من فقط خواستم از تک تک افرادی ک اینجا نظر دادن تشکر کن که باعث شدن من از رفتن ب این شرکت خودداری کنم ،چون میخواستم پوزیشن خوب فعلیم رو ب امید ارتقا توی این شرکت از دست بدم و تشکر کنم از سایت شما
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
این شرکت واقعا افتضاحه.نیرو ها رو با دوربین کنترل میکنن سخت گیری وحشتناک هیچ برخورد درستی منابع انسانی نداره.شرکتشون سهامداراشون تازه به دوران رسیدن.ررفتار های زشت و تحقیر کننده ای دارن.اصلا پیشنهاد نمیکنم کسی دیگه توی این شرکت ها کار نمیکنه وقتی شرکت های ادم حسابی تر وجود دارن.انتخایم شدیدا اشتباه بود و به همه دوستان و کانکشن های لینکدینم اطلاع میدم
من برای مصاحبه اونجا رفتم. مدیر بخش کلی وعده و وعید درباره حقوق داد. مصاحبه هم خوب و سوالها معقول و رفتار و برخورد، خوب بود. ولی مدیرعامل زد زیر همش، و منابع انسانی با لحن زشتی گفت که حقوق همینه و با هیچ کس دیگه ای حق نداری صحبت کنی. همون روز یک خانم با همون حقوق بالا استخدام شد و به من اون حقوق پایین رو اعلام کردن. نمیدونم چه مرگشون بود
شرکتی که پروژه ای را با رانت از یک شرکت دیگر بدست گرفته، و مدیران فنی دانش ضعیفی دارند (طوریکه اسم برخی تکنولوژی های ببکار رفته در سیستم های تحویل گرفته را نشنیده بودند) و خودخواه و حسود هستند. سعی کنید پیش شون بگید من هیچی بلد نیستم و شما خیلی استاد هستید. نرم افزارهایی که از شرکت قبلی تحویل گرفتند، فاقد مستندات بود و مدت زیادی صرف کشف روش کار اونها شد. علیرغم سوال هایی که در روز مصاحبه درباره دیزاین پترن و کارهای عجسیب و غریب تو امنیت و جاوااسکریپت و دیتابیس پرسیدن، کار همه نشستن و لنگ در هوا کردن و سرسری پیش بردن کارها بود. یادم نمیره اون شب که تا دیروقت نشسته بودیم باگی رو رفع کنیم که مقصرش مدیر فنی بود، و نمیگفت، و تا اون موقع شب داشت تو گالری فروش ساز و تمبک میگشت و آخرش گفت برا امروز کافیه بریم. این مدیر فنی باعرضه، به من میگفت مدیرعامل شرکت هیچ کارست و باید با من و فلانی صحبت کنی. فلانی هم یه احمق بی تربیت بود. این دوتا لج بازی کردن و مییزدن زیر تصمیمات مدیرعامل. نمیدونم این چه جهنمی بود من درگیرش شدم. خر اومد اینجا سرفراز بیرون رفت. آن زمان که من بودم کارمندان آن اکثرا فرزندان نیروهای سابق دولتی بودند. جو کاری بسیار سمی ای دارد که مسئول منابع انسانی هم بر آن دامن میزد و آخر بخاطر همین کنارش زدند، البته خیلی محترمانه، خودش گفت من دارم خودم یک ماه دیگه از اینجا میرم. اتفاق ها و دعواهایی که اونجا افتاده رو نمیگم چون باور نمیکنید و شاید پیگرد قانونی پیدا کنه. بی نظمی، بی اخلاقی و بی ادبی، بیسوادی و ازخودراضی بودن کارمندان هم از معایب اون هست. اگر پروژه رو در این شرکت چندبار و هربار به شکل ناقص انجام دادید و فردا مجبور شدید دوباره کاری کنید، تعجب نکنید. خلاصه اگر یک آدم دودی و بی اخلاق هستید سوادی ندارید و بله قربان گو هستید، اینجا بهترین جا برای شماست. بی نظمی کارها جدا شما را اذیت خواهد کرد. حجم زیاد درخواست های مدیریت نشده و تغییرات متناقض نیاز به اعصاب بالا داره. تبعیض و زیرآب زنی چیزیه که حتی کارمندان مفتخور رو هم ناراضی کرده. برخی کارمندان سن پایین هستن و هنوز حرف زدن بلد نیستن. از دست شون دلخور نشید چون میتونن ازتون شکایت هم بکن که چرا فرلانی جلوی جمع به من تذکر داد!! حقوق مناسب، پرداخت اضافه کاری، گیرندادن به اینکه وقت تان در شرکت چطور گذرانده میشود، امکان کشیدن سیگار تا سه بار در روز در کوچه بغلی شرکت، پاداش و ... از مزایای این شرکت هست. درکنار اینهمه بدی هایی که گفتم، بعضا کارمندان شریف و بااخلاق و باتجربه ای هم در آنجا هستند ولی نه لزوما در رده های بالا. اگر در آنجا مشغول بکار شدید، به دور از حاشیه و با اعصاب خیلی قوی در کنار این افراد شریف میز خودتان را حفظ کنید. گور بابای ملت و نیازشان به کارآمد بودن خدمات دولتی و حق الناس و ... موافقید؟
بعد از مدتها متوجه شدم که یکی میرفته کلاس دانشگاه، و کاراشو من انجام میدادم. و کارانه ام هم در حد دیگران بود. واحدی که من توش بودم مدیرش یه زن بیسواد بود که به من میگفت یسواد. دانشگاه هم که قبول شدم بهم مرخصی نمیداد، ولی به اون خانومه میداد. و اعصاب همه رو با حرف های مفتی که هرروز میزد بهم ریخته بود. چندتا زن حراف بی ادب هم دور خودش جمع کرده بود. حتی یک نفر از شرکن رفت و همم میدونستن که رفته، و تا شش ماه براش حقوق و وام دادن!! ولی به من اجازه درس خوندنی که از اول قولشو داده بودن ندادن. و این آدم به من گفت تو دانش نداری و باید همین کارهای روتین رو انجام بدی. شرکت مسخره با مدیرهای عقده ای بیسواد. هرچقدر از خودشون تعریف میکنن حرف مفته.
دوستان اگر خواستید در گلدیران مشغول به کار بشوید در نظر داشته باشید که روزهای پنجشنبه در این شرکت تعطیل نمی باشد . همچنین علاوه بر ساعت کاری درخواست اضافه کار هم بصورت مکرر ازتون خواسته میشه . امکان سوییچ بین واحدهای دیگر تقریبا وجود ندارد . امکان دورکاری وجود ندارد
من تو زیر مجموعه گلرنگ به اسم آریان تجارت جذب شدم، یک ماه آموزشی و کار کردم باهاشون که بعدش پیشنهاد بهتری داشتم و رفتم از اونجا، مراحل مصاحبه خوب بود تیم هم حرفه ای بود مشکلی نداشتم . تنها نکته ای که دوست نداشتم بیمه تکمیلی بود که واقعا از حداقل یکم پایین تر بود حتی! و البته مبلغ قرارداد ها که اصولا شرکت های بزرگ عدات دارن فقط به مدیراشون خوب پول بدن
منابع انسانی آدرس فرستادن و پلاک رو گفتن ولی هیچ تابلویی در ورودی وجود نداره معطل میشی که کدوم زنگ رو بزنی خلاصه دل رو به دریا میزنی زنگ اول رو میزنی وارد میشی و میبینی نوشته شرکت هوشمند نوین منشی نشسته داره تلفن حرف میزنه منتظر میمونی میگی برای چی اومدی ؟ میگم برای اندروید یه چهار صفحه بهت فرم میده پر کنی پر میکنی میدی بهش زنگ میزنه به ****** میگه اندروید رو بفرستم بالا (انگار میخواد گوسفند بفرسته بالا) لحن منشی کاملا بد بود گفت برو دو طبقه بالا اتاق اولی نه دومی ****** وارد اتاق ****** که میشدی روی میز خیلی کثیف و نامرتب یه آقا و یه خانم دیگه هم بودن ****** مشغول گرفتن نوبت آرایشگاه بود حدودا ۵ دقیقه رو صندلی میشستی که حرفاش با آقای داخل اتاق تموم بشه جاهایی که کار کردیو پرسید و بعدم حقوق و اینکه چرا میخوای از کارت بیایی بیرون و چرا ازدواج نکردی در این حین یه آقایی وارد میشه من فکر کردم که یه کارجوی دیگس یهو نشست رو صندلی بدون سلام و معرفی خودش تقویمش رو باز کرد سوالاتو پرسیدن ارتباط چشمی برقرار نمیکرد و هیچ چیزی از اصول مدیریت نمیدونست و صرفا سوال پرسید و فرم ها رو از ****** خواست و رفت ****** بعدش درمورد نحوه ی سوال کردن و سوالات پرسید سوالات سوالات خاصی نبود ولی طرز صحبت این آقا اصلا خوب نبود و ****** نبودن ****** خانم منعطف و خوبی بودن در کل یه شرکت بزرگ ولی بی درو پیکر بود اصلا توصیه نمیکنم
بعد از ارسال رزومه از شرکتی که خودش رو گلرنگ معرفی میکرد ولی در واقع زیر مجموعه گلرنگ بود ( هایپرفامیلی ) تماس گرفته شد و تاکید شد که حتما باید حضوری باشد و حاضر نشدن که بحث های اولیه رو هم به صورت تلفنی توضیح بدهند . و در جلسه اول که رفتم یک ازمون گرفتن و گفتن که برای فنی باید جلسه دیگری مجدد به صورت حضوری بیاید و جلسه دوم که رفتم تازه فرمودن که فیلد شغلی پشتیبانی ساده مدنظرشون هستش و گلرنگ همه ی فیلدهای شغلی رو یکجا در جابینجا قرار میده و هر شرکتی بسته به این که چه فیلدی رو می خواد انتخاب می کند . واقعا مایه تاسف که اینجور شرکت ها فقط به فکر منافع خودشون هستن و ارزشی برای وقت و هزینه ی دیگران قائل نیستن . در قسمت معایب چیزهایی که در حوزه نرم افزار مهم هستش و این شرکت نداشت رو ذکر کردم .
به هیچ عنوان در شرکت های زیرمجموعه گلرنگ نروید چون هیچ مزایایی ندارند و برای وقت شما هیچ ارزشی قایل نیستند و باهاتون مثل کارگر برخورد می کنند .
یه کصافت خونه به تمام معناست ! اونجا پره از آدما اقا زاده بیشرف که فقط پول دارن و میخوان همه چیو با پول حل کنن ! به هیچ وجه اونجا دمپاییتونم افتاد نرید و ب جاش یه دمپایی نو بخرید ! پر از آدمای پر مدعا که اسمشون هیچ جا نیست و خودشون برنامه نویس میدونن ، من اونجا نتونستم کار کنم از بس ک این موارد دیدم و روحیم به فنا رفت ! یه سری پروژه خارجی دارن که خودشون خدات تومن پول درآمدشونه ولی چس مثقالش میدن برنامه نویس ، امنیت شغلیتون اونجا صفره هیچکس براش مهم نیست شما اونجا کار میکنین فقط یه منابع انسانی عوضی داره که وعده و وعید میده بهتون همه چی تو یه قالب خیلی زیبا به شما نشون میدن ولی برده داریه نوینه !!!!!!! سوالای مصاحبه هم اینجوریه که از هر وری میپرسن یه کاغذ میزارن جلوتون ک جواب بدین بعد بهتون میگن خب حالا برامون ایجکس از اول بنویس !!!!!! بدون اینترنت !!!!!! یه مشت آدم مریض اونجا کار میکنن اصلا اونجا نرید
دو سال پیش برای پوزیشن کارشناس شبکههای اجتماعی با این شرکت مصاحبه داشتم. ابتدا زیادی تغییر زمان میدادن و خوشبختانه مصاحبه بهصورت آنلاین انجام شد و همون لحظه از ترکش شدن بهونهام میگذاشتم. مدام درگیر سوالهای جدید میشدم و هر بار انتظار داشتن مهارتهای تازهای از من داشتن. در نهایت هم هیچ بازخوردی نگرفتم و مشخصا نگفتن قبول شدم یا نشدم. از اون به بعد دیگه رزومهای برایشون نفرستادم.
من تجربهای از کار در شرکت سه کلیک را میگویم که از نظر من نقاط ضعف و فشارهای کاری زیادی داشت. زمانی که میخواستم از آنجا کار را شروع کنم، برخورد با الزامات سختگیرانه و محدودیتهای مشخص زیادی بود: صرفا نیمساعتی برای استراحت ناهار در نظر گرفته میشد و استفاده از موبایل در محل کار ممنوع بود. ساعات کاری از نه تا شش بود و هیچ اضافهکاری برای من یا همکاران وجود نداشت، انگار کار بدنهای بود که تنها به تعهد و پشتکار فرد بستگی داشت. بیمه برای بسیاری از همکاران از روز اول برقرار نمیشد و گاه تا ماهها بدون بیمه میماندند. در چنین محیطی با وجود تفاوتهای جنسیتی، شاهد رفتارهایی همانند اطلاق عنوانهای ناراحتکننده و بیاحترامی نسبت به همکاران بودم؛ این فضای کاری را به جایی تبدیل میکرد که احساس میکردی حریم حرفهای شرط لازم برای ادامه کار است.
برای ورود به شرکت، سه مصاحبه برنامهریزی شده بود. در اولین مرحله یک پیشمصاحبه از طرف منابع انسانی برگزار شد که سوالات سادهای مثل تایپ نت و وضعیت خدمت وظیفه و مهاجرت را دربر میگرفت. در مرحله دوم جلسهای اصلی بود که هم پرسشهای شبکهای داشت و هم سوالاتی مرتبط با برنامهنویسی. در نهایت مرحله سوم دوباره به منابع انسانی مربوط میشد و امکان کار از راه دور هم ارائه میشد. محل شرکت در یوسفآباد تهران بود.
برای مصاحبه رفته بودم، مدیر فنی ازم مصاحبه کرد، هیچ سوال فنی پرسیده نشد، فقط بحث سر مبلغ بود که منم گفتم nتومن کم تر قبول نمیکنم که گفتن با توجه به سابقه مبلغ درخواستی زیاد هست، صرفا جهت اطلاع الان دو میلیون بیشتر از اون مبلغ دریافت میکنم و مبلغ درخواستی اصلا زیاد نبود. آخر مصاحبه هم گفتن ما با چند نفر مصاحبه کردیم، بررسی میکنیم کی زیاد میدونه کم میگیره اونو استخدام میکنیم 😁
در زمانی که فکر میکردم کار گرافیک دیزاینر را با موفقیت به دست آوردهام، داستانی پیچیده پیش آمد. دو مصاحبه برای مو تن رو را پشت سر گذاشتم، دو تسک هم انجام دادم و ایمیلی رسید که پذیرش پوزیشن گرافیک دیزاینر را تأیید میکند و از من خواسته شد مدارک برای نهاییسازی قرارداد ارسال کنم؛ این اتفاق در روز چهارشنبه افتاد. در همان روز شنبه تصمیم به اعلام استعفا در محل کار فعلیم گرفتم و تصور میکردم همه چیز در مسیر عادی پیش میرود. صبح همان روز مدارکم را برای قرارداد ارسال کردم و با من هماهنگی کاملی انجام شد، اما ظهر ناگهان تماس گرفتند و گفتند تیم مارکتینگ کرونا گرفتهاند و استخدام را متوقف کردهاند. خیلی برایم روشن نبود چگونه این ارتباط به بحران کرونا مربوط میشود، چون Email پذیرش برای من ارسال شده بود و انتظار داشتم از نظر استخدامی در همان مسیر باقی بمانم تا دو هفته بعد که تیم بهطور کامل استقرار پیدا کند. شب همان روز دوباره پیام دادند و تسکی فرستادند که انجام دهم، در حالی که قبلا دو تسک را کامل کرده بودم و مورد تأیید بود، اما نتیجهای اعلام نشد تا اینکه خودم پیگیری کردم و امروز گفتند که نمیتوانند با من همکاری داشته باشند. سه هفته با انتظار برای پاسخ منفی سپری شد در حالی که از همان ابتدا پاسخ منفی مشخص بود و واقعا نمیفهمم چرا ایمیل پذیرش برای من فرستاده شد. این تجربه تلخ از مو تن رو همواره در ذهنم میماند.
در تجربهی کاری من بهعنوان FrontEnd Developer، روزهای اولیه با حس کنجکاوی و انتظار همراه بود: یک هفته بهعنوان دورهی آزمایشی در کنار هم شروع کردیم و یک تسک تستی به من سپردند. پس از بررسی و زمانبندی، کار را آغاز کردم و تا عصر ادامه دادم تا اینکه از بعد از ساعات کاری وارد فضایی متفاوت شد. به نظر میرسید در آن محیط، انگار فضای چایخانه حاکم است. در ابتدای کار، بهخاطر برخی رفتارها که درکشان خارج از سازوکار حرفهای بهنظر میرسید، فضا برای من آرام نبود. بههرحال، در بسیاری از بخشها، برخوردها نسبتا سازنده بود و حداقل در گفتوگوها همینطور بود که ناسزا یا واژههای بیادبی بهطور مشخص مطرح نمیشد. در نهایت روز دوم تصمیم گرفتم ادامه ندهم؛ دلیل برای من روشن بود: جو و مکان و شرایط کار مناسب من نبود. اکنون هم این موضوع را همچنان در ذهن دارم و به این نتیجه رسیدهام که برای فردی که در فضای خارج از کارگاه فعالیت میکند، ممکن است عدم وجود نرمافزار مهارتهای نرم، بهطور روشنتری نمایان شود. برای اینکه تجربه دقیقتری ارائه کنم، توضیح میدهم که بهخاطر فاصلهی میان محیط و سلایق من، این هستی تجربه بهمعنای ناکافی بودن همخوانی با نیازهای من بود. امیدوارم تیمها در صورتی که تغییراتی در فرایند یا رویههایشان ایجاد کنند، یا شرایط کار را بهبود دهند، بتوانند افراد بیشتری را جذب کنند.
برانگیختگی این تجربه مرا از همان ابتدا با نگاهی سرد به کارفرما دیدم، اما تصمیم گرفتم درباره تجربهام واقعا بنویسم. شرکت مذکور به جای جذب نیروی با تجربه، تمرکز را روی کارآموزان و نیروهای جونیور گذاشته بود؛ چون کمترین ماندگاری از سوی کارمندان باسابقه دیده نمیشد و حتی قراردادها به روزها و پروژههای آینده موکول میشد. همکاری با این مجموعه برای من، بهنوعی تنها زمانی بود که بهعنوان یک کارمند تازهکار به امید یافتن فرصتهای بهتر واردش شدم، اما نتیجه این تجربه معمولا هدر رفتن زمان بود و به نظر میرسید که با کمتحملی نسبت به یادگیری و بیثباتی در پروژهها همراه است.
تجربهای که از بوت کمپ مپصا داشتم به من زد که چطور گول وعدهها را بخورم و نهایتا با ناراحتی تمام تجربهام را ثبت کنم. اول قصد ورود با قیمت کم و وعدههای تضمینی را داشتم؛ گفتن دو میلیون برای ورود و کلاس هشتده میلیون است و با تضمینهایی از اینطرف و آنطرف روبهرو شدم و باور کردم. تصور میکردم همه چیز اوکی است اما بعد متوجه شدم از نوجوان ۱۷ ساله تا مردی تا چه حد در کلاسی که قرار بود تبدیل به فرصت شغلی شود حضور داشتند. وقتی دوره شروع شد فهمیدم استاد اصلا مناسب نیست و با تمام اعتراضاتم حتی نفر جایگزینی هم معرفی کردم اما هیچکدام را قبول نکردند و با من گفتند که باید به پروسهشان اعتماد کنم. هیچکس نبود که با من بهطور جدی کار کند؛ نه فردی که برای مصاحبه اولیه با من تماس بگیرد و نه استادی که کار بلد باشد یا با گیت کار کند. من مدام فشار میآوردم که کسی که توان پوش کردن گیت را ندارد، معنایی برای دوره ندارد و واقعا کسی در اتاق فکر نبود تا متوجه باشد من چه میخواهم بگویم. در نهایت با بیاحترامی من را اخراج کردند و از پول من سه میلیون بابت چهار جلسه کسر شد. این یعنی نصف دوره از نظر من بدون ارزش بود، در حالی که سایر همکلاسیها نیز وضع مشابهی داشتند و پس از اعتراضهای جمعی، استاد عوض شد. حتی تصمیم به شکایت گرفتم اما مدیران با پاسخهای نامشخص و بیپاسخ روبهرو شدند و گفتند باید با دفتر وکیل صحبت کنم. نم میدانم آیا امضا کرده بودیم یا نه اما انگار لازم بود سکوت کنیم تا پولمان را پس بگیریم یا نه!؟! به هیچ عنوان پیشنهاد نمیکنم به بوت کمپ مپصا مراجعه کنید؛ چون هیچ آموزشی مشخص و قابل استناد ارائه نمیشود و افراد حاضر در آنجا راضی به نظر نمیرسند. هیچکس واقعا به بازار کار وصل نیست و وعدههای تبلیغاتی صرفا حرفهای بیپایه بود. هیچ مدرکی نیز وجود ندارد که ادعاهایشان را پشتیبانی کند که درصدی از اشتغال را تضمین میکنند. خیلیها بعد از حضور در آنجا با ناامیدی جدا میشوند و دوباره با ناامیدی مواجه میشوند. در قراردادشان ظرفیت کلاس نوشته بود ۱۰ نفر، اما در عمل حدود ۱۷ نفر بودیم و احتمالا تا پایان دوره ۳ تا ۴ نفر یا اخراج میشدند یا شرکت را ترک میکردند. افرادی که آنجا کار میکنند به نظر نمیرسد برنامهنویسی بلد باشند و معیار جذب استادانشان هم نامشخص است. گیتهاب و استک اورفلو برایشان مفهومی ندارد و گویی هیچ آشنایی با مفاهیم پایه وجود ندارد.
دیدار هنوز هم محیطی نسبتا خوب دارد؛ جو تیمی مناسب است و همکاران با هم رفیق و حمایتمند هستند. با این وجود دخالتهای زیاد مدیر کل در برخی واحدها، به ویژه پروداکت و مارکتینگ، باعث میشود فرصت بروز خلاقیت برای اعضای این دو بخش به طور چشمگیری محدود شود. اگر برای پوزیشنهای برنامهنویسی، فروش یا پشتیبانی درخواست بدهید، شاید تجربهی نسبتا خوبی باشد، اما در دو واحدی که گفتم، خلاوقتی برای ایدههای نو وجود ندارد و به نظر میرسد به جای رها شدن پروژهها، بهطور کامل به اجرای دستورات مدیر اکتفا میکنند. در نتیجه یا پیشرفت شغلی ملموسی نمیبینید و یا چیز زیادی برای یادگیری کسب نمیکنید.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.