یکی از چیزهایی که خیلی به چشم میخورد این بود که با کارمندهای قدیمی بدرفتاری میشد تا تازه کارها با حقوق کف وزارت کار جایگزینشون بشن، که به ضرر خود شرکت هست
از تمام همکاران من که از اون شرکت رفتن تقریبا با 80% تسویه نکردن، صنوات ندادن کلا، عیدی ناقص
هیچ روش مدیریتی و برنامه ریزی پروژه ای استفاده نمیشد
و فقط 2 بار در روز برات چای میارن!!! حق نداری در طول روز بری چایی بریزی...
و در محیطی که تقریبا هر 3-4 روز 2نفر دعواشون میشد باید کار میکردیم...
حقوق در چند پارت پرداخت میشد، که 1 پارت آن قبل از موعد بود که هم میتونه خوب باشه هم بد (خوب: زودتر پرداخت شدن بخشی از حقوق، بد: تیکه تیکه تیکه گرفتن حقوق)
به نظرم اگه کسی هیچ سابقه کاری نداره میتونه برای سابقه کار پیدا کردن بره اینجا اگه با بقیه موارد مشکل نداره
حدود 2 سال هست که در این شرکت مشغولم -
سال گذشته حدود 3 ماه شرکت مشکل بودجه ای داشت و پرداختی ها به موقع نبود و خیلی اذیت شدیم
بعدش تا الان حقوق ها سروقت پرداخت شده
مدیریت اینجا جدی و سختگیرانه ست - کسانی که عاشق کار کردن هستن و دوست دارند با مسائل روبه رو بشن و برای حلشون تلاش کنن اینجا میتونن دووم بیارن و تا دلتون بخواد میدون دارین برای کشف و پیشرفت و...
ولی مراقب تعادل کارو زندگی تون باشین اینجا اینجوریه که یهو میبینی غرق شدی تو کارو چند ماهی هست فقط ذهنت درگیر کارو حل مسئله هاست.
مهمترین چیزی که اینجا یاد گرفتم جدی بودن و جدی بودن و جدی بودنه
من اینجا رو دوست دارم و بهشون افتخار میکنم
حقیقتا من بیشتر با این شرکت به این خاطر همکاری کردم که بتونم از ایران برم اما خوب این فقط یه در باغ سبز بود تا پیشرفت. محیط دوستانه ای داره اما خوب فشار کاری بالاست و خیلی وقت نداری چیزای جدید یاد بگیری.ولی خوب برای کسی که تجربه کار بین المللی نداره خوبه
خیلی تلاش کردن که شرکت رو بهتر کنن گروه فرهنگی راه انداختن مدیر منابع انسانی اوردن صمیمیت ها رو بیشتر کردن و...
ولی متاسفانه وقتی مدیران ارشد درست انتخاب نشده باشند و نظارت و دریافت بازخورد انجام نشه پیشرفت خاصی حاصل نمیشه
امکان پیشرفت در این شرکت وجود داره ولی محدودیت های خاص خودش رو هم داره
نمیتونم بگم تجربه بدی بود درسته که خیلی سختی ها داشت ولی تجربه خیلی خوبی نصیبم شد
من مدت 9ماه توی علی بابا مشغول به کار بودم و تو این مدت هیچ تجربه بدی از سمت مدیریت شرکت نداشتم، به جز آخر خط که تعدیل شدم!، کما اینکه همیشه توسط مدیر مستقیمم حمایت شدم (که این به نظرم خیلی مهمه). چیز خوب دیگه ای که تو علی بابا من داشتم این بود که سه ماه یکبار همه وظایف تیم با چانه زنی سرپرست تیم با مدیر واحد مشخص میشد و با مذاکره سرپرست با بچه ها بین بچه ها تقسیم میشد و همون تسک های توافق شده میشکست به اسپرینت های تیم و عملکرد ما هم دقیقا بر اساس رسوندن تسک ها به اسپرینت و درصد وقوع کارها سر سه ماه تعیین میشد.
یه نکته فوق العاده در مورد علی بابا اینه که تو علی کامیونیتی ای که باهاشون کار میکنی و در ارتباطی واقعا حرفه ای ترین آدم هان و بودن بینشون لذت بخشه. ولی به تعادل کار و زندگی نمره پایینی میدم، همونطور که خود مدیرای علی بابا هم یبار یه ویدئویی ازشون منتشر شد که همین و میگفتن، علی بابا جاییه که واقعا زندگیت میشه کار و درسته که از کارت لذت میبری و درگیرت میکنه ولی دیگه بقیه موارد زندگیت واقعا تو حاشیه قرار میگیرن. این قضیه فقط برای افراد پایین رده سازمان هم نیست و مدیران سازمان اتفاقا خیلی بیشتر تو شرکت هستن و تقریبا دیگه شبانه روز و حتی روزای تعطیل مدیر من شرکت بود.
متاسفانه چیزی که در شرکت کدایران موج میزد سوء مدیریت، عدم ثبات و نبود احساس احترام به افراد بود.
مدیر مجموعه که فرد جوان و بی تجربه و البته مدعی بودند رفتار بدی با پرسنل داشتند و تا ساعات طولانی افراد را نگه می داشتند و گاها سر نیروها فریاد میزدند.
ایشان خودشان هم نمیدانستند چه میخواهند برای همین هر هفته در سایت جابینجا تعداد زیادی اگهی استخدامی برای سمت های مختلف منتشر می کردند و در متن اگهی خود را «کارآفرین برتر جوان کشور» می نامیدند.
ایشان علاقه زیادی به برگزاری جلسات مصاحبه با افراد و متقاضیان استخدام در تک تک سمت ها بودند و در این جلسات برخورد نامناسبی با آنها داشتند. نهایتا کسی استخدام نمیشد و فقط کارآموزان بدون حقوق(با قول استخدام پس از پایان دوره کارآموزی) مشغول به کار می شدند.
حدودا یک ماه هست که به عنوان توسعه دهنده برای شرکت علی بابا کار میکنم، تو این مدت مشکلی ندیدم و واقعا بچه های تیم خیلی متواضع و خوش برخورد با من که نفر جدید بودم برخورد کردند. ساعت کاری منعطف برای دولوپر ها و رستوران کافی شاپ و اتاق استراحت و بیمه تکمیلی و ... و دور کاری در زمان کرونا از مزیت هایی هست که علی بابا به ما ارائه داد، همچنین برای کار در منزل هم امکاناتی که لازم باشه رو در اختیار شما قرار میدن، در کل از لحاظ امکانات چیزی کم نمیذارن، فشار کاری هم متعادل هست و مهم اینه که تسک هارو برسونید نه اینکه حتما حضور داشته باشید و ساعت پر کنید. در کل بنظرم علی بابا جزو ۵ شرکت برتر ایران هست و اینجا رو به توسعه دهنده ها به خصوص دات نت کار ها پیشنهاد میکنم.
شرکت خیلی خوبی هست اگر می خوایید یه زندگی کارمندی خوب داشته باشید و پیشرفت و یادگیری براتون خیلی مهم نیست (من در مورد تیم های غیر فنی اینو می دونم) جای خوبیه.
مزایای خیلی زیادی که داره بعد از یه مدت باعث می شه به جز کار به بقیه جنبه های زندگی تون برسید. از لحاظ ساعت کاری که خیلی منعطف و حتی کمتر از زمان حضور مطابق قانون کار هم می تونه باشه که باعث می شه به خودتون و زندگی شخصی تون به خوبی برسید. معمولا چون درآمدتونم به نسبت خوبه جای خوبی می شه براتون
ولی اگه انتظار دارید توی حوزه کار خودتون (تیم های غیر فنی معمولا) همیشه چیزای جدید یاد بگیرید و خیلی به روز کار کنید این اتفاق نمی افته. بیزنس این شرکت به راحتی پول سازه و خیلی سرویس های پیچیده ای به مشتریاش نمی ده بنابراین عملیات و فرآیندهای شرکت هم ساده ست و به قول خودشون لزومی نداره سخت بگیرن به خصوص که رقیب جدی هم ندارن. بنابراین انتظار اینو داشته باشید که با حجم کاری کم و چالش های کمتر رو به رو بشید. این خیلی برای آینده تون اگه بخوایید اونجا رو ترک کنید خوب نیست.
موسس های شرکت افراد بسیار روشن فکر و خوش قلبی هستند. ولی چون جوون هستن خیلی هم مدیران با تجربه ای نیستن ولی به شدت باهوش هستند و می تونن شرکت رو خوب اداره کنن. به کارمنداشون نگاه محترمانه ای دارن و برای ایجاد رفاه حال کارمندانشون خیلی تلاش می کنن و افراد موءدبی هستن.
اما مدیران میانی شون (البته نه همه) افراد کم سن و کم تجربه ای هستن که گاها خیلی مدیریت ضعیفی هم دارن. توی بعضی از تیم های غیر فنی و عملیاتی رفتارهای خاله زنکی و زیرآب زنی هم دیده شده در بعضی موارد هم شایسته سالاری از بین رفته. ولی تیم های دیگه ای هم هستن که اصلا چنین جوی ندارن و خیلی هم خوبن.
من شخصا با این تجربه رو به رو شدم که با هر پیشنهاد جدیدی به شدت مخالفت می کردن و همه ایده ها و انگیزه های آدم رو از بین می بردن. چون همیشه کارشون ساده بوده با هر پیشنهادی که کار رو حرفه ای و چالشی می کنه مخالفت می کنن. مدیرشون می گفت همین الان هم خیلی خوبیم لزومی نداره کار بیشتری کنیم و این در حالی بود که از شاخص ها به شدت عقب بودن و گاها هم که می رسیدن با برنامه ای که تضمین کننده حفظ شاخص ها باشه نبود کاملا شانسی و تصادفی رسیده بودن.
فرهنگ کلی شرکت خوبه ولی آدمای اونجا گاها خیلی مغرورن و فکر می کنن اونجا آخر دنیاست. ولی بازهم افراد متواضع هم هستن.
کلا تیم های مربوط به عملیات و پشتیبانی شون جاهای خوبی نیستن ولی تیم های مارکتینگ شون خوبه
یکی از بزرگترین مشکلاتی در حوزۀ کاری ERP و به ویژه پیاده سازی SAP همیشه وجود داشته، بحث اندک بودن تعداد افراد فعال در این حوزه ست. به نحوی که تقریباً همۀ افراد فعال در این حوزه هم دیگه رو میشناسن و از همین رو خیلی وقتا میبینیم که قضاوتهای غیرعادی و اگزجره -حالا چه قضاوت مثبت و چه قضاوت منفی - در خصوص افراد یا شرکتها وجود داره که خلاف واقع هستند.
من وقتی که میخواستم به ماموت سیستم بیام از عده ای درباره ش بد شنیدم و عده ای دیگه ازش تعریف کردند. در این بین یا خیلی تعریف میشد از شرکت و یا خیلی بد گفته میشد و یه جورایی یه جای کار میلنگید. تا این که خودم بیشتر تحقیق کردم در خصوص شرکت و پرس و جو کردم و متوجه شدم که اون همه خوبی یا بدی بزرگنمایی شده هیچ کدوم صحت ندارن و ماموت سیستم یه شرکت با نقاط ضعف و قوت مخصوص به خودشه.
نقاط قوت این شرکت:
1. تقریباً آزادی کامل وجود داره برای پیشرفت، سرچ، امتحان کردن راه های جدید و حتی سرک کشیدن به حوزه های تخصصی جدید
2. تقریبا هر سوالی داشته باشید هر کس که بدونه و از دستش بر میاد پاسخ میده یا اگه ندونه ارجاع میده به شخصی که بلده
3. کسی دنبال این نیست که شما رو میکرومنجمنت کنه و کاملاً مدیریت بر اساس تسک ها انجام میشه
4. کتاب های خوب و داکیومنت های استانداردی که اتفاقا خیلی هم گرون قیمت بودن خریداری شده و علم به روز و جدید در اختیارتون هست
و نقاط ضعف:
1. ارتباط همکاران به دلیل چالش های پروژه و پیچیدگی ها و از همه مهم تر پراکنده بودن افراد در محل پروژه ها یکم سرد یا دور میشه بعضی وقتا
2. اینتگریشن بین افراد خیلی موضوع مهمیه در پیاده سازی ERP که گاهی اوقات ضعیفه و اسیب میزنه به فانکشنالیتی
3. حقوق و دستمزد بعضی افراد کمتر از چیزیه که دارن عرضه میکنند و عملا برخی افراد که خیلی هم خوب دارن کار میکنند کمتر از چیزی که باید میگیرن
در کل من حضور در ماموت سیستم رو برای افرادی که علاقه دارن در یکی از مدرن ترین حوزه های IT کار کنند توصیه میکنم :)
اینجا همون جاییه که میتونی پیشرفت کنی. همه ابذار رو یاد بگیری. با حقوق و مزایای خوب و محیط آروم و بدون تنش شخصی. من توی شرکتای زیادی کار کردم ولی این فرهنگ کاری و بها دادن به کارمندان فقط توی آروان معنی پیدا میکنه. درسته کار سنگین و زیاده ولی حاضری با دل و جون کار کنی. البته بگم که ورودی سختی داره که تلاش برای رسیدن بهش واقعن ارزشمنده
به عنوان کارآموز محیط پویا و خوبی داشت.
برخورد ها خوب بود و کارهای جالب و علمی ای(از حیث مهندسی نه فیزیک و... ) انجام میشد.
مدیریت منطقی و خوب برخورد میکرد
با اینکه نماز هم بود ولی اجباری از بابت خوندن نماز نبود (منظور جو منفی از نخوندن)
در کل خوش گذشت و دوره خوبی بود
به عنوان کارآموز که خوب بود و درگیر بخشی از کار بودیم و برای حداقل کارآموز بودن توصیه میشه
سلام
متاسفانه ایرانی بودن و تحریم گویا همه چیز رو توجیه میکنه.
واقعا گاهی سکوت جایز نیست
پیام زیر کمی طولانی اما بخشی از تجربه کاری یک جوان در بیزینس سپ ایران هست.
عمق فاجعه صرفا به قرارداد و اخذ چک و سفته سنگین به بهانه آموزش و بعدتر فشار حقوقی و کاری به کا مندان ختم نمیشه.
من سه سال هست که در بازار سپ وارد شدم و میخام بگم با فضای مسموم و استثمارگر این بازار نسبت به پرسنل و مهندسان این مملکت روبه رو هستیم.
من از فاجعه ای به نام ماموت سیستم ( یا سیستم های مدیریت دیجیتال _ بهعلت فاجعه عملکرد،سطح سودآوری و نوع برخورد با مشتری از زیرمجموعه ماموت خارج شد)
صحبت میکنم
در سه سطح
١- رفتار سازمانی با کارمندان
٢- مدل فکری مدیران
٣- کیفیت کار و پیاده سازی
موضوع ماموت سیستم از مدیر ارشد غیرآی تی شروع میشه که شرکت رو به دید بازار تهران میدید و سیاست مدیریت دکان رو در این شرکت اجرا میکرد.
ایجاد فضای کنترل بازار و استثمار کارمندان جهت جلوگیری از خروج از شرکت هم از ایشون شروع شده که البته یکی از پر ریزش ترین شرکتهای حال حاضر رو نتیجه داده.
در سطح مدیران میانی فاجعه شدیدتر هست.
من با اکثر مدیر پروژه های قدیم و جدید کار کردم.
برای مثال یک مدیر میانی دو جمله زیر رو به من، بعنوان فردی که نگاه پیشرفت و یادگیری سپ براش اولویت بوده، زده شده.
١- هر جا بخوای بری، باز هم آدم مایی
و جمله روز آخر
٢-تو هیچی بودی، ما اینجا تو رو آدم کردیم. چقد طلبکاری. (در صورتی که من صرفا پیگیر حقوق تعیین شده خودم بودم)
و مورد دوم
مدیر میانی دیگه ای که به حدی غیرحرفه ای و با رفتار غیر بیزنسی هستن که طی حضورشون بعد از لایو یک پروژه، باعث شدن اکثریت افراد کلیدی از پروژه خارج بشن و زیرمجموعه مستقیم ماژول خودشون هم تحت فشار روحی شدید و کنترل بودن.
البته ایشون جزو مدیران خوب شناخته میشدن چون پروژه خروجی مالی داشت و فقط همین برای مدیران ارشد مهم بود. هر چند که پروژه ذات پولساز داشت.
مورد سوم
مدیری که بخاطر یک ایمیل مشتری و ناراحتیشون، طی تماس به من گفتن که "من بخاطر حمایت از کار تو خودمو خراب کردم"
برای من جالب بود. کار من؟ مگه این شرکت مال منه. پس کار مدیر پروژه چی هست!!
تعهد به شرکت موج میزد. من که حالا هیچ.
مورد چهارم
مدیر بعدی : ببین بازار سپ کوچیکه. خودتو خراب نکن. استعفا دادی ولی بازم کاراشون رو انجام بده. تهش باید برگردی همینجا
مورد پنجم
مدیر اداری که عامل اجرایی سوءاستفاده از کارمندان در مسائل حقوقی بودن و روز آخر به من گفتن که چون تسویه کردید، حقوق باقیمانده بهتون تعلق نمیگیره و البته بعدش طی پیگیری حرف خودشون رو اصلاح کردن.
در سطح سوم
عدم تمایل به خرید اکانت لرنینگ هاب (مرجع بین المللی آموزش سپ) بعد از یک سال پیگیری مکرر. عدم تمایل جهت نصب سرورهای تستی جهت آموزش و مهم نبودن رشد کارمند برای مدیران ارشد و میانی.
عدم وجود سرمایه انسانی موثر در شرکت و بالطبع رشد رفتارهای استثمارگر مدیران.
تهدید به خراب کردن کارمند در شغل بعدی و تماس با مدیر شرکت بعدی
عدم انجام وعده ها و فرهنگ سوءاستفاده از کارمندان که حتی گاهی رنکینگ مدیر میانی رو تعیین میکرد.
در انتها اگر بخوایم سطح کاری رو به نسبت پارتنر گلد سپ مقایسه کنیم؛ (دسته بندی جهانی شرکتهای پیاده ساز)
رتبه پارتنر آهن پاره زنگ زده که ازش برای ساختن سقف استفاده کردن رو میشه داد.
سقفی که آینده بیزینس سپ در ایران و عملا آینده امثال من رو میخاد بسازه.
نظر شخصی من این هست که سهم بزرگی از این سوءاستفاده و استثمار تقصیر کارفرماهاست. با همکاری در این روند در قراردادهای عدم جذب مشاوران و جابجایی کارمندها و افزایش اعتبار این رفتارها دامن میزنن که البته خودشون هم در انتها قربانی این مدل هستن.
متاسفانه راه برای سفسطه و توجیه هر رفتاری زیاده. چون تحریم هست
بسيار بسيار از کار کردن با شرکت ارياداناک پشيمان هستم و کلي وقت و انرژي که برايشان گذاشتم به هدر رفت . شرکتي که هيچ هدفي ندارد و صرفا به فکر منافع خود است و هيچ توجه و اهميتي به کارمندان نمی دهند (البته به جز منشي، خانم ف !!! ). نحوه پرداخت حقوقشان هم بسيار بد است و بعد از گذشت مدت زمان طولاني هنوز با من تسويه نکردند. کاشکي هيچ وقت فريب ظواهرشون رو نميخوردم.
به لحاظ شرایط کاری و کسب تجربه کاری برای افراد کم تجربه خیلی خوبه، اما برای افراد با سابقه چیز جدیدی برای یادگیری نداره.
محیط دوستانه و مدیران با تجربه و خوش اخلاقی دارن. سخت گیری های خاصی هم دارن مثل عدم شناور بودن ساعت کاری، ممنوعیت استفاده از موبایل البته شاید این موارد الان برطرف شده باشه، همه جا هم دوربین هست.
حجم کاری هم نسبتا زیاده و البته حقوق که متوسط و حتی کمتر از متوسط میدن.
شرکت متوسطی هست.مدیریت خوب و با اخلاقی داره.اما رو هم رفته کنترل با دوربین ها و شنود ، حقوق پایین و محیط فنی خشک و غیردوستانه اش به من حس برده بودن میده.
شرکت پیشرویی در زمینه پرداخت هست (نسبت به تمامی رقبا) ، بر خلاف بقیه شرکت ها به دلیل خصوصی بودنش Agile تر هست ، خیلی باند و باند بازی درش نیست.حقوق ها رو معمولا تا 10 هر ماه واریز می کنن ، امکانات رفاهی خوبی برای کارکنانش داره
در ابتدای کار خوب بنظر میاد ولی ماه اول که گذشت از ماه دوم به بعد نظم همه چی به هم ریخت. یک ماه در میان حقوق داده شد و از مرداد به بعد تا خود بهمن ماه هیچ حقوقی پرداخت نشد و ۶ماه بدون حقوق کار کردم. اگر متاهل باشید اصلا اینجا پبشنهاد نمیشه و اگر میخواید فقط تجربه کاری به دست بیارید باز هم پیشنهاد نمیشه چون اصولا تنها هستید و اگر دانش زیادی در برنامهنویسی ندارید به مشکل خواهید خورد چون کار تیمی نیست و انفرادی باید کار کنید که به افرادی که تجربه برنامهنویسی ندارن سخت خواهد گذشت. اگر حقوق براتون مهم نیست برای چند ماه همکاری بد نیست ولی در کل پیشنهاد نمیشه. وعده زیاد داده میشه که هیچکدوم عملی نمیشه. مثل حقوق بیشتر یا به دلیل عدم به موقع حقوق پاداش میدیم و از اینجور حرفها. در کل شما هیچ سودی نمیبرید چون نه حقوق به موقع دریافت میکنید نه حقوق کافی دریافت میکنید.
یکی از چیزهایی که خیلی به چشم میخورد این بود که با کارمندهای قدیمی بدرفتاری میشد تا تازه کارها با حقوق کف وزارت کار جایگزینشون بشن، که به ضرر خود شرکت هست
از تمام همکاران من که از اون شرکت رفتن تقریبا با 80% تسویه نکردن، صنوات ندادن کلا، عیدی ناقص
هیچ روش مدیریتی و برنامه ریزی پروژه ای استفاده نمیشد
و فقط 2 بار در روز برات چای میارن!!! حق نداری در طول روز بری چایی بریزی...
و در محیطی که تقریبا هر 3-4 روز 2نفر دعواشون میشد باید کار میکردیم...
حقوق در چند پارت پرداخت میشد، که 1 پارت آن قبل از موعد بود که هم میتونه خوب باشه هم بد (خوب: زودتر پرداخت شدن بخشی از حقوق، بد: تیکه تیکه تیکه گرفتن حقوق)
به نظرم اگه کسی هیچ سابقه کاری نداره میتونه برای سابقه کار پیدا کردن بره اینجا اگه با بقیه موارد مشکل نداره
حدود 2 سال هست که در این شرکت مشغولم -
سال گذشته حدود 3 ماه شرکت مشکل بودجه ای داشت و پرداختی ها به موقع نبود و خیلی اذیت شدیم
بعدش تا الان حقوق ها سروقت پرداخت شده
مدیریت اینجا جدی و سختگیرانه ست - کسانی که عاشق کار کردن هستن و دوست دارند با مسائل روبه رو بشن و برای حلشون تلاش کنن اینجا میتونن دووم بیارن و تا دلتون بخواد میدون دارین برای کشف و پیشرفت و...
ولی مراقب تعادل کارو زندگی تون باشین اینجا اینجوریه که یهو میبینی غرق شدی تو کارو چند ماهی هست فقط ذهنت درگیر کارو حل مسئله هاست.
مهمترین چیزی که اینجا یاد گرفتم جدی بودن و جدی بودن و جدی بودنه
من اینجا رو دوست دارم و بهشون افتخار میکنم
حقیقتا من بیشتر با این شرکت به این خاطر همکاری کردم که بتونم از ایران برم اما خوب این فقط یه در باغ سبز بود تا پیشرفت. محیط دوستانه ای داره اما خوب فشار کاری بالاست و خیلی وقت نداری چیزای جدید یاد بگیری.ولی خوب برای کسی که تجربه کار بین المللی نداره خوبه
خیلی تلاش کردن که شرکت رو بهتر کنن گروه فرهنگی راه انداختن مدیر منابع انسانی اوردن صمیمیت ها رو بیشتر کردن و...
ولی متاسفانه وقتی مدیران ارشد درست انتخاب نشده باشند و نظارت و دریافت بازخورد انجام نشه پیشرفت خاصی حاصل نمیشه
امکان پیشرفت در این شرکت وجود داره ولی محدودیت های خاص خودش رو هم داره
نمیتونم بگم تجربه بدی بود درسته که خیلی سختی ها داشت ولی تجربه خیلی خوبی نصیبم شد
من مدت 9ماه توی علی بابا مشغول به کار بودم و تو این مدت هیچ تجربه بدی از سمت مدیریت شرکت نداشتم، به جز آخر خط که تعدیل شدم!، کما اینکه همیشه توسط مدیر مستقیمم حمایت شدم (که این به نظرم خیلی مهمه). چیز خوب دیگه ای که تو علی بابا من داشتم این بود که سه ماه یکبار همه وظایف تیم با چانه زنی سرپرست تیم با مدیر واحد مشخص میشد و با مذاکره سرپرست با بچه ها بین بچه ها تقسیم میشد و همون تسک های توافق شده میشکست به اسپرینت های تیم و عملکرد ما هم دقیقا بر اساس رسوندن تسک ها به اسپرینت و درصد وقوع کارها سر سه ماه تعیین میشد.
یه نکته فوق العاده در مورد علی بابا اینه که تو علی کامیونیتی ای که باهاشون کار میکنی و در ارتباطی واقعا حرفه ای ترین آدم هان و بودن بینشون لذت بخشه. ولی به تعادل کار و زندگی نمره پایینی میدم، همونطور که خود مدیرای علی بابا هم یبار یه ویدئویی ازشون منتشر شد که همین و میگفتن، علی بابا جاییه که واقعا زندگیت میشه کار و درسته که از کارت لذت میبری و درگیرت میکنه ولی دیگه بقیه موارد زندگیت واقعا تو حاشیه قرار میگیرن. این قضیه فقط برای افراد پایین رده سازمان هم نیست و مدیران سازمان اتفاقا خیلی بیشتر تو شرکت هستن و تقریبا دیگه شبانه روز و حتی روزای تعطیل مدیر من شرکت بود.
متاسفانه چیزی که در شرکت کدایران موج میزد سوء مدیریت، عدم ثبات و نبود احساس احترام به افراد بود.
مدیر مجموعه که فرد جوان و بی تجربه و البته مدعی بودند رفتار بدی با پرسنل داشتند و تا ساعات طولانی افراد را نگه می داشتند و گاها سر نیروها فریاد میزدند.
ایشان خودشان هم نمیدانستند چه میخواهند برای همین هر هفته در سایت جابینجا تعداد زیادی اگهی استخدامی برای سمت های مختلف منتشر می کردند و در متن اگهی خود را «کارآفرین برتر جوان کشور» می نامیدند.
ایشان علاقه زیادی به برگزاری جلسات مصاحبه با افراد و متقاضیان استخدام در تک تک سمت ها بودند و در این جلسات برخورد نامناسبی با آنها داشتند. نهایتا کسی استخدام نمیشد و فقط کارآموزان بدون حقوق(با قول استخدام پس از پایان دوره کارآموزی) مشغول به کار می شدند.
حدودا یک ماه هست که به عنوان توسعه دهنده برای شرکت علی بابا کار میکنم، تو این مدت مشکلی ندیدم و واقعا بچه های تیم خیلی متواضع و خوش برخورد با من که نفر جدید بودم برخورد کردند. ساعت کاری منعطف برای دولوپر ها و رستوران کافی شاپ و اتاق استراحت و بیمه تکمیلی و ... و دور کاری در زمان کرونا از مزیت هایی هست که علی بابا به ما ارائه داد، همچنین برای کار در منزل هم امکاناتی که لازم باشه رو در اختیار شما قرار میدن، در کل از لحاظ امکانات چیزی کم نمیذارن، فشار کاری هم متعادل هست و مهم اینه که تسک هارو برسونید نه اینکه حتما حضور داشته باشید و ساعت پر کنید. در کل بنظرم علی بابا جزو ۵ شرکت برتر ایران هست و اینجا رو به توسعه دهنده ها به خصوص دات نت کار ها پیشنهاد میکنم.
شرکت خیلی خوبی هست اگر می خوایید یه زندگی کارمندی خوب داشته باشید و پیشرفت و یادگیری براتون خیلی مهم نیست (من در مورد تیم های غیر فنی اینو می دونم) جای خوبیه.
مزایای خیلی زیادی که داره بعد از یه مدت باعث می شه به جز کار به بقیه جنبه های زندگی تون برسید. از لحاظ ساعت کاری که خیلی منعطف و حتی کمتر از زمان حضور مطابق قانون کار هم می تونه باشه که باعث می شه به خودتون و زندگی شخصی تون به خوبی برسید. معمولا چون درآمدتونم به نسبت خوبه جای خوبی می شه براتون
ولی اگه انتظار دارید توی حوزه کار خودتون (تیم های غیر فنی معمولا) همیشه چیزای جدید یاد بگیرید و خیلی به روز کار کنید این اتفاق نمی افته. بیزنس این شرکت به راحتی پول سازه و خیلی سرویس های پیچیده ای به مشتریاش نمی ده بنابراین عملیات و فرآیندهای شرکت هم ساده ست و به قول خودشون لزومی نداره سخت بگیرن به خصوص که رقیب جدی هم ندارن. بنابراین انتظار اینو داشته باشید که با حجم کاری کم و چالش های کمتر رو به رو بشید. این خیلی برای آینده تون اگه بخوایید اونجا رو ترک کنید خوب نیست.
موسس های شرکت افراد بسیار روشن فکر و خوش قلبی هستند. ولی چون جوون هستن خیلی هم مدیران با تجربه ای نیستن ولی به شدت باهوش هستند و می تونن شرکت رو خوب اداره کنن. به کارمنداشون نگاه محترمانه ای دارن و برای ایجاد رفاه حال کارمندانشون خیلی تلاش می کنن و افراد موءدبی هستن.
اما مدیران میانی شون (البته نه همه) افراد کم سن و کم تجربه ای هستن که گاها خیلی مدیریت ضعیفی هم دارن. توی بعضی از تیم های غیر فنی و عملیاتی رفتارهای خاله زنکی و زیرآب زنی هم دیده شده در بعضی موارد هم شایسته سالاری از بین رفته. ولی تیم های دیگه ای هم هستن که اصلا چنین جوی ندارن و خیلی هم خوبن.
من شخصا با این تجربه رو به رو شدم که با هر پیشنهاد جدیدی به شدت مخالفت می کردن و همه ایده ها و انگیزه های آدم رو از بین می بردن. چون همیشه کارشون ساده بوده با هر پیشنهادی که کار رو حرفه ای و چالشی می کنه مخالفت می کنن. مدیرشون می گفت همین الان هم خیلی خوبیم لزومی نداره کار بیشتری کنیم و این در حالی بود که از شاخص ها به شدت عقب بودن و گاها هم که می رسیدن با برنامه ای که تضمین کننده حفظ شاخص ها باشه نبود کاملا شانسی و تصادفی رسیده بودن.
فرهنگ کلی شرکت خوبه ولی آدمای اونجا گاها خیلی مغرورن و فکر می کنن اونجا آخر دنیاست. ولی بازهم افراد متواضع هم هستن.
کلا تیم های مربوط به عملیات و پشتیبانی شون جاهای خوبی نیستن ولی تیم های مارکتینگ شون خوبه
یکی از بزرگترین مشکلاتی در حوزۀ کاری ERP و به ویژه پیاده سازی SAP همیشه وجود داشته، بحث اندک بودن تعداد افراد فعال در این حوزه ست. به نحوی که تقریباً همۀ افراد فعال در این حوزه هم دیگه رو میشناسن و از همین رو خیلی وقتا میبینیم که قضاوتهای غیرعادی و اگزجره -حالا چه قضاوت مثبت و چه قضاوت منفی - در خصوص افراد یا شرکتها وجود داره که خلاف واقع هستند.
من وقتی که میخواستم به ماموت سیستم بیام از عده ای درباره ش بد شنیدم و عده ای دیگه ازش تعریف کردند. در این بین یا خیلی تعریف میشد از شرکت و یا خیلی بد گفته میشد و یه جورایی یه جای کار میلنگید. تا این که خودم بیشتر تحقیق کردم در خصوص شرکت و پرس و جو کردم و متوجه شدم که اون همه خوبی یا بدی بزرگنمایی شده هیچ کدوم صحت ندارن و ماموت سیستم یه شرکت با نقاط ضعف و قوت مخصوص به خودشه.
نقاط قوت این شرکت:
1. تقریباً آزادی کامل وجود داره برای پیشرفت، سرچ، امتحان کردن راه های جدید و حتی سرک کشیدن به حوزه های تخصصی جدید
2. تقریبا هر سوالی داشته باشید هر کس که بدونه و از دستش بر میاد پاسخ میده یا اگه ندونه ارجاع میده به شخصی که بلده
3. کسی دنبال این نیست که شما رو میکرومنجمنت کنه و کاملاً مدیریت بر اساس تسک ها انجام میشه
4. کتاب های خوب و داکیومنت های استانداردی که اتفاقا خیلی هم گرون قیمت بودن خریداری شده و علم به روز و جدید در اختیارتون هست
و نقاط ضعف:
1. ارتباط همکاران به دلیل چالش های پروژه و پیچیدگی ها و از همه مهم تر پراکنده بودن افراد در محل پروژه ها یکم سرد یا دور میشه بعضی وقتا
2. اینتگریشن بین افراد خیلی موضوع مهمیه در پیاده سازی ERP که گاهی اوقات ضعیفه و اسیب میزنه به فانکشنالیتی
3. حقوق و دستمزد بعضی افراد کمتر از چیزیه که دارن عرضه میکنند و عملا برخی افراد که خیلی هم خوب دارن کار میکنند کمتر از چیزی که باید میگیرن
در کل من حضور در ماموت سیستم رو برای افرادی که علاقه دارن در یکی از مدرن ترین حوزه های IT کار کنند توصیه میکنم :)
اینجا همون جاییه که میتونی پیشرفت کنی. همه ابذار رو یاد بگیری. با حقوق و مزایای خوب و محیط آروم و بدون تنش شخصی. من توی شرکتای زیادی کار کردم ولی این فرهنگ کاری و بها دادن به کارمندان فقط توی آروان معنی پیدا میکنه. درسته کار سنگین و زیاده ولی حاضری با دل و جون کار کنی. البته بگم که ورودی سختی داره که تلاش برای رسیدن بهش واقعن ارزشمنده
به عنوان کارآموز محیط پویا و خوبی داشت.
برخورد ها خوب بود و کارهای جالب و علمی ای(از حیث مهندسی نه فیزیک و... ) انجام میشد.
مدیریت منطقی و خوب برخورد میکرد
با اینکه نماز هم بود ولی اجباری از بابت خوندن نماز نبود (منظور جو منفی از نخوندن)
در کل خوش گذشت و دوره خوبی بود
به عنوان کارآموز که خوب بود و درگیر بخشی از کار بودیم و برای حداقل کارآموز بودن توصیه میشه
سلام
متاسفانه ایرانی بودن و تحریم گویا همه چیز رو توجیه میکنه.
واقعا گاهی سکوت جایز نیست
پیام زیر کمی طولانی اما بخشی از تجربه کاری یک جوان در بیزینس سپ ایران هست.
عمق فاجعه صرفا به قرارداد و اخذ چک و سفته سنگین به بهانه آموزش و بعدتر فشار حقوقی و کاری به کا مندان ختم نمیشه.
من سه سال هست که در بازار سپ وارد شدم و میخام بگم با فضای مسموم و استثمارگر این بازار نسبت به پرسنل و مهندسان این مملکت روبه رو هستیم.
من از فاجعه ای به نام ماموت سیستم ( یا سیستم های مدیریت دیجیتال _ بهعلت فاجعه عملکرد،سطح سودآوری و نوع برخورد با مشتری از زیرمجموعه ماموت خارج شد)
صحبت میکنم
در سه سطح
١- رفتار سازمانی با کارمندان
٢- مدل فکری مدیران
٣- کیفیت کار و پیاده سازی
موضوع ماموت سیستم از مدیر ارشد غیرآی تی شروع میشه که شرکت رو به دید بازار تهران میدید و سیاست مدیریت دکان رو در این شرکت اجرا میکرد.
ایجاد فضای کنترل بازار و استثمار کارمندان جهت جلوگیری از خروج از شرکت هم از ایشون شروع شده که البته یکی از پر ریزش ترین شرکتهای حال حاضر رو نتیجه داده.
در سطح مدیران میانی فاجعه شدیدتر هست.
من با اکثر مدیر پروژه های قدیم و جدید کار کردم.
برای مثال یک مدیر میانی دو جمله زیر رو به من، بعنوان فردی که نگاه پیشرفت و یادگیری سپ براش اولویت بوده، زده شده.
١- هر جا بخوای بری، باز هم آدم مایی
و جمله روز آخر
٢-تو هیچی بودی، ما اینجا تو رو آدم کردیم. چقد طلبکاری. (در صورتی که من صرفا پیگیر حقوق تعیین شده خودم بودم)
و مورد دوم
مدیر میانی دیگه ای که به حدی غیرحرفه ای و با رفتار غیر بیزنسی هستن که طی حضورشون بعد از لایو یک پروژه، باعث شدن اکثریت افراد کلیدی از پروژه خارج بشن و زیرمجموعه مستقیم ماژول خودشون هم تحت فشار روحی شدید و کنترل بودن.
البته ایشون جزو مدیران خوب شناخته میشدن چون پروژه خروجی مالی داشت و فقط همین برای مدیران ارشد مهم بود. هر چند که پروژه ذات پولساز داشت.
مورد سوم
مدیری که بخاطر یک ایمیل مشتری و ناراحتیشون، طی تماس به من گفتن که "من بخاطر حمایت از کار تو خودمو خراب کردم"
برای من جالب بود. کار من؟ مگه این شرکت مال منه. پس کار مدیر پروژه چی هست!!
تعهد به شرکت موج میزد. من که حالا هیچ.
مورد چهارم
مدیر بعدی : ببین بازار سپ کوچیکه. خودتو خراب نکن. استعفا دادی ولی بازم کاراشون رو انجام بده. تهش باید برگردی همینجا
مورد پنجم
مدیر اداری که عامل اجرایی سوءاستفاده از کارمندان در مسائل حقوقی بودن و روز آخر به من گفتن که چون تسویه کردید، حقوق باقیمانده بهتون تعلق نمیگیره و البته بعدش طی پیگیری حرف خودشون رو اصلاح کردن.
در سطح سوم
عدم تمایل به خرید اکانت لرنینگ هاب (مرجع بین المللی آموزش سپ) بعد از یک سال پیگیری مکرر. عدم تمایل جهت نصب سرورهای تستی جهت آموزش و مهم نبودن رشد کارمند برای مدیران ارشد و میانی.
عدم وجود سرمایه انسانی موثر در شرکت و بالطبع رشد رفتارهای استثمارگر مدیران.
تهدید به خراب کردن کارمند در شغل بعدی و تماس با مدیر شرکت بعدی
عدم انجام وعده ها و فرهنگ سوءاستفاده از کارمندان که حتی گاهی رنکینگ مدیر میانی رو تعیین میکرد.
در انتها اگر بخوایم سطح کاری رو به نسبت پارتنر گلد سپ مقایسه کنیم؛ (دسته بندی جهانی شرکتهای پیاده ساز)
رتبه پارتنر آهن پاره زنگ زده که ازش برای ساختن سقف استفاده کردن رو میشه داد.
سقفی که آینده بیزینس سپ در ایران و عملا آینده امثال من رو میخاد بسازه.
نظر شخصی من این هست که سهم بزرگی از این سوءاستفاده و استثمار تقصیر کارفرماهاست. با همکاری در این روند در قراردادهای عدم جذب مشاوران و جابجایی کارمندها و افزایش اعتبار این رفتارها دامن میزنن که البته خودشون هم در انتها قربانی این مدل هستن.
متاسفانه راه برای سفسطه و توجیه هر رفتاری زیاده. چون تحریم هست
بسيار بسيار از کار کردن با شرکت ارياداناک پشيمان هستم و کلي وقت و انرژي که برايشان گذاشتم به هدر رفت . شرکتي که هيچ هدفي ندارد و صرفا به فکر منافع خود است و هيچ توجه و اهميتي به کارمندان نمی دهند (البته به جز منشي، خانم ف !!! ). نحوه پرداخت حقوقشان هم بسيار بد است و بعد از گذشت مدت زمان طولاني هنوز با من تسويه نکردند. کاشکي هيچ وقت فريب ظواهرشون رو نميخوردم.
به لحاظ شرایط کاری و کسب تجربه کاری برای افراد کم تجربه خیلی خوبه، اما برای افراد با سابقه چیز جدیدی برای یادگیری نداره.
محیط دوستانه و مدیران با تجربه و خوش اخلاقی دارن. سخت گیری های خاصی هم دارن مثل عدم شناور بودن ساعت کاری، ممنوعیت استفاده از موبایل البته شاید این موارد الان برطرف شده باشه، همه جا هم دوربین هست.
حجم کاری هم نسبتا زیاده و البته حقوق که متوسط و حتی کمتر از متوسط میدن.
شرکت متوسطی هست.مدیریت خوب و با اخلاقی داره.اما رو هم رفته کنترل با دوربین ها و شنود ، حقوق پایین و محیط فنی خشک و غیردوستانه اش به من حس برده بودن میده.
شرکت پیشرویی در زمینه پرداخت هست (نسبت به تمامی رقبا) ، بر خلاف بقیه شرکت ها به دلیل خصوصی بودنش Agile تر هست ، خیلی باند و باند بازی درش نیست.حقوق ها رو معمولا تا 10 هر ماه واریز می کنن ، امکانات رفاهی خوبی برای کارکنانش داره
در ابتدای کار خوب بنظر میاد ولی ماه اول که گذشت از ماه دوم به بعد نظم همه چی به هم ریخت. یک ماه در میان حقوق داده شد و از مرداد به بعد تا خود بهمن ماه هیچ حقوقی پرداخت نشد و ۶ماه بدون حقوق کار کردم. اگر متاهل باشید اصلا اینجا پبشنهاد نمیشه و اگر میخواید فقط تجربه کاری به دست بیارید باز هم پیشنهاد نمیشه چون اصولا تنها هستید و اگر دانش زیادی در برنامهنویسی ندارید به مشکل خواهید خورد چون کار تیمی نیست و انفرادی باید کار کنید که به افرادی که تجربه برنامهنویسی ندارن سخت خواهد گذشت. اگر حقوق براتون مهم نیست برای چند ماه همکاری بد نیست ولی در کل پیشنهاد نمیشه. وعده زیاد داده میشه که هیچکدوم عملی نمیشه. مثل حقوق بیشتر یا به دلیل عدم به موقع حقوق پاداش میدیم و از اینجور حرفها. در کل شما هیچ سودی نمیبرید چون نه حقوق به موقع دریافت میکنید نه حقوق کافی دریافت میکنید.
