در سال ۱۴۰۱ وارد شرکت توسعه ارتباطات الکترونیک تجارت ایرانیان شدم و به شخصه میتونم بگم یکی از بهترین تجربیات شغلیام بود. مصاحبهکنندهمون رفتار دوستانهای داشت و سوالها کاملا مرتبط بودند؛ هیچ پرسش بیربط یا تعریفهای مبهمی مطرح نمیشد و اگر جوابی رو نمیدونستم، رفتار مصاحبهکننده به گونهای نبود که احساس بدی به من دست بده. از نظر فنی و تکنولوژی در سطح بهروز بودن هستند و تیم هم خیلی عالیه و محیط کار دوستانه و صمیمیای وجود داره. حقوق نسبت به اکثر شرکتها مناسب و خوب بود و مدیریت نسبتا قوی دیده میشد. برخلاف خیلی از شرکتها، با وجود داشتن دوربین، حس نمیکردی پشت سرت کنترل میشود و بهطور مرتب نظارت میشد.
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
شرکتی بی در و پیکر بهتره آدم کار نکنه ولی اونجا هم نره مدیریت افتضاح از اون مدیرکل گند دماغ تا مدیران ارشد یه روز دیدم مدیر ارشدش رو گفتن جمع کن برو!!! آخرش هم با همین روش منو اخراج کردن گفتن یا بیا خودت استعفا بنویس و پولات رو راحت بهت بدیم یا اینکه شکایت کن و حالا حالاها بدو...
وقتی توی این شرکت کار میکردم، واقعا حس میکردم همه چیز به هم ریخته است و هیچ کدام از بخشها درست عمل نمیکردند. پشتیبانی سرور برای من خیلی ناامیدکننده بود و نتوانستم نتیجهای قابل قبول بگیرم. حتی وقتی زمان میگذاشتم، به نظر میرسید هیچ چیز درست پیش نمیرود، چه از نظر مادی و چه از نظر علمی.
مثل این که از همون اول فهمیدم کار پشتیبانی مشتریان توی هلدینگ تاک تا حد زیادی چالشبرانگیز و فشار بالاست. اوایل که صفر بودم و هیچ تجربهای نداشتم، فکر میکردم همون موقعیت خوبی برای شروعه، اما واقعیت چیز دیگهای بود. محیط کار اونقدر ناسالم بود و رفتارها به گونهای بود که اکثر افراد بیشتر از یکسال در اونجا دوام نمیآوردن. فشارهای زیاد خیلی محسوس بود و گاهی برای یک دقیقه بیرون رفتن هم باید از مدیر اجازه میگرفتم. اضافهکاریها حساب نمیشد و اگر صبح کمی دیرتر وارد میشدم، باید به ده نفر پاسخ میدادم و حقوقم هم کسر میشد. منابع انسانی به شدت ناکارآمد بود. فردی به نام علی خلخالی که به نیروها فشار میآورد و مسئولیتها را به عهدهی دیگران میگذاشت وجود داشت. به نظر میرسید که برای کارگران هیچ ارزش یا اهمیت قائل نیستند و وضعیت روحی و کاری ما برایشان مهم نبود. من هم اشتباه کردم که یک سال کنار گذاشتم و اکنون پشیمانم. اگر دوباره بخواهم تصمیم بگیرم، اینجا را برای کار انتخاب نمیکنم.
از همان روز اول که وارد این شرکت شدم، رفتار ناعادلانه و بیاحترامی نسبت به کارکنان رو میدیدم و خیلی سریع از اونجا خسته شدم. هر تاخیر خیلی کوچک هم سه برابر محسوب میشد و با ماجرای چک سفید امضا روبهرو بودیم؛ قرارداد رو بدون اینکه فرصت بخونیم میخواستن امضا کنیم. هیچ چیزی به طور درست در اختیارمون نمیگذاشتند. دو ماه که از کارم گذشته بود فرار کردم، اما بابت مدت زمان باقیمانده از نیرو جایگزینم، تازهترین تسویهها رو هم انجام ندادند. حدود بیست روز حقوقم پرداخت نشد و بیمه هم نمیکردند و موارد مختلف دیگری بودند. تا امروز بیسرپرستترین شرکتی بود که دیدم. در ساعات کاری هم اجازه خروج یا استراحت از پشت سیستم رو نمیدادند؛ ناهارم فقط چند دقیقه بود و بر خلاف انتظار تذکر میدادند.
به عنوان تجربهای که از بوت کمپ مپصا داشتم، با وجود وعدههایی که داده میشد، کارکرد کلاسها چندان کاربردی و مفید به نظر نمیرسید. در یک دوره نسبتا فشرده به مدت دو ماه و نیمی، تلاش میکردن من و همراهانم را به حدی به عنوان توسعهدهنده وا دارند که واقعا غیرمنطقی به نظر میرسید. ما از حضور در دوره انصراف دادیم، چون از کسانی که دورهشان تمام شده بود و مخصوصا در زمینههای هوش مصنوعی و جاوا وضعیتشان مشخص نبود، نتوانستیم جایگاهی پیدا کنیم. بعد از پایان دوره، به شکل دوبارهای به عنوان کارآموز معرفی میشدند و در نهایت خیلیها را با اولین اشتباه کنار میگذاشتند. خوشحال بودم که تصمیم گرفتم سریع از آنجا بیرون بیایم و گول وعدههایشان را نخوردم.
من برای مصاحبه رفتم و در مرحله اخر رد شدم. با اینکه مراحل مصاحبه خیلی خوب بود، اما خبر دادن در بین مراحل مصاحبه واقعا بدون مدیریت زمان بود. گفته بودن که بین مراحل مصاحبه یه هفته فاصله است اما نزدیک یکماه فاصله شد تا به من خبر دادن برای ریجکتی.
برای مصاحبه رفتم اما دقیقا از همان در ورودی فهمیدم که اینجا با اصول حرفهای فاصله دارد. منابع انسانی شرکت هیچکدام به نظر حرفهای نمیآمدند و عجیبتر این بود که جلسه مصاحبه برای سه نفر همزمان برگزار میشد. به طور کلی آن جلسه مصاحبه برای من تجربهای کاملا غیرعادی و ناامیدکننده بود.
والا من نمیدونم کی با دوست قبلی مصاحبه کرده! ولی واقعا اتاقک همون موقع هم که منابع انسانی نداشت ( که الان داره) جوش به گرم و صمیمی بودن معروف بوده. https://www.otaghak.com/
تجربهام از کار در چشمانداز آینده پارسیان را میبایست بالطبع به زبان خودم بازگو کنم. شرکت بسیار پویا بود و همکاران و مدیریت برخوردی همدلانه داشتند و مسیر پیشرفت مشخص بود چون با فناوریهای روز و سیستمهای با تعداد مشتریان بالا سروکار داشتیم. حقوق و بیمه به موقع بود و به طور کلی همهچیز خوب بود. تنها نکتهای که برایم چندان خوشایند نبود مربوط به ماهیت دولتی شرکت بود که باعث میشد حقوق نسبتا پایینتر از برخی دیگر از کارفرمایان باشد.
در یک سال سابقه کار با این تیم، از نظر رضایت کلی تاحدی راضی بودم، اما با تاخیرهای مکرر در پرداخت حقوق مواجه بودم و نسبت به تغییرات خیلی مقاومت نشان میدادند. جای کار مناسبی برای رشد نبود، با این حال از مدیریت خوبی برخوردار بود و تسکهای مشخصی داشتند که اجرای آنها باعث میشد من درگیر حاشیههای کاری نشوم.
با وجود سالپا، کار بهعنوان حسابدار را تجربه کردم و از رفتار موسس و سهامداران پر از نابسامانی بودم. واحد منابع انسانی هولدینگ استیل البرز و هفت الماس حقوق خودش را از زمانگیری بیثمران میگرفت و من هم برای دومین بار با پرسشهای شخصی و خصوصی وقت رسیدنم را گرفتند.
شرکت بزرگ و برند، مصاحبه ها مبتنی بر شایستگی، برگزاری پنل ارزیابی با متخصصین کاربلد، تیم فنی عالی، تیم منابع انسانی چابک و حامی و فوق العاده حرفه ای که کاملا شفاف با ارسال جدول حقوق و دستمزد و توضیحات جامع در خصوص تمامی مزایا و امکانات و فرهنگ سازمان سوالی را در ذهن من باقی نگذاشتند، حالم اینجا خوبه
شرکت دیجی آلفا در زمینه طراحی و توسعه نرم افزارهای فینتک و بلاکچین فعالیت می کند . این شرکت ساختارمند، منظم، پویا با محیطی کاملا دوستانه است. آموزش، یادگیری و ارتقای شغلی بخش مهم و جذاب شرکت هست. تعداد زیادی از همکاران ما بیش از دو سال مداوم در این شرکت حضور دارند. دیجی آلفا محیط مناسبی برای افرادی است که مهارت بالایی دارند و به دنبال محیط حرفه ای شغلی هستند.
به مدت 2 سال کار کردم، باید بگم با اینکه شرکت کوچیکی حساب میشه اما بسیار تیم حرفه ای دارن که خیلی خوب بود همکاری که داشتم، از نظر مالی و پرداخت به موقع هیچ وقت مشکلی نداشتم و فضای کاری صمیمی داشتند. به نسبت شرکت های دیگر سطح طراحی و شیوه کارشون بسیار حرفه ای و بروز بود و از اخرین Framework ها و راهکار های فضای Fintech استفاده میکردن که باعث شد من در طول 2 سال خیلی پیشرفت کنم و روی یادگیریم خیلی تاثیر داشت این همکاری. در کل تجربه کاری خوبی بود و سکویی شد برای پیشرفت شغلی من. ممنونم
من فکر میکنم برخورد کلی تیم صمیمی است، اما واقعا احساس نمیکنم برای کارمندها ارزش قائل باشند و به سادگی با آنها قطع همکاری میکنند. چیزی که پس از حدود پنج ماه تجربه به چشمم آمد این بود که به تعهداتشان خیلی آسان بیتوجه میشوند و امنیت شغلی بسیار کم است.
شرکت از لحاظ پرداخت حقوق خوبه ولی به شدت بار کاری زیاده و چالش های زیادی داره و فحاشی به کارشناس، شرکت به شدت ضعیفی هستش اصلا مشکلات کاربران براشون مهم نیست و پیگیری نمیکنن ، و فشار کار روی کارشناسی هست که پاسخگو تماس است مدیران و سرپرست ها اصلا مشکلات سیستم رو قبول ندارند و از سیستم فاسد به شدت دفاع میکنند نظر خودم اینه تو این شرکت به عنوان کارشناس مرکز تماس کار نکنید چون بعد یه مدت باید به رواشناس مراجعه کنید
برای این شرکت من تجربهای فراتر از یک کار معمولی داشتم؛ در محیطی کار میکردم که با وجود ظاهری عادی، کارهای غیرقانونی و خطرناک را همزمان به انجام میرساند. آنها به جمعآوری اطلاعات افراد میپرداختند و با حکومت در ارتباط بودند. علاوه بر این، فعالیتهای دیگری مانند تولید بدافزار، شناسایی نقاط ضعف و خبرچینی هم در کارشان به چشم میخورد و افراد حاضر در چنین تیمی را بسیار خطرناک میدانستم.
تجربه دو سالی که تو این شرکت داشتم بسیار بد بود.کسانی که اونجا کار میکردن مثل برده برای مدیران هست. برخورد بسیار بدی با پرسنل دارن خصوصا یکی از مدیرا که لحن بد و کلی داد بیداد با پرسنل دعوا میکنه و چند باری دیدم اینقدر داد و بیداد کرده که پرسنل گریه کرده در کل فکر کنم مریضی خاصی داره. حقوق بسیار پایین دارن و با تاخیر و با منت پرداخت میکنن. پرسنل با دوربین کنترل میکنن و همیشه یکی بالاسر همه هست. کسانی که تو این شرکت هستن همه چیشون باید اینجا بشه صبح ها زود باید بیان شب ها دیر برن. مدیریت بسیار ضعیفی دارن و کلا با دو نفر مدیریت میشه و درحدیه که حتی برای خرید یه دستمال کاغذی مدیر عامل باید امضا و تایید کنه. خونه بشینید خیلی بهتر از اینکه بیایین اینجا و با روح روانتون بازی کنن بازم تکرار میکنم اینجا مثل بردن!!!!!!!
در کوره جستوجوهای شغلیام با شرکت توربین مپنا (توگا) رو به رو شدم. پس از فرستادن رزومهام از طریق وبسایت شرکت توسعه و بهرهبرداری ریلی مپنا که در میدان راهآهن واقع است، با من تماس گرفتند و درخواست کردند رزومهام را دوباره ارسال کنم. بعد از این کار، باز هم با من تماس گرفتند تا برای مصاحبه بیایم. در جلسه، با مدیر مهندسی، آقای مهندس جوادی، ملاقات کردم و ایشان ابراز رضایت کامل و خشنودی کردند. در پایان مصاحبه هم از تحصیلات عالیهام در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد گفتند و از شایستگیهایم تشکر کردند. آنگاه از من درخواست کردند رزومه دوستانم را هم برای ایشان بفرستم تا دعوت به مصاحبه بدهند؛ تأکید کردند که اگر دوستان من مانند من در المپیادهای علمی و رشته مکانیک خودرو مقام کشوری داشتند، مناسب خواهند بود. من هم گفتم اگر شمارهای داشته باشم، بررسی میکنم. سه هفته بعد، منشی ایشان که لیسانس هم نداشت، بدون ارائه مدرکی، ماهیانه پایه حقوقی ۱۱ میلیون تومان را برای کارشان اعلام کرد. پرسیدند چرا کسی را معرفی نکردی و در نهایت گفتند برای دعوت به مصاحبه دوم باید به جمعی از نفرات مشخص برسیم تا جلسه کمیته جذب با حضور مهندس عباسی برگزار شود. شرط ورود به کمیته جذب این بود که معرفیکنندگان همنفرات معینی داشته باشند. من هم از بهترینها و کسانی که تخصص بالا در تعمیرات اتوبوس، تریل، خودروهای سنگین و برندهای خارجی داشتند، معرفی کردم؛ اما با هر بار پیگیری گفتند مهندس جوادی الان به هلند رفتهاند و حضور ندارند. مدتی بعد با سایر دوستان تماس گرفتند اما من را مطلع نکردند. وقتی با آقای جوادی تماس گرفتم، فرمودند فرایند جذب طولانی است و هنوز با کسی تماس نگرفتهاند. اما من از طریق روابط دوستانم آگاه شدم که آنها با من هیچ تماسی نگرفته نبودند. وقتی به ایشان گفتم که شما شاید اشتباه میکنید، دوستانم گفتند که تماس گرفته شده است و با توضیحاتی صریح و بیپرده گفتند که آدرس منزلشان در تهران است. پرسیدم پس چرا با من تماس نگرفتید وقتی رزومهام ارسال شده بود؟ به دنبال توضیحی که گفتند رزومه را آقای جوادی ارسال میکرده و گاه خانم جعفری با ذکر عباراتی مبهم دروغ میگفته، من مانده بودم با هشت نفری که برای مصاحبه دوم دعوت شده بودند و از من پرسیدند چرا من را معرفی کردهام. در نتیجه، تجربهای به من نشان داد که رفتارها و فرایندهای این شرکت با نیروهای نخبه به گونهای نامشخص و گاهی غیرشفاف پیش میرود و این موضوع باعث تردید من نسبت به فرایندهای گزینش و جذب شد.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.