در این شرکت با حفظ فاصله و شفافیت بین کارمند و کارفرما، تعامل صادقانه و برد-برد محور غالب است. پرداخت حقوق به‌موقع انجام می‌شود و جلسات آموزشی ماهانه و برنامه‌های تفریحی به صورت مستمر برگزار می‌شود. در تیم، حس صمیمیت واقعی حاکم است و هیچ‌کس نسبت به دیگری برتری ندارد؛ فضایی آرام و بدون فشار روانی تجربه می‌شود. از نظر من، صداقت از همه نکته‌ها قوی‌تر است و مهم‌ترین جنبه وجود دارد.
من سالی و نیم در شرکت داده پردازی فن آوا کار می‌کردم و تنها هدفم از ماندن، کسب تجربه کاری بود؛ به همین دلیل هم اگر چه تجربه‌ی تلخی بود، ترجیح دادم ادامه بدهم. شیفت‌های طولانی و فشار کاری بالا داشتیم و بسیار کمکی از سوی مدیران احساس نمی‌کردم. وقتی مریض بودم و برای مرخصی استعلاجی نامه داشتم، با پرسش‌های بی‌پاسخ روبه‌رو می‌شدم و حتی در برخی روزها به کار فرستاده می‌شدم در حالی که حالم بد بود. وضعیت مدیریت و نظارت هم چندان رضایت‌بخش نبود؛ فقط با تاخیرهای کوتاه، جریمه‌ی طولانی می‌خوردی و رفت‌وآمدهای کارگاهی هم به سادگی اجازه داده نمیشد، در حالی که برای رفتن به سرویس، باید از پیش مجوز می‌گرفتیم و زمان‌های استراحت هم به‌شدت محدود بود؛ گویی همه چیز تنها با رعایت کپی‌کارانه و بازخورد سریع مشتری جلو می‌رفت. جو عمومی نیز پر از گمانه‌زنی و حاشیه بود و گاهی پاسخگویی به مشتری برایشان اولویت نبود. دوستانی که از طریق پارتی وارد شرکت شده بودند، اغلب بازدهی کمی داشتند و تصمیم به جایگزینی افراد دیگر می‌گرفتند، بدون اینکه حق و حقوق کارمند واقعی را به درستی رعایت کنند. این رفتارها خلاصه‌ای از تجربه‌ای بود که داشتم اما برای من تجربه‌ای با ارزش محسوب شد تا بتوانم در آینده از آن درس بگیرم.
برای مصاحبه به من گفتند در اتاقی منتظر بمانم تا نوبتم برسد و در نهایت با حقوقی که در ماه اول ۱۲۰۰ بود، با پاداش‌ها و حق مسکن به حدود ۱۴۰۰ تومان می‌رسیدند. به دلیل سابقه، با اضافه‌حقوق پایه مخالف نبودند و در نتیجه با چانه‌زنی‌های اولیه برای افزایش ۲۰۰ تومان روبه‌رو شدم که بعدا فهمیدم همین مبلغ به کنار حق مسکن و سایر مزایا تبدیل میشد و در نهایت به این نتیجه می‌رسیدم که وضعیت خیلی نامطلوب است. پس از آن مدت کوتاهی گفتند باید دوره آموزشی یک هفته‌ای را بگذرانم و سپس آزمون داده می‌شود؛ هرکس قبول نشود، باید جریمه‌ای بدهد که مبلغ دقیقش مشخص نبود و دلیلش هم این بود که وقت گذاشته‌اند و آموزش اپلیکیشن را داده‌اند. من به این شرط اعتراض کردم و گفتم چرا از ابتدا نگفتید و در مقابل برخوردی سرد و بی‌احترامی پرونده من را بسته‌اند و گفتند خوش آمدی.
من به مدت دو سال در شرکت کار کردم، محیط شرکت بیشتر شبیه شرکت های زیر نظر سپاه بود و فامیل بازی و پارتی بازی موج میزد، هرچه پاچه خار تر حقوق بیشتر، شرکت پر بود از افرادی که هیچ سوادی نداشتند، و معمولا چیزی برای یاد گیری نیز وجود نداشت. پروژه ها معمولا به صورت رانتی دریافت میشد پس بالطبع رقابتی با شرکت های دیگر نداشتند. در بین برنامه نویسان افراد با سواد یافت میشد اما در بین مدیران هیچ. در کل به هیچ عنوان پیشنهاد نمیکنم در این شرکت کار کنید. هیچ اعتراضی قبول نمیشد، دقیقا شبیه سربازخانه، همه ی مدیران فکر میکردند بهترین هستند و نظرشان آسمانیست.
من به خاطر تجربه‌ای که داشتم می‌خواهم با صداقت از شرایطی بنویسم که در شرکت رخ داد و اکنون با گذشت زمان بهترمی‌توانم درباره‌اش صحبت کنم. حدود هفت ماه از تاریخ شروع همکاری من به‌عنوان نویسنده و مجری در زومیت می‌گذشت و حالا بیشتر از یک هفته است که این مشارکت به پایان رسیده است. در آغاز استخدام تست‌ها و ارائه نمونه‌کار انجام دادم و تا امروز نتایج کارم در دسترس بود. اما پس از هفت ماه، با تغییرات مداوم در ساختار اجرایی و سردرگمی گروه، وضعیت من هم به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و کارم کاهش یافت. از ابتدای کار در آذر ماه با شور و انگیزه وارد محیط شدم تا با شیوه‌های تیم آشنا شوم؛ اما با تغییر دبیر ویدئو، تمام سازوکارهای دو ماه نخست را فراموش کردم و باید با فرد جدید و روش تازه کار می‌کردم. مدت زیادی تلاش کردم تا انتقال آنچه یاد گرفته بودم به نفر جدید را انجام دهم، اما پس از چهار ماه وضعیت به دلیل بی‌برنامگی و عدم تسلط به کار خیلی پایین آمد و ارتباط من با تیم به حداقل رسید. ساعات طولانی بدون گفتگو با گروه در اتاق می‌گذشت و محیط مسموم را تجربه می‌کردم. رفتارهای متملقانه برخی از اعضا، پشت‌سر هم صحبت‌های تند و تحقیرآمیز، و جو جنسیتی نامطلوب در محیط پدید آمد. در طول روز بدون دریافت تسک مشخص بودم و سعی می‌کردم با پژوهش درباره کارم و مطالعه اخبار، دانشم را افزایش بدهم. با وجود این، شرایط را ناخوشایند می‌دانستم و تصمیم گرفتم به‌صورت خصوصی با مدیر سازمان صحبت و مشکلات را بیان کنم. بعد از جلسه‌ای بی‌نتیجه، تصمیم گرفتم با مدیر منابع انسانی هم گفت‌وگویی داشته باشم و از احساس ناراحتی و آزاری که تجربه می‌کردم صحبت کنم. بعضی از همکاران هم متوجه می‌شدند و از من سوال میکردند. به موضوع زمان اضافه و بی‌برنامگی تیم اشاره کردم و از گرفتاری‌های دیگر هم گفتم، از جمله اینکه بخش آموزشی را هم بی‌هدف و طولانی می‌دیدم. یک روز به‌چهار و سی دقیقه عصر، به من گفتند به اتاق جلسه بیایم. آن اتاق برای من به شدت ناگوار بود و گویی شکنجه صدا بود، چون در آنجا اتفاقات و صحبت‌هایی رخ داد که می‌خواستم درباره‌شان با دیگران صحبت کنم و قدری از این وضعیت آگاه شوم. در اتاق آنجا، مدیران و همکاران درباره بهبود یا عدم بهبود مسائل صحبت میکردند، اما حرف‌های برخی از آنها به نظر نمی‌رسید که واقعیت را منعکس کند. در این جلسه صحبت از این شد که مشخصا چه کارهایی انجام می‌دهم و اینکه برخی کارها خارج از محدوده وظایفم است. آن چه در آن گفت‌وگو شنیدم این بود که از من انتظار داشتند کارها را به‌سرعت انجام دهم و نشان می‌دادند که انگار من باید کارهای دیگری هم انجام دهم؛ حتی برخی ادعاها درباره حضور من در ساعات غیرکاری یا انجام کارهای دیگر مطرح شد. من توضیح دادم که به مدت سال‌ها به‌صورت فریلنس با شرکت‌های دیگر همکاری داشته‌ام و اجرای مستقلی هم ندارم. همچنین از اینکه برای گرفتن عکس‌های صفحات کاری از سیستم من استفاده می‌شود ناراحت شدم، به‌خصوص وقتی که خودم به‌دلیل باز بودن دستگاه، برای مدتی در محل کار نبودم. در طول گفت‌وگو متوجه شدم که بحث‌ها به شدت از هدف اصلی دور می‌شود و برخی سخنان تنها برای تخریب است. با وجود اینکه سعی کردم از خودم دفاع کنم، فضا به‌سرعت از کنترل خارج شد و به من اتهاماتی مطرح شد که از نظر من پایه و اساس
شرکت حسابگر پرداز غرب برای من تجربه‌ی کاری مطلوبی بود؛ ساعات کاری مناسب و برخورد خوبی داشتند و تا حدی از رضایتمندی من برخوردار بودم. در مقایسه با شرکت‌های دیگر، مشکلاتی را که معمولا با آنها روبه‌رو می‌شدم، اینجا تجربه نکردم. سیستم امنیتی مطلوبی داشتم و رضایت داشتم، به‌ویژه سرعت اینترنت که اهمیتی بالاتر از همه داشت و در اینجا مشکل خاصی بابت آن احساس نکردم.
بزار خلاصه بگم تو هر پوزیشنی بری تو این شرکت رسما زندگی و رزومه خودتو به باد دادی نه مالی پیشرفت میکنی نه علمی تازه بعد از ساعت کاری ساعت 6 بعد از ظهر مدیر بهت پیام میده میگه اخرین وضعیت کارتو بگو اخرش هم نه پول سنوات میده نه عیدی میده اینو یادم رفت بگم سفته هاتم بعد از 6 ماه نمیده نگه میداره دیونه هست یارو بقران
بدون شك مزخرف ترين hr رو داره ب صورتي كه از كاري ميكنن از شركت حالتون بهم بخوره مديريت قسمت برنامه نويسي بايد براش چند بار ي چيز ساده رو توضيح بدي. اضافه كاري ندارن بخاطر اينكه قبلا ي سري فكو فاميل استخدام كردن و سو استفاده كردن قبليا و اين ها هم صورت مسله رو پاك كردن مديريت فوق ضعيف و منفعت طلب، به صورتي كه ميري يك ساعت براش ي مشكل رو ميگي از فرداش ديگه تحويلت نميگيرن سفته سنگين ميگيرن هيچ تمايزي بين برنامه نويس و باغبون نيست و يهو يكي زنگ ميزنه ميگه بدو بيا اينكارو بكن حجم كار كم هست. فاميل بازي شديد هست اكثرا فاميل هستن. جاي پارك نيست و چندبار ماشين همكاران رو دزد مورد عنايت قرار داده تا الان. ساعت كاري زياد حدودا 47 ساعت در هفته حقوق بيمه رو كم رد ميكنن خلاصه مطلب، اگر بخواهم بنويسم يك طومار ميشود.شركت مزخرف بيشتر هم بخاطر مديريت و hr
برای مصاحبه رفته بودم، ساعت 3 مصاحبه ام بود که با یک ساعت تاخیر ساعت 4 شروع شد، کسی که مصاحبه می کرد بدون سلام کردن عذرخواهی بابت تاخیر شروع به پرسیدن سوال های بسیار ساده و سطحی سئو کرد ( بعید میدونم خودشون دانش خاصی داشته باشن ) بسیار بد اخلاق و عصبی بودن. در آخر گفتن شما باید 15 روز رایگان برای ما کار کنید تا تصمیم بگیریم ! منم گفتم با توجه به رزومه قوی ای که دارم اینکارو نمیکنم و بهشون بر خورد. بهتون پیشنهاد میکنم از جلوی در این شرکت هم رد نشید.
کار کردن در فناوران اطلاعات پیشخوان ایرانیان را تا حدود سال ۱۴۰۰، حدود مرداد ماه آغاز کردم. همان‌طور که یکی از همکاران هم اشاره کرده بود، وضعیت شرکت خیلی نامساعد است و برای یک توسعه‌دهنده شرایط مناسبی ندارد؛ تیم فنی هم کم‌کاری و بی‌درک از مسائل را نشان می‌داد و مدیری که در راس این مجموعه بود به شدت ضعيف به نظر می‌رسید و تنها هدفش استخراج کار از نیروها بود. ما تقریبا چهار نفر از همکاران بیرون رفتیم و اکنون دو ماه گذشته است که تسویه‌های مربوطه هنوز انجام نشده است.
دوماه و نیم پیش تجربه‌ای ناامیدکننده از مصاحبه با بیت پین داشتم. از یکی از همکاران شرکت در لینکدین پیامی گرفتم و گفتند اگر تمایل داشته باشم، رزومه‌ام را بفرستم تا در صورت توافق، گفت‌وگوها بیشتر شود. پس از مدتی با من تماس گرفتند و مرحله اول مصاحبه را یک گفت‌وگوی کوتاه با منابع انسانی برگزار کردند و در پایان جلسه از من خواستند تسکی آزمایشی با مهلت ده روز بسازم. پرسیدم آیا محدودیتی وجود دارد یا گزینه خاصی مدنظر است که من از آن استفاده کنم؛ گفتند هیچ محدودیتی نیست و هر تکنولوژی را که دوست دارم می‌توانم استفاده کنم. با این توضیح هرچند عجیب به نظر می‌رسید، تصمیم گرفتم با هر استک و ابزار دلخواهم کار کنم. روز موعود رسید و پروژه تستی‌ام را در دو نسخه تحویل دادم؛ یکی با React و دیگری با Next.js. پس از دو تا سه هفته تماس گرفتند و گفتند می‌خواهند یک مصاحبه فنی با من انجام دهند. روز مصاحبه که رسید، دو نفر از تیم پشتیبانی سوال کردند و من پاسخ دادم. تقریبا پنج یا شش سوال فنی پرسیدند و من با جزئیات پاسخ دادم و آنها هم راضی بودند. در پایان جلسه از من پرسیدند چرا در هر دو پروژه از TypeScript استفاده کرده‌ام و مزایای آن را توضیح دادم. پس از توضیحات، از من خواستند تسکی که زده بودم را دوباره بدون TypeScript و به صورت JSX خالص انجام دهم؛ یعنی سطحی پایین‌تر از کار قبلیم. پذیرفتم. چند ساعت بعد که قصد داشتم دوباره روی تسک کار کنم، برخوردی شدید با من داشتند و به نظر می‌رسید دقیقا چه فکری کرده‌اند. تصمیم گرفتم با منابع انسانی شرکت تماس بگیرم و با شدت ناراحتی و اعتراض گفتم که این رفتار به شدت توهین‌آمیز است؛ حتی با وجود این که تسکی فراتر از خواسته‌شان و در دو نسخه پیاده‌سازی کرده‌ام، دوباره از من خواسته شد یک نسخه دیگر بزنم. همچنین گفتم علت این رفتار احتمالا ضعف تیم فنی و عدم تسلط به تایپ‌اسکریپت است. منابع انسانی عذرخواهی کردند و گفتند موضوع را پیگیری می‌کنند، اما خبری نشد و همچنان نبودن ارتباطی از طرف تیم مقابل به چشم می‌خورد. نتیجه‌گیری من این است که در مصاحبه‌های کاری حتما و مؤکدا از همان ابتدا سؤال کنم که دقیقا چه تکنولوژی‌ها و ابزارهایی مدنظرشان است تا با آنها مطابقت داشته باشند؛ زیرا ممکن است با فناوری‌ای کار کنم که تیم مقابل بلد نیست و در مواجهه با این موضوع به مشکلاتی برخواهم خورد. پینوشت اول: در جلسه مصاحبه گفتند بست‌پرکتیس‌ها چیست و من با تعجب شنیدم که یکی از افرادی که با تایپ‌اسکریپت کار نمی‌کند، درباره بست‌پرکتیس‌ها صحبت می‌کند؛ حجم بالایی از بست‌پرکتیس‌های مرتبط با ری‌اکت به واسطه تایپ‌اسکریپت وجود دارد. پینوشت دوم: سورس هر دو نسخه تسکی که برای آنان پیاده‌سازی کردم، در گیتهاب من موجود است. پینوشت سوم: مسئولان شما با پیام دادن و ابراز تمایل به همکاری، ظاهری هم شده یک مقدار پرستیژ داشته باشند.
در دوران کارم به عنوان کارشناس فروش، با مجموعه‌ای روبه‌رو شدم که مشکلات عمیقی داشت و روند سازمانی را به شدت تحت تأثیر قرار می‌داد. رفتار برخی مدیران به شدت ناکارآمد بود و باعث از دست رفتن اعتماد تیم میشد. منابع مالی شرکت به سختی پاسخگوی نیازهای روزمره بود و وضعیتی مالی نامطلوب را به همراه داشت. با چنین وضعیتی، انجام برخی وظایف به طور کامل برای من و همکاران دشوار بود و مواجهه با مسائل را پیچیده‌تر می‌کرد. فقر سواد سازمانی و ضعف در آگاهی‌رسانی به تیم هنگام مواجهه با چالش‌ها از شاخصه‌های اصلی تجربه‌ام بود و این امر به کاهش کارایی و بی‌ثباتی فکری در مجموعه منجر میشد.
مثل سگ پشیمونم واسه ***** کار کردم این شخص یکی از **** ترین آدم هایی که تو زندگیم دیدم واسه رجا کار کنی انگار رزومه تو خراب کردی
مدیر این شرکت یه آدم خدا نشناسه که از اسم انقلاب و دین اسلام و شیعه برای پول در آوردن استفاده میکنه نا گفته نمونه باباش جز سیاسیونه هرکی واسه این شرکت کار کرده پشیمونه حقوق نمیده عیدی نمیده سنوات نمیده
بدترین اتفاقی که برای یک انسان می‌تونه بیافته کار کردن توی این شرکته. مدیر شرکت یه آقازاده‌ی دیکتاتور و رانتیه که انتظار داره همه جلوش بله‌قربان بگن. هیچ دانش فنی‌ای توی نیروها وجود نداره و سیاست شخص مدیر شرکت اینه که آدم‌های نابلد رو با پایین‌ترین حقوق ممکن استخدام کنه و پروژه‌هایی رو هم که با رانت از بانک‌های مختلف می‌گیره با کم‌ترین کیفیت و توسط همین پرسنل نابلد به سرانجام می‌رسونه و اعتراض مسئولین فنی بانک‌ها رو هم در پی داشته، که البته به خاطر آقازاده بودن مدیر دستشون به جایی بند نیست. توی این شرکت هیچ‌کس سر جاش قرار نداره، هیچ شفافیتی وجود نداره، رفتار کارمندان با دوربین و میکروفن کنترل میشه و تعدادی از پرسنل هم عملا جاسوس مدیر و معاون شرکت هستن و رفتارهایی رو که دوربین یا میکروفن ثبت نکردن به اطلاع‌شون می‌رسونن. در پایان همکاری با این شرکت، حقوق بهتون نمی‌دن و رسما ماه آخر رو بیگاری می‌کشن ازتون. همچنین سفته‌تون رو هم پس نمی‌دن.
برای من تجربه کار در این شرکت خیلی ناامیدکننده بود و بعد از حدود four ماه کار از آنها جدا شدم، با وجود قرارداد یک‌ساله. فضای کاری آنجا پر سروصدا بود و واقعا هیچ سکوت مناسبی برای انجام کار وجود ندارد. وقتی با یکی از برنامه‌نویس‌های اصلی شرکت به چالشی برخورد می‌کردیم، همیشه برای موعد تحویل تعیین می‌کرد که اگر تا آن زمان مسئله حل نشود، قطع همکاری می‌شود؛ در ابتدا فکر می‌کردم باید فشار رویم باشد، اما به تدریج از این سبک کار خسته شدم و به تجربه عدم پاسخگویی رسیدم. بارها پیش آمد که به‌طور عملی به چالش مربوط پاسخ داده نشد و نتیجه این بود که قطع همکاری کنند؛ در واقع با ورود به شرکت باید همواره آماده رفتن به هر نقطه باشی. یکی دیگر از معایب این کار حضور محیط پرصلابت و پرسر و صدا بود که واقعا اجازه تمرکز روی کار را نمی‌داد و نمیشد به راحتی کار کرد. به‌طور کلی، رفتار بعضی از کارمندان را گاهی به‌گونه‌ای دیدم که رأیشان روی هر چیز تاثیر می‌گذارد و واقعا انصافا قابل اعتماد نبودند. در طول چند ماهی که آنجا بودم، حتی بیمه من را هم به‌موقع نریختند و حقوق آخرین ماهم را هم پرداخت نکردند؛ حالا ادعا می‌کنند که من در پایان ماه در آنجا کار نکردم. در حال حاضر نزدیک به سه ماه است که دنبال شکایت هستم تا حقوق و مزایایم را از آنها بگیرم.
برای من از کار در هلدینگ اتراب تجربه‌ای ارائه شده که حقوق و مزایا را به‌درستی پرداخت نمی‌کردند و صرفا به عنوان نیروی پشت‌صحنه از ما استفاده می‌شدیم؛ در آنجا به نظر می‌رسید که به عنوان «سیاهی لشکر» به کار گرفته می‌شویم و باید äمواظب بود در دام یا وعده‌های گمراه‌کننده گرفتار نشد.
اگر پیشرفت فنی براتون مهمه به هیچ وجه این شرکت رو توصیه نمیکنم، توی خوشبینانه ترین حالت میشه سطح فنی شرکت رو متوسط در نظر گرفت . به ندرت میشه ادم سینیور توی شرکت پیدا کرد و بیشتر افرادی که مسوولیت دارن به واسطه رابطشون مسوولیت بهشون داده شده ولی به لحاظ پرداخت حقوق و بیمه مسایل مثل این به هیچ وجه دغدغه ای نخواهید داشت و همه چیز به موقع انجام میشه.
برای من تجربه کار در والکس از لحاظ فنی خیلی رفیق‌بالا و در عین حال با برخوردی انسانی همراه بود. فضای شرکت از نظر فنی سطح بالایی داشت و تیمی که باهاش کار می‌کردم همیشه به دنبال بهبود کارها بود. از نظر منابع انسانی هم کاملا سعی می‌کردن شرایط خوبی را برای تیم ایجاد کنن و از هر نظر حمایت بکنن.
در آغاز کار، تصور می‌کردم که شرایط بیمه‌کردن از همان ابتدا اجرا می‌شود، اما سه ماه طول کشید تا روشن شد خبری از بیمه نیست. با وجود وعده‌هایی که داده میشد، به‌خاطر اینکه سابقه بیمه فقط دو ماه پس از پایان کار قابل دید بود، فهمیدم بیمه نشده‌ام. پیگیری‌هایم همواره با قول بیمه‌شدن از ماه بعد همراه بود، اما باز هم هیچ اتفاقی نیفتاد. از طرف دیگر، در آخرین ماه‌ها حقوقم را به‌طور کامل دریافت نکردند و من بدون قرارداد بودم، بی‌سند و مدرک کار در شرکت را نیز نمی‌توانستم ارائه بدهم؛ حتی حقوقم را باید با چک می‌گرفتم و نقد می‌کردم. فضای مدیریتی شرکت بسیار نامنظم بود و تنها ظاهری مطلوب از شرکت ارائه می‌دادند تا بیرون از سازمان تصویری خوب به نظر برسد. به هیچ وجه نمی‌توانم این شرکت را معتبر بنامم. به نظرم بیکاری در مقایسه با کار در چنین فضایی، گزینه بهتری بود، مخصوصا برای افرادی که مانند من در جست‌وجوی کاری هستند.
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.