دنبالهرو بودن و تعهد به کار از جمله ویژگیهایی است که در این تجربه بهبود قابل توجهی را نشان میدهد. با وجود سطح بالا و تخصص مدیر پروژه در پروژههای مختلف، یادگیری و رشد حرفهای در این محیط بهطور قابل توجهی بالا است، اما بار کاری نسبتا سنگین است. در مجموع اگر با اشتیاق کار کنید و بخواهید با پشتکار به سطح بالاتری برسید، محیط خوبی است. اما اگر به دنبال کار سبک و آسان هستید، ممکن است گزینه مناسبی نباشد.
در آغاز قولی که به من دادند از نظر زمان کار با یه ساعت شناور بود و معمولا از هفت صبح شروع میشد. من کمتر از سه ماه در وثوق مشغول به کار بودم و با این واقعیت روبهرو شدم که شرکت نسبتا به بانک وابسته است. در دوران حضورم، مجموعهای از کارمندان از تیم قبلی جدا شدند چون با مدیرعامل تضاد داشتند و به تدریج تیم جدیدی جایگزین آنها شد. قبل از ورود من، همهی وظایف فنی به یک نفر سپرده شده بود و تیم فنی هم تازه شکل میگرفت؛ این فرد هم بهطور مشخص تجربه و دانش کافی ندارد. واقعیت این است که نقش مدیرعامل و نفر فنی همواره به عنوان دو ستون اصلی شرکت مطرح بودند و هر دو عامل تازهکار بودند. به موضوع حقوق هم باید اشاره کنم که یکی از نقاط اصلی نارضایتیها بود. قراردادی بسته میشد که با آن یکی سوم از مقدار مشخص حقوق پایه کسر میشد و در پایان سه ماه هم معمولا کارانه به کارمند پرداخت نمیشد. نتیجه این وضعیت این است که حقوق پایه پایین میماند و انتظار افزایش در پایان سه ماه از بین میرفت. برخی از همکاران از مجموعه جدا شدند و اتفاقا حقوق و مزایایشان را بهطور کامل دریافت نکردند، از جمله خود من چنین تجربهای داشتم. در برخوردهای معمول با من و همکاران، عباراتی همچون اینکه «ما یک خانواده هستیم»، «بانک قولهای خوبی داده»، «قبلیها رفتند چون بد بودن»، یا اینکه «ما خوبیم» شنیده میشد. در نهایت باید گفت که شرکت مزایا و معایبی دارد و اگر قصد کار در آن را دارید حتما پیش از تصمیمگیری با دقت مرور کنید.
دو سال با این شرکت همکاری داشتم و تجربهام بهطور کلی مثبت بود. از مزایایش میتوانم به امنیت شغلی، حقوق مناسب و پرداختهای بهوقع اشاره کنم؛ هیچوقت تاخیری در دریافت حقوق نداشتم و میزان دستمزد هم در برخی مواقع با رقبای دیگر قابل مقایسه نبود. سطح تیمها بهطور کلی متنوع است؛ برخی تیمها واقعا حرفهای و سطح بالا هستند، اما برخی دیگر نسبتا پایینتر عمل میکنند. فشار کاری چندان بالا نبود و پروژهها بهخوبی زمانبندی میشدند.
شرکت پارس پک را تجربه کردم و از آن بهعنوان محیطی نامناسب برای کار نام میبرم. من در بخش پشتیبانی هاستینگ بودم و معتقدم مسیر پیشرفت در آنجا وجود ندارد؛ هیچ نقشه یا برنامهای برای ترفیع یا توسعه شغلیم ارائه نشد و انتظار داشتند من صرفا کارمند ساده باشم without مزایای کافی. حقوق هم بر اساس پایه وزارت کار تعیین میشود که در آینده مشکلساز میشود. اگر یک واژه فارسی را درست ننویسم، با اخطار روبهرو میشوم و کادر مدیریتی سختگیر و بداخلاق است. وظیفه اصلی من نصب وردپرس و غیرفعال یا فعالسازی افزونهها بود. در کل تجربه کاری من در این شرکت دورهای ناخوشایند بود و بهعنوان نمونه در اولویت کار، مفاهیم دروغین دزدی را وضع کردهاند. در زمان تسویهحساب، نه حقوق کامل داده میشود و نه سنوات، و حتی دیده شده حقوق ماه آخر را هم پرداخت نکردند تا کارمند بخواهد برود. اگر تصمیم به ترک بکنی، با موانع زیادی مواجه میشوی. خارج از زمان ناهار، که شما باید خودتان ناهار بیاورید، هیچ زمان استراحتی وجود ندارد و باید با فشار کار کنید. علاوه بر این، آنها از شما سفته میخواهند. در هیچ شرایطی به کار در این شرکت فکر نکنید و بهتر است بیکار بمانید تا اینکه تجربهای مشابه را دوباره تحمل کنید.
به مدت بیش از سه سال در یکی از قدیمیترین شرکتها در حوزهی خودم مشغول به کار بودم و تجربهی من به عنوان توسعهدهنده فرنتاند شکل گرفت. مزیتهای این کار شامل حقوق بهموقع، رفتار خوب همکاران و مدیران، فرصتهای یادگیری و پیشرفت برای افراد تازهکار، و محیط و امکانات مناسب بود. اما کاستیهایی هم وجود داشت: در طول زمان پس از یک مدت مشخص پیشرفتی محسوس حاصل نمیشد و کارها به طور تکراری ادامه مییافت. بهخصوص اهمیت سابقهی کارمند بر تواناییها بیشتر به چشم میخورد و فردی که سابقهی بیشتری دارد، مقام و حقوق بالاتری میگرفت، نه لزوما کسی که توانایی بالاتری دارد. همچنین قوانین سختی در محیط کار وجود داشت که اجازهی استفاده از موبایل را نمیداد. در منابع انسانی هم ضعفهایی مشاهده میشد؛ آنها باوجود سه سال حضور من، حتی یک بار با من صحبت نکردند.
در این مجموعه، من به عنوان برنامهنویس اندروید تجربهای دوستانه و همراه با احترام را داشتم. فضای کاری چون خانوادهای واحد بود و در آن هیچکسی به دنبال حاشیهسازی یا زیرآبزنی نبود؛ همه با اشتیاق به حمایت از تیم میپرداختند. ارتباط میان اعضای تیمها به شکلی پایدار و مؤثر برقرار بود و این امر به شدت به هماهنگی کارها کمک میکرد. مدیریت فنی شرکت توانمند و مسلط بود و همواره در راستای رفع نیازها و مشکلات فنی تیم کمک میکرد. به دغدغهها و نکتههای من توجه میشد و تا حد امکان برای رفع آنها تلاش میکردند.
من تا حالا شرکتهای مختلفی کار کردم و میتونم بگم غیرحرفه ای ترین شرکتی بود که تا حالا دیدم. اولا قرارداد تک نسخه ای و کاملا یک طرفه بستند و من فرض رو گذاشتم روی اعتماد که اشتباه کردم. موقع پرداخت حقوق کمتر از قرارداد بهم دادند و بعد از چند بار پیگیری بعد از بهانه تراشی های بی اساسشون، در نهایت مدیرعامل شرکت بهم فحش داد و بلاکم کرد. نحوه برخورد و دیالوگهاشون افتضاح و حتی جواب سلام هم نمیدادند. خلاصه هم حقم رو خوردند و هم بهم توهین کردند. تسویه حساب هم نکردند.
برای من که جاوا مینوشتم، توکاسافت تجربهای بود برای یادگیری اولیه خیلی خوب. مدیران شرکت با تجربه هستند و از نظر فنی کمک زیادی به من کردن و در کل فرصتهای زیادی برای پیشرفت وجود داشت. حقوق معمولا بهموقع واریز میشد و امکان استفاده از ساعات کار فلکسیبل تا حدی فراهم بود تا وقتی که اونجا بودم. پروژههای بزرگ هم انجام میشد که میتونست رزومهام رو خیلی تقویت کنه. اما محیط کاری اون دوره خیلی خستهکننده و افسرده بود و برخی رفتارهای مدیریتی هم آزاردهنده یا نامتعارف بهنظر میرسید.
سالها پیش، برای این شرکت پروژهای را انجام دادم. ابتدا به صورت تماموقت مشغول به کار شدم، اما دخالتهای بیمورد اعضای تیم باعث شد تا کار را به شکل دورکاری دنبال کنم. حدود یک ماه پس از تحویل پروژه، که قرار بود آزمایش شود، مدیر شرکت پیامی فرستاد و پرسید پروژه به کجا رسیده است و من با تعجب گفتم که یک ماه پیش تحویل داده شده بود. اکنون بیش از یک سال از آن اتفاق میگذرد و من همچنان بابت پروژه فیدی آفر از شرکت طلب دارم. هرچند تلاشهایی برای تسویه حساب انجام شد، اما مبلغی که شرکت پیشنهاد کرد فاصله زیادی با انصاف داشت و برای حدود یک یا دو ماه کار در قالب دورکاری، نصف حقوق یک ماه را پیشنهاد کردند که ارزش آن زمان را بهدرستی برنمیداشت. چند ماه بعد یکی از برنامهنویسهای شرکت با عنوان CTO از من سوالهایی درباره یادگیری تکنولوژی استفادهشده در پروژه میکرد، رفتاری که ازنظر حرفهای نبود و کاملا توهینآمیز بهنظر میرسید. به این دلیل من آن کار را با این شیوه مدیریتی پیشنهاد نمیکنم؛ زیرا نه تنها هیچ برنامهای برای ارتقای سطح علمی برنامهنویسان وجود ندارد، بلکه با حاشیهسازیهای مختلف جلوی پیشرفتها را هم میگیرند.
برای افرادی که تجربه کار کمی دارن یا دانش کوچیکی دارن، این شرکت تا حدی مناسب است اما محدودیت زمانی دارد چون اطلاعات تکراری باعث کاهش فرصت برای یادگیری میشود. انتظار از حقوق و مزایا و وجود قرارداد عدم استفاده از دانش در شرکتهای رقیب و مشتری، از نکات منفی شرکت به شمار میآید. در عین حال، دسترسی مدیر در هر وضعیت و رفتار حرفهای و اخلاقی او از جنبههای مثبت شرکت محسوب میشود.
من از سال اردیبهشت ۹۶ از طریق یک برنامه ای به نام یادگیری برای استخدام وارد شرکت توکاسافت شدم و دوسال خوب رو اونجا گذروندم. من وقتی وارد توکاسافت شدم خیلی کم جاوا بلد بودم ویمقداری دیتابیس ولی لینوکس اصلا بلد نبودم.ولی بعد از دوسال تونستم یه پکیج کامل رو یاد بگیرم. مدیریت توکا یه مدیر برای من نبود یه رفیق بود و خیلی راحت باهم تعامل داشتیم و چون ایشون خیلی open source فکر میکرد هر چی که بلد بود رو بصورت کامل در اختیار من میذاشت. به نظر من توکاسافت به دلیل اینکه علاقه زیادی به جذب نیروهای جوون و تازه کار رو داره خیلی شرکت خوبی برای کسب تجربه و یادگیری تو زمینه جاوا و لایفری و لینوکس و دیتابیس و ... هست و به همین دلیل توصیه ام اینه اگه واقعا میخای از یه جای خوب با تجربه ی خوب شروع کنی شک نکن و توکاسافت رو حتما انتخاب کن. امیدوارم که این تجربه ی من بتونه در انتخابتون کمکتون کنه. موفق باشید
شرکت توکاسافت را برای کسی که تجربه کاری ندارد، گزینهای نسبتا خوب میدانم. زیرا مدیر شرکت از سطح دانشی بالایی برخوردار است و میشود خیلی چیزها از او یاد گرفت. همچنین ارتباط مستقیم و بدون پیچیدگی با مدیر شرکت یکی از نقاط مثبت آن محسوب میشود. با این حال، کمبودهای شرکت توکاسافت هم وجود دارد: حقوق کمتر از میانگین بازار کار، فضایی که احتمالا خستهکننده به نظر میرسد و وجود قراردادی که استفاده از مهارتهای کسبشده در توکاسافت را برای کار در شرکتهای مشتری یا رقیب ممنوع میکند.
به نظر من سینماتیکت محیطی بود که خیلی از استانداردهای حرفهای به چشم نمیآمد. با وجود اینکه حقوق به موقع میرسد، کار کردن توش به نظر من شبیه بازداشتگاه کارمندی است و فضا خیلی آزاد نیست. تیم برنامهنویسش به شدت از هم جدا شده و هر کس از دیگری خبری ندارد، حتی زمانی که افراد از شرکت بیرون رفتند، گاهی مدیر شرکت قبلی را هم مطلع میکردند تا به او ضربه بزند. در بخش مارکتینگ هم به نسبت نیازهای جلسهها عملکرد مطلوبی دیده نمیشود؛ هر جلسهای که تیم مارکت حضور دارد دقیقا به نفع گروه مقابل ختم میشود و این نشان از کمتجربگی و نبود هماهنگی دارد. اگر برای مصاحبه به این شرکت میروید و در اتاق جلسه متوجه دسته بیل که سطح روی آن روغن زدهاند شدید، نباید تعجب کنید و نترسید چون این.visual توضیحی است برای فضای کار که خیلیها با آن مواجه میشوند. ساختار کارمندی در سینماتیکت تا حدی به سبک شرکتهای دولتی است اما با آزادی عمل کمتر نسبت به آنها؛ به عنوان گرافیست ممکن است از شما بخواهند کار خیلی بینظم و با تعادلی نامناسب را انجام دهید و اگر هم خلاقیتتان را به تصویر نکشید، مدیر مارکت آن را آنطور که میخواهد میخواهد و دلبستگی به استفاده از فوتوشاپ بیشتری دارد. روند استخدام هم نشان میدهد افرادی که به ایدههای خلاقانه میدهند، احتمال درک مناسب از طرف مدیران را ندارند. مزیت اصلی اینجا پرداخت منظم حقوق است و غیر از آن اوضاع چندان مطلوب نیست، چرا که فضای کار بیشتر به شکل نوعی بردهداری به نظر میرسد. اگر به دنبال پیشنهاد کاری از این شرکت باشید، به شدت توصیه میکنم با احتیاط اقدام کنید و اگر جای بهتری برای کار پیدا میکنید فرصت را از دست ندهید. از همراهی سایت جاب گای سپاسگزارم و کاش قبل از ورود به کار، این پلتفرم را میدیدم.
در شرکت سایرو سافت تجربه کار به عنوان وب برنامهنویس را داشتم. استراتژی شرکت این بود که به جای یک نفر از چند نفر استفاده کند تا فشار زیادی روی یک نفر متمرکز نشود. رفتار مدیریتی در برخی مواقع حرفهای به نظر نمیرسید و از ما انتظار داشتند حتی در حوزههایی که تخصصی ندارند، با ساختار مطلوب آنها همراه شویم. مدیر عامل همه چیز را در اختیار داشت و تصمیمگیریهای زیاد بر پایه احساسات بود. سطح شناوری پروژهها نسبتا پایین بود و تاخیرها تا چهار برابر محاسبه میشد و جالب اینکه در قرارداد هم به این موضوع اشاره نمیشد. تسویه نهایی هم تقریبا پنج تا شش ماه پس از خروج انجام میشد.
من توی واحد مانیتورینگ یا همون NOC این شرکت حدود 2سال کار کردم. اگر یک نیروی فنی جویای پیشرفت هستید به هیچ عنوان کار در این شرکت رو پیشنهاد نمی کنم. متاسفانه مدیران و سرپرستان فنی بجای ایجاد حس انگیزه و پیشرفت در شما به تخریب اعتماد به نفس شما می پردازند و فقط افرادی در این شرکت میتونن پیشرفت کنن که خطری برای جایگاه افراد بالاتر از خودشون نباشن. تشویقی توی این شرکت وجود ندارد. شاید برای اولین تجربه کاری جای بدی نباشه، ولی به نظر من بیشتر از 1سال موندن وقت تلف کردن هستش. البته بازم میگم که توی واحد فنی این شرکت این مشکلات وجود داشت و همه بچه ها با مدیرهای فنی مشکل داشتند و اکثرشون هم فراری داده شدند. از واحدهای دیگه خبری ندارم.
رابطهی کارم با این شرکت همواره با دغدغهای دربارهی حقوق همراه بود؛ گاهی با تاخیر چندماهه واریز میشد و هیچ ضمانتی برای تعادل حقوق وجود نداشت. امنیت شغلیم خیلی مطمئن نبود. با این حال فضای کار بهخوبی دوستانه بود و همکاران همدل و خوبی داشتم. در کل، از نظر مالی نمیشود روی آیندهی مالی آن حساب باز کرد.
شرکت داده پردازان دوران تجربهای من به عنوان برنامهنویس را بازگو میکنم. شش سال در این مجموعه کار کردم؛ سالهای ابتدایی پر از یادگیری و حضور در تیمی پویا و باانگیزه بود اما با گذر زمان شرایط ناراحتکنندهتر شد. با کاهش نیروهای باکیفیت روبهرو شدم تا این که اخیرا به دلیل شرایط نامطلوب کاری و اختلاف نظر مالی از شرکت جدا شدم. یکی از نقاط مثبت دوران، پرداخت منظم حقوق بود که معمولا در همان روزهای ابتدایی هر ماه واریز میشد. با این حال درآمد ماه آخر به موقع پرداخت نشد که برای شرکت بزرگی شاید عجیب نباشد، اما نتیجهاش اعتراض به اداره کار و پیگیری برای حل موضوع شد. به طور کلی از منظر چالشهای شغلی، برای من در بخش تخصصیام شرکت نسبتا بدون دردسر بود؛ اما چشمانداز رشد و پیشرفت محدود بود و از نظر استفاده از فناوریهای بهروز همواری وجود نداشت.
در یکی از تیمهای فنی پروژه وارد شدم، اما در عرض چند ماه تصمیم به قطع همکاری گرفتم. فضای کاری پر از حاشیه و بازیهای گروهی بود و مدیران به اندازهی لازم آشنایی با فرایندهای توسعه محصول نداشتند. ظرفیت فنی اعضا هم گاهی پایین بود و احساس میکردم جای رشد ندارم. بهعلاوه، پس از توافق اولیه، اعلام شد که پنجشنبهها هم به شکل اجباری باید حضور داشتیم که مشکلاتی به همراه داشت. به طور کلی موقعیت ناگهانی و غیرقابلپیشبینی زیادی وجود داشت. با این حال از نظر خوراک، تجهیزات و شرایط مالی نسبتا وضع خوبی داشتند.
در محیطی پرتنش و بیاحترامی کار میکردم، جایی که هر روز فشار و استرس زیادی وجود داشت. تجربهای که از دوران مدیریتی در یک شرکت بزرگ با تعداد زیادی کارمند داشتم، نشان میدهد که فشار کار و رفتارهای ناخوشایند میتواند روحیه و کارایی را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. با وجود داشتن مسئولیتهای مدیریتی، فضای کار به شدت آشفته و پرتنش بود و احترامی چندانی نسبت به اعضای تیم وجود نداشت. در نتیجه، حس ناخوشایندی نسبت به محیط کار و تعاملهای همکاران به وجود میآمد که بر روند کار و انگیزهها اثر منفی میگذاشت.
این شرکت از هر نظر برای کارکردن فاجعهاست. ادعا میکنن پروژهها و کارهای مهمی انجام میدن ولی اینطور نیست. در ابتدا در مصاحبه سوالهایی مطرح میشه که حس میکنید مجموعهی قویای از نیروی انسانی رو در اختیار دارن ولی واقعیتی که بعد از مدت کمی کار کردن میشه فهمید، دانش فنی در اکثر بخشها به شدت پایینه و راهحل هایی که برای توسعهی محصولات ارائه میدند خنده داره. توسعه دهنده ها به شدت کم تجربه هستن، مدیریت منابع انسانی فاجعست، پروداکت منیجرها اصلا نمیدونن دارن چه محصولی رو توسعه میدن و به ساده ترین سوالهای بیزینس هم نمیتونن جواب بدن و... هیچ گونه قرارداد کتبیای برای کارمندان ندارن و به همین دلیل، از بیمه و امنیت شغلی هم خبری نیست. ساعات کاری زیاده و به دلیل ناهماهنگی واحدهای مختلف، به شدت فورس زمانی روی دولوپرها هست. محیط کاری نهایتا ۱۰۰ متر هست که ۳۰ نفر آدم رو توی اون جا دادن و یک ثانیه هم آرامش ندارین. حتی فکر اینکه تنها ۱ روز در این مجموعه بخواید کار کنید هم عذاب آور هست. نه برای درامد، نه برای یادگیری و نه برای رشد و موفقیت شغلی، این شرکت انتخاب درستی نیست!
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.