در این شرکت دو سال تجربه کردم و با صدایی متفاوت از خودمان به نحوه مدیریت برخورد کردم. خیلی از وقتها احساس میکردم که اهمیت دادن به نیروهای انسانی مخصوصا نیروهای سینیور کم است و این موضوع آزاردهنده بود. بارها به اشتباه با سابقه دهسالهام به عنوان بیتجربه یا غیرپخته برخورد میشدم و در درخواستهای مربوط به قرارداد و حقوق اولیه هم با محدودیت و فشار مواجه میشدم. با این حال برای افراد تازهکار و کسانی که هنوز مدلهای سازمانی را در ذهن شکل ندادهاند، محیط میتواند فرصت ارتقاء محسوب شود و برای آن دسته از همکاران جوان تر فضای مناسبی ایجاد کند.
مدتی در این مجموعه مشغول به کار بودم و تجربهام با این شرکت را با شما در میان میگذارم. در گذشته، تیم یارا همکارانی پرتلاش و بهرهمند از دانش بالا داشت، اما به شکلی پنهان روابط و پارتیبازی تا حد زیادی تعیینکننده بود. برخی از مدیران دپارتمانها فعالیت مشخصی انجام نمیدادند و جریان سیاستها و قوانین پیچیده بر اساس واحدها متفاوت بود.
واقعیت این بود که عدالت یا نظم مشخصی برای ارتقاء وجود نداشت و افرادی با استفاده از آشنابازی یا نمایش فعالیت، موقعیت شغلی برای خود دست و پا میکردند، لید میشدند و بعد از جمعآوری تجربهای مناسب، به شرکتهای معتبر یا خارج از کشور مهاجرت میکردند. نمایش بیش از اندازه و بزرگنمایی کارهای بیاهمیت، به عنوان کلید موفقیت در اینجا تلقی میشد و مسئولیتی که به من یا همکارانم داده میشد، گاه به فردی با تجربه کمتر اما حمایتبخش، سپرده میشد.
حقوق و مزایا اغلب پایین بود و در دسته شرکتهایی با سفره حقوقی محدود قرار میگرفتیم. منابع انسانی بیش از هرچیز به منافع شرکت توجه میکرد و سیاستهای داخلی را به گونهای اجرا میکرد که منافع سازمان را در اولویت قرار دهد. فضا برای تفریح و رفاه کارمندان نسبتا فراوان بود و امکاناتی برای رفاه وجود داشت. در طول مدت کار، ممکن بود چند پروژه همزمان در دست اجرا باشد، اما به مرور اکثر آنها یا کنسل میشدند یا به فراموشی سپرده میشدند. در واقع پروژههای رهاشده و یا فیل شده در اینجا به وفور دیده میشد.
این محیط به ویژه برای دانشجویان یا افرادی که تجربه نسبتا کمی دارند و به دنبال فضایی برای یادگیری و کار هستند، مناسب است. از طرفی به افراد تخصصی توصیه نمیشد به این مجموعه وارد شوند.
شرکت امن افزار گستر شریف را تجربه کردم و میخواهم با توجه به جنبههای مختلفش تصویر روشنتری ارائه بدهم. در ابتدای کار، اگر هدف شما تقویت توان فنی است، شاید این شرکت تا چند سال قبل روی حوزههای تازه کار میکرد، اما اکنون به دلیل ضعف در مدیریت و تمرکز بر مشتریان محدود، به نوعی سکته در مسیر ایدههای نو رسیده است. اگر آرزوی رسیدن به پست مدیریتی دارید، باید گفت بدون داشتن رانت کمتر میتوانید به سطحی فقط به عنوان نیرو فنی برسید و فراتر از آن احتمالا محدود میمانید. مشکلات اصلی شرکت به حضور مدیران رانتی و بیسوادی ظاهری و تظاهر مربوط میشود که چالشهای جدی ایجاد میکند. با این حال، مدیران فنی این شرکت در حال حاضر از لحاظ دانش و خلاقیت در سطح بالایی هستند، هرچند خیلی زود با فشارهای مدیریتی بالا تضعیف شده و نسبت به آن واکنش کمتری نشان میدهند. از منظر منابع انسانی، ارزش آن تا حد زیادی کاهش یافته است؛ به گونهای که حتی در مناسبتهایی مانند روز زن، هدیهای نسخهشده و ساده به کارمندان داده میشود.
اگه میخواین بی کار باشید و حقوق بگیرید بیاید اینجا. البته اونقدر دور از شهر هست که حوصله تون سر میره توی مسیر.
هیج اهمیتی به یادگیری داده نمی شه و هیچ پروژه درست درمونی هم تعریف نمیشه. همش کپی برداری از محصولات چینی و ترکی. طراحی اصلا وجود نداره فقط مهندسی معکوس. به کیفیت خروجی کار هم اصلا توجه نمیشه و محصولات با قیمت جندبرابری به مشتری فروخته میشه.
از نظر من شرکت پیشگامان فناوری اطلاعات کهکشان محیطی پر از بینظمی بود. حقوقم به دو بخش تقسیم میشد و اختلاف بین آنها تا بیست روز گاهی طول میکشید. از نگاه مدیرعامل، تاخیر چهار ماهه در پرداخت حقوق هیچ مشکلی ندارد و نسبت به خیلی از شرکتها هم وضعیت بهتری داشتند. دسترسی به اینترنت به صورت کامل فراهم نبود و با فناوریهای نوین به طور کامل کنار میآمدند. برای تسویه حساب هم با حداقل حقوق دنیا هم حساب و کتاب میشد. در مجموع احساس کردم محیط کار سمی است و ارزش فکر کردن درباره کار در چنین جایی را ندارد؛ به نظر من این مجموعه دزدی به نظر میرسید. بنابراین توصیه میکنم به هیچ وجه به کار در این محیط فکر نکنید.
شرکت هاکوپیان مدام شما را به دادن گزارش صبح بعدازظهر شب و یک روز در هفته به کارفرما یا cto تو ورد یا انلاین گزارش بفرستید ، کارمندانی که به هر علتی گزارش نفرستادند ،توسط مدیر کارفرما یا مدیرپروژه مورد حمله یا کم شدن حقوق قرار می گیرند و کارمند مورد نظر به حرفی که بی ادبانه هست ولی حرف اولش خ هست متهمت می کنند هاکوپیان جایی که قرار است زیرآبت بزنند، هاکوپیان جایی که به پستی که در لینکدین گذاشتید گیر می دهند یا کاری که با مانیتور شما می کنید گیرمی دهند نگران این نباشید کسی به شما گیر ندهد و در شرکتی شما مجبور بودید با خانم درشرکت فقط حق دارید سلام و خداحافظ بگویید و اگر از سلام خداحافظ جلوتر رفتید تهدید به اخراج دادند اون محیط شرکت ترک کنید چون اون شرکت فکر می کند شما فقط با خانوم در حد خوشمزگی یا چشم چرونی و ارتباط برقرار کردن صحبت می کنید و حتی ممکن این ارتباط اگه به ازدواج تبدیل شود که بعد از اون اخراجت کردند چون فکر می کنند خانم و اقایی که در شرکت زن شوهر نمی توانند به خوبی در شرکت کار کنند.
شرکت هاکوپیان فقط شما حق دارید در شرکت با کیبورد کار کنید و اینترنت شما قطع است با وی ام وی که من بهت میدم کار کنید و حق ندارید از اینترنت حتی یک خط کد کپی پیست کنید سریعا از اون شرکت ترک کنید چون اون شرکت حتی درکی از این ندارد که مثلا ویژوال استادیو کد هر دو هفته اپدیت کنید.
در شرکت هاکوپیان کارفرما حق ندارد برنامه نویس اراذل و اوباش صدا کند باید برنامه نویس به فامیلیش صدا کند و کارفرما قراردادی که برنامه نویس می بندد نباید اسم کارگر را بنویسد منظورم اینه که شما کارشناس فرانت اند بعد تو قرار داد شما به جای کارشناس فرانت اند کارگر نوشتند
اگر کارمندی زیاد تلفنش زنگ می خورد یا در لینکدین کار دورکاری یا پروژه ای پیدا کرده است که همراه با کار تمام وقتش انجام بدهد ،این اصلا به کارفرما ربطی ندارد گیر بدهد
هرکسی پیشرفت یک جور می بیند
پیشرفت خودم از شرکت قبلیم که هاکوپیان بود و الانی که آواژنگ هستم می سنجم.
۱)پروژه ریسپانسیو نبود ولی الان رو پروژه ریسپانسیو کار می کنیم
۲)در اونجا هر صفحه که می زدی api بعد از دوماه می دادند تازه بعضی موقع ها غلط بود و باید اصلاح شده به بک اند می دادید ولی در اینجا هر صفحه که قرار است زده شود بلافاصله api داده می شود تازه اونجا قبل از من یک برنامه نویس فرانتی بود که می گفت من هر تسکی به شرطی می زنم که api همون موقع داده شود که ای کاش منم همچین شرطی می گذاشتم.
۳)پروژه لانچ شده است ولی اونجا پروژه لانچ شده نبود.
من چون پروژه لانچ شده نبود api درست حسابی کار نمی کردم کار به سختی پیدا می کردم
۴)هر تسکی که می خواهید انجام دهید باید اول ui _ux کار بزند بعد شما تسک بزنید یک موقع یک ماه بود ui-ux نداشتند تسکی نداشتند ولی در اینجا خودت یک front end developer ui هستی و منتظر ui ux کار نیستید.
۵) در انتخاب پکیج آزاد هستی ولی در اونجا برای پکیج اضافه کردن از مدیرپروژه اجازه می گیرید
۶) در نوشتن کدهای css آزاد هستید ولی در اونجا مثلا نوشتن position ممنوع بود درسته من همه جا flex یا گرید استفاده می کنم ولی خودم تعیین می کنم کجا flex بهتر یا گرید یا اصلا با پوزیشن کار کنم.
از نظر حقوق یکسان و شرایط کاری یکسان است.
فقط میتونم بگم کار کردن توی این شرکت جز تلف کردن وقت هیچ چیز دیگه ای نیست اگه آیندتون براتون مهمه خرابش نکنید
هیچ چیزی سر جاش نیست هیچ مزایایی ندارین و با شیرین بازی و عنوان کردن این که ما خیلی خفنیم شمارو تحت تاثیر قرار میدن خلاصه گولشونو نخورین
من در بیمیتو تجربه خوبی نداشتم؛ کار با ازکی بود که بعدا با بیمیتو ادغام شد. حجم کار بالا بود و چند نفر که با هم دوستی داشتند، شرکت را تشکیل دادند و مدیران شدند. مدیری که انتخاب شد، در واقع هیچ سافتاسکیل مشخصی ندارد و رفتار حرفهای را نمیشناسد. بطور کلی رضایت زیادی نداشتم.
چالش در تیم تست زیاد بود. و تجربه ی تلخی که دارم این هست که بدون اطلاع قبلی تعدیل انجام شد. واقعا نمی دونم تعدیل بر اساس چه معیارهایی صورت گرفت. رفتار غیرخرفه ای شد. حتی به منابع انسانی شرکت های دیگه اعلام کرده بودن این نیروهارو استخدام نکنین. کلا آواز دهل از دور خوش است برای شرکت شیپور خیلی صدق می کنه.
قرارداد ساعتی است (آدمهایی پست که حتی حاضر نیستند حق کارگر را بدهند) اکثر افراد بعد از قبولی در مصاحبه پس از اینکه متوجه روش پرداخت و محاسبه حقوق میشوند کنسل میکنند ولی از اول به کسی شفاف نمی گویند قضیه از چه قرار است
اضافه کاری ضریب ندارد
شما اصلا مرخصی نداری یعنی اگه مرخصی بگیری در واقع حقوقت کمتر خواهد شد
همه جدا خدا خدا میکنن تعصیلی در تقویم باشه، تو این شرکت برعکسه چون باعث میشه حقوقشون کمتر بشه
واقعا نسبتی بین کار و زندگی نیست و تعادل زندگی شما به هم خواهد خورد
حقوق فروردین بچه ها (به لطف حقوق ساعتی) بین نصف تا یک سوم حقوق توافقی خواهد بود یعنی عملا فروردین حقوقی ندارید
یک ساختار خیلی مسخره وجود داره که تمام پروژه های شرکت با اون انجام میشه که vb.net هست
هیچ چالش فنی وجود نداره و هر روز پسرفت می کنید با تکنولوژی 20 سال پیش کار میکنید
دانش فنی مدیران در حد صفر هست، یک نفر هست که از بقیه بهتره از نظر فنی (برای مدیریت و البته بقیه مدیران)که حکم خدایی داره
که در واقع آدم توانمندی هست ولی نه در اون حدی که شرکت فکر میکنه
امکان داره منشی شرکت زیر آب شما رو بزنه و هر لحظه با دوربین شما رو چک میکنه و دائم به صاحب شرکت که خارج ایرانه گزارش میده
توی این شرکت افراد به 2 دسته تقسیم میشن افرادی که اونجا رو به صورت هیئتی مدیریت میکنن و دور هم خوش و خرم و حقوق های خوب و کار کم و یه جورایی تایید شدن و سایرین که گروه اول هر کاری بخوان میتونن بکنن و گروه دوم هیچ کاری نمیتونن بکنن
این شرکت انتظار بیجا زیاد از بچه ها داره، اگه صحبت کنید سریع برخورد میکنن میگن کمتر صحبت کنید و صداتون خیلی بلنده (که در واقع بلند نبوده) اما گروه اول بلند بلند میخندن، حرف میزنن کسی نیست بهشون بگه چه خبره، پیش امده بود که حتی با صدای بلند آهنگ میذاشتن اما کسی کاری نداشت چون اونها از همه چیز مبرا بودن
شما نه تنها امکان رشد از نظر فنی را ندارید همچنین از نظر پست اداری هم نمی توانید رشد کنید ، چون برای ۱۰ سال پست مدیران ثابت شده است
شرکت تیم تولید و پشتیبانی جدا ندارد و شما همه کار میکنید باید کد بزنید و پشتیبانی هم بکنید و استقرار هم بر عهده شماست و خلاصه باید جواب همه را بدهید این اواخر حتی زمان و هزینه را هم باید اعلام می کردید و جواب نامه های بانک را هم میدادید تمرکز روی کار کاملا بی معنی هست
در وسط کار میگفتن برو بانک (پشتیبانی) فلان سیستم خراب شده و حتی در محل بانک کارت تموم شده بود میگفتن فلان سیستم هم کارشو انجام بده (کاری که هیچ اطلاعی نداشتی و مربوط به تو نبود) و ...
هر نفر حداقل ۵ پروژه را پشتیبانی میکند و در صورت لزوم بیشتر هم خواهد شد برای من در مدت کمتر از 2 سال حتی به بیشتر از 10 سامانه هم رسید
محیط شرکت استاندارد نیست کمترین صدا از دستشویی به وضوح شنیده میشود و ...
در این شرکت ساعت ناهار 30 دقیقه هست
پنجشنبه ها تعصیل نیست
در این محیط کاری احساس کردم با چالشهای جدی روبهرو هستم و شرایطی نبود که به آن عادت کنم. فضا پر از درگیریهای داخلی و بروکراسی طاقتفرسا بود و همیشه بر سود خالص تأکید میشد، بدون اینکه توجه کافی به تعادل بین کار و زندگی شود. مدیران در رأس امور خویشتندار و پرتوقع بودند و بیشتر امور را در دست داشتند، در حالی که برخورد انسانی مفقود و روابط همکاران به شدت کشدار و پراز شکایت بود. فضای رقابتی داخل تیم ناسالم بود و گاهی همه از جاسوسی حرفهای هم صحبت میکردند. اصول و دستورالعملها متناقض جلوه میکرد و شفافیت کم بود؛ از سوی دیگر فضا به نظر میرسید که بیمار و ناسالم باشد. به نظر من چندین مسأله عمیق در سازمان وجود داشت که بهرهوری را کاهش میداد و باعث میشد احساس کنم پاداشی برای تلاشها در کار نیست. همچنین همکاران غرغرو و نبود تعادل مناسب میان کار و زندگی مزید بر علت میشد. در نهایت احساس میکردم خودمحوری در رأس تصمیمسازی وجود دارد و فضای کاری را به جایی ناخوشایند تبدیل میکند.
از نظر تکنولوژیک و یادگیری و از نظر اجتماعی شرکت خوبی هست. به نظرم به فرد یاد میده که برای فعالیت در یک سازمان بزرگ چطوری میشه رفتار کرد. من از باکس چیز هایی زیادی یاد گرفتم. الان در یک شرکت بزرگ خارجی مشغول هستم و باید بگم که تجربه باکس در زمینه رفتان حرفه ای کمک کرد.
آقای عارف قراخانی جزو هیات مدیریت و همچنین CTO هستش. به نظرم فرد منطقی و قابل اعتماد و همچنین محترمی هستش ( با وجود اینکه لزوما دانشش از سطح دانش نیروهاش بیشتر نیست. منتها با رفتار منطقی و اخلاقی سیستم رو درست پیش میبره . کاملن نظرات شما رو از نظر تکنولوژیکی میشنوه و سبک سنگین میکنه. و اگه به طور کلی میارزید به زحمتش قبول میکنه) بعضی مواقع میبینیم که برای انجام بعضی کارها، ابتدا کار رو با روش ابتدایی انجام میدن و اگه لازم بود اون رو به روش با تکنولوژی پیشرفته تر و با معماری درست تر پیاده سازی میکنن. کلن اعتقادشون بر اینه که سری که درد نمیکنه رو نباید دستمال ببندید.
این هم خوبه هم بده باعث میشه که یک سری بلک باکس داشته باشیم که دارن کار رو درست انجام میدن ولی ممکنه که در بعضی مواقع کد ها در یک سری جاها با حالت ایده آل خیلی فاصله داشته باشه و تا بیاد این درست بشه یه مقداری طول میکشه.
و مطلب دیگه اینکه دست شما خیلی زیاد باز نیست که هر لحظه هر تکنولوژی ای که میخواین رو تو پروژه بگنجونید ( از ترس هایی مثل استیبل بودن تکنولوژی گرفته تا بار اضافه ای که اون تکنولوژی ممکنه به بچه های devops و فرآیند هاشون اضافه بکنه) و شما مسیر لزوما خیلی آسونی ندارین اگه بخواین یه تکنولوژی اضافه بکنین که خیلی از تیم ها رو ممکنه درگیر بکنه . که این هم خوبه و هم میتونه بد باشه.
من تجربه مصاحبه با این شرکت را می نویسم.
مصاحبه اول به طور اسکایپ برگزار شد. در حد یک ساعت. یک نفر از افراد تقریبا هیچ حرفی غیر از معارفه خودش نکرد و حتی تصویری هم نداشت. نفر دوم هم که جوان بود بعد از مدتی دوربین خود را خاموش کرد. در کل دو سه سوال از قبل آماده شده را پرسید و به سوالهای من در مورد پروژه، محیط کاری و غیر هیچ پاسخی نداد و به آینده واگذار کرد.
نوبت دوم برای مصاحبه حضوری به محل شرکت رفتم اونجا برخورد پرسنل خوب بود. محیط شیک و مدرن داره ولی به طور مشکوکی به شدت ساکت بود. به حدی که حس زندانی بودن بهم دست داد. در مدتی که منتظر بودم افراد خیلی بی تفاوت و در سکوت از کنار هم رد می شدند و من حس دوستانه بودن و صمیمتی در بین آنها حس نکردم. هیج همکار خانمی اونجا ندیدم و آقایان همگی برای دهه فاطمیه مشکی پوش بودن و کلا در ظاهر محیط مذهبی بود.
به من گفته شد که این مصاحبه آخر فنی است و من انتظار برخورد با مدیر فنی و افراد فنی در سطح بالایی داشتم ولی از دو نفر مصاحبه کننده یکی جوان بیست و چند ساله بود که تقریبا نصف من سن داشت و تقریبا هیچ حرفی نزد و دیگری هم حدود سی ساله بود.
کلا چند سوال از من پرسیده شد که سطح سوالات به شدت پایین بود. حتی در کمال تعجب از من سوالات هوش!! پرسیده شد ( چون من به علت سابقه زیاد در نقش مصاحبه کننده در چند صد جلسه مصاحبه حضور داشته ام )
در صورتی که دنیای برنامه نویسی آنقدر گسترده است که شما به عنوان مصاحبه گر می توانید چند روز پی در پی سوال مطرح کنید و بپرسید. در حالی که پرسیدن سوال هوش در حوزه HR است.
سوالات به شدت کلی و سطحی بود مانند اینکه از گیت استفاده میکنید یا نه !!! یا دیزاین پترن استفاده میکنید یا نه !!! کلین کد چی استفاده می کنید؟!! که این نشان دهنده سطح فنی پایین افراد مصاحبه کننده در مقام مدیر فنی داشت.
دوستان مصاحبه کننده از جواب به سوالات من در مورد تکنولوژی های مورد استفاده در شرکت و یا پروژه ای که قرار است در آن کار کنم و ... با کمال تعجب تفره می رفتند و به جلسه بعدی موکول کردند.
گفته شد هر تیم به طور مستقل با یک تکنولوژی و حتی یک زبان برنامه نویسی !! از سی شارپ و جاوا و پایتون استفاده میکنند و کلا یک بی برنامگی سیستمی عجیبی وجود داشت و فقدان تیم حرفه ای محسوس بود.
برای بار سوم مرا به جلسه دعوت کردند و به من گفته شد که این جلسه HR است و باز به تجربه انتظار برخورد با مدیر نیروی انسانی و معاونین شرکت را داشتم که در کمال تعجب باز دو جوان بیست و چند ساله برای محاصبه HR امدند. که آنها هم به طور مشهودی تازه کار بودند. مانند جلسه قبلی سوالات عجیب و بی ربطی مثل: در طول ساعات کاری چای می خورید یا قهوه؟؟ ویا سوالات شخصی عجیبی مانند نام پدر و مادر و خواهر و برادر شما چیست ؟ هر یک چند سال دارند و مدرک آنها چیست؟؟؟ پرسیده شد. دوستان باز در جواب سوال من که قرار است به کدام تیم و کدام پروژه ملحق شوم پاسخ نداده و ابراز بی اطلاعی کردند!! در جواب سوال من در مورد مزایای شرکت. پرداخت حقوق به موقع و داشتن پارکینگ عنوان شد!!! و تقریبا هیچ مزایای دیگری نداشتند. قانونی عجیبی وجود داشت که نباید در کارگزاری مفید و یا در هیچ کارگزاری دیگری!!! و در کل در بورس نباید هیچ حساب داشته باشید و اگر دارید باید پول آن را خارج کنید. ساعات کاری 7 تا 3 با دو ساعت شناوری از 9 تا 6 عصر است. اضافه کار به هیچ عنوان پرداخت نمی شود و پنج شنبه ها تعطیل است.
در کل یه جور بی برنامگی شدید وجود داشت. نه می دانستند نیرو در چه سطحی نیاز دارند و نه می دانستند برای کدام پروژه !!! افراد همگی کم سن و سال و با مهارت های فنی پایین بودند.
فکر میکنم اولین تجربه مصاحبهام خیلی خوب و عالی بود.
مصاحبه از بخش منابع انسانی آغاز شد و جلسه فنی به نوبت بعدی موکول شد.
آقای اعتمادی با دقت و شفافیت بالایی سوالها را مطرح میکردند و به پاسخهایم با دقت گوش میدادند.
به نظرم پابلیکا ویژگیهایی دارد که میتواند آینده روشنی برایش رقم بخورد و خوشحال میشوم اگر بتوانم در مصاحبه فنی هم موفق شوم و با آنها همکاری کنم.
در اینجا همسویی با اون چیزی که تجربه به من آموخت رو میخواهم به شکلی تازه بنویسم. من اونجا به عنوان نیروی شبکه و زیرساخت استخدام شدم و به مرور به سراغ گنو/لینوکس و مدیریت سیستمی و در نهایت به نقش sysDevOps رسیدم. فضای کار خیلی دوستانه و گرم بود و همکارها آدمهای دم دست و بااخلاص بودن، هرچند از نظر مالی وضع خوب نبود و خبری از پاداش هم به چشم نمیخورد. مدیرعامل قدیمی همیشه میگفت ما با کمبود منابع سامانهها رو بالا میآوریم و من هم تا پایان مسیر دیدم که واقعا چقدر سختیها وجود داشت. من در فاصله شروع تا رسیدن به مقطع کار کارشناسیارشد، تجربه عملی رو در کنار درسیها دیدم و باور دارم دانشگاه نقش آرامبخش یا همان_DEFAULT_ رو در کار خودم داشت و در عمل با کار، چیزهای بیشتری دستگیرم میشد. رئیسم آدم بااخلاق و یادگیریپذیر بود و طی این مدت، نکات زیادی ازش یاد گرفتم؛ هرچند اخیرا کمی اختلاف داشتیم اما به نتیجه کار احترام گذاشت و همکاران خوبی هم در کنارش بودند و یکی از بهترینها به اصطلاح نخبه بود. بیاندازه دلم برای روزهای حضورشون تنگ شده بود؛ اون تیم فجر سپاسی که با آمورش کارآموز میگرفت، تجربهای بود که کمتر مشابهش دیدم: آموزش میدادن اما پرداختی کمی داشتیم و نیروها به مرور از شرکت جدا میشدند. در طول مرداد تا شهریور سال ۱۴۰۰ حدود بیست نفر از تیم جدا شدند. یکی از مشکلات شرکت این بود که حقوق را بهصورت چرخشی پرداخت میکردند و هیچ پاداش مشخصی وجود نداشت؛ بهطور کلی وضعیت مالی به این شکل بود که حقوق مانند یارانهها پرداخت میشد و این باعث کمانگیزگی شد. در نهایت، در اوج فشارها تصمیم گرفتم از آنجا بیرون بیایم و چهار همکار دیگر هم دنبال من آمدند تا در جای دیگری ادامه دهند؛ حالا با هم با آرامش و رضایت کار میکنیم.
با تجربهای که داشتم فهمیدم کارمزد منو نمیدن و بهراحتی میپیچونتمون. حواستون هم باشه که با چه کسایی همکاری میکنید. بهخاطر رفتارهای بیثبات، بهخاطر یه سلام ساده بهم گفتن خداحافظ. مدیریتشون خیلی خودشیفتهس و خودشو کامل معرفی میکنن ولی واقعا کار رو بیکیفیت میکشونن پایین. برای مصاحبه هم اگر رفتید، در ساختمون لاکچری و ظاهرش پولدارشون گول نخورید؛ اونجا دقیقا دارن مال خودشونه.
در این شرکت فضایی کاملا سنتی و محدود به نظر میرسید و از ابتدا هم مشخص بود که معیارهای دینی نقش پررنگی بازی میکند. اگر از نظر مذهبی یا پوششی با مجموعه همسو نبودید، بهتر بود رزومه را ارسال نکنید؛ در مراحل اولیه هیچ توضیح واضحی درباره انتظارهای پوششی داده نمیشد، اما به مرور جلساتی برگزار میشد که به نوعی به ازای پوشش و رفتارها اشاره میگردید. برخی قوانین مربوط به پوشش همچنان اجرا میشد و رعایتشان به چشم میخورد.
این محیط کار برای کسانی که با فضاهای مردمی و گاه پرتنش روبهرو هستند، چندان مناسب نبود و سطح سواد برخی همکاران در حدی نبود که انتظار میرفت؛ به نظر میرسید کارها بیشتر به صورت کپیکاری انجام میشود و جو عمومی مثل ادارات دولتی قدیمی است.
در حوزه منابع انسانی هم رویهای متفاوت وجود داشت؛ استخدامهای کوتاهمدت انجام میشود تا بعدا تغییراتی ایجاد شود و اگر با الزامات شرکت همسو نبودید، ممکن بود ارتباط قطع شود با این تبلیغ که فضا برای همکاری با ما فاصله دارد و اینجا به سمت سمتگیریهای خاصی میپردازند.
کار کردن در این شرکت شرایط بسیار سختی داره
اول کار یه سفته خیلی سنگین از شما میگیرن و یه قرار داد که صفر تا صد آن به نفع کارفرما می باشد.
شرکت مدیریت بسیار ضعیفی دارد در حدی که من از حد junior هم پایین تر بود به مدیر از git گفتم و تا آن موقع حتی اسم آن را هم نشنیده بود، در حالی که ادعای بلد بودن سالیدیتی و بلاکچین را داشتند و سابقه ۱۴ ساله.
در شرکت شما با سیستم شخصی خودتون کار میکنین و قسمت خوراک هم کلا بر عهده شماست و شرکت فقط چایی را بر عهده میگیرد.
با دوربین حتی صفحه اسکرین شما هم کنترل میشود که من درحال کارآموزی بودم برای من اجازه مطالعه کتاب و یا آموزش های ویدیویی کوتاه را ب من نمیدادند.
مدیر شرکت اکثرا حضور ندارند و تلفنی و با دوربین جریانات رو کنترل میکنند،
کلا روز تعطیلی وجود ندارد و فقط و فقط روز جمعه تعطیل هست وسلام.
(قسمتی از خواطراتم) اگر روزی تعطیل رسمی باشد مدیر با شما تماس گرفته و از تعطیلات زیبایی که در آن درحال خوشگذرانی هستند برایتان تعریف خواهد کرد و برای شما نکته ای را یادآوری خواهند کرد که پروژه فورس هست و باید سریع تمام بشود و عقب مانده ایم.
همچنین پنج شنبه ها روز نظافت است و کل شرکت از میز و صندلی خودتون تا آشپزخانه و سرویس های بهداشتی را تمیز خواهید کرد.
درکل چه پروژه را بخوبی انجام داده یا دیر تحویل دهید در کل جز بی احترامی و حتی فحش چیزی دیگری نمی شنوید.
معمولا جلسات ۱۰ دقیقه مانده به اتمام ساعت کاری برگزار میشوند(اسم جلسه را جلسه تحقیری گذاشته بودیم چون اهداف جلسه ی تحقیر کارکنان بود) و باعث میشود که شما یک ساعت بیشتر آنجا بمانید.
اگر کارها سنگین باشند معمولا شب ها بخصوص شب پنج شنبه که قرار است فرداش استراحت کنید با شما تماس گرفته میشود و اسرار میکنند که پروژه را روز جمعه هم ادامه دهید. (اضافه کاری محسوب نمیشد چون خودمان کم کاری کرده بودیم و پروژه عقب افتاده بود :/ )
پس از مدت کوتاهی همکاری با این شرکت، تنها دو نفر از همکاران را دیدم که واقعا به اندازه کافی باسواد بودند و ارزش زمانم را داشتند؛ یکی مدیر فنی و دیگری مدیر پروژه. این دو نفر هم از وضعیت مدیریت مدیران ارشد شرکت و شیوههای مدیریتیشان ناراضی بودند و به دلیل سنتی بودن، سطح سواد مدیریتی پایین و برخورد توهینآمیز با کارکنان، قادر به تأثیرگذاری بر آنها نبودند و نهایتا دیدم که مدیر پروژه و مدیر فنی از تصمیمات مدیران بالادستی ناامید شدند و دیگر با مدیران بالادستی به بحث نمیپرداختند.
به نظر من این شرکت به دلیل شخصیت و فرهنگ مدیریتی رئیسان و همچنین تأخیر در پرداخت حقوق و سایر مزایا، تجربهی کاری خوبی نبود و به همین دلیل توصیه نمیشود.
در این شرکت دو سال تجربه کردم و با صدایی متفاوت از خودمان به نحوه مدیریت برخورد کردم. خیلی از وقتها احساس میکردم که اهمیت دادن به نیروهای انسانی مخصوصا نیروهای سینیور کم است و این موضوع آزاردهنده بود. بارها به اشتباه با سابقه دهسالهام به عنوان بیتجربه یا غیرپخته برخورد میشدم و در درخواستهای مربوط به قرارداد و حقوق اولیه هم با محدودیت و فشار مواجه میشدم. با این حال برای افراد تازهکار و کسانی که هنوز مدلهای سازمانی را در ذهن شکل ندادهاند، محیط میتواند فرصت ارتقاء محسوب شود و برای آن دسته از همکاران جوان تر فضای مناسبی ایجاد کند.
مدتی در این مجموعه مشغول به کار بودم و تجربهام با این شرکت را با شما در میان میگذارم. در گذشته، تیم یارا همکارانی پرتلاش و بهرهمند از دانش بالا داشت، اما به شکلی پنهان روابط و پارتیبازی تا حد زیادی تعیینکننده بود. برخی از مدیران دپارتمانها فعالیت مشخصی انجام نمیدادند و جریان سیاستها و قوانین پیچیده بر اساس واحدها متفاوت بود.
واقعیت این بود که عدالت یا نظم مشخصی برای ارتقاء وجود نداشت و افرادی با استفاده از آشنابازی یا نمایش فعالیت، موقعیت شغلی برای خود دست و پا میکردند، لید میشدند و بعد از جمعآوری تجربهای مناسب، به شرکتهای معتبر یا خارج از کشور مهاجرت میکردند. نمایش بیش از اندازه و بزرگنمایی کارهای بیاهمیت، به عنوان کلید موفقیت در اینجا تلقی میشد و مسئولیتی که به من یا همکارانم داده میشد، گاه به فردی با تجربه کمتر اما حمایتبخش، سپرده میشد.
حقوق و مزایا اغلب پایین بود و در دسته شرکتهایی با سفره حقوقی محدود قرار میگرفتیم. منابع انسانی بیش از هرچیز به منافع شرکت توجه میکرد و سیاستهای داخلی را به گونهای اجرا میکرد که منافع سازمان را در اولویت قرار دهد. فضا برای تفریح و رفاه کارمندان نسبتا فراوان بود و امکاناتی برای رفاه وجود داشت. در طول مدت کار، ممکن بود چند پروژه همزمان در دست اجرا باشد، اما به مرور اکثر آنها یا کنسل میشدند یا به فراموشی سپرده میشدند. در واقع پروژههای رهاشده و یا فیل شده در اینجا به وفور دیده میشد.
این محیط به ویژه برای دانشجویان یا افرادی که تجربه نسبتا کمی دارند و به دنبال فضایی برای یادگیری و کار هستند، مناسب است. از طرفی به افراد تخصصی توصیه نمیشد به این مجموعه وارد شوند.
شرکت امن افزار گستر شریف را تجربه کردم و میخواهم با توجه به جنبههای مختلفش تصویر روشنتری ارائه بدهم. در ابتدای کار، اگر هدف شما تقویت توان فنی است، شاید این شرکت تا چند سال قبل روی حوزههای تازه کار میکرد، اما اکنون به دلیل ضعف در مدیریت و تمرکز بر مشتریان محدود، به نوعی سکته در مسیر ایدههای نو رسیده است. اگر آرزوی رسیدن به پست مدیریتی دارید، باید گفت بدون داشتن رانت کمتر میتوانید به سطحی فقط به عنوان نیرو فنی برسید و فراتر از آن احتمالا محدود میمانید. مشکلات اصلی شرکت به حضور مدیران رانتی و بیسوادی ظاهری و تظاهر مربوط میشود که چالشهای جدی ایجاد میکند. با این حال، مدیران فنی این شرکت در حال حاضر از لحاظ دانش و خلاقیت در سطح بالایی هستند، هرچند خیلی زود با فشارهای مدیریتی بالا تضعیف شده و نسبت به آن واکنش کمتری نشان میدهند. از منظر منابع انسانی، ارزش آن تا حد زیادی کاهش یافته است؛ به گونهای که حتی در مناسبتهایی مانند روز زن، هدیهای نسخهشده و ساده به کارمندان داده میشود.
اگه میخواین بی کار باشید و حقوق بگیرید بیاید اینجا. البته اونقدر دور از شهر هست که حوصله تون سر میره توی مسیر.
هیج اهمیتی به یادگیری داده نمی شه و هیچ پروژه درست درمونی هم تعریف نمیشه. همش کپی برداری از محصولات چینی و ترکی. طراحی اصلا وجود نداره فقط مهندسی معکوس. به کیفیت خروجی کار هم اصلا توجه نمیشه و محصولات با قیمت جندبرابری به مشتری فروخته میشه.
از نظر من شرکت پیشگامان فناوری اطلاعات کهکشان محیطی پر از بینظمی بود. حقوقم به دو بخش تقسیم میشد و اختلاف بین آنها تا بیست روز گاهی طول میکشید. از نگاه مدیرعامل، تاخیر چهار ماهه در پرداخت حقوق هیچ مشکلی ندارد و نسبت به خیلی از شرکتها هم وضعیت بهتری داشتند. دسترسی به اینترنت به صورت کامل فراهم نبود و با فناوریهای نوین به طور کامل کنار میآمدند. برای تسویه حساب هم با حداقل حقوق دنیا هم حساب و کتاب میشد. در مجموع احساس کردم محیط کار سمی است و ارزش فکر کردن درباره کار در چنین جایی را ندارد؛ به نظر من این مجموعه دزدی به نظر میرسید. بنابراین توصیه میکنم به هیچ وجه به کار در این محیط فکر نکنید.
شرکت هاکوپیان مدام شما را به دادن گزارش صبح بعدازظهر شب و یک روز در هفته به کارفرما یا cto تو ورد یا انلاین گزارش بفرستید ، کارمندانی که به هر علتی گزارش نفرستادند ،توسط مدیر کارفرما یا مدیرپروژه مورد حمله یا کم شدن حقوق قرار می گیرند و کارمند مورد نظر به حرفی که بی ادبانه هست ولی حرف اولش خ هست متهمت می کنند هاکوپیان جایی که قرار است زیرآبت بزنند، هاکوپیان جایی که به پستی که در لینکدین گذاشتید گیر می دهند یا کاری که با مانیتور شما می کنید گیرمی دهند نگران این نباشید کسی به شما گیر ندهد و در شرکتی شما مجبور بودید با خانم درشرکت فقط حق دارید سلام و خداحافظ بگویید و اگر از سلام خداحافظ جلوتر رفتید تهدید به اخراج دادند اون محیط شرکت ترک کنید چون اون شرکت فکر می کند شما فقط با خانوم در حد خوشمزگی یا چشم چرونی و ارتباط برقرار کردن صحبت می کنید و حتی ممکن این ارتباط اگه به ازدواج تبدیل شود که بعد از اون اخراجت کردند چون فکر می کنند خانم و اقایی که در شرکت زن شوهر نمی توانند به خوبی در شرکت کار کنند.
شرکت هاکوپیان فقط شما حق دارید در شرکت با کیبورد کار کنید و اینترنت شما قطع است با وی ام وی که من بهت میدم کار کنید و حق ندارید از اینترنت حتی یک خط کد کپی پیست کنید سریعا از اون شرکت ترک کنید چون اون شرکت حتی درکی از این ندارد که مثلا ویژوال استادیو کد هر دو هفته اپدیت کنید.
در شرکت هاکوپیان کارفرما حق ندارد برنامه نویس اراذل و اوباش صدا کند باید برنامه نویس به فامیلیش صدا کند و کارفرما قراردادی که برنامه نویس می بندد نباید اسم کارگر را بنویسد منظورم اینه که شما کارشناس فرانت اند بعد تو قرار داد شما به جای کارشناس فرانت اند کارگر نوشتند
اگر کارمندی زیاد تلفنش زنگ می خورد یا در لینکدین کار دورکاری یا پروژه ای پیدا کرده است که همراه با کار تمام وقتش انجام بدهد ،این اصلا به کارفرما ربطی ندارد گیر بدهد
هرکسی پیشرفت یک جور می بیند
پیشرفت خودم از شرکت قبلیم که هاکوپیان بود و الانی که آواژنگ هستم می سنجم.
۱)پروژه ریسپانسیو نبود ولی الان رو پروژه ریسپانسیو کار می کنیم
۲)در اونجا هر صفحه که می زدی api بعد از دوماه می دادند تازه بعضی موقع ها غلط بود و باید اصلاح شده به بک اند می دادید ولی در اینجا هر صفحه که قرار است زده شود بلافاصله api داده می شود تازه اونجا قبل از من یک برنامه نویس فرانتی بود که می گفت من هر تسکی به شرطی می زنم که api همون موقع داده شود که ای کاش منم همچین شرطی می گذاشتم.
۳)پروژه لانچ شده است ولی اونجا پروژه لانچ شده نبود.
من چون پروژه لانچ شده نبود api درست حسابی کار نمی کردم کار به سختی پیدا می کردم
۴)هر تسکی که می خواهید انجام دهید باید اول ui _ux کار بزند بعد شما تسک بزنید یک موقع یک ماه بود ui-ux نداشتند تسکی نداشتند ولی در اینجا خودت یک front end developer ui هستی و منتظر ui ux کار نیستید.
۵) در انتخاب پکیج آزاد هستی ولی در اونجا برای پکیج اضافه کردن از مدیرپروژه اجازه می گیرید
۶) در نوشتن کدهای css آزاد هستید ولی در اونجا مثلا نوشتن position ممنوع بود درسته من همه جا flex یا گرید استفاده می کنم ولی خودم تعیین می کنم کجا flex بهتر یا گرید یا اصلا با پوزیشن کار کنم.
از نظر حقوق یکسان و شرایط کاری یکسان است.
فقط میتونم بگم کار کردن توی این شرکت جز تلف کردن وقت هیچ چیز دیگه ای نیست اگه آیندتون براتون مهمه خرابش نکنید
هیچ چیزی سر جاش نیست هیچ مزایایی ندارین و با شیرین بازی و عنوان کردن این که ما خیلی خفنیم شمارو تحت تاثیر قرار میدن خلاصه گولشونو نخورین
من در بیمیتو تجربه خوبی نداشتم؛ کار با ازکی بود که بعدا با بیمیتو ادغام شد. حجم کار بالا بود و چند نفر که با هم دوستی داشتند، شرکت را تشکیل دادند و مدیران شدند. مدیری که انتخاب شد، در واقع هیچ سافتاسکیل مشخصی ندارد و رفتار حرفهای را نمیشناسد. بطور کلی رضایت زیادی نداشتم.
چالش در تیم تست زیاد بود. و تجربه ی تلخی که دارم این هست که بدون اطلاع قبلی تعدیل انجام شد. واقعا نمی دونم تعدیل بر اساس چه معیارهایی صورت گرفت. رفتار غیرخرفه ای شد. حتی به منابع انسانی شرکت های دیگه اعلام کرده بودن این نیروهارو استخدام نکنین. کلا آواز دهل از دور خوش است برای شرکت شیپور خیلی صدق می کنه.
قرارداد ساعتی است (آدمهایی پست که حتی حاضر نیستند حق کارگر را بدهند) اکثر افراد بعد از قبولی در مصاحبه پس از اینکه متوجه روش پرداخت و محاسبه حقوق میشوند کنسل میکنند ولی از اول به کسی شفاف نمی گویند قضیه از چه قرار است
اضافه کاری ضریب ندارد
شما اصلا مرخصی نداری یعنی اگه مرخصی بگیری در واقع حقوقت کمتر خواهد شد
همه جدا خدا خدا میکنن تعصیلی در تقویم باشه، تو این شرکت برعکسه چون باعث میشه حقوقشون کمتر بشه
واقعا نسبتی بین کار و زندگی نیست و تعادل زندگی شما به هم خواهد خورد
حقوق فروردین بچه ها (به لطف حقوق ساعتی) بین نصف تا یک سوم حقوق توافقی خواهد بود یعنی عملا فروردین حقوقی ندارید
یک ساختار خیلی مسخره وجود داره که تمام پروژه های شرکت با اون انجام میشه که vb.net هست
هیچ چالش فنی وجود نداره و هر روز پسرفت می کنید با تکنولوژی 20 سال پیش کار میکنید
دانش فنی مدیران در حد صفر هست، یک نفر هست که از بقیه بهتره از نظر فنی (برای مدیریت و البته بقیه مدیران)که حکم خدایی داره
که در واقع آدم توانمندی هست ولی نه در اون حدی که شرکت فکر میکنه
امکان داره منشی شرکت زیر آب شما رو بزنه و هر لحظه با دوربین شما رو چک میکنه و دائم به صاحب شرکت که خارج ایرانه گزارش میده
توی این شرکت افراد به 2 دسته تقسیم میشن افرادی که اونجا رو به صورت هیئتی مدیریت میکنن و دور هم خوش و خرم و حقوق های خوب و کار کم و یه جورایی تایید شدن و سایرین که گروه اول هر کاری بخوان میتونن بکنن و گروه دوم هیچ کاری نمیتونن بکنن
این شرکت انتظار بیجا زیاد از بچه ها داره، اگه صحبت کنید سریع برخورد میکنن میگن کمتر صحبت کنید و صداتون خیلی بلنده (که در واقع بلند نبوده) اما گروه اول بلند بلند میخندن، حرف میزنن کسی نیست بهشون بگه چه خبره، پیش امده بود که حتی با صدای بلند آهنگ میذاشتن اما کسی کاری نداشت چون اونها از همه چیز مبرا بودن
شما نه تنها امکان رشد از نظر فنی را ندارید همچنین از نظر پست اداری هم نمی توانید رشد کنید ، چون برای ۱۰ سال پست مدیران ثابت شده است
شرکت تیم تولید و پشتیبانی جدا ندارد و شما همه کار میکنید باید کد بزنید و پشتیبانی هم بکنید و استقرار هم بر عهده شماست و خلاصه باید جواب همه را بدهید این اواخر حتی زمان و هزینه را هم باید اعلام می کردید و جواب نامه های بانک را هم میدادید تمرکز روی کار کاملا بی معنی هست
در وسط کار میگفتن برو بانک (پشتیبانی) فلان سیستم خراب شده و حتی در محل بانک کارت تموم شده بود میگفتن فلان سیستم هم کارشو انجام بده (کاری که هیچ اطلاعی نداشتی و مربوط به تو نبود) و ...
هر نفر حداقل ۵ پروژه را پشتیبانی میکند و در صورت لزوم بیشتر هم خواهد شد برای من در مدت کمتر از 2 سال حتی به بیشتر از 10 سامانه هم رسید
محیط شرکت استاندارد نیست کمترین صدا از دستشویی به وضوح شنیده میشود و ...
در این شرکت ساعت ناهار 30 دقیقه هست
پنجشنبه ها تعصیل نیست
در این محیط کاری احساس کردم با چالشهای جدی روبهرو هستم و شرایطی نبود که به آن عادت کنم. فضا پر از درگیریهای داخلی و بروکراسی طاقتفرسا بود و همیشه بر سود خالص تأکید میشد، بدون اینکه توجه کافی به تعادل بین کار و زندگی شود. مدیران در رأس امور خویشتندار و پرتوقع بودند و بیشتر امور را در دست داشتند، در حالی که برخورد انسانی مفقود و روابط همکاران به شدت کشدار و پراز شکایت بود. فضای رقابتی داخل تیم ناسالم بود و گاهی همه از جاسوسی حرفهای هم صحبت میکردند. اصول و دستورالعملها متناقض جلوه میکرد و شفافیت کم بود؛ از سوی دیگر فضا به نظر میرسید که بیمار و ناسالم باشد. به نظر من چندین مسأله عمیق در سازمان وجود داشت که بهرهوری را کاهش میداد و باعث میشد احساس کنم پاداشی برای تلاشها در کار نیست. همچنین همکاران غرغرو و نبود تعادل مناسب میان کار و زندگی مزید بر علت میشد. در نهایت احساس میکردم خودمحوری در رأس تصمیمسازی وجود دارد و فضای کاری را به جایی ناخوشایند تبدیل میکند.
از نظر تکنولوژیک و یادگیری و از نظر اجتماعی شرکت خوبی هست. به نظرم به فرد یاد میده که برای فعالیت در یک سازمان بزرگ چطوری میشه رفتار کرد. من از باکس چیز هایی زیادی یاد گرفتم. الان در یک شرکت بزرگ خارجی مشغول هستم و باید بگم که تجربه باکس در زمینه رفتان حرفه ای کمک کرد.
آقای عارف قراخانی جزو هیات مدیریت و همچنین CTO هستش. به نظرم فرد منطقی و قابل اعتماد و همچنین محترمی هستش ( با وجود اینکه لزوما دانشش از سطح دانش نیروهاش بیشتر نیست. منتها با رفتار منطقی و اخلاقی سیستم رو درست پیش میبره . کاملن نظرات شما رو از نظر تکنولوژیکی میشنوه و سبک سنگین میکنه. و اگه به طور کلی میارزید به زحمتش قبول میکنه) بعضی مواقع میبینیم که برای انجام بعضی کارها، ابتدا کار رو با روش ابتدایی انجام میدن و اگه لازم بود اون رو به روش با تکنولوژی پیشرفته تر و با معماری درست تر پیاده سازی میکنن. کلن اعتقادشون بر اینه که سری که درد نمیکنه رو نباید دستمال ببندید.
این هم خوبه هم بده باعث میشه که یک سری بلک باکس داشته باشیم که دارن کار رو درست انجام میدن ولی ممکنه که در بعضی مواقع کد ها در یک سری جاها با حالت ایده آل خیلی فاصله داشته باشه و تا بیاد این درست بشه یه مقداری طول میکشه.
و مطلب دیگه اینکه دست شما خیلی زیاد باز نیست که هر لحظه هر تکنولوژی ای که میخواین رو تو پروژه بگنجونید ( از ترس هایی مثل استیبل بودن تکنولوژی گرفته تا بار اضافه ای که اون تکنولوژی ممکنه به بچه های devops و فرآیند هاشون اضافه بکنه) و شما مسیر لزوما خیلی آسونی ندارین اگه بخواین یه تکنولوژی اضافه بکنین که خیلی از تیم ها رو ممکنه درگیر بکنه . که این هم خوبه و هم میتونه بد باشه.
من تجربه مصاحبه با این شرکت را می نویسم.
مصاحبه اول به طور اسکایپ برگزار شد. در حد یک ساعت. یک نفر از افراد تقریبا هیچ حرفی غیر از معارفه خودش نکرد و حتی تصویری هم نداشت. نفر دوم هم که جوان بود بعد از مدتی دوربین خود را خاموش کرد. در کل دو سه سوال از قبل آماده شده را پرسید و به سوالهای من در مورد پروژه، محیط کاری و غیر هیچ پاسخی نداد و به آینده واگذار کرد.
نوبت دوم برای مصاحبه حضوری به محل شرکت رفتم اونجا برخورد پرسنل خوب بود. محیط شیک و مدرن داره ولی به طور مشکوکی به شدت ساکت بود. به حدی که حس زندانی بودن بهم دست داد. در مدتی که منتظر بودم افراد خیلی بی تفاوت و در سکوت از کنار هم رد می شدند و من حس دوستانه بودن و صمیمتی در بین آنها حس نکردم. هیج همکار خانمی اونجا ندیدم و آقایان همگی برای دهه فاطمیه مشکی پوش بودن و کلا در ظاهر محیط مذهبی بود.
به من گفته شد که این مصاحبه آخر فنی است و من انتظار برخورد با مدیر فنی و افراد فنی در سطح بالایی داشتم ولی از دو نفر مصاحبه کننده یکی جوان بیست و چند ساله بود که تقریبا نصف من سن داشت و تقریبا هیچ حرفی نزد و دیگری هم حدود سی ساله بود.
کلا چند سوال از من پرسیده شد که سطح سوالات به شدت پایین بود. حتی در کمال تعجب از من سوالات هوش!! پرسیده شد ( چون من به علت سابقه زیاد در نقش مصاحبه کننده در چند صد جلسه مصاحبه حضور داشته ام )
در صورتی که دنیای برنامه نویسی آنقدر گسترده است که شما به عنوان مصاحبه گر می توانید چند روز پی در پی سوال مطرح کنید و بپرسید. در حالی که پرسیدن سوال هوش در حوزه HR است.
سوالات به شدت کلی و سطحی بود مانند اینکه از گیت استفاده میکنید یا نه !!! یا دیزاین پترن استفاده میکنید یا نه !!! کلین کد چی استفاده می کنید؟!! که این نشان دهنده سطح فنی پایین افراد مصاحبه کننده در مقام مدیر فنی داشت.
دوستان مصاحبه کننده از جواب به سوالات من در مورد تکنولوژی های مورد استفاده در شرکت و یا پروژه ای که قرار است در آن کار کنم و ... با کمال تعجب تفره می رفتند و به جلسه بعدی موکول کردند.
گفته شد هر تیم به طور مستقل با یک تکنولوژی و حتی یک زبان برنامه نویسی !! از سی شارپ و جاوا و پایتون استفاده میکنند و کلا یک بی برنامگی سیستمی عجیبی وجود داشت و فقدان تیم حرفه ای محسوس بود.
برای بار سوم مرا به جلسه دعوت کردند و به من گفته شد که این جلسه HR است و باز به تجربه انتظار برخورد با مدیر نیروی انسانی و معاونین شرکت را داشتم که در کمال تعجب باز دو جوان بیست و چند ساله برای محاصبه HR امدند. که آنها هم به طور مشهودی تازه کار بودند. مانند جلسه قبلی سوالات عجیب و بی ربطی مثل: در طول ساعات کاری چای می خورید یا قهوه؟؟ ویا سوالات شخصی عجیبی مانند نام پدر و مادر و خواهر و برادر شما چیست ؟ هر یک چند سال دارند و مدرک آنها چیست؟؟؟ پرسیده شد. دوستان باز در جواب سوال من که قرار است به کدام تیم و کدام پروژه ملحق شوم پاسخ نداده و ابراز بی اطلاعی کردند!! در جواب سوال من در مورد مزایای شرکت. پرداخت حقوق به موقع و داشتن پارکینگ عنوان شد!!! و تقریبا هیچ مزایای دیگری نداشتند. قانونی عجیبی وجود داشت که نباید در کارگزاری مفید و یا در هیچ کارگزاری دیگری!!! و در کل در بورس نباید هیچ حساب داشته باشید و اگر دارید باید پول آن را خارج کنید. ساعات کاری 7 تا 3 با دو ساعت شناوری از 9 تا 6 عصر است. اضافه کار به هیچ عنوان پرداخت نمی شود و پنج شنبه ها تعطیل است.
در کل یه جور بی برنامگی شدید وجود داشت. نه می دانستند نیرو در چه سطحی نیاز دارند و نه می دانستند برای کدام پروژه !!! افراد همگی کم سن و سال و با مهارت های فنی پایین بودند.
فکر میکنم اولین تجربه مصاحبهام خیلی خوب و عالی بود.
مصاحبه از بخش منابع انسانی آغاز شد و جلسه فنی به نوبت بعدی موکول شد.
آقای اعتمادی با دقت و شفافیت بالایی سوالها را مطرح میکردند و به پاسخهایم با دقت گوش میدادند.
به نظرم پابلیکا ویژگیهایی دارد که میتواند آینده روشنی برایش رقم بخورد و خوشحال میشوم اگر بتوانم در مصاحبه فنی هم موفق شوم و با آنها همکاری کنم.
در اینجا همسویی با اون چیزی که تجربه به من آموخت رو میخواهم به شکلی تازه بنویسم. من اونجا به عنوان نیروی شبکه و زیرساخت استخدام شدم و به مرور به سراغ گنو/لینوکس و مدیریت سیستمی و در نهایت به نقش sysDevOps رسیدم. فضای کار خیلی دوستانه و گرم بود و همکارها آدمهای دم دست و بااخلاص بودن، هرچند از نظر مالی وضع خوب نبود و خبری از پاداش هم به چشم نمیخورد. مدیرعامل قدیمی همیشه میگفت ما با کمبود منابع سامانهها رو بالا میآوریم و من هم تا پایان مسیر دیدم که واقعا چقدر سختیها وجود داشت. من در فاصله شروع تا رسیدن به مقطع کار کارشناسیارشد، تجربه عملی رو در کنار درسیها دیدم و باور دارم دانشگاه نقش آرامبخش یا همان_DEFAULT_ رو در کار خودم داشت و در عمل با کار، چیزهای بیشتری دستگیرم میشد. رئیسم آدم بااخلاق و یادگیریپذیر بود و طی این مدت، نکات زیادی ازش یاد گرفتم؛ هرچند اخیرا کمی اختلاف داشتیم اما به نتیجه کار احترام گذاشت و همکاران خوبی هم در کنارش بودند و یکی از بهترینها به اصطلاح نخبه بود. بیاندازه دلم برای روزهای حضورشون تنگ شده بود؛ اون تیم فجر سپاسی که با آمورش کارآموز میگرفت، تجربهای بود که کمتر مشابهش دیدم: آموزش میدادن اما پرداختی کمی داشتیم و نیروها به مرور از شرکت جدا میشدند. در طول مرداد تا شهریور سال ۱۴۰۰ حدود بیست نفر از تیم جدا شدند. یکی از مشکلات شرکت این بود که حقوق را بهصورت چرخشی پرداخت میکردند و هیچ پاداش مشخصی وجود نداشت؛ بهطور کلی وضعیت مالی به این شکل بود که حقوق مانند یارانهها پرداخت میشد و این باعث کمانگیزگی شد. در نهایت، در اوج فشارها تصمیم گرفتم از آنجا بیرون بیایم و چهار همکار دیگر هم دنبال من آمدند تا در جای دیگری ادامه دهند؛ حالا با هم با آرامش و رضایت کار میکنیم.
با تجربهای که داشتم فهمیدم کارمزد منو نمیدن و بهراحتی میپیچونتمون. حواستون هم باشه که با چه کسایی همکاری میکنید. بهخاطر رفتارهای بیثبات، بهخاطر یه سلام ساده بهم گفتن خداحافظ. مدیریتشون خیلی خودشیفتهس و خودشو کامل معرفی میکنن ولی واقعا کار رو بیکیفیت میکشونن پایین. برای مصاحبه هم اگر رفتید، در ساختمون لاکچری و ظاهرش پولدارشون گول نخورید؛ اونجا دقیقا دارن مال خودشونه.
در این شرکت فضایی کاملا سنتی و محدود به نظر میرسید و از ابتدا هم مشخص بود که معیارهای دینی نقش پررنگی بازی میکند. اگر از نظر مذهبی یا پوششی با مجموعه همسو نبودید، بهتر بود رزومه را ارسال نکنید؛ در مراحل اولیه هیچ توضیح واضحی درباره انتظارهای پوششی داده نمیشد، اما به مرور جلساتی برگزار میشد که به نوعی به ازای پوشش و رفتارها اشاره میگردید. برخی قوانین مربوط به پوشش همچنان اجرا میشد و رعایتشان به چشم میخورد.
این محیط کار برای کسانی که با فضاهای مردمی و گاه پرتنش روبهرو هستند، چندان مناسب نبود و سطح سواد برخی همکاران در حدی نبود که انتظار میرفت؛ به نظر میرسید کارها بیشتر به صورت کپیکاری انجام میشود و جو عمومی مثل ادارات دولتی قدیمی است.
در حوزه منابع انسانی هم رویهای متفاوت وجود داشت؛ استخدامهای کوتاهمدت انجام میشود تا بعدا تغییراتی ایجاد شود و اگر با الزامات شرکت همسو نبودید، ممکن بود ارتباط قطع شود با این تبلیغ که فضا برای همکاری با ما فاصله دارد و اینجا به سمت سمتگیریهای خاصی میپردازند.
کار کردن در این شرکت شرایط بسیار سختی داره
اول کار یه سفته خیلی سنگین از شما میگیرن و یه قرار داد که صفر تا صد آن به نفع کارفرما می باشد.
شرکت مدیریت بسیار ضعیفی دارد در حدی که من از حد junior هم پایین تر بود به مدیر از git گفتم و تا آن موقع حتی اسم آن را هم نشنیده بود، در حالی که ادعای بلد بودن سالیدیتی و بلاکچین را داشتند و سابقه ۱۴ ساله.
در شرکت شما با سیستم شخصی خودتون کار میکنین و قسمت خوراک هم کلا بر عهده شماست و شرکت فقط چایی را بر عهده میگیرد.
با دوربین حتی صفحه اسکرین شما هم کنترل میشود که من درحال کارآموزی بودم برای من اجازه مطالعه کتاب و یا آموزش های ویدیویی کوتاه را ب من نمیدادند.
مدیر شرکت اکثرا حضور ندارند و تلفنی و با دوربین جریانات رو کنترل میکنند،
کلا روز تعطیلی وجود ندارد و فقط و فقط روز جمعه تعطیل هست وسلام.
(قسمتی از خواطراتم) اگر روزی تعطیل رسمی باشد مدیر با شما تماس گرفته و از تعطیلات زیبایی که در آن درحال خوشگذرانی هستند برایتان تعریف خواهد کرد و برای شما نکته ای را یادآوری خواهند کرد که پروژه فورس هست و باید سریع تمام بشود و عقب مانده ایم.
همچنین پنج شنبه ها روز نظافت است و کل شرکت از میز و صندلی خودتون تا آشپزخانه و سرویس های بهداشتی را تمیز خواهید کرد.
درکل چه پروژه را بخوبی انجام داده یا دیر تحویل دهید در کل جز بی احترامی و حتی فحش چیزی دیگری نمی شنوید.
معمولا جلسات ۱۰ دقیقه مانده به اتمام ساعت کاری برگزار میشوند(اسم جلسه را جلسه تحقیری گذاشته بودیم چون اهداف جلسه ی تحقیر کارکنان بود) و باعث میشود که شما یک ساعت بیشتر آنجا بمانید.
اگر کارها سنگین باشند معمولا شب ها بخصوص شب پنج شنبه که قرار است فرداش استراحت کنید با شما تماس گرفته میشود و اسرار میکنند که پروژه را روز جمعه هم ادامه دهید. (اضافه کاری محسوب نمیشد چون خودمان کم کاری کرده بودیم و پروژه عقب افتاده بود :/ )
پس از مدت کوتاهی همکاری با این شرکت، تنها دو نفر از همکاران را دیدم که واقعا به اندازه کافی باسواد بودند و ارزش زمانم را داشتند؛ یکی مدیر فنی و دیگری مدیر پروژه. این دو نفر هم از وضعیت مدیریت مدیران ارشد شرکت و شیوههای مدیریتیشان ناراضی بودند و به دلیل سنتی بودن، سطح سواد مدیریتی پایین و برخورد توهینآمیز با کارکنان، قادر به تأثیرگذاری بر آنها نبودند و نهایتا دیدم که مدیر پروژه و مدیر فنی از تصمیمات مدیران بالادستی ناامید شدند و دیگر با مدیران بالادستی به بحث نمیپرداختند.
به نظر من این شرکت به دلیل شخصیت و فرهنگ مدیریتی رئیسان و همچنین تأخیر در پرداخت حقوق و سایر مزایا، تجربهی کاری خوبی نبود و به همین دلیل توصیه نمیشود.
