق. لپ تاپ و لوازم مصرفی رو کلا خودمون باید میبردیم. شرکت در محدود طرح ترافیک، تقریبا نزدیک به مترو هفت تیر و یک ساختمان قدیمی بدون آسانسور (طبقه دوم) جو بین بچه ها به شدت صمیمی و گرم بود. کار کردن بدون حاشیه واقعا نعمت بزرگیه که تا وقتی محیط سمی داخل برخی شرکت ها رو تجربه نکرده باشید قدرشو نمیدونید. برای شروع، میتونه جای مناسبی باشه به نظر من
اگر دوست دارید ناهار خود را با تماشای رقص مدیرعامل بخورید جای درستی رو انتخاب کردید. در این شرکت استفاده از کلمات زشت به فرهنگ سازمانی تبدیل شده. این شرکت به هیچ عنوان و به هیچ شخصی توصیه نمیشه!
تالار شمس العماره واقع در باقرشهر چه شمس 1 و چه شمس 2 بدترین جا برای کار کردن و استخدام شدنه، کافیه ازشون بخواید 1 هفته آزمایشی بدون حقوق کار کنید عمرا قبول کنن چون میدونن چه مجوعه گند و مزخرفی دارن مدیریت بد دهن و پسرش از همه بد دهن تر یه دهه هشتادی که توقع داره همه رو به هر دلیلی نابود کنه تعطیلی ندارن اولش بهت میگن آف داری در هفته ولی وقتی پاش برسه میگن کسی جات نیست و صبح تا شب باید کار کنی سفته ازت میگیرن وقتی بخوای بیای بیرون تهدیدت میکنن باهاش به زور نگهت میدارن وقتی بری کافیه 2 روز کار کنی پشت هم استعفا س که میاد ادما میان و میرن هر تاخیر رو 3 برابر حساب میکنن مرخصی در فصل بهت 3 روزمیدن یعنی ماهی 1 روز بیشتر مرخصی نداری که در فصل میتونی استفاده کنی یعنی شما در ماه باید قاونان 2.5 روز مرخصی داشته باشه که در فصل میشه 7 روز و نیم ولی اینا بهت کلا تمام فصل رو روی هم 3روز میدن یعنی ماهی 1 روز مریض و روانی میشین اگر به این مجموعه برید و فرقی نمیکنه کدوم قسمتش کار بکنید
تو وضعیتی که حتی یک صندلی نداشتن و محل در حال رنگ آمیزی بود جلسه مصاحبه برگزار شد و کسی که با من مصاحبه میکرد به علت نبودن پرده تو اتاق با عینک دودی و کاملا بی حوصله نشسته بود و کلی از مزایا و کارای جذابی که میخوان انجام بدن سخنرانی کرد و حتی یک سوال از من نپرسید بیشتر داشت خودش رو پرزنت میکرد و بهم گفت که برو برات فرمها و تستها رو میفرستم بعد از پیگیری خودم برام تستها رو فرستاد و با کلی هزینه چون بعضیاشون تفسیرش رایگان نیست براش ارسال کردم و بعد از یک هفته که خودم پیگیری کردم گفت نه این در حالی بود که گفته بود ما داریم ده نفر استخدام میکنیم و حتما تو گزینهها هستی و من بازخورد جلسه و تستها رو بهت میدم اما اینکارو نکرد تازه بعد از پیگیری خودم تو یک جمله گفت که کسایی بودن رزومه بهتر داشتن. درکل به جاهایی که بیشتر راجع به خودشون حرف میزنن و درباره مزایای عالی صحبت میکنن درحالیکه هنوز دفتر شرکت شکل نگرفته شک کنید .
برای مصاحبه رفتم مجموعه اتوپلازا که مربوط به کانون ایران نوینه؛ اما برخورد معاونت منابع انسانی، آقای «ب. ص»، واقعاً برام عجیب و غیرقابلقبول بود. نگاه از بالا به پایین، قطع کردن حرفها، ندادن فرصت برای بیان انتظارات و حتی سیگار کشیدن وسط مصاحبه! رفتاری که بیشتر شبیه برخورد مافیاها بود تا یک جلسه مصاحبه حرفهای. با ۱۵ سال سابقه کار در شرکتهای معتبر، حتی یک سؤال تخصصی ازم نپرسیدن، اما انتظار داشتن شرایطشون رو بدون بحث بپذیرم و از فردا شروع کنم! من دنبال وعدههای قشنگ نیستم؛ درباره شرایط واقعی همکاری حرف میزنم. وقتی برخورد معاونت منابع انسانی این شکلیه، آدم واقعاً از خودش میپرسه داخل این مجموعه چه خبره!
تجربه من از مصاحبه در شرکت اکتوورکو برای موقعیت کارشناس جذب، واقعاً ناامیدکننده بود. انتظار میرفت مصاحبه از سوی معاونت منابع انسانی، با رویکردی تخصصی انجام شود؛ اما نه سؤالات حرفهای و مرتبطی مطرح شد و نه ارزیابی قابلقبولی از دانش تخصصی صورت گرفت. از معاونت منابع انسانی انتظار میرود خود از دانش تخصصی و مهارت ارزیابی شایستگی برخوردار باشد؛ چراکه داشتن عنوان سازمانی، لزوماً بهمعنای صلاحیت حرفهای نیست. با وجود اینکه در نهایت برای این موقعیت پذیرفته شدم، تجربه مصاحبه و برداشتی که از فضای حرفهای مجموعه داشتم، آنقدر نامطلوب بود که ترجیح دادم خودم از ادامه همکاری انصراف بدهم. بهنظرم کیفیت فرآیند مصاحبه، بهاندازه نتیجه آن اهمیت دارد.
نگاه خوب و بد خودشو داره و من چیزی که توی ۲ سال دیدمو میگم. منابع انسانی بسیار فعال و خوبی داره ولی این خوب بودن تا وقتیه که با مدیرعامل و مدیران میانی هم نظر باشی و در موارد مورد اختلاف فقط طرف مدیرشون رو میگیرن. اتاق بازی خوبی داره که واقعا برای مواقع استراحت خوبه. ۹۰ درصد مدیران میانی یعنی همون افرادی که شما مستقیم باهاشون کار میکنید اصلا سواد درستی از شغل مدیر بودن ندارن و بجای رفع کردن مشکل بصورت منطقی سعی میکنن به واسطه جایگاهشون با مشکل روبرو بشن و بد برخورد میکنن. واقعا بزرگترین مشکل نگاه مدیران میانیش هستش و میرسیم به مدیر عامل که بسیار آدم با سیاستی هستش ولی سیاستی که فقط دنبال بالا نگه داشتن خودشه. بسیار باهوشه سیاست اصلیشم اینه که تفرقه بنداز و حکومت کن حقوق خوب و هتل های خوبی داره ولی نمیتونی مرخصی بگیری خلاصه اگه روانتون رو دوست دارید نرید اونجا
من حدود ۲ سال در تیم میهن بلاکچین فعالیت داشتم. هرچند این دوسال برای من پر از تجربههای ارزشمنده و باعث شد که من بهصورت حرفهای وارد حوزه تولید محتوا بشم، اما هرچقدر از مدیریت ضعیف و نبود فرهنگ سازمانی در میهن بلاکچین بگم، کم گفتم. روابط در میهن بلاکچین، غیرحرفهایتر از روابط خانوادگیه (بدون اغراق). همچنین نیروی کار (مخصوصاً اگه جونیور باشه)، بارها بین احساس ناکافی بودن و خوب بودن پاسکاری میشه و در آخر نمیدونه که تعاریف واقعیان یا انتقاداتی که با بدترین لحن منتقل میشن. مثال: - در تایمهای غیرکاری تماس و پیامهای متعدد داشتیم. - در صورت بروز خطا در کار نویسندههای جونیور، انتقادات با بدترین لحن و به غیرحرفهایترین شکل ممکن منتقل میشد (مثلاً «این چه وضع کار کردنه؟»، یا «من دیگه از دست شما خسته شدم!». در صورتی که مشکلی که پیش میاومد برای نیروی تازهکار کاملاً طبیعی بود (مثلاً در حد اشتباه کردن در علائم نگارشی مثل نقطه یا ویرگول!) بهشکلی که نویسنده احساس میکرد هیچ پیشرفتی نداره و تمام کارش غلطه. در صورتی که وقتی اعلام میشد که خب اگه انقدر کار من بده خب قطع همکاری کنیم، میگفتن نه اینارو جدی نگیر، تو کارت خیلی خوبه ولی مدیرت یکمی عصبیه، فقط همین! - در صورتی که از مدیرهای بالادست انتقادی میشد، همه تلاش میکردن که ساکتت کنن و میگفتن فلانیه دیگه بابا! میشناسیش که! سخت نگیر. - فشار روانی و حجم ناکافی بودنی که به نیرو وارد میشد بیش از اندازه زیاد بود و جداً روی راندمان کاری تاثیر میگذاشت. - مدیر ارشد من بعد از جدایی من از تیم، نهتنها ریکامندیشن لینکدینی که برای من نوشته بود رو پاک کرد، بلکه چت تلگرامی مارو هم دوطرفه پاک کرد! فکر کنم توی جوامع مدرن ما حتی با اکسمون هم این کارو نمیکنیم دیگه :)))
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.