به طور کلی فضای کار شرکت خیلی خانوادگی بود و با گویش محلی صحبت می‌کردن. من پنج ماه اونجا کار کردم، اما چهار ماهش بیمه رد نشده بود و فقط یه ماه بیمه رد شد. پرداخت دستمزد تا اون دوره نسبتا منظم بود، هرچند سابقه‌ای وجود داشت که حقوق کارمندان تا شش ماه هم داده نشده باشه. جذب شرکت اغلب از طریق لینکدین بود و آگهی رسمی توی جاهای دیگه نمی‌زدن. مدیران شرکت از نظر دانش تخصصی و همچنین مهارت‌های نرم و نگاه محصول‌محور خیلی قوی نبودن. کار کردن توی شرکت حس می‌کرد که بیشتر به عنوان ابزار از نیروش استفاده میشه و کمترین اهمیت رو بهشون می‌دن. وقتی نیرو جدید به تیم اضافه می‌شد، جو منفی شد و از طرف نیروهای با سابقه‌تر فضا به صورت ناسالمی در می‌اومد. خیلی روزهای بد هم داشتم؛ یکی از بدترین روزها این بود که بدون هیچ هشدار قبلی، پنج نفر از کارمندانی که سابقه‌شون زیر یک ماه بود رو اخراج کردن. خیلی بی‌احترامی بود و توهین‌آمیز رفتار می‌شد. از نظر حقوقی هم یک سابقه بد وجود داشت، شرکت برای مدت طولانی حقوق نمی‌داد و اوایل می‌گفتند قصد دارن از بیمه ازکی برای کارها استفاده کنند، اما این تنها ظاهر قضیه بود. در یک لحظه به نظر می‌رسید که نیروی انسانی فقط به عنوان ابزار دیده می‌شود و اهمیتی براش قائل نیستند؛ گاهی برای نشان دادن پویایی شرکت، فاند می‌گرفتند و ۱۵ نفر رو استخدام می‌کردند تا نشان بدهند شرکت فعال است، اما اگر اون فاند اوکی نبود، همه رو اخراج می‌کردند. به طور کلی اگر دوباره برگردم، مطمئنا دوباره به این تجربه فکر نمیکنم. حجم کار تیم معمولا زیاد نبود، چون معمولا پروژه مشخصی در حال انجام نبود که به صورت ثابت کارها رو اضافه کنه.
