برای موقعیت Associate Product Manager درخواست دادم و مصاحبه آنلاین داشتم مصاحبه خوب پیش رفت اما بعد از مصاحبه ریجکت شدم بعد از این که علت ریجکت رو خواست خیلی حرفه ای و دقیق برام فیدبک فرستادن رفتار مصاحبه کننده خوب بود و همین طور منابع انسانی خوبی هم داشت که بعد از ریجکت من تونستم باهاشون ارتباط بگیرم و ازشون فیدبک دریافت کنم در کل فکر میکنم برای مدیریت محصول فضای رشد خوبی داشته باشه
تجربههای کاری و مصاحبه شرکتها
برای موقعیت Associate Product Manager درخواست دادم و مصاحبه آنلاین داشتم مصاحبه خوب پیش رفت اما بعد از مصاحبه ریجکت شدم بعد از این که علت ریجکت رو خواست خیلی حرفه ای و دقیق برام فیدبک فرستادن رفتار مصاحبه کننده خوب بود و همین طور منابع انسانی خوبی هم داشت که بعد از ریجکت من تونستم باهاشون ارتباط بگیرم و ازشون فیدبک دریافت کنم در کل فکر میکنم برای مدیریت محصول فضای رشد خوبی داشته باشه
بنده در لینکدین بصورت اتفاقی با شخصی از مکو آشنا شدم و پس از صحبت گفتند که برای قسمت خودرو برقی نیرو نیاز دارند و نمونه کارهام رو برای ایشون فرستادم. پس از حدود دو هفته زنگ زدند که تشریف بیارید. در مصاحبه اول خود اون فرد که فهمیدم مدیر یکی از قسمت ها بود و یک نفر نیرو فنی دیگه، مصاحبه انجام دادند (نمی دونستند چی باید بپرسند) بیشتر جنبه فنی داشت و رفتار محترمی داشتند. برای مصاحبه دوم که حدود یک ماه بعد از مصاحبه اول بود تماس گرفتند و رفتم دیدم 15 نفر دیگه برای مصاحبه اومدن، موقع مصاحبه دوم یه اتاق بود که سه نفر نشسته بودند که یکی از آن سه نفر عادل دمشقی مدیر عامل خود مکو بود. به محض اینکه وارد اتاق مصاحبه شدم یکی از آن سه نفر شروع کرد مسخره کردن موی کم پشت و ریزش موی من و بعد سه نفری از خنده ریسه می رفتند. خود عادل دمشقی که به یک حالت بی احترامی نشسته بود تا آخر جلسه اصلا حتی یه نگاه هم به من نکرد و فقط با حرف های دو نفر دیگه میخندید (پاهاش رو به سمت من باز کرده بود و با گوشیش بازی میکرد) بلاخره بعد از کلی تحقیر بنده و خندیدن به من یه مقداری حالت جدی به خودشون گرفتن و اولین سوال مصاحبه رو از بنده کرد: معرف داری اومدی اینجا؟ و وقتی جواب خیر من رو شنید جلوی من با کله علامت نه بهم دیگه میدادن و شروع کردند به رگبار سوال های کاملا بی ربط به رشته بنده پرسیدند(رشته من الکترونیک بود و آنها از حفاظت و برق صنعتی می پرسیند) که با توجه به سابقه فنی تقریبا به سوالات بی ربط آنها پاسخ دادم و وقتی دیدند کم نمی آورم کلافه شدند و به ناچار بنده رو فرستادند طبقه پایین که از بنده یک تست جهت قسمت مونتاژ کاری بگیرند (در حالی که من نیروی سنیور طراح میکروکنترلری و آلتیوم با سابقه زیاد بودم و اصلا برای مونتاژ کاری نیومده بودم اونجا) با این حال طبقه پایین رفتم و مسئول تست هم باز این سوال رو از من پرسید که معرف شما کی بوده؟ و یه تست مونتاژ/دی مونتاژ از من گرفت که در تست موفق بودم و تبریک گفت و من رو برد قسمت های مختلف و آدما و همکارهای دیگه رو معرفی کردن و کارهای مختلف رو نشون دادن به من که طولی نکشید تلفنش زنگ خورد و یکی از اون سه نفر اگه اشتباه نکنم به اسم شخصی به نام آقای حسینی باهاش تماس گرفت و ده دقیقه ای حرف زدند و وقتی برگشت حرفش عوض شد و گفت که ببخشید شما فلان جا رو اشتباه مونتاژ کردی و زورکی گذاشت تو دهن ما که شما چیزی بلد نیستی و وقتی نگاه متعجب من رو دید برای اینکه من مدعی نشدم صداش رو خیلی بالا برد و تهمت زد که وقتی که من نبودم دزدکی بردها رو جابه جا کردی و تقلب کردی موقع مونتاژ و منو گول زدی و... من رو رد کردند، کل این فرآیند دو ماه وقت من رو گرفت و مصاحبه دوم بسیار تحقیرآمیز و ناراحت کننده بود بخصوص اون تهمت ناحق آخرش واقعا برای منی که تمام عمرم راه درست رو رفتم خیلی دردناک بود.
شرکت پرداخت اول کیش (جيرينگ) تجربهای از یک مصاحبه دهنده با رویکردی نامنظم داشت که دلمردگی کارجویان را برمیانگیزد. برای موقعیت توسعهدهندهی اندروید اقدام کردم؛ مصاحبهی فنی آنلاین قرار بود برگزار شود، اما روز قبل اعلام کردن که برگزاریاش چند روز به تعویق بیفتد. سرانجام یکی از کارکنانشان آمد و پس از چند دقیقه روشن شد که قرار نبوده در مصاحبه حضور داشته باشد و تنها به دلیل غیبت دو نفر از مصاحبهکنندگان اصلی به جلسه آمده بود. مصاحبه حدود چند دقیقه طول کشید، از من حقوق پیشنهادی پرسیدند و گفتند تسکی برای انجام فرستاده میشود. پس از یک یا دو روز تسک فرستاده شد و آن را انجام دادم. گفتند بخشهای دیگری هم اضافه کنم و من هم اضافه کردم و تحویل دادم. اما از آن به بعد خبری نشد. ده روز بعد پیگیری کردم تا حداقل از تسک بازخورد بگیرم، اما پاسخ یا خبری دریافت نکردم. چندین بار با تماس تلفنی با واحد منابع انسانی پیگیری کردم که هر بار قول میدادند اطلاع میدهند اما هیچ خبری نشد. حتی حضوری مراجعه کردم تا رفتارشان را نشان بدهم و توضیح بدهم؛ باز هم گفتند حتما اطلاع خواهند داد اما دوباره هیچ بازخوردی دریافت نشد. در نهایت به نظر میرسد با شرکتی مواجه هستم که بیاحترامی به وقت و شأن افراد را در فرهنگ سازمانی خود نهادینه کرده است.
من قراره در مصاحبه حضوری شرکت کنم اولا اینکه می گویند پروسه مصاحبه خیلی بد بود اصلا درست نیست معلوم نیست مصاحبه من چه از آب میاد اما الان که ذهنیتی ندارم بهتر نظر میدم اتفاقا جلسات مصاحبه تلفنی و آنلاین بسیار سر موقع و عالی برگزار شد من چون خیلی برام محیط کاری مهمه با اینکه چندجا رفتم و مصاحبه قبول شدم با حقوق خوب اما بی نظمی و هرج و مرج عدم حرفه ای بودن اونجاها تو ذوقم زد اما تا به حال که روند کار حرفه ای بوده، من منکر فضای سمی یا خاله زنکی در محیط های کاری نیستم و صابون اون به تنم در جاهایی خورده اما اینکه شما جایی کار کنید و نگاهتون آنقدر منفی باشه پس چرا اونجایید؟ این رفتار دقیقا مثل قضیه بیست شدم و تک بهم داده
مصاحبه اولیه انلاین بود که خوب بود مصاحبه دومیه با سه تا کارشناس جذب بود دوتا مصاحبه با خود مدیر بخش منابع انسانی مصاحبه اخر هم با کمیته جذب بود که نظر نهایی رو اعلام باید بکنند که مردود اعلام کردند بعد از اینهمه برو و بیا و صرف وقت کاش همون ابتدا جلسه دوم یا سوم با همین کمیته جذب برگزار میشد و تکلیف ادم سریع تر مشخص میشد با وقتت بازی نکنند 5بار رفت امد
بهعنوان شروعکنندهی یک مصاحبهفنی، به شرکت پیوستم اما در پایان به این نتیجه رسیدم که مدیر بخش تنها بهخاطر تحقیرم، مصاحبه را ترتیب داده بود؛ تصور میکرد به دلیل کمتجربگی نباید رزومهام را برایشان بفرستم.
مدتها بود که به دنبال فرصتی مناسب در حوزه C++ بودم و سرانجام با شرکت سافور/سافتور موشن (سوژو) وارد فرایند مصاحبه شدم. فرایند مصاحبه به چهار مرحله تقسیم شده بود و نکتههای مهم هر بخش را به خاطر دارم. اول از همه، مصاحبه HR آغاز شد. در ادامه ایمیلی دریافت کردم که حاوی چند پرسش درباره هسته متنباز بود و آنها با ابزارهای هوشمند سوالها را مطرح میکردند؛ پاسخها باید ظرف یک ساعت ایمیل میشد. من هم تلاش کردم با دقت و سرعت پاسخ کنم. در مرحله سوم مصاحبه که جنبه فنی داشت، یکی از هموطنان ایرانی به انگلیسی با من صحبت کرد و از من خواست تا مثلا یکی از الگوریتمهای مشخص مثل مرتبسازی بولی را پیاده کنم ضمن مدت معینی. همچنین درباره مهارتهای نرم از من سوال شد تا ارزیابی بهتری از تواناییهای نرمافزاری من بگیرند. نوبت به مصاحبه با یک مسؤول چینی رسید که به انگلیسی درباره فرصتهای مالی صحبت میکرد. حقوقها بسیار پایین بودند و شرکت بر اساس امتیازهایی که به من میداد، تعیین میکرد که قابل مذاکره یا تغییر نیست. مزایای معمول شرکتهای داخلی مانند بیمه تامین اجتماعی، بیمه تکمیلی یا حتی دفتر کار و پاداشها هم وجود نداشتند. همچنین انتظار میرفت تا از ساعت نه صبح تا شش عصر کار کنم و ریموت بهطور کامل قابل تغییر نیست. امتیازی که شرکت از طریق مدیران چینی بهخصوص از یوهان به کارمندان میداد، بهطور دقیق به ریال تبدیل نمیشد و حتی پرداخت دیجیتال مثل کوین هم خبری از آن نبود. دلیل حضور من در مصاحبهها این بود که در آگهیهای کار فرستادهشده حقوق بالاتری ذکر میشد و بهعلاوه فرصت ریموت بودن هم وجود داشت. بنابراین تصمیم گرفتم با وجود برخی جنبههای غیرمنصفانه، این مسیر را دنبال کنم تا تجربهای واقعی از فضای کار بدست بیاورم.
برای من، مصاحبه با این شرکت تجربهای پر از سردرگمی بود که در نگاه اول به نظر میرسید کار درست و مشخصی وجود ندارد. در فرایند استخدام، شش بار دعوت به مصاحبه شدم و نهایتا از پذیرش منصرف شدم. اسفند سال نود و هفت آنها به نیروی فنی نیاز داشتند، ولی شرایط کار و هماهنگی بین شرکتها به گونهای بود که هر بار از من میخواستند همزمان در شرکت عبیدی فعالیت کنم و هم برای آنها کار کنم؛ حتی قول میدادند در همان فرصت، برای من ناهار هم فراهم میشود. روز اول ظاهر شرکت و محیط کار تناقضهای زیادی را نشان میداد؛ فردی با ظاهر نامشخص وارد شد و لحظاتی بعد کسی با مسئولیت دلالی در کارش وارد مجموعه شد. هر چه پیش میرفت، معلوم نبود دقیقا وظیفه و زمینهی فعالیت شرکت چیست و نه تنها انجام یک کار مشخص مشخص نبود، که کارهای مختلفی به من پیشنهاد میشدند. در نهایت شخصی به نام بنیامین رفتاری غیرمنتظره داشت و به من ابزارهای سادهای مثل برش یک لوله و مونتاژ یک لامپ الایدی داد تا انجام بدهم. همین آشفتگی و بیثباتی آنقدر زیاد بود که در روز دوم تصمیم گرفتم اوضاع را ترک کنم و از آنجا خارج شوم.
من چهار ماه پیش تصمیم گرفتم برای این شرکت رزومه بفرستم و بالاخره پس از مدت طولانی تماس تلفنی دریافت کردم که برای مصاحبه بیایم، اما برخوردها به شدت ناامیدکننده بود. زمانی که رفتم اتاق مصاحبه خیلی کوچک و تاریک بود و در طول مصاحبه تنها چند سوال ساده پرسیدند و هیچ فرم یا اطلاعاتی درباره سوابق کاری و حقوق درخواستی به من داده نشد. مصاحبهدهنده در کمتر از یک دقیقه حرف زد و پس از پایان گفتند اگر مورد تأیید باشد با من تماس میگیرند، بدون هیچ تشکر یا دعوتی برای پذیرایی مانند چای یا نوشیدنی. با گذشت چهار دهه از زمان، چنین رفتاری را نبودن احترام و ادب نسبت به کارجو میدانم و احساس میکنم مسیر طولانی که آمدهام هیچ هدف جدی برای جذب نیرو نداشته است. لذا فکر میکنم میبایست تجربهام را با دیگر کاربران به اشتراک بگذارم.
به شدت منابع انسانی بی سوادی دارن و بنظرم فقط توی مصاحبه وقتت تلف میشه و اخرش هم با وجود کلی مصاحبه ردت میکنن و دلیل قانع کننده ای نمیدن بسیار رفتار منابع انسانی زننده و بد و نامحترمانه اصلا برای وقتت ارزش قائل نیستن و بسیار بدقولن اصلا به نظرم حتی با این شرکت وارد مصاحبه نشید چه برسه به همکاری
این تجربه را برایم جالب بود و میخواهم از زبان خودم بازگو کنم. حدود یک ماه پیش برای یک فرایند استخدام وارد شرکت SternX شدم و روند مصاحبه تا حدی نامنظم پیش رفت. در جلسه HR، مسئول مربوطه حدود ده دقیقه دیر رسید و من بهطور مودبانه ایمیل زدم؛ او با عذرخواهی دوباره جلسه را آغاز کرد. پس از آن گفتند که پذیرش انجام شده و آفر برایم فرستاده میشود، اما قرار بود مدارک و NDA هم ظرف دو تا سه روز ارسال شود که بیش از یک ماه طول کشید. من بیش از پنج بار پیگیری کردم اما پاسخ مشخصی دریافت نکردم. تصمیم گرفتم که بهطور جدی یک ماه دیگر به SternX ملحق شوم، اما بین راه به شرکت رفتن برای آشنایی با محیط بود که قبلا برای آن برنامهریزی کرده بودم. در روزهای قبل از بازدید، با استفاده از لینکدین، تماس و پیامرسانها سعی کردم مسئول HR را پیدا کنم تا آدرس را بفرستد، اما تا لحظه آخر هیچ پاسخ روشنی دریافت نکردم. وقتی رفتم داخل شرکت، با وجود اینکه پیام از پذیرش گرفته بودم، یک تسک نامربوط به من دادند که همان روز انجامش بدهم. امروز ۱۲ شهریور بود و چند روز قبل گفتند که چند مدرک از جمله حساب بانک سپه و NDA را برایشان بفرستم، من همه را تهیه کرده بودم. فردا اولین روز کاری من میشد، اما امروز تماس گرفتند و گفتند پوزیشن را فعلا «هولد» کردهاند و منتفی است. جالب است که با یکی از دوستان صحبت میکردم که برای مصاحبه با این شرکت در گذشته توافق داشتند اما شرکت تا به حال با او تماسی نگرفته بود. پس از چند ایمیل و پیام، دوباره خبری از آن دوست نگرفتم. SternX https://www.linkedin.com/company/sternxtech/
با وجود تاخیر نیم ساعته در دعوت به مصاحبه، کار را با فاصله کوتاهی آغاز کردم و از همان جلسه اول مشخص بود که شرکت کوچکسازی دارد. گویی روند پرداختها نامرتب است و قراردادها به صورت دقیق و مطابق با استانداردهای معمول بسته نمیشوند. مدت آزمایشی دو هفتهای بدون قرارداد روشن، و پوشش بیمه پایه به چشم نمیآمد. در مجموع وضعیت به نظر من ناامیدکننده بود و تصمیم گرفتم از ادامه فرآیند منصرف شوم.
مراحل مصاحبه و اطلاع رسانی های زمان مصاحبه اوکی بود و سروقت انجام شد ولی برای نتیجه مصاحبه آخر ، چه مثبت چه منفی قرار بود چندروز بعدش خبر بدن که اطلاع ندادن و به نظرم این پوئن منفی هست. که به نظرم نیازه واحد hr توی این موراد نظارت و بازبینی داشته باشن
به من گفتند فرآیند مصاحبه چند مرحلهای بود و استقبال شد از رزومهام، اما کامل داستان برای من تجربهای ناخوشایند را رقم زد. نخستین تماس حدود یک هفته تا ده روز پس از ارسال رزومه گرفتم و مصاحبه نخست بهصورت آنلاین برگزار شد؛ بیشتر وقت مصاحبه صرف توضیح درباره دلیل خروج از کار قبلی شد. مصاحبه دوم که یک هفته بعد از اولی بود، با حضور مدیر ارشد واحد، فردی که قرار بود با او همکاری کنم و دو نفر از بخش منابع انسانی برگزار شد. این بار هم حضوری بود و باز هم سوالاتی درباره ترک شغل قبلی پرسیده شد تا آنها را قانع کنم و توضیح بدهم. در مورد حقوق و مزایا اطلاعی داده نشد؛ گفتند توضیح دقیق ندارد و اگر گزینه شود، حقوق مطابق با اشل شرکت مشخص میشود. به طور کلی تجربهای جالب نبود و به نظر میرسید تمرکز اصلی روی بررسی زندگی خصوصی من باشد تا ارزیابی حرفهای. در نهایت پس از گذشت دو هفته از مصاحبه، خبری از ایمیل رد یا فیدبک نبود و الگویی که از منابع انسانی داشتم هم بیپاسخ ماند. در لینکدین هم پاسخگویشان نبود. بهطور خلاصه منابع انسانی بسیار ضعیف و ناکارآمد بود و اصول پایه را هم رعایت نمیکرد؛ توصیه میکنم از وقتگذاشتن برای مصاحبه با آنها پرهیز کنید.
در اون تجربه کاریم با اشترن ایکس تکنولوژی، گفتن کلمههای نامطلوب نسبت به تیم کاربری خیلی ناراحتم کرد و احساس کردم هیچکس از اعضا حضور نداشتند. مصاحبهای آنلاین برای هماهنگی انجام شد اما شرکتکنندگان از مجموعه حضور پیدا نکردند و ایمیلهایم بیپاسخ ماندند. واقعا ناامید شدم و این رفتار را غیراجتماعی و غیرحرفهای دیدم.
به نظرم محیط این شرکت خیلی غیررسمی بود و اول کار احساس کردم بیش از حد با یک اداره سروکار دارم تا یه تیم توسعه. قبل از هر چیز فرمهایی که پر میکردن تا محل تولد پدر و مادر را هم میپرسیدند، این موضوع برای من عجیب بود؛ من مقاومت کردم و آن فرم را پر نکردم. بعد با مدیر فنی شرکت گفتوگو کردم؛ اون فرد بسیار خوشبرخورد بود اما جریان مصاحبه منظم نبود و بیشتر به شکل رفتوآمدی از طرف واحدها انجام میشد تا یک فرایند دقیق. در مرحله بعد یک تسک فنی ارائه شد اما هیچکس برای پاسخگویی به ابهامات معرفی نشده بود و وقتی مشکلی پیش میآمد، هیچ نقطه تماس مشخصی وجود نداشت. به نظر میرسید تیم منابع انسانی خیلی روی این موضوع حساسیت نشان نمیدهد. پس از یک جلسه نهایی با مدیر فنی، آفر را دریافت کردم اما مقدار حقوق خیلی پایین بود. با توجه به ماهیت کار، انتظار میرفت حضور پنجشنبهها هم ضروری باشد، تقریبا ماهی یک بار، که با آن شرایط و حقوق کمتر از نصف حقوق شرکتهای سطح بالا برای من مناسب نبود. برای یک توسعهدهنده با سابقه که تجربه کار در شرکتهای پیشرفتهتر را دارد، اینجا واقعا جای مناسبی بهنظر نمیرسید.
جلسه آنلاین فنی برای چند روز بعد ست شد. مصاحبه کننده ها دونفر بودن. سوالات، الگوریتمی و کوئری بودن که سطحشون متوسط بود. متاسفانه امادگی نداشتم و طبق دیگر نظرات بیشتر معماری نرم افزار و میکروسرویس و... مطالعه کرده بودم که الحمد الله یدونه سوال هم مطرح نشد. برخورد مصاحبه کننده ها جالب نبود و یکیشون مدام می گفت ما وقتمون کوتاهه و... یکی دیگشونم آدامس می جویید. به نظرم تمام دانش فنی یک نفر تو دوتا سوال الگوریمی و یه کوئری خلاصه نمیشه.
من شرکت کاریزما رو از تبلیغات میشناسم. یکی از دوستان که میخواست برای مصاحبه بره شرکت پردازش این لینک رو برام فرستاد، که ببینم چه طور جاییه. چیزی که از مجموع کامنتها برای من مشخص شد، این بود که قطعا ******، تیم منابع انسانی، و تیم اجایل کاریزما کارشون خیلی درسته که یه سری آدم به صورت ناشناس اومدن دربارهشون اینطوری حرف زدن. پیدا کردن پروفایل کاری این افراد با مشخصاتی که در کامنتها داده شده، کار سادهاییه. ولی ماهیت افراد کامنتگذار پنهانه، و همین موضوع اعتبار حرفهاشون رو تحت تاثیر قرار میده. از طرفی افرادی که به نوعی ازشون اسم برده شده، میتوونن بفهمن کامنتها رو کی نوشته، بلکه در آینده از همکاری با این آدمها پرهیز کنن.
در مصاحبهای که داشتم، مدیر تیم با گفتنش انگار من شرکت بزرگی مثل مایکروسافت را دیدم و این حس را به من منتقل کرد. انتظار داشتند من هم فلاتر و هم انگولار را در کنار کارهای بکاند یاد بگیرم و همه وظایف را بهتنهایی انجام دهم؛ استدلالشان این بود که اگر کسی تیم را ترک کند یا مرخصی بگیرد، تسکهای انجامنشده باقی نماند. بهعنوان پیشنهاد، گفتند که ماه اول نیمی از زمانم را به عنوان پشتیبان تماس تلفنی پاسخ دهم تا با سیستم مالیشان آشنا شوم. وقتی مدیرشان در مصاحبه گفت: چرا وقتی با دو تا برنامهنویس میتوانم همه کارها را انجام بدهم، باید هشت نفر استخدام کنم، فهمیدم که اینجا هرگز جای کار من نیست.
تجربهات را در ویکیتجربه به اشتراک بگذار
چند دقیقه وقت بگذار و به هزاران نفر کمک کن تصمیم شغلی بهتری بگیرند — کاملاً ناشناس.